Yeme tutumu ve ayrılma bireyselleşme süreci arasındaki ilişki

Araştırmada 18-65 yaş arası kişilerdeki Yeme Tutumu ve Ayrılma Bireyleşme arasındaki ilişki incelenmiştir. Yeme tutumları ve ayrılma bireyleşme patolojisi puanları, cinsiyet, yaş, medeni hal, kardeş sayısı, ebeveynlerin zaman ayırmaması, ebeveynlerinden ayrı kalma gibi sosyodemografik gruplarla incelenmiştir. Aynı zamanda yeme tutumu ve ayrılma bireyleşme patolojisi kendi içlerinde korelasyon analizi yapılarak karşılaştırılmıştır. Araştırma 160 katılımcı ile tamamlanmıştır. Katılımcılara Yeme Tutumu Testi (YTT26), Hollanda Yeme Davranışı Anketi (DEBQ), ve Ayrılma Bireyleşme Ölçeği (SII) ve araştırmacı tarafından hazırlanan demografik bilgi formu uygulanmıştır. Yetişkinler bağlamında ayrılma bireyleşmede potansiyel patoloji yaşayan bireylerin aynı zamanda yeme bozukluğu geliştirme potansiyeline sahip olduğu ortaya koyulmuştur. Bekarların yeme patolojisi ihtimalinin evlilerden fazla olması ve aynı şekilde bekarların evlilere göre daha fazla ayrılma bireyleşme patolojisi gösterebilecekleri beklenmedik ancak değerli bir bulgu ortaya çıkmıştır. Yeme Tutumu Testleri (YTT26 ve DEBQ) ile Ayrılma Bireyleşme Ölçeği aralarında korelasyon analizi uygulanmıştır. Çıkan sonuçlarda, ayrılma bireyleşme patolojisi ve yeme tutumlarının korelasyon içinde oldukları gözlemlenmiştir. Böylece ayrılma bireyleşmede zorluk yaşayan bireyler yeme tutumlarında problem yaşayabilirler hipotezi doğrulanmıştır.