Yapıda kullanılan ahşap-çimento kompozit briketlerin teknolojik özellikleri

Türkiye deprem kuşağında yer alan bir ülkedir. Depreme yönelik hafif ve sağlam yapılar üretilmesi, her zaman depremin risklerini en düşük seviyede tutmaya yardımcı olacaktır. Ahşap malzeme sürdürülebilir ve yenilenebilirdir. Çalışmada kullanılacak talaş hammaddesi de kereste üretimi sırasında ortaya çıkan atıklardır. Özellikle küresel ısınmanın, iklim değişikliğinin etkisini gösterdiği bu zamanlarda, atık malzemelerin değerlendirilmesi, hammadde kaynaklarının boşa tüketilmemesi ve yenilenebilen doğal kaynakların kullanımının yaygınlaşması gerekmektedir. Üretimi planlanan briket malzeme talaş içeriği sayesinde yapıda kullanılan briketlere göre daha hafif daha dayanıklı ve de rakiplerine göre daha çevreci bir malzemedir. Bu tez kapsamında TS EN 771-3+A1 standardı esas alınarak, CEM II Portlant Çimentosu ile %20, %30 ve %40 oranlarında testere talaşı içeren briketler üretilmiş, TS EN 772 serisi standartlarına uygun olacak şekilde fiziksel ve mekanik bazı testler gerçekleştirilmiştir. Ayrıca laboratuvarda üretimi gerçekleştirilmiş briket malzemenin literatür göz önünde bulundurularak karbon ayak izi hesaplanmış, piyasadaki briketler ile maliyeti kıyaslanmıştır. Talaş oranının ses iletim hızını etkileyip, etkilemediği de ölçülerek, talaş miktarının ses hızını yavaşlattığı tespit edilmiştir. %20 oranında atık testere talaşı içeren numune birçok fiziksel ve mekanik testte üstün özellikler göstermiştir, ilgili standarda göre gerçekleştirilen basınç direnci testinde 5.17 N/mm² ortalama değer göstermiştir. %30 atık testere talaşı içeren numune piyasa koşullarında ulaşılabilen yapı malzemelerine yakın test sonuçları göstermiştir. %40 talaş içeren numune ise yalıtıma yönelik bir malzemedir, mekanik ve fiziksel olarak düşük direnç özelliklerine sahiptir. Sonuç olarak atık testere talaşı içeren briketlerin, kullanılan dolgu malzemesi oranına bağlı olarak taşıyıcı duvar ya da dolgu duvar olarak değerlendirilebileceği bulunmuştur.