Peer- relatedness in elementary EFL classes: Its relation to student motivation and academic engagement

Bu çalışma birinci ve ikinci sınıf öğrencilerinin akran bağlılığı, L2 (İkinci Dil) motivasyon niteliği ve Türk EFL sınıflarındaki aracılı ve davranışsal katılımlarını incelemiştir. Öğrencilerin bağlılık duyguları kendilerine sözlü olarak sunulmuş olan Sosyal Arkadaşla İlişki Anketi (Furrer & Skinner, 2003) yoluyla ölçülmüştür. Öğrencilerin motivasyon niteliği ise öğrencilerle bire bir gerçekleştirilen TAT benzeri projektif yöntem (Katz, Assor, & Kanat-Maymon, 2008) yoluyla ölçülmüştür. Aracılı ve davranışsal katılımları davranışsal katılım anketi'nden (Skinner, Wellborn, & Connell, 1990) uyarlanan ve EFL öğretmenleri tarafından doldurulan kısa bir anket yoluyla ölçülmüştür. Örnek, Ankara, Türkiye'deki beş özel okuldan seçilen 62 birinci ve ikinci sınıf öğrencisiyle sekiz EFL öğretmenini içermektedir. Birinci ve ikinci sınıf öğrencileri on farklı EFL sınıfından katılmışlardır. Lojistik regresyon analizi birinci ve ikinci sınıf öğrencilerinin akran bağlılığının pozitif olduğunu ve kayda değer biçimde EFL sınıflarındaki özerk motivasyonlarıyla bağlantılı olduğunu göstermiştir. Öğrencilerin akran bağlılığı duyguları ve aracılı ve davranışsal katılımları arasında kayda değer bir bağlantı yoktur. Aynı şekilde öğrencilerin L2 motivasyon nitelikleri ve aracılı ve davranışsal katılımları arasında da kayda değer bir ilişki yoktur. Destekleyici analizler yalnızca özerk motivasyona sahip öğrencilerin aracılı ve davranışsal katılımları açısından yalnızca kontrollü motivasyona sahip öğrencilerden farklı olmadığını parametre dışı 2- bağımsız Mann Whitney U Testleri aracılığıyla göstermiştir. Bu bulgular ilkokuldaki EFL sınıflarındaki sosyal ortamın küçük yaştaki öğrencilerin motivasyon niteliği üzerindeki öneminin altını çizmektedir.