Yeni nesil iki şişeli üniversal adezivin dentine bağlantı dayanımının ve adeziv tabaka kalınlığının in vitro değerlendirilmesi

Amaç: Üniversal adeziv sistemler; birçok avantaja sahip olmasına rağmen oluşan bağlantı dayanımının uzun ömürlülüğü ve adeziv tabaka kalınlığı konularında endişeler bulunmaktadır. Bu çalışmanın amacı yeni nesil iki şişeli bir üniversal adeziv olan G2- Bond'un kısa ve uzun dönem bağlanma dayanımını ve adeziv tabaka kalınlığını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada 30 adet çekilmiş insan alt büyük azı dişi kullanıldı. Dişler rastgele 3 adeziv ajan (G-Premio Bond, G2-Bond Universal, Clearfil SE Bond) grubuna ayrıldı. Dentin yüzeyleri açığa çıkarılmış dişlere gruplarına göre sırasıyla adeziv ajan ve kompozit rezin (Solare-X, GC, Tokyo, Japonya) uygulandı. Mikro gerilim bağlanma dayanımı testinde kullanılacak örnekler hassas kesme cihazı ile hazırlandı. Daha sonra tüm adeziv ve uygulama protokolü grupları, uygulanan olan yaşlandırma yöntemine göre (24 saat, 6 ay suda bekletme) iki alt gruba ayrıldı. Çubuk örnekler universal test cihazında mikro gerilim bağlanma dayanımı testine tabi tutulmuş ve kırılma tipleri stereomikroskop altında değerlendirilmiştir. Adeziv tabaka kalınlığını gözlemlemek için her bir dişten 3 adet çubuk ×5000 büyütmede SEM ile gözlemlenmiştir. Verilerin istatistiksel analizleri SPSS v.26 programı (SPSS Inc, IBM Corp, IL, ABD) kullanılarak yapıldı. Bağlanma dayanımının değerlendirilmesinde iki yönlü Varyans Analizi (ANOVA) ve Tukey HSD testleri kullanıldı. Adeziv tabaka kalınlığının değerlendirilmesinde ise tek yönlü ANOVA ve Tukey HSD kullanıldı ve adeziv tabaka kalınlığı ile bağlanma dayanımı arasındaki ilişki korelasyon testi ile değerlendirildi (p<0,05). Bulgular: Kullanılan adezivlerin dentine bağlanma dayanımları ve adeziv tabaka kalınlıkları arasında anlamlı farklılık bulundu (p<0,05). Suda bekletme ile yaşlandırmanın, adezivlerin bağlanma dayanımlarında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık oluşturmadığı görüldü (p<0,05). SE Bond yaşlandırma sonrası grubunda, adeziv tabaka kalınlığı ile bağlanma dayanımı arasında anlamlı negatif bir korelasyon görülmüştür (p<0,05). Diğer grupların adeziv tabaka kalınlıkları ile bağlanma dayanımları arasında anlamlı bir korelasyon görülmemiştir. Sonuç: Çalışmada kullanılan iki aşamalı adeziv sistemler tek aşamalı üniversal adeziv sistemden daha iyi bağlanma dayanımı göstermişlerdir. Suda bekletmenin adezivlerin dentine bağlanma dayanımları üzerinde anlamlı bir etkisi olmamıştır.