Yazılı ve arkeolojik kaynakların ışığında eskiçağ toplumlarında mülkiyet anlayışı

Tarihin erken dönemlerinden itibaren insanoğlu bir şeylere sahip olmak ve sahip olduklarını istediği gibi kullanmak arzusunu taşımıştır. İlk yerleşik hayatın başladığı Neolitik Çağda tarım devrimini de gerçekleştiren Eski Yakın Doğu toplumları, yazılı bir kültüre sahip olmasalar bile arkeolojik bulgulardan anlaşıldığı kadarıyla oturacakları bir evin ve ekebilecekleri bir tarlanın ya da bahçenin sahibi idiler. Ayrıca onların evcilleştirdiği birtakım küçükbaş hayvanları da vardı. Aslında bütün bu göstergeler, Neolitik Çağdan itibaren bir mülkiyet anlayışının varlığına işaret etmektedir. Kalkolitik ve Eski Tunç Çağı buluntuları da insanoğlunun taşınır ya da taşınmaz birtakım mülkler edindiklerinin işaretlerini taşımaktadır. Yazının icadıyla birlikte hayatın bütün aktiviteleri ve yapılan her şey kayıt altına alındığı için mülkiyetle ilgili verilere ulaşmak çok daha kolay olmaktadır. Nitekim hem Mezopotamya hem Mısır hem de Anadolu toplumları, mülkiyet anlayışına ışık tutan birçok vesika bırakmışlardır. Özellikle yasa metinleri, mülkiyet anlayışına dair çok önemli bilgiler aktarmaktadırlar. Bu çalışmada Eski Yakın Doğu coğrafyasında ortaya çıkmış büyük medeniyetlerin mülkiyet anlayışı yazılı ve arkeolojik belgelerin ışığında incelemek amaç edinilmiştir.