Yetişkinlerde aleksitiminin incelenmesi: Algılanan ebeveyn tutumları ve bilişsel esnekliğin yordama gücü

Bu çalışmanın temel amacı, algılanan ebeveyn tutumu ve bilişsel esnekliğin yetişkinlerin aleksitimi düzeyleri üzerindeki yordama gücünü incelemektir. Araştırmanın katılımcılarını Türkiye'de yaşayan yaşları 18-65 değişen 400 yetişkin oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında araştırmacı tarafından hazırlanan demografik bilgi formu, Güleç ve arkadaşları (2009) tarafından Türkçe'ye uyarlanan 20 Maddelik Toronto Aleksitimi Ölçeği (TAS-20), Dirik ve arkadaşları (2015) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Kısaltılmış Algılanan Ebeveyn Tutumları Ölçeği-Çocuk Formu (EMBU-C) ve Sapmaz ve Doğan (2013) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Bilişsel Esneklik Envanteri (CFI) uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 26.0 paket programı ile analiz edilmiştir. Verilere ait yüzde, frekans, ortalama puan, standart sapma gibi değerler ve yapılan Bağımsız Gruplar t Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA), Post-Hoc tekniklerinden Tukey analizi, Pearson Çarpım Moment Korelasyonu ve Hiyerarşik Regresyon Analizi sonuçları tablolar halinde sunulmuştur. Sonuçlar, algılanan ebeveyn tutumu ve bilişsel esnekliğin yetişkinlerin aleksitimi düzeyleri üzerinde yordayıcı role sahip olduğunu göstermiştir. Bağımsız değişkenler, yetişkinlerin toplam aleksitimi skoru ile ilgili toplam varyansın %33'ünü açıklamaktadır. Yetişkinlerin aleksitimi düzeyleri ile cinsiyet, yaş ve eğitim durumu demografik değişkenleri arasında anlamlı farklılık bulunurken; medeni hal arasında anlamlı farklılıklar bulunmamıştır. Araştırmanın sınırlılıkları ve bulguları ilgili literatüre göre tartışılmıştır. Bunlarla birlikte, gelecekteki araştırmalar için öneriler sunulmuştur.