Yetişkinlerde affetme, ruminatif düşünceler ve yaşam doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi

Çalışmanın temel amacı yetişkinlerde affetme, ruminatif düşünceler ve yaşam doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Yetişkinlerde affetme ve ruminatif düşüncelerin yaşam doyumu üzerindeki yordayıcı etkisinin incelenmesi bir diğer araştırma problemidir. Bunun yanında cinsiyet, yaş, eğitim durumu, ilişki durumu ve ebeveyn çocuk yetiştirme tutumu algısı değişkenlerinin anlamlı farklılık gösterip göstermediği incelenmiştir. Araştırma 2024 yılında yetişkinler arasından rastlantısal olarak seçilen 477 katılımcıyla yürütülmüştür. 24 uç değerin veri grubundan çıkarılması sonucu 453 katılımcının verileriyle analiz işlemine geçilmiştir. Araştırmada elde edilen veriler SPSS 25.0 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Veriler değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel metotlar (sayı, yüzde, ortalama, standart sapma) kullanılmıştır. Ölçeklerden alınan puanların tamamı normal dağılım gösterdiği için analize parametrik testlerle devam edilmiştir. Değişkenler arasındaki ilişkinin incelenmesi için Perason Korelasyon Analizi, bağımsız değişkenlerin bağımlı değişken üzerindeki yordayıcı gücünü tespit etmek için Doğrusal Çoklu Regresyon Analizi, sosyo-demografik değişkenlerin ölçek puanları arasında anlamlı fark gösterip göstermediğinin incelenmesinde 2 grup arasındaki fark için Bağımsız Örneklem T-Test, 3 ve daha fazla grup arasındaki fark için Tek Yönlü ANOVA ve ardından Scheffe çoklu karşılaştırma testleri uygulanmıştır. Analiz sonucunda elde edilen bulgulara göre affetme ve ruminatif düşünce biçimi arasında negatif, anlamlı bir ilişki; affetme ve yaşam doyumu arasında pozitif, anlamlı bir ilişki; ruminatif düşünce ve yaşam doyumu arasında negatif, anlamlı bir ilişki vardır. Ruminatif düşünce ve affetme yordayıcı değişkenleri birlikte yaşam doyumu puanlarındaki toplam varyansın %11'ini anlamlı şekilde açıklamaktadır. Bunun yanında analiz sonuçları affetmenin bireylerin yaşam doyumunun pozitif, anlamlı yordayıcısı olduğunu göstermektedir. Ruminatif düşüncenin ise yaşam doyumu üzerinde anlamlı bir yordayıcı etkiye sahip olmadığı görülmüştür. Ruminatif düşüncenin kadınlar lehine, affetme ve yaşam doyumunun ilişkisi olanlar lehine farklılaştığı görülmüştür. Yaş arttıkça affetme düzeyi anlamlı artış gösterirken yaş azaldıkça ruminatif düşünce düzeyinin anlamlı artış gösterdiği görülmüştür. Yüksek lisans ve doktora mezunlarının yaşam doyumunun lise mezunlarına oranla daha yüksek olduğu görülmüştür. Ebeveyn çocuk yetiştirme tutumu algısına bakıldığında demokratik/destekleyen aile tutumu algısının affetmede baskıcı/otoriter tutuma, yaşam doyumunda baskıcı/otoriter ve ihmalkar tutuma göre anlamlı farklılaştığı görülmüştür. Tartışma bölümünde bulgular yorumlanmış, öneriler bölümünde diğer araştırmacılar için önerilerde bulunulmuştur.