Batı demokrasileri, azınlık grupları ve şiddet örgütlerinin entegrasyonu

Mevcut çalışmanın temel amacı, göçmenlerin entegrasyonu ile ilgili olarak Batılı devletlerin uyguladığı prosedürü belirlemektir. Bu makale, yeni gelen göçmenlere değil, yerleşenlere ve ikinci kuşağa odaklanmayı amaçlamaktadır. Farklı entegrasyon yaklaşımlarının analizi ile başlar, entegrasyon politikaları için hedef grupları tartışır, göçmenlerin ve ikinci neslin mevcut durumuna ilişkin göstergeler sağlar ve entegrasyon araçlarının analizine devam eder: mevzuat, sosyal politikalar ve katılımcı süreçler. İlerlemeyi değerlendirmek için izlenecek temel yöntem, Lakatosçu "Araştırma Programları" içinde öne sürülen argümanlar olacaktır. Çalışma üç bölüme ayrılmıştır. Birinci bölümde, göçmenlerin Avrupa'ya nasıl ulaştıklarına ve nasıl bir statüye sahip olduklarına dair tarihsel süreci ele alan literatür sunulmaktadır. İkinci bölüm, Avrupa'nın en büyük iki devletinin siyasi, kültürel ve dini bir bakış açısıyla ikinci ve üçüncü kuşakların entegrasyonuna yönelik özel yaklaşımını sunmaktadır. Ve son kısım, nihai sonuçların çıkarıldığı yerdir. Bu nedenle Büyük Britanya ve Fransa arasındaki ilişki, hem iki ülkedeki göç hakkında konuştuğumuzda, aynı konulardan bahsettiğimiz gerçeğinden ve moda etkileri ve ihtiyaçlara özgürleştirilmiş yanıtlar olarak adlandırılabilecek şeyin birleşiminden kaynaklanmaktadır: öğrenme diller, jus soli'ye verilen yer, entegrasyon ve çok kültürlülük arasındaki denge, işgücü piyasasının ihtiyaçlarına uyum, seçkinleri küresel bir pazara çekmeye çalışmak.