Yaşlılarda ölüm kaygısı ve yalnızlık ile yaşam doyumu arasındaki ilişkinin incelemesi

Bu araştırmanın amacı, yaşlı bireylerin ölüm kaygıları, yalnızlık düzeyleri ve yaşam doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmanın örneklemini 147 kadın, 158 erkek olmak üzere toplam 305 gönüllü katılımcı oluşturmaktadır. Çalışmada veri toplama aracı olarak; Ölüm Kaygısı Ölçeği, Yaşlılar İçin Yalnızlık Ölçeği ve Yaşam Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın tanımlayıcı ve çözümleyici istatistiksel analizleri SPSS 24.00 programı kullanılarak yapılmıştır. Bu araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Sayısal verilere ilk olarak normallik analizi uygulanmış ve veri serinin normal dağılım gösterdiği görülmüştür. Araştırma kapsamında ele alınan demografik değişkenler için ikili gruplamalardaki farklılıkların saptanması adına Bağımsız Gruplar t Testi, ikiden fazla gruplamalardaki farklılıkların saptanması adına da Tek yönlü ANOVA testi kullanılmıştır. Ölüm kaygısı, yalnızlık ve yaşam doyumu arasındaki ilişkinin yönünü ve gücünü belirlemek adına da Pearson Korelasyon kullanılmıştır. Araştırma kapsamında ilk olarak demografik değişkenlere odaklanılmış ve ele alınan cinsiyet, eğitim durumu, gelir durumu, çocuk sayısı ve yaş faktörlerinin de yaşlı bireylerin ölüm kaygılarında, yalnızlık düzeylerinde ve yaşam doyumlarında anlamlı farklılıklara sebebiyet verdiği görülmüştür. İlgili değişkenlerin arasındaki ilişkiyi saptamak adına yapılan analizler sonucunda da ölüm kaygısı ile genel yalnızlık arasında anlamlı bir ilişki olmadığı görülürken, ölüm kaygısının ile duygusal yalnızlık arasında pozitif, sosyal yalnızlık ile de negatif yönde ilişkili olduğu görülürken, ölüm kaygısı ile yaşam doyumu arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Elde edilen bulgular alan yazındaki araştırmalar ile karşılaştırılarak tartışma bölümünde detaylı olarak tartışılmış ve gelecek araştırmacılara yönelik öneriler verilmiştir.