Yüksek tibial osteotomi sonrası total diz artroplastisi yapılan hastaların klinik ve radyolojik olarak değerlendirilmesi

Giriş: Yüksek tibial osteotomi, varus dizilimindeki hastalarda dizin izole medial artrozu için uygulanan başarılı bir cerrahi tekniktir. Olumlu sonuçları zaman içerisinde gerileyerek dizde osteoartritin progresyon göstermesi ile total diz artroplastisine ihtiyaç duyulmaktadır. Geçirilmiş proksimal tibia osteotomisinin uygulanan total protez uygulaması üzerine etkileri çelişkili bir konu olmaya devam etmektedir. Bu çalışmada yüksek tibial osteotomi sonrası diz artroplastisi ameliyatında karşılaşılan zorlukların artroplasti sağkalımına etkisini ortaya koymayı hedefledik. Hastalar ve Yöntem: 2000 ile 2018 yılları arasında kliniğimizde yapılan 3496 diz artroplastisi içerisinde geçirilmiş yüksek tibial osteotomi operasyonu öyküsü bulunan 61 diz (48 hasta) çalışma grubu olarak belirlendi. Altmış bir diz için osteotomi ve artroplasti ameliyat bilgileri ve komplikasyonları detaylı olarak incelendi. Takip süresince komplikasyonlar, revizyon ya da reoperasyon ile sonuçlanma durumu not edildi. Fonksiyonel değerlendirme için kliniğimizde HSS ve KSS diz skorları kullanıldı. Radyografik değerlendirme için diz anteroposterior, 30º lateral ve her iki alt ekstremite ortoröntgenogram kullanıldı. Bulgular: 61 diz için osteotomi yaşı ortalama 55,1, artroplasti için ortalama 64,4, iki ameliyat arası geçen süre ortalama 8,9 yıl olarak tespit edildi. Osteotomi için dizlerin %52,5'inde (n=32) açık kama, %47,5'inde (n=29) kapalı kama tekniği uygulanmış, artroplasti için %68,9'si (n=42) CR, %31,1 (n=19) PS implant tercih edilmiştir. 61 dizin %14,6'sı (n=9) revizyon ile sonuçlanmıştır. Dizlerin %27,9'una (n=17) protez komponentlerinin çıkartılmasını gerektirmeyen reoperasyon yapılmıştır. 12 diz için (%19,7) tibia uzun stem kullanımı, 7 diz için (%11,5) peroperatif eversiyon güçlüğü, 14 diz için (%23,0) bağ dengesi problemi ile karşılaşılmıştır. Çıkarımlar: Yüksek tibial osteotomi tekniğinin ve artroplasti implant tipinin sağkalım üzerine etkisi olmadığı tespit edilmiştir. Tibiada uzun stem kullanılan ve peroperatif standart dışı cerrahi uygulama yapılan dizlerin sağkalım süresi daha kısa, revizyon oranı daha yüksektir. Tibial eğimin -2.5º'den daha büyük olması eklem hareket açıklığında azalmaya yol açmaktadır. Artroplasti ameliyatından hemen önce çekilen grafide femorotibial açının valgus diziliminde olması, artroplasti takibinde KSS diz skorlarının daha yüksek olması ile ilişkili görünmektedir. Anahtar kelimeler: Medial kompartman osteoartriti, Yüksek tibial osteotomi, Total diz artroplastisi, Sağkalım analizi, Açık kama osteotomisi, Kapalı kama osteotomisi