Yoğun bakımda takip edilen travmatik beyin hasarlı hastalarda mikroRNA biyogenezinde yer alan komponentlerin ekspresyon düzeylerinin prognozla ilişkisi

Travmatik beyin hasarlı hastaların yoğun bakım ünitesi takibinde klinik, radyolojik ve elektrofizyolojik veriler prognozu değerlendirmede katkı sağlasa bile kesin bir prognostik belirteç günümüzde henüz bulunamamıştır. MikroRNA'lar küçük, 19-28 nükleotidden oluşan, protein sentezini posttranskripsiyonel düzeyde regüle eden, endojen, kodlanmayan RNA molekülleridir. miRNA biyogenezi çekirdekte ve sitoplazmada olmak üzere iki basamakta gerçekleşir. Bu basamaklarda özelleşmiş moleküller görev yapmaktadır. Bunlardan en spesifik olanları RNaz III ailesinden olan Drosha enzimi ve kofaktörü Pasha (DGCR8), taşıma reseptörü olan Exportin5, yine RNaz III ailesine ait bir enzim olan Dicer endonükleazı, kararlı zincir seçilimini sağlayan Argonaute proteinidir. MikroRNA sentezinde görev alan moleküllerin işlevlerini doğru yapamamaları halinde sentezi hedeflenen mikroRNA'nın da fonksiyonunun bozulduğu bilinmektedir. Son yıllarda mikroRNA'lar çeşitli hastalıklarda biyobelirteç olarak araştırılmaktadır. Yapılan klinik ve deneysel çalışmalar, travmatik beyin hasarında düzeyleri ölçülen, prognostik ve diagnostik açıdan değerli birçok mikroRNA göstermiştir. Ancak travmatik beyin hasarlı hastalarda mikroRNA biyogenez komponentlerinin seviyeleriyle ilgili veriler kısıtlıdır. Çalışmamızda Akdeniz Üniversitesi Anestezi Yoğun Bakım Üniteleri'ne kabul edilen ve travmatik beyin hasarı gelişen 21 hastanın travma sonrası sonrası 4-6. saat ve 72. saatte alınan kan örneklerinden Dicer, Drosha, DGCR8, Exportin5 ve Argonaute2 seviyelerinin ölçülmesi ve kontrol grubu ile karşılaştırılması planlanmaktadır. Çalışmanın kontrol grubunu travma nedeni ile yoğun bakımda takip edilen fakat beyin hasarı tanısı olmayan 21 hasta oluşturacaktır. Erken (travma sonrası 4-6. saatler) ve geç (72. saat) dönemde ölçülen protein düzeylerinin farklı olup olmadığının saptanması ve bu değişimin prognoza etkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmamızdan elde edilen sonuçlar doğrultusunda ağır TBH'lı hastalarda miRNA biyogenez komponentlerinden Dicer, Drosha, Exportin5, DGCR8 ve Argonaute2 proteinlerinin ekspresyon değişimleri istatistiksel olarak anlamlı bulunamamıştır. Ancak hasta bazında ekspresyon değişimleri incelendiğinde ağır TBH sınıfından hafif TBH sınıfına yükselen hastaların Dicer ekspresyonlarının arttığı ve Ago2 ekspresyonunun da bu grupta çoğu hastada azaldığı fark edilmiştir. Kısa sürede yoğun bakımdan taburcu olan hastalarda ise yine Dicer ekspresyon profilinin arttığı gözlemlenmiştir.