Yeniden işlevlendirilen endüstriyel mekânların görsel algı değerlendirmesi: İzmir Tarihi Havagazı Fabrikası

Mekân, soyut ve somut karakteriyle, bireylerin deneyim alanlarını oluştururken; zaman içinde fiziksel işlev yetersizliği veya geçersizliği gibi nedenlerle bu karakterini yitirmeye başlar. Bu durumda, mekânın varlığını silmek yerine, özgün karakterini koruyarak onu yaşatmak üzere yeni bir işlevle kullanımı önerilmektedir. Ancak bu noktada; yeni işlev için tekrar kurgulanan mekânın, bileşenleri aracılığıyla kullanıcılarıyla sadece fiziksel değil, kavramsal, algısal ve duygusal boyutta bağ kurması gerekliliği çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Çalışma materyali olarak; işlevsel dönüşüm ile "kültür merkezi" ne dönüşen "İzmir Tarihi Havagazı Fabrikası", mekân bileşenleri üzerinden kullanıcılarıyla kurduğu fiziksel, kavramsal, algısal ve duygusal boyuttaki ilişkisiyle değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmede; kent içindeki görsel algı, dış mekân görsel algısı ve iç mekân görsel algısı olmak üzere 3 ana katman belirlenmiştir. Katmanlar içinde kent içindeki görsel algı kendi içinde; ulaşılabilirlik, okunabilirlik ve kullanıma elverişlilik olmak üzere 3 alt katmana; yerleşke dış mekânları ve kafeterya iç mekânı ise; mekân bileşenlerinin oluşturduğu 9 alt katmana ayrılmıştır. Belirtilen katmanlar doğrultusunda yapılan gözlem ve 66 Kişiyle gerçekleştirilen anket çalışmaları sonucunda; yerleşkenin kent ile dış mekânların ve özellikle kafeterya iç mekânının kullanıcılarıyla kurduğu fiziksel, kavramsal, algısal ve duygusal boyuttaki ilişkide mekân bileşenleri aracılığıyla yapılabilecek iyileştirmeler konusunda öneriler getirilmiştir.