Dijital bankacılık dönüşüm dinamiklerinin çözümlenmesi: Türkiye örneği

Teknolojik ilerlemeler hayatımızın her alanına nüfuz ederek, çalışma, yaşama, iletişim kurma şeklimizi etkileyerek, kişisel ilişkilerimizi yönetme şeklimizde yıkıcı dönüşümleri tetiklemiş ve işletmeler üzerinde önemli etkiler yaratmıştır. Bu teknolojik gelişmelerin önemli ölçüde şekillendirdiği sektörler arasında bankacılık ve finans sektörü, belki de bu gelişmelerden en çok etkilenen sektördür. Gelişmiş teknolojilerin entegrasyonunu, yenilikçiliği, verimliliği ve erişilebilirliği teşvik ederek geleneksel finansal hizmetlerde devrim yarattı. COVID-19 salgını tüm dünyayı yeniden şekillendirirken, finans sektörü tüketici davranışlarında derin bir değişime tanık oldu ve dijital bankacılığın benimsenmesi kritik bir olgu olarak ortaya çıktı. Bu tez, Türkiye'de dijital bankacılığın pandemi ortamında benimsenmesinin dinamiklerini incelemektedir. Çalışma, dijital bankacılık alanında kullanıcıların algılarını ve davranışlarını şekillendiren faktörlerin incelenmesini amaçlamaktadır. Bu araştırma, dijital bankacılık dinamiklerinin kapsamlı bir şekilde anlaşılmasını sağlamak için yerleşik Teknoloji Kabul Modeli (TAM) ve Bilgi Sistemleri Başarısı (ISS) modellerini ek yapılarla entegre ederek yeni bir çerçeveden yararlanmaktadır. Araştırma, SmartPLS yazılımından yararlanarak yapısal eşitlik modelleme (SEM) aracını kullanıyor ve oluşturulan model içindeki karmaşık ilişkilerin ve bağımlılıkların derinlemesine incelenmesine olanak tanımaktadır. Pandeminin doğrudan moderasyon etkisi anlamlı olmasa da, bulgular kullanıcı algılarının hem memnuniyeti hem de benimsemeyi şekillendirmedeki kritik rolünü vurgulamıştır. Bilgi kalitesi, sistem kalitesi ve kullanıcı dostu arayüzler, algılanan kullanım kolaylığının ve dolayısıyla memnuniyetin ve kullanım niyetinin temel itici güçleri olarak ortaya çıkmıştır. Ayrıca, algılanan yenilikçilik doğrudan kullanım niyetini etkilemiştir, bu da kullanıcıların özellik açısından zengin platformları tercih ettiğini göstermektedir. Beklentinin aksine, öz yeterlilik, anahtar değişkenler arasındaki ilişkiler üzerinde moderasyon etkisi çıkmaması muhtemelen çalışılan zaman diliminin pandemi sonrası olmasından kaynaklanmaktadır. Bu bulgular, pandemi sonrası Türkiye'de dijital bankacılık stratejilerini optimize etmek isteyen politikacılar ve finans kurumları için kullanıcı ara yüzü tasarımına, bilgi kalitesine ve yenilikçi özelliklere öncelik vererek kullanıcı deneyimini kolaylaştırmayı ve sürdürülebilir benimsemeyi teşvik ederek, algılanan güvenlik ve risk, kullanıcı memnuniyeti ve dijital bankacılık platformlarını kullanma niyeti arasındaki karmaşık ilişkiyi ortaya koymaktadır. Bu çalışmadan elde edilen ampirik bulgular, benzeri küresel olaylar sonrasında dijital bankacılık benimsenmesi ile ilgili değerli bilgi sağlamaktadır. Anahtar Kelimeler: Dijital Bankacılık, Fintech, COVID-19, Dijital Bankacılık Benimsenmesi, Türkiye