Vedolizumab alan inflamatuvar bağırsak hastalarında spondiloartrit ile ilişkili klinik ve demografik özelliklerin değerlendirilmesi

Giriş: Dirençli inflamatuar bağırsak hastalığında (İBH) Vedolizumab (VDZ) nispeten yeni kullanılmaya başlanmış bir monoklonal antikor olup anti-inflamatuar etki göstermektedir. VDZ temel olarak barsak mukozasında lenfositlerin integrin ile bağlanmasını engellemekte, gastrointestinal sisteme spesifik (GİS) etki mekanizması sayesinde sistemik immun yanıtları inhibe etmeden gastrointestinal inflamasyonu iyileştirmektedir. Bununla birlikte VDZ' nin başta spondiloartrit (SpA) olmak üzere çeşitli ekstra-intestinal tutulumlara yönelik etkisi henüz tam olarak bilinmemektedir. Amaç: Bu araştırmada VDZ tedavisi kullanan İBH hastalarında VDZ' nin romatolojik yakınmaların sıklığı ve seyrine olan etkisi araştırılmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Dokuz Eylül Üniveristesi Gastroenteroloji polikliniğinde CH ve ÜK tanıları ile izlenmekte olup VDZ ile tedavi edilen erişkin İBH hastaları alındı. Bu hastaların romatolojik sorgulamaları yapıldı. Tanı almış SpA hastalarında VDZ' nin periferik ve aksiyal bulguları üzerine olan etkinliği değerlendirildi. Öte yandan daha evvel romatizmal bulgusu olmayan hastalarda VDZ tedavisi sırasında başta SpA olmak üzere ortaya çıkan romatizmal bulgular not edildi. Bulgular: Çalışmada 39 İBH hastası (29 CH, 10 ÜK, %48,7 [n=19] erkek [E]) mevcuttu. Hastaların yaş ortalaması 41,4±15,7 yıl, İBH hastalık süreleri 10,4±7,5 yıldı. 17 (%44) hastada eşlik eden SpA bulgusu vardı ancak bunların 10' da klinik mevcut olup 7 hasta insidental olarak saptandı. Çalışmadaki SpA hastalarının yedisinde aksiyal semptomlar açısından baskın klinik vardı ve bu hastaların altısı VDZ tedavisi öncesinde klinik olarak aktifti. VDZ tedavisi başlandıktan sonra bu aktif hastaların biri inaktif olurken beşi aktif olarak devam etti. Artrit/artralji olan hastaların 14'ünde VDZ tedavi öncesinde de bu bulgular mevcut olup VDZ tedavisi esnasında 11'nde semptomlar devam etti. VDZ tedavi öncesi artrit/artralji yakınması olmayan hastaların üçünde VDZ tedavisi seyrinde artrit/artralji ortaya çıktı. Genel grupta toplam 6 (%15,4, %66,6 E) hasta VDZ tedavisini kesmek durumunda kaldı. Bu hastaların dördü İBH aktivitesinin kontrol altına alınamaması ve ikisi de SpA alevlenmesi nedeniyle tedavilerini bıraktılar. Sonuç: Çalışmamızda VDZ tedavisinin mevcut eklem ve aksiyal semptomlar üzerine etkili olmadığı, bu tedavi ile paradoksal olarak yeni romatolojik yakınmaların ortaya çıkmadığı gözlenmiştir. Bununla birlikte daha geniş hasta serilerinde bu verilerin tekrar edilmesine ihtiyaç vardır