Üniversite öğrencilerinin eğitimde teknoloji kullanımına ilişkin tutumlarının spor ve farklı değişkenler açısından incelenmesi

Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinin eğitimde teknoloji kullanımına ilişkin tutumlarının spor ve farklı değişkenler açısından incelenmesidir. Bu deneysel olmayan nicel çalışmadır ve çalışmanın örneklemini 2015-2016 eğitim-öğretim yılında Atatürk Üniversitesi'nde öğrenim gören 489 kadın ve 398'i erkek olmak üzere toplam 887 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Öğrencilerin teknoloji kullanımına ilişkin tutumlarını belirlemek için Yavuz (2005) tarafından geliştirilen "Teknoloji Tutum Ölçeği" uygulanmıştır. Çalışmada betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 21.00 istatistik programı kullanılmıştır. Demografik özelliklerin belirlenmesinde betimsel istatistik türlerinden biri olan frekans dağılımı ve iki bağımsız değişken ile teknoloji kullanımına karşı tutumları arasındaki ilişkiyi incelemek için kestirimsel istatistik türlerinden T testi, ikiden fazla değişken ile teknoloji kullanımına karşı tutumları arasındaki ilişkiyi incelemek için ise tek yönlü ANOVA testi kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki fark 0,05 anlamlılık düzeyi esas alınarak yorumlanmıştır. Elde edilen bulgulara göre bireylerin teknoloji kullanımına karşı tutumları ile cinsiyet, öğrenim gördükleri program türü, yaş, sınıf düzeyi, anne eğitim düzeyi, okul dışı zaman değerlendirme seçenekleri, spor yapma amacı ve spordaki gelişmeleri takip etme değişkenleri arasında anlamlı farklılık olduğu tespit edilmiştir. Bununla birlikte, bilgisayar sahibi olma durumu, öğrenim gördükleri bölüm, kişisel aylık gelir düzeyi, baba eğitim düzeyi, kaldıkları yer, okuldaki başarı durumu, spor yapma durumu, haftalık spor yapma süresi, spor seçiminde etkili olan faktörler, yapılan spor türü ve spor yapma süresi değişkenleri arasında anlamlı farklılık olmadığı görülmüştür. Bireylerin eğitim sürecinde teknoloji kullanımına karşı tutumlarında, kadın bireylerin erkek bireylerden ve 1. öğretimde öğrenim öğrencilerin 2. öğretimde öğrenim gören öğrencilerden yüksek olduğu tespit edilmiştir. Spor yapma durumu değişkeninde ise anlamlı farklılık olmamasına rağmen, spor yapmayan bireylerin teknoloji kullanımına karşı tutumlarının spor yapan bireylerden yüksek olduğu da dikkat çeken sonuç olarak tespit edilmiştir. Eğitimde teknolojinin kullanımı, öğrencilerin mesleki alandaki bilgi düzeylerinin gelişimine, çeşitli nedenlerden dolayı eğitim alma fırsatı olmayan bireylerin eğitim alabilmesinde, daha nitelikli eğitim verilebilmesi, istedikleri zaman farklı kaynaklardan bilgi alış verişi sağlayabilmelerine ve bunun sonucunda farklı konu ve yöntemler hakkında bilgi sahibi olmalarına olanak sağlayacağı düşünülmektedir.