A corpus analysis of Arnold Bennett and Virginia Woolf: Sexism in language

Granger (2002) derlem dilbilimi, "derlem olarak bilinen ve orijinal metinlerin elektronik ortamlarda kaydedilmesi ve kullanılması üzerine kurulu olan bir dilbilim yöntemi" olarak tanımlamaktadır (s.4). Günümüzde ileri teknoloji sayesinde büyük verilerin analizi kolaylıkla yapılabilmekte, bu sebeple derlem dilbilim sadece dilbilimsel çalışmalarda değil, aynı zamanda edebiyatta edebi metinlerin daha önce tartışılmamış veya tespit edilmemiş anlamlarını ortaya çıkarmada da önemli bir yere sahiptir. Edebiyatta geleneksel teorileri reddetmeyi değil tam aksine ampirik veri kullanarak edebi teorileri desteklemeyi amaçlar. Ayrıca, edebiyatta derlem dilbilimi, Mills ve Mullany (2011) da belirttiği gibi cinsiyetçi söylemleri analiz etmek için yararlı bir analiz yöntemidir: "derlem dilbilimi ile duygusal çağrışımların zamanla kadınlarla ilişkili kelimelere nasıl tahakkuk ettiğini incelemek için bir cinsiyetçilik analizi geliştirebiliriz" (s. 24). Bu bilgiler ışığında bu çalışma Feminist üslup teorisinin bir tamamlayıcısı olarak Woolf ve Bennett'in söylemlerini derlem dilbilim yöntemleri kullanarak cinsiyetçi dil açısında incelemeyi amaçlamıştır. Derlem hazırlanırken metin olarak feminist edebiyat kuramları altında yaygın olarak incelenen eserler olduğu için Virginia Woolf'un, Dışa Yolculuk (1915) Bayan Dalloway (1925) Deniz Feneri (1927) ve Arnold Bennett' in Beş Kentin Anna'sı (1902), Eski Eşlerin Hikayesi (1908) Becerikli Helen (1910) seçilmiştir. Cinsiyete dayalı ikili karşıtlıkların bağlamlı dizinleri (kız-oğlan, kadın-erkek, bayan-beyefendi, eril-dişi, bekâr kız- bekâr erkek, efendi-hanım ve unvan olarak Bay-Bayan) dilin cinsiyetçi yönleri açısından analiz edilmiş ve sonuçlar feminist edebiyat eleştirisi teorilerine uygun olarak değerlendirilmiştir. Anahtar Kelimeler: Arnold Bennett, Virginia Woolf, Derlem Dilbilim, Feminist Üslup, Cinsiyetçi Dil