Vahşi doğa, akıl hastalığı ve ölüm izleklerinin Horacio Quiroga öykülerinde alımlanması

Okur Merkezli Eleştiri, yirminci yüzyılda yazın yapıtlarını çözümleme sürecinde yazın metnini alımlayan kişinin etkin olduğu önemli bir yöntemdir. Okur merkezli görüşler, yazınsal yapıt eleştirisinde okuru tamamen göz ardı eden biçimci ve yapısalcı bakış açılarına bir tepki olarak ortaya çıkar ve eleştiri sürecinin merkezine okuru yerleştirir. Okur Merkezli Eleştiri, inceleme sürecinde metne olduğu kadar okura da önem verir ve bir metnin ancak okur tarafından okunduğu sürece var olabileceği görüşünü savunur. "Vahşi doğa, akıl hastalığı ve ölüm izleklerinin Horacio Quiroga öykülerinde alımlanması" başlıklı bu çalışma, Okur Merkezli Eleştiri'nin parametrelerini kullanarak Uruguaylı yazar Horacio Quiroga'nın Cuentos de amor de locura y de muerte başlıklı öykü kitabının içerisinde yer alan La miel silvestre, La gallina degollada ve El almohadón de plumas adlı eserlerini incelemeyi amaçlar. Bu araştırma için seçilen La miel silvestre, La gallina degollada ve El almohadón de plumas adlı öyküler, anlatı sürecindeki çok katmanlı yapıları ve barındırdıkları açık ve örtük metin içi göstergelerle okuma sürecine okuru dahil ederek metin ile karşılıklı bir söyleşi yapmasına imkân tanır. Bu bağlamda, çalışmamızın temel amacı ölüm ve vahşi doğada hayat gibi konuları kişisel yaşamı boyunca doğrudan tecrübe etmiş bir yazar olan Horacio Quiroga'nın La miel silvestre başlıklı öyküsündeki vahşi doğa, La gallina degollada'da akıl hastalığı ve El almohadón de plumas'daki ölüm izleklerinin okur tarafından nasıl alımlandığını ortaya koymaktır. Anahtar Kelimeler: Horacio Quiroga, akıl hastalığı, vahşi doğa, ölüm, Aşk, delilik ve ölüm üzerine öyküler.