Zekeriyyâ El-Ensârî 'nin "El-Matlâ Şerhû'l İsâgûcî" adlı eserinin tahkik ve tercümesi

14. ile 15. yy. arasında mantığın gelişimi göz önüne alındığında, yani eserlerin te'lifinin olmadığı ancak daha önce telif edilen eserlerin şerh ve haşiyelerinin ortaya çıktığı dönemdir. Îsâgûcî, mantık ilmine bir girizgâh kabul edilerek, diğer ilimlerle ilgili çalışmalar ortaya konduğunda, bu çalışmaların başlangıcına konularak, mantık ilminin önemi vurgulanmıştır.13.yy. da Ebherî'nin kaleme aldığı Îsâgûcî, bu coğrafyada oldukça yaygınlaşmış, medreselerde okutulan eserler arasına girmiştir. Bu çalışmada, Mısırlı Şafi fakihi olan Zekeriyyâ El-Ensârî'nin mantık ilmine dair Ebherî'nin Îsâgûcî'sine yazmış olduğu Şerh'ul Îsâgûcî el-Matlâ adlı şerhinin tanıtımı, diğer Îsâgûcî şerhleri arasındaki yeri, tahkik ve tercümesi ele alınmıştır. Mısır ve Mağrib bölgelerinde en çok rağbet gören bu şerh, Ebherî'nin yazmış olduğu Îsâgûcî'ye bağlı kalarak, parça parça şerh edilen önemli bir eserdir. Bu eserin tarafımızdan tahkik ve tercümesinin yapılmış olması, Îsâgûcî'nin bu yapılan şerhle daha aydınlatıcı olacağı kanaatindeyiz.