Yükseköğretim kurumlarında mütevazı liderlik ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırma, yükseköğretim kurumlarında görev yapan akademik personelin yöneticilerine yönelik mütevazı liderlik algıları ile örgütsel bağlılık düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Son yıllarda liderlik yaklaşımlarında yaşanan paradigmatik değişimler, özellikle insan odaklı, katılımcı ve değer temelli liderlik anlayışlarının—özellikle mütevazı liderliğin—önemini artırmıştır. Öte yandan, örgütsel bağlılık hem kurumsal etkinlik hem de iş gören performansı açısından stratejik bir faktör olarak değerlendirilmektedir. Bu bağlamda araştırmada, mütevazı liderliğin örgütsel bağlılığın alt boyutları olan ahlaki bağlılık, çıkarcı bağlılık ve zoraki bağlılık üzerindeki etkileri analiz edilmiştir. Ayrıca, katılımcıların demografik özelliklerinin söz konusu algılar üzerindeki ayırt edici etkileri de değerlendirilmiştir. Araştırmada ilişkisel tarama modeli benimsenmiş ve nicel veri toplama yöntemleri kullanılmıştır. Çalışmanın örneklemini, üç farklı devlet üniversitesinde görev yapan toplam 476 akademik personel oluşturmaktadır. Veri toplama sürecinde, Kerse ve arkadaşları (2021) tarafından Türkçe' ye uyarlanan Mütevazı Liderlik Ölçeği ile Ergün ve Çelik (2005) tarafından Türkçe' ye kazandırılan Örgütsel Bağlılık Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimleyici istatistikler, bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve Pearson korelasyon analizi yöntemlerinden yararlanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, mütevazı liderlik algısı ile ahlaki bağlılık arasında pozitif yönlü ve orta düzeyde bir ilişki bulunmuştur. Buna karşılık, mütevazı liderlik ile zoraki bağlılık arasında negatif yönlü ve orta düzeyde bir ilişki saptanmıştır. Mütevazı liderlik ile çıkarcı bağlılık arasında ise istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edilmemiştir. Ayrıca, belirli demografik değişkenler doğrultusunda hem liderlik algısı hem de örgütsel bağlılık düzeylerinde anlamlı farklılıkların mevcut olduğu görülmüştür. Araştırmanın bulguları, yükseköğretim kurumlarında mütevazı liderliğin, akademik personelin kurumsal bağlılığını artırmada etkili bir liderlik yaklaşımı olduğunu ortaya koymakta; bu doğrultuda üniversite yöneticilerinin liderlik stillerini gözden geçirmeleri gerektiğine işaret etmektedir.