Yargıtay'ın anonim ve limited şirket faaliyetleri kapsamında işlenen vergi kaçakçılığı suçlarında kanuni temsilcinin sorumluluğuna ilişkin yaklaşımının değerlendirilmesi

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359'uncu maddesinde düzenlenmiş vergi kaçakçılığı suçlarının birçok potansiyel failin söz konusu olabileceği karmaşık idari süreçlere sahip anonim ve limited şirket faaliyetleri kapsamında işlenmesi durumunda Yargıtay, bu şirketlerin kanuni temsilcisini suçun, aksi somut deliller ile ortaya konulup ispatlanmadıkça, kural olarak faili addetmekte; bunu kanuni temsilcinin emir-talimat zincirinin başında yer alıyor olması, suçun yöneldiği haksız kazancın kanuni temsilcinin menfaatine olacağı, şirket faaliyetleri kapsamında görev üstlenen diğer aktörlerin kişisel bir çıkarı olacağının düşünülemeyeceği sebeplerine dayandırmaktadır. Yargıtay, kanuni temsilci dışındaki aktörlerin bu suçların faili olabileceğini kabul etmekte, olay özelinde bu ihtimallere işaret eden delillerin varlığı durumunda bu delillerin göz ardı edilmesini yasaklamaktadır. Bunun yanında Yargıtay, kanuni temsilci dışındaki aktörlerin failliklerini istisnai görmekte, bunlara işaret eden deliller aramaktadır. Bu delillerin yokluğunda da kanuni temsilcinin cezalandırılması gerektiğini yani ortada mutlaka cezalandırılması gereken bir aktör olduğuna işaret etmektedir. Tez kapsamında, Yargıtay'ın bu yaklaşımının uygulamaya olumsuz etkilerinin neler olabileceği düşünülmüş, yaklaşımın kanunun ruhuyla ve iştirak hükümleriyle ilişkisi ve son olarak adil yargılanma hakkı bakımından değerlendirmesine yer verilmiştir.