Wallace Stevens: The modernist as traditional

Wallace Stevens şiiri ve estetiği hemen hemen tümüyle, belirli bir soru etrafında inşa edilmiş merkezi bir modernist paradigmanın bünyesinde yer almaktadır: tükenmiş bir geleneğin temeli üzerinde bir şiir ve bir kültür nasıl yeniden oluşturulabilir? Yenileştirme adına, modernist yazarlar çoğu zaman çok eskinin, miyadı dolmuş olanın, harap olanın, dayanılmaz derecede antika ve tuhaf olanın sunuculuğunu yaparlar. Çok eski olan, Modernist yazının motivasyonunun bir parçasıdır. T. S. Eliot ve Harold Bloom'a göre, yeni bir yetenek, klasikler arasına ancak geçmişi, geleneği en etkili ve yerinde biçimde ihlal etmenin karmaşık dramını yaşayarak girebilir. Ancak uyumsuz olan uygundur. Her dönemde hissedilebilen bir yenileştirme, gelenekten kopma arzusu olarak modernizm, sanatta ve toplumsal yaşantıdaki en geleneksel kültürel güdülerden biridir. Gelenekle modernizm arasındaki ironik, yıkıcı ve şaşılacak biçimde muhafazakâr dialektik budur işte.Wallace Stevens yıkıcı biriydi, ve yıkıcı bir kişi olarak en geleneksel şairlerden biriydi. Stevens kendisi ve estetik projeleri için yer açmaya çalışan bir şairdi?radikal, anarşist bir şairdi?ve ayrıca Stevens kültürü oluşturup, onun devamlılığını mümkün kılan bir şairdi?sağlam bir muhafazakârdı, bir muhafızdı. Garip olan şu ki, radikalizmi muhafazakârlığından ayrılamaz.