35
Arşivlenen Tez
0
DOI Atanmış
0%
DOI Oranı
Anabilim Dalı
Okul sporlarına katılan ortaöğretim öğrencilerinin saldırganlık düzeyleri
Bu araştırmanın amacı okul sporlarına katılan ortaöğretim öğrencilerinin saldırganlık düzeylerinin bazı değişkenler (okul türü, sınıf, cinsiyet, kardeş sayısı, branş, spor türü, haftalık spor saati, lisanslı spor yapma durumu ve anne baba medeni durumu) açısından incelenmesidir. Araştırmanın örneklemini 2022-2023 eğitim öğretim yılında Düzce Merkez ilçede beş farklı ortaöğretim okulunda öğrenim gören ve okul sporlarına katılmış 357 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada verilerin toplanmasında Buss ve Perry tarafından geliştirilen ve Türkçe'ye uyarlaması Demirtaş Madran (2012) tarafından yapılan Buss Perry Saldırganlık Ölçeği (BPSÖ) uygulanmıştır. Buss Perry Saldırganlık Ölçeği toplamda 29 madde ve başkalarına fiziksel zarar verme ile alakalı fiziksel saldırganlık, öfkeyi saldırganlığın duygusal boyutu olarak ölçen öfke, saldırganlığın bilişsel boyutunu ölçmeyi amaçlayan düşmanlık ve başkalarını sözel yolla incitmekle alakalı sözel saldırganlık olarak toplam 4 alt boyuttan oluşmaktadır. Buss ve Perry Saldırganlık Ölçeğinin tümü için Cronbach-Alfa katsayısı 0,85'dir. Araştırma sonucunda; okul türüne göre saldırganlık toplam puanlarında ve fiziksel, sözel saldırganlık ile düşmanlık alt boyutlarında, sınıf düzeyine göre saldırganlık toplam puanlarında ve fiziksel, sözel saldırganlık ve öfke alt boyutlarında, cinsiyete göre fiziksel, sözel saldırganlık ve düşmanlık alt boyutlarında, branşa göre fiziksel ve sözel saldırganlık alt boyutlarında istatistiksel olarak anlamlı farka rastlanmıştır (p<0.05). Bunun yanında kardeş sayısı, spor türü, spor saati, lisanslı spor yapma ve anne baba medeni durumuna göre ise istatistiksel olarak anlamlı farka rastlanmamıştır (p>0.05).
Sporda temel psikolojik gereksinimlerin tatmin ve engellenme düzeyleri ile sporda saldırganlık arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu araştırmanın birincil amacı sporcuların temel psikolojik ihtiyaçlarının tatmin ve engellenmesinin sporda saldırganlık davranışını yordama düzeyini tespit etmektir. İkincil amacı ise sporcuların saldırganlık düzeylerinin cinsiyet ve profesyonellik, amatörlük değişkenleri bağlamında incelenmesidir. Araştırma ilişkisel tarama modeliyle yürütülmüştür ve örneklem grubu aktif olarak lisanslı spor yapan 434 üniversite öğrencisinden oluşmaktadır. Değişkenler arasındaki ilişkinin incelenmesi için pearson korelasyon testi ve yapısal eşitlik modellemesi analizleri, sporcuların saldırganlık düzeylerinin cinsiyet ya da profesyonellik ve amatörlük durumuna göre farkını incelemek için bağımsız örneklemlerde t testi analizleri uygulanmıştır. Elde edilen bulgular, sporda temel ihtiyaçların tatmini ve engellenmesinin tüm alt boyutları ile sporda saldırganlık arasında anlamlı bir ilişki olduğunu, sporda temel ihtiyaçların tatmin ölçeğinin yeterlik alt boyutu hariç diğer tüm alt boyutlar ile sporda öfke arasında da anlamlı bir ilişki olduğunu göstermektedir. Temel ihtiyaçların tatmini %15 oranında, engellenmesi %21 oranında ve temel ihtiyaç tatmininin, temel gereksinimlerin engellenmesinin aracı rolüyle birlikte %23 oranında sporda saldırganlığa ilişkin toplam varyansı açıkladığı ve anlamlı yordayıcılar olduğu saptanmıştır. Ayrıca sporcuların saldırganlık düzeylerinde cinsiyete ve profesyonellik amatörlük durumlarına göre anlamlı farklılaşma olduğu tespit edilmiştir.
Ortaöğretim öğrencilerinin çoklu zekâ düzeyleri
Bu araştırma "Ortaöğretim Öğrencilerinin Çoklu Zekâ Düzeyleri"ni değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklem grubu İstanbul ilinde bulunan Fen lisesi, Anadolu lisesi, İmam hatip lisesi, Meslek lisesi, Spor lisesi ve Güzel Sanatlar lisesi öğrencilerinden oluşmaktadır. Araştırma verileri Yüksel Özden (2005) tarafından Türkçe'ye çevrilen "Çoklu Zekâ ölçeği" kullanılmıştır. Analizlerde ANOVA, t-testi ve ki-kare testleri kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda lise öğrencilerinin baskın olan çoklu zekâ alanı bedensel ve müziksel iken en düşük değere sahip zekâ alanının sözel ve mantıksal olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ortaöğretim türlerine göre Fen lisesi öğrencilerinin çoklu zekâ alanı mantıksal, Anadolu lisesi öğrencilerinin çoklu zekâ alanı müziksel ve bedensel, İmam hatip lisesi öğrencilerinin çoklu zekâ alanı bedensel, Meslek lisesi öğrencilerinin çoklu zekâ alanı sosyal ve bedensel, Spor lisesi öğrencilerinin çoklu zekâ alanı bedensel ve Güzel Sanatlar lisesi öğrencilerinin çoklu zekâ alanı bedensel ve müziksel olarak tespit edilmiştir. Cinsiyete göre, mantıksal zekâ alanında erkek öğrencilerin ortalama çoklu zekâ puanları daha yüksek bulunmuşken görsel, müziksel, bedensel ve doğacı zekâ alanlarında kız öğrencilerin çoklu zekâ puan ortalamalarının daha yüksek olduğu görülmüştür.
Denetim odağının beden eğitiminde oluşan başarı duygularına etkisi: Başarı güdüsü ve öğretmen desteğinin rolleri
Bu araştırmanın iki amacı vardır; birincisi denetim odağının beden eğitimi dersi için oluşan başarı duygularına etkisini ve bu etkide başarı güdüsünün aracı rolünü ortaya koymak, ikincisi ise beden eğitimi öğretmeni desteği ile denetim odağı, başarı duyguları ve başarı güdüsü arasındaki ilişkiyi tespit etmektir. Araştırma örneklemini 2022-2023 bahar yarıyılında Kırıkkale'de öğrenim gören 894 öğrenci oluşturmaktadır. Bulgular; iç denetim odağının beden eğitimi için oluşan pozitif başarı duygularını etkilediğini ve bu etkide başarı güdüsünün aracı olduğunu ortaya koymuştur. İç denetim odağı başarı güdüsü ile birlikte pozitif başarı duygularındaki değişimin %19'unu açıklamaktadır. Yapılan analizler dolaylı etkinin anlamlı olduğunu ortaya koymuştur. Dış denetim odağının ise beden eğitimi için oluşan negatif başarı duygularını etkilediği ve bu etkide başarı güdüsünün aracı rolü olduğu bulunmuştur. Dış denetim odağı başarı güdüsü ile birlikte negatif başarı duygularındaki değişimin %34'ünü açıklamaktadır. Yapılan analizler sonucundaaracı etkinin anlamlı olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, beden eğitimi öğretmeni desteği ile pozitif başarı duyguları arasında pozitif yönde, negatif başarı duyguları arasında ters yönde ilişki varken, dış denetim odağı ile ters yönde, iç denetim odağı ve başarı güdüsü ile pozitif yönde ilişki bulunmuştur. Sonuç olarak bu çalışma; denetim odağının ve başarı güdüsünün çocukların beden eğitimi alanında başarılı olabilmelerinde önemli unsurlardan birisi olan başarı duygularında belirleyici değişkenler olduğunu ortaya koymuştur.
Okul sporlarına katılan öğrencilerin takım sargınlığı
Bu araştırma liselerde okul sporlarına katılan öğrencilerin takım sargınlığı düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesini amaçlamaktadır. Araştırmada Düzce ilinde ortaöğretim kurumlarında eğitim gören basketbol, futbol, voleybol, salon futbolu branşlarında yarışan 130 kız, 186 erkek olmak üzere toplamda 316 öğrenci yer almaktadır. Veri toplama aracı olarak Eys ve diğ. (2009) tarafından geliştirilen Türkçeye uyarlaması Sezer ve Kocaekşi (2016) tarafından yapılan Genç Sporcu Takım Sargınlığı Ölçeği(GSTSÖ) kullanılmıştır. Bulgular değerlendirildiğinde sporcuların cinsiyet, branş, takımda bulunma süresi ve takım derecesi değişkenleri ile takım sargınlığı arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Buna ek olarak takımla geçen süre ve sargınlık arasında pozitif bir ilişkinin varlığından söz edilirken takımın derecesi ve sargınlık arasında negatif bir ilişki tespit edilmiştir
Okul sporlarına katılan ve katılmayan meslek lisesi öğrencilerinin saldırganlık düzeylerinin belirlenmesi
Bu araştırmanın amacı okul sporlarına katılan ve katılmayan meslek lisesi öğrencilerinin saldırganlık düzeylerinin cinsiyet, sınıf düzeyi, aile öğrenim durumu, aile birlikteliği, kardeş sayısı, gelir durumu açısından incelenmesidir. Araştırmanın örneklemini 2022-2023 eğitim öğretim yılında Bolu ilinde dört farklı meslek lisesinde öğrenim gören toplam 600 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada verilerin toplanmasında Buss ve Perry tarafından geliştirilen ve Türkçeye uyarlaması Demirtaş Madran (2012) tarafından yapılan Buss Perry Saldırganlık Ölçeği (BPSÖ) uygulanmıştır. Araştırma sonucunda okul sporlarına katılan ve katılmayan meslek lisesi öğrencilerinin saldırganlık düzeyleri arasında anlamlı farklılık tespit edilmemiştir. Kız öğrencilerin öfke ve düşmanlık içeren saldırganlık düzeyi erkek öğrencilere göre anlamlı derecede fazla bulunmuştur. Ayrıca aile birlikteliği ve sınıf düzeylerine göre meslek lisesi öğrencilerinin saldırganlık düzeylerinde bir farklılık bulunmamıştır.
Lisanslı spor yapan ortaokul öğrencilerinin sporun yaşam becerilerine etkisiyle ilgili algıları
Bu araştırmanın amacı lisanslı spor yapan ortaokul öğrencilerinin sporun yaşam becerilerine etkisiyle ilgili algılarının incelenmesidir. Araştırma nicel verilere dayalı, durum tespitine yönelik tarama modelinde bir çalışmadır. Bu araştırmanın evrenini 2022-2023 Eğitim-Öğretim yılı güz döneminde Bolu ili Merkez İlçede lisanslı spor yapan 894 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise Bolu ili Merkez ilçede lisanslı spor yapan ve gönüllü olarak araştırmaya katılan toplam 419 öğrencinin %50,8'i (213) kız ve %49,2'si (206) erkek öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmada verilerin toplanmasında öğrencilerin; cinsiyet, öğrenim düzeyi, spor branşı, haftada yaptıkları antrenman saati sahip oldukları lisans süresini belirlemeyi amaçlayan "Kişisel Bilgi Formu" kullanılmıştır. Araştırmada ölçme aracı Cronin ve Allen (2017) tarafından geliştirilen ve Türk kültürüne Düz ve Açak (2018) tarafından uyarlanan ''Sporun Yaşam Becerilerine Etkisi Ölçeği''(SYBEÖ) kullanılmıştır. Ölçek, zaman yönetimi, iletişim, liderlik, takım çalışması, sosyal, duygusal ve amaç belirleme becerileri olmak üzere 7 alt boyut ve 31 maddeden oluşmaktadır. Sporun Yaşam Becerilerine Etkisi Ölçeğinin tamamı için Cronbach-Alfa katsayısı 0,85'dir. Araştırmanın sonucunda, lisanslı spor yapan ortaokul öğrencilerinin cinsiyet, öğrenim düzeyi, spor branşı, haftalık antrenman saati değişkenleri bakımından sporun yaşam becerilerine etkisiyle ilgili; zaman yönetimi, iletişim becerisi, liderlik becerisi, takım çalışması, sosyal beceriler, duygusal beceriler ve amaç belirleme becerileri alt boyutlarında algılarının anlamlı düzeyde farklılaştığı (p<0,05), lisans yılı değişkeninde ise öğrencilerin sporun yaşam becerilerine etkisiyle ilgili algılarının, ölçeğin tüm alt boyutlarında anlamlı düzeyde farklılaştığı tespit edilmiştir (p<0,05).
Ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi ve spor dersi ile okula karşı tutumunda beden eğitimi öğretmeninin rolünün incelenmesi
Çalışmanın amacı, ortaokul öğrencilerinin okula ve beden eğitimi spor dersine karşı tutularında beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin rolünü tespit etmek ve demografik özelliklere göre ilişkileri belirlemektir. Araştırmanın örneklemini Kocaeli ili Körfez ilçesinde belirlenen 6 ortaokulun 7. sınıflarından 449 öğrenci, 8. sınıflarından 471 olmak üzere toplam 920 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada Adıgüzel, (2012) tarafından geliştirilen "Okula İlişkin Tutum Ölçeği", Pehlivan (1997) tarafından geliştirilen "Beden Eğitimi Dersi Tutum Ölçeği" ve Demirhan, Coşkun ve Altay (1996) tarafından geliştirilen "Beden Eğitimi Öğretmen Nitelikleri Ölçeği" kullanılmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı ve betimleyici istatistikler yapılmıştır. Bu amaçla t testi, ANOVA, Pearson Correlations ve Regresyon analizleri uygulanmıştır. Sonuç olarak, okula ilişkin tutumlarda kızlar, 7. sınıflar, babası sporcu olan öğrenciler, spor araç gereçleri iyi diyen öğrenciler ve ders başarısı çok iyi diyen öğrenciler lehine anlamlı fark bulunmuştur. Beden eğitimi ve spor dersine karşı tutumlarda erkekler, 7. sınıflar, lisanslı sporcular, annesi sporcu olmayanlar, babası sporcu olanlar ve spor araç gereçleri iyi diyen öğrenciler lehine anlamlı fark bulunmuştur. Öğretmen niteliklerine ilişkin görüşlerde annesi sporcu olmayanlar, babası sporcu olan öğrenciler, spor araç gereçleri iyi diyen öğrenciler ve ders başarısı çok iyi diyen öğrenciler lehine anlamlı fark bulunmuştur. Ayrıca, beden eğitimi öğretmen nitelikleri beden eğitimi dersine karşı tutumu ve okula ilişkin tutumu pozitif yönlü etkilemektedir. Yine beden eğitimi dersine karşı tutum okula karşı tutumu pozitif yönlü etkilemektedir. Bu sonuçlardan hareketle öğrencilerin okula karşı sağlıklı tutum içerisinde olmaları için ilgili eğitim paydaşlarının beden eğitimi öğretmen nitelikleri ve beden eğitimi dersini daha etkin kılacak uygulamalar, destek programlar vb. çalışmaları dikkate almaları önerilmektedir.
Beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin alternatif iş kaynaklarına yönelmelerinde işe yabancılaşma, iş tatmini ve sosyoekonomik faktörlerin rolü
Bu çalışmanın amacı; işe yabancılaşma ve iş tatmininin beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin alternatif iş kaynaklarına yönelmelerine etkisinde sosyoekonomik faktörlerin rolünü tespit etmek ve bu faktörlerin demografik özelliklere göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemektir. Tarama modellerinden betimsel tarama modeli kullanılarak yapılan araştırmanın evrenini Sakarya, Kocaeli, Düzce ve Bolu illerindeki resmi ve özel kurumlarda çalışan beden eğitimi ve spor öğretmenleri oluşturmaktadır. Araştırmada verileri toplamak için araştırmacı tarafından oluşturulan kişisel bilgi formu, Elma, (2003) tarafından geliştirilen "İlköğretim Öğretmenlerinin İşe Yabancılaşma Ölçeği", Keser ve Bilir, (2019) tarafından uyarlaması yapılan "İş Tatmin Ölçeği" ve araştırmacılar tarafından geliştirilen "Alternatif İş Kaynaklarına Yönelim Ölçeği" kullanılmıştır. Verilerin analizinde normallik ve güvenirlikler test edilmiş, tanımlayıcı ve betimleyici istatistikler yapılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkiler t testi, ANOVA, Korelasyon ve aracı model analizleri ile test edilmiştir. Araştırma sonucunda; özel okullarda görev yapan beden eğitimi öğretmenlerinin işe yabancılaşmalarının daha yüksek olduğu, iş tatminlerinin daha düşük olduğu ve alternatif iş kaynaklarına yönelme eğilimlerinin daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Ekonomik durumlarını düşük olarak algılayan ve mesleğin ekonomik beklentiyi karşılamadığını düşünen öğretmenlerin alternatif iş kaynaklarına yönelimleri ve işe yabancılaşma düzeyleri anlamlı olarak daha yüksek, iş tatmin düzeyleri daha düşük bulunmuştur. Yaş ve çocuk sayısı arttıkça alternatif iş kaynaklarına yönelme eğilimlerinin azaldığı, yüksek iş tatmininin yabancılaşmayı azalttığı, yabancılaşmanın alternatif iş kaynaklarına yönelmeyi arttırdığı belirlenmiştir. Ayrıca iş tatmini ve işe yabancılaşmanın beden eğitimi öğretmenlerinin alternatif iş kaynaklarına yönelimlerine etkisinde ekonomik beklentilerin aracı rolü olduğu belirlenmiştir. Bu sonuçlardan hareketle ilgili kurum ve paydaşlara; iş tatmini ve işe yabancılaşmanın alternatif iş kaynaklarına yönelmeye etkisinde belirleyici olan sosyo-ekonomik faktörleri dikkate almaları önerilmektedir.
Beden eğitimi öğretmen adaylarının okul aidiyet duygusu ve mutluluk düzeyleri
Bu araştırmanın amacı, beden eğitimi öğretmen adaylarının okul aidiyeti ve mutluluk düzeylerini belirlemek, belirlenen düzeyleri çeşitli demografik değişkenler doğrultusunda farklılaşıp farklılaşmadığını ve iki değişken arasındaki ilişkiyi analiz etmektir. Araştırma, 2023-2024 eğitim-öğretim yılı içerisinde Türkiye genelinde farklı üniversitelerin Spor Bilimleri Fakültelerinde öğrenim görmekte olan birinci ve dördüncü sınıf Beden Eğitimi Öğretmen (BEÖ) adaylarından oluşan bir örneklem grubuyla yürütülmüştür. Nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli esas alınarak tasarlanmıştır. Veriler, "Okul Aidiyet Duygusu Ölçeği" ile "Oxford Mutluluk Ölçeği" aracılığıyla toplanmış; elde edilen veriler t-testi, Mann Whitney U, ANOVA ve Spearman korelasyon analizleri ile değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular, beden eğitimi öğretmen adaylarının aidiyet ve mutluluk düzeylerinin cinsiyet, sınıf düzeyi, anne-baba eğitim düzeyi, aile geliri, konaklama şekli ve sosyal-spor olanaklara erişim gibi demografik değişkenler açısından anlamlı farklılık göstermediğini ortaya koymaktadır. Bununla birlikte, okul aidiyeti ile mutluluk düzeyi arasında anlamlı ve pozitif yönlü bir ilişki tespit edilmiştir. Bu sonuçlar, üniversite yaşamında okula aidiyet hissinin ve mutluluğun öğretmen adayları tarafından önemli olduğuna işaret etmekte ve eğitim kurumlarının bu yönde sosyal ve duygusal destek mekanizmalarını güçlendirmesi gerektiğini ortaya koymaktadır.
Spor bilimleri fakültesi akademisyenleri ve öğrencilerinin pedagojik formasyon eğitimine ilişkin görüşlerinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı; spor bilimleri fakültesi akademisyenleri ve öğrencilerinin pedagojik formasyon eğitimi hakkındaki görüşlerinin incelenmesi ve mevcut pedagojik formasyon uygulamalarının nitelik ve niceliğinin attırılması adına çözüm önerilerinin sunulmasıdır. Nitel araştırma yöntemlerinden, olgubilim (fenomenoloji) deseni ile tasarlanan bu araştırmanın katılımcı grubunu, amaçlı örnekleme yöntemlerinden maksimum çeşitlilik örnekleme yöntemi ile belirlenen TNKÜ ve AİBÜ spor bilimleri fakültelerindeki 11 akademisyen ve 30 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma verilerinin toplanması adına araştırmacı tarafından geliştirilen demografik bilgi formları ve 12 ana soru ile 11 alt sorudan oluşan yarı yapılandırılmış görüşme formları kullanılmıştır. Araştırmanın verileri, yüz yüze ve online ortamlarda önceden planlanan zaman dilimlerinde gerçekleştirilen görüşmeler ile toplanmıştır. Verilerin analizi, MAXQDA 2022 programı kullanılarak nitel araştırma yöntemlerine uygun bir şekilde içerik analizi ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmadan elde edilen veriler, kodlar, alt temalar ve temalar şeklinde sunulmuş; veriler doğrudan alıntılar ile desteklenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre; Türkiye'deki pedagojik formasyon eğitimi politikalarının siyasi sebeplerle sürekli değişime maruz kaldığı, süre olarak çok kısa tutulduğu, özellikle spor bilimleri alanı düşünüldüğünde derslerin pratikten ziyade teori temelli olduğu, öğretmen adaylarının uygulama ve staj sürelerinin sınırlı tutulduğu, öğretim stillerinin spor bilimleri alanına uygun olmadığı, ders anlatımlarında kullanılan materyal ve teknolojinin güncelliğini kaybettiği, akademisyenlerin spor bilimleri alanı mezunu olmadığı ve öğretim süreçlerinde spor bilimleri odaklı stratejiler kullanmadıkları sonuçlarına ulaşılmıştır. Bu sonuçlara göre; spor bilimlerinde pedagojik formasyon eğitimi programlarının alan temelli ve uygulama odaklı dizayn edilmesi, pratik öğretim stratejileri ile yenilenmesi, spor bilimleri ve eğitim bilimleri alanlarına hakim akademisyenler tarafından derslerin anlatılması, uzun vadeli planlar ile tüm spor bilimleri paydaşlarının görüşleri alınarak planlanması önerilmektedir.
Türkiye'de beden eğitimi alanında yapılan doktora tezlerinin incelenmesi
Bu çalışma ile Türkiye'deki Yükseköğretim Kurumları bünyesinde, Beden Eğitimi ile ilgili yapılan doktora tez çalışmalarının incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda üniversitelerde Beden Eğitimi ile ilgili hazırlanan doktora tezleri YÖK Elektronik Tez Arşivinden, belirli anahtar sözcükler yardımıyla araştırılmıştır. Araştırmanın evrenini beden eğitimi ile ilgili yapılan tüm doktora tezleri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise YÖK Elektronik Tez Arşivinde tez isminde "Beden Eğitimi" ifadesi geçen, 1990 ve 2018 yılları arasında beden eğitimi ile ilgili yapılan, onaylanan ve yayımlanan 93 doktora tezi oluşturmaktadır. Ulaşılan tezlerin incelenmesinde Ataş (2015) tarafından geliştirilen tez inceleme formu kullanılarak, beden eğitimi ile ilgili hazırlanan doktora tezlerinde; üniversiteler, enstitüler, anabilim dalları, yıllara göre dağılım, çalışmayı gerçekleştiren kişilerin cinsiyetleri, tez danışmanların unvanları, araştırma konuları, kullanılan araştırma türleri, desenleri ve örneklem (çalışma) grupları, veri toplama araçları, verilerin çözümlenmesinde kullanılan istatistiksel yöntemler, yerli-yabancı ve toplam kaynakça sayıları belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmada tarama modeli ve nitel veri toplama yöntemlerinden biri olan doküman incelemesi kullanılmıştır. Elde edilen veriler istatistiksel programlar kullanılarak analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular sonucunda beden eğitimi ile ilgili yapılan doktora tez çalışmalarını gerçekleştiren kişilerin çoğunluğunun erkek olduğu ve tez danışmanlığını yürütmüş olan öğretim üyelerinin unvanlarının çoğunluğunun profesör doktor olduğu belirlenmiştir. Tezlerde en sık çalışılan konuların tutum, öğretim, model, yöntem ve teknikleri, performans, erişi, kalıcılık, transfer ve öğretim programlarının değerlendirilmesi ve karşılaştırılması olduğu tespit edilmiştir. Tezlerde araştırma türü olarak en fazla nicel araştırmaların ve araştırma modeli olarak ise en fazla betimsel modelin kullanıldığı görülmüştür. Örneklem gruplarında, en fazla öğretmenlerin ve öğrencilerin örneklem grubu olarak kullanıldığı göze çarpmaktadır. Buna ek olarak tezlerde, veri toplama aracı olarak en çok ölçeklerin ve anketlerin tercih edilerek kullanıldığı ve verilerin çözümlenmesine istatistiksel yöntemlerde parametrik testlerin kullanıldığı görülmüştür. Doktora tezlerinde kullanılan yabancı kaynakça sayısının yerli kaynakça sayılarına göre daha fazla kullanıldığı dikkat çekmektedir. Bu alanda yapılan doktora tezlerinin, tez sayısı bakımından en çok 2012 yılında yapıldığı belirlenmiştir. Enstitü olarak doktora tezlerinin en fazla Eğitim Bilimleri Enstitüsü'nde yapıldığı görülmüştür. Anabilim dalı olarak incelendiğinde ise en fazla Beden Eğitimi ve Spor alanında doktora tezi yapıldığı gözlenmiştir. Üniversite bazında ise doktora tezlerinin yoğunluklu olarak Gazi Üniversitesi'nde yapıldığı sonucuna ulaşılmıştır.
Ortaöğretim kurumlarında okul sporlarına katılan öğrencilerin algılanan sosyal destek düzeyleri
Bu çalışmayla " Orta öğretim kurumlarında okul sporlarına katılan öğrencilerin algılanan sosyal destek düzeylerinin incelenmesi " amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini Düzce Merkez İlçe'deki ortaöğretim kurumlarında öğrenim gören, okul sporlarına katılmış 423 öğrenci oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında Algılanan Sosyal Destek Ölçeği'nin revizyonu kullanılmış ve Düzce Merkez İlçe'de bulunan 9 ortaöğretim kurumundaki öğrencilere uygulanmıştır. Algılanan Sosyal Destek Ölçeği' (ASDÖ-R) Yıldırım (2004) tarafından; ergenlerin aile, arkadaş ve öğretmenlerinden algıladıkları sosyal desteği ölçmek amacıyla geliştirilmiştir. ASÖD-R'nin Aile Desteği (20 madde), Arkadaş Desteği (13 madde) ve Öğretmen desteği (17 madde) olmak üzere üç alt boyutu ve toplam 50 maddesi bulunmaktadır. Ölçek üçlü likert tipindedir ve uygulanan grup ölçekte her bir madde için "Bana Uygun (3)", "Kısmen Uygun (2)" ve "Bana Uygun Değil (1)" seçeneklerinden kendileri için en uygun olanı işaretlemektedirler. Ölçekten alınabilecek en düşük puan 50, en yüksek puan 150'dir. Araştırma verileri bilgisayar ortamında çözümlenmiştir. Verilerin analizinde homojenlik durumuna bakmak için Levene Testi ve dağlımın normalliğini denetlemek için Kolmogorov-Smirnov testi uygulanmıştır. Yapılan normallik testinde bütün analizler için verilerin normal dağıldığı görülmüştür. Dağılım normal olduğundan dolayı iki ilişkisiz örneklemin karşılaştırılmasında bağımsız gruplar t testi, ikiden fazla ilişkisiz örneklemin karşılaştırılmasında ise tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Bağımlı değişkenin birden fazla olduğu durumlarda değişkenler arasında varyans-kovaryans matrisleri homojenliği gösterdiği için MANOVA testi uygulanmıştır. Araştırmada sonuç olarak okul türüne, sınıf düzeyine, ailenin aylık gelir düzeyine, okul dışında lisanslı spor yapma durumu ve okul sporlarında takım veya bireysel sporlara katılma durumuna göre istatistiksel olarak anlamlı farka rastlanmamıştır (p>0.05). Bunun yanında cinsiyete göre arkadaşlardan algılanan sosyal destek puanı arasında anlamlı fark belirlenmiştir (p<0.05). Ortaya çıkan istatistiksel fark erkeklere göre kadınların daha yüksek arkadaşlardan algılanan sosyal destek puanına sahip olduğu yönündedir. Ayrıca, kardeş sayısına göre aileden algılanan sosyal destek karşılaştırılmasında anlamlı bir fark ortaya çıkmıştır (p<0.05). Anahtar Kelimeler: Ortaöğretim, Okul Sporları, Sosyal Destek, Algılanan Sosyal Destek
Okul sporlarına katılan ve katılmayan ortaokul öğrencilerinin sezinleme zamanının karşılaştırılması
Bu araştırmanın amacı; Okul sporlarına katılan ve katılmayan ortaokul öğrencilerinin sezinleme zamanının cinsiyet, hız, spor deneyimi ve spor yapma durumlarına göre karşılaştırılarak, fark gösterip göstermediğini belirlemektir. Araştırma Bolu ilinde merkez okullarda, okul sporlarına katılan ve katılmayan (voleybol-hentbol-basketbol) ortaokul 5 - 6 - 7 ve 8. sınıf öğrencilerden oluşmaktadır. Çalışmaya Bolu ilinde okul sporlarına katılan ve katılmayan 240 kadın, 241 erkek toplam 481 öğrenciden ölçümler alınmıştır. Veri toplama aracı olarak " Bassin Anticipation Timer Cihazı" ve "Öğrenci bilgi formu" kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizinde alt problemlerin çözümlenmesinde anlamlı fark olup olmadığı belirlenirken t testi kullanılmış ve aritmetik ortalama değerleri incelenmiştir. Yapılan analiz sonuçları p<0.05 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Okul sporlarına katılan öğrencilerin 5 m/sn ve 8 m/sn hızda sezinleme zamanı ortalamaları karşılaştırıldığında sadece sabit hatada cinsiyete göre fark tespit edilmiştir. Okul sporlarına katılmayan öğrencilere bakıldığında 5 m/sn ve 8 m/ sn hızda sezinleme zamanı ortalamaları karşılaştırıldığında sadece mutlak hatada cinsiyete göre fark bulunmuştur. Okul sporlarına katılan öğrencilerin sezinleme zamanında 5m/sn ve 8 m/sn farklı hızlara göre anlamlı fark olup olmadığına bakıldığında sabit hata, mutlak hata ve değişken hatada farkın olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Okul sporlarına katılmayan öğrencilerin sezinleme zamanında 5 m/sn ile 8 m/sn farklı hızlardaki farka bakıldığında sadece mutlak hata ve değişken hatada farkın olduğu sonucuna ulaşılmıştır. 5 m/s hızda 1-2 yıl ve 3-4 yıl aralığında okul sporlarına katılan öğrencilerin sezinleme zamanına bakıldığında deneyime göre sadece sabit hatada anlamlı farkın olduğu sonucuna ulaşılmıştır. 5 m/sn de 1-2 yıl spor yapanların daha düşük sezinleme zamanına sahip oldukları tespit edilmiştir. 8 m/s hızda 1-2 yıl ve 3-4 yıl aralığında okul sporlarına katılan öğrencilerin sezinleme zamanına bakıldığında deneyime göre sadece sabit hatada farkın bulunduğu tespit edilmiştir. 8 m/sn de 1-2 yıl spor yapanların daha düşük sezinleme zamanına sahip oldukları sonucuna ulaşılmıştır. Okul sporlarına katılan ve katılmayan öğrenciler arasında 5 m/s hızda sezinleme zamanı sonuçlarına bakıldığında sadece okul sporlarına katılmayanların sabit hatalarında farkın olduğu görülmüştür. Okul sporlarına katılan ve katılmayan öğrenciler arasında 8 m/s hızda sezinleme zamanı sonuçlarına bakıldığında sadece okul sporlarına katılmayan öğrencilerin sabit hatalarında anlamlı farkın olduğu elde edilmiştir.
Beden eğitimi öğretmenlerinin öz-yeterlik düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi (İstanbul ili örneği)
Bu araştırmanın amacı beden eğitimi öğretmenlerinin öz-yeterlik düzeyinin cinsiyet, mesleki kıdem, yaş ve görev yapılan okul türü açısından incelenmesi ve bunu yaparken de konu bilgisi, bilimsel bilgileri uygulama, öğrencilerin beceri düzeylerindeki farklılıklara müdahale, engelli öğrencilerin öğretimindeki uygulama, öğrenme öğretmen süreçlerindeki öğretim, değerlendirme, teknolojiyi kullanma alt boyutlarında öğretmenlerin öz-yeterliklerinin belirlenerek bu alanların öğretmenin beden eğitimi öz-yeterliğini oluşturmasına katkısını tespit etmektir. Araştırmaya İstanbul ilinde ortaokul ve liselerde görev yapan 225 erkek 136 kadın toplamda 361 beden eğitimi öğretmeni katılmıştır. Veri toplama olarak aracı 'Beden Eğitimi Öz-yeterlik Ölçeği' kullanılmıştır. Veriler sadece internet üzerinden Beden Eğitimi Öğretmenleri dernek ve sosyal medya platformlarına dağıtılmış. Veriler gönüllülük esas alınarak toplanmıştır. Araştırma verilerinin analizinde SPSS istatistik programı kullanılmıştır. Analizlerde bağımsız değişkenler t testi ve tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Yapılan analiz sonuçları p<0.05 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Beden eğitimi öğretmenlerinin öz-yeterlikleri incelendiğinde cinsiyet değişkeninde erkekler lehine anlamlı farklılık bulunurken, yaş değişkeninde sadece teknoloji alt boyutunda 23-27 yaş aralığında diğer yaş gruplarına göre anlamlı farklılık bulunmuştur. Bunun yanında görev yapılan okul türü değişkeninde tüm alt boyutlarda lisede görev yapan beden eğitimi öğretmenlerinin ortaokulda görev yapan beden eğitimi öğretmenlerine göre ortalama puanı yüksek iken anlamlı düzeyde farklılığa rastlanmamıştır. Yine mesleki kıdem değişkeninde öğretmenlerin öz-yeterlik düzeylerinde anlamlı farklılık bulunmamıştır.
Ortaöğretim kurumlarında öğrenim gören öğrencilerin öğrenme stilleri
Bu çalışmayla 'Ortaöğretim düzeyinde öğrenim gören öğrencilerin öğrenme stillerinin incelenmesi' amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini Bolu Merkez İlçe'deki ortaöğretim düzeyinde öğrenim gören, 887 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada kullanılan Öğrenme Stilleri Ölçeği Bolu Merkez İlçe'de bulunan 8 ortaöğretim kurumunda öğrenim gören öğrencilere uygulanmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Gökdağ (2004) tarafından geliştirilmiş olan 'Öğrenme Stilleri Ölçeği' ve araştırmacı tarafından geliştirilen 'Kişisel Bilgi Formu' kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler bilgisayar ortamında SPPS programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin çözümlenmesinde yüzde frekans ve aritmetik ortalama değerlerinden ve iki ilişkisiz değişkenin karşılaştırılmasında bağımsız gruplar-t testi, ikiden fazla ilişkisiz değişkenlerin karşılaştırılmasında ise tek yönlü varyans analizi kullanılxmıştır. Tek yönlü varyans analizinde farklılık oluşturan grupları belirlemek amacıyla Tukey HSD Çoklu Karşılaştırma Testi kullanılmıştır. Yapılan yorumlarda anlamlılık düzeyi (p< 0.05) olarak alınmıştır. Bu araştırmanın soncunda cinsiyet, okul türü, sınıf düzeyi, müzik ile ilgili uğraşları olup olmama, fotoğraf ya da görsel uğraşları olup olmama durumuna göre gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (p<0,05). Cinsiyete göre karşılaştırmada görsel öğrenme ve kinestetik öğrenme sitili alt boyutlarında kızlar lehine anlamlı fark bulunmuştur (p<0,05). Okul türüne göre işitsel öğrenme alt boyutunda, Fen ve Sosyal Bilimler Alanında öğrenim gören öğrencilere göre İmam Hatip Liseleri öğrencileri lehine, Görsel öğrenme alt boyutunda, Meslek Liseleri ve Özel Yetenek Sınavıyla Öğrenci Alan Liselerin öğrencilerine göre İmam Hatip Liseleri öğrencileri lehine, Kinestetik öğrenme alt boyutunda, Meslek Liseleri, Özel Yetenek Sınavıyla Öğrenci Alan Liselerin ve Fen ve Sosyal Bilimler Alanında öğrenim gören öğrencilere göre İmam Hatip Liseleri öğrencileri lehine anlamlı fark bulunmuştur (p<0,05). Sınıf düzeyine göre Görsel öğrenme sitili alt boyutunda, 9.sınıflarda öğrenim gören öğrencilere göre 11.sınıf ve 12.sınıfta öğrenim gören öğrencilerin lehine anlamlı fark bulunmuştur (p<0,05). Müzik ile ilgili uğraşları olup olmama durumuna göre işitsel öğrenme, görsel öğrenme ve kinestetik öğrenme sitili alt boyutlarında müzik ile uğraşları olanların lehine anlamlı fark bulunmuştur (p<0,05). Fotoğraf ya da Görsel uğraşları olup olmama durumuna göre işitsel öğrenme, görsel öğrenme ve kinestetik öğrenme sitili alt boyutlarında fotoğraf ya da görsel uğraşları olanların lehine anlamlı fark bulunmuştur (p<0,05). Diğer yandan, öğrencilerin anne ve baba eğitim düzeylerine, okul sporu lisansı olup olmama durumuna, sahip olunan okul sporu lisans türüne ve lisanslı yapılan spor yılına göre öğrenme stilleri alt boyutlarında anlamlı fark bulunmamıştır (p>0,05). Anahtar Kelimeler: Ortaöğretim, Öğrenme Stilleri, İşitsel Öğrenme, Görsel Öğrenme, Kinestetik Öğrenme.
Cumhuriyetin ilk dönemlerinde (1923-1950) Bolu'da yapılan beden eğitimi ve spor faaliyetleri
"Cumhuriyet'in İlk Dönemlerinde (1923-1950) Bolu'da Yapılan Beden Eğitimi ve Spor Faaliyetleri" başlıklı tez çalışması ile 1923-1950 yılları arasında Bolu'da yapılan beden eğitimi ve spor faaliyetleri ayrıntılı bir biçimde incelenmiştir. Araştırmanın verileri nitel araştırma yöntemlerinde sıklıkla kullanılan doküman analizi tekniği, diğer bir ifadeyle belgesel tarama tekniği ile elde edilmiştir. Dönemin yerel gazetesi olan "Bolu Gazetesi" ile ulusal gazeteler, Bolu Halkevi tarafından çıkarılan "Duygular" ve "Abant" dergileri ile Muallimler Birliğinin Bolu Şubesi öğretmenleri tarafından "Altın Yaprak" ve "Yeşil Yaprak" adıyla çıkarılan eğitim dergileri, çeşitli kitap, makale ve dokümanlar ile Başbakanlık Cumhuriyet Arşivinden elde edilen belge ve resimler taranarak bilgi edinilmeye çalışılmıştır. Ayrıca konu ile ilgili olarak birçok araştırma, eser ve makale incelenerek değerlendirmeye alınmıştır. Kısaca 1923-1950 yılları arası döneme ait ana kaynaklar olan gazete, dergi, dokuman, kitap ve arşiv belgeleri kullanılmıştır. Çalışmamız sonucunda beden eğitimi ve spor alanında Bolu'daki en aktif okulların başında Bolu Orta Mektep ve Bolu Orman Mektebi, ilçelerde ise Düzce Orta Mektebi olduğu, okullarda hemen hemen tüm spor branşlarının yapılmaya çalışıldığı, bu branşlardan en çok izciliğe önem verildi görülmüştür. Okullarda yürütülen spor faaliyetlerinin önderi Beden Eğitimi Öğretmeni Mehmet Can Bey (Canyolaç) olmuştur. Cumhuriyetin ilk dönemlerinde Bolu'nun spor hayatını okullar kadar Bolu Halkevi de canlandırmıştır. Okullarda yapılan spor etkinliklerinin yanında halkla birlikte öğrenciler de Bolu Halkevi'nin spor şubesine kayıt olup spora devam etmişlerdir. Cumhuriyetin ilk dönemlerinde açılan Bolu Halkevi spor faaliyetlerinin daha disiplinli ve daha sistemli yapılmasını sağlamıştır. Kayaktan masa tenisine kadar pek çok alanda Halkevi tarafından gençlere eğitim verilmiş, müsabakalar düzenlenmiştir. İlin coğrafi yapısı ve iklim koşullarının elverişli olması nedeniyle Bolu'da ve Halkevi bünyesinde yürütülen spor etkinlikleri arasında en aktif sporlardan biri kayak olarak görülmektedir. Kayak merkezi olarak çoğunlukla Abant ve Gerede'de bulunan Esentepe tercih edilmiştir. Ayrıca spor alanı olarak kullanılan Abant çok çeşitli spor dallarının merkezi görünümünde olmuştur. Bolu'da yapılan spor faaliyetleri özellikle milli bayramlar ile Atatürk'ün Bolu'ya gelişi olana 17 Temmuz gibi il için önemli ve özel günlerde bir spor şöleni olarak kutlanmıştır.
Beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin mesleki öz- yeterlikleri ile yenilikçi tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı beden eğitimi öğretmenleri ve diğer branş öğretmenlerinin mesleki öz-yeterlikleri ile yenilikçi tutumları arasındaki ilişkiyi incelenmektir. Araştırmaya 2018-2019 eğitim öğretim yılında Büyükçekmece ilçesinde görev yapan 176 erkek 65 kadın toplam 241 öğretmen gönüllü olarak katılmıştır. Araştırma verileri yenilikçi tutum ölçeği ve mesleki öz-yeterlik ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde katılımcıların mesleki öz yeterlik ve yenilikçi tutumlarında çalışma alanları (beden eğitimi ve spor öğretmenleri ile diğer branş öğretmenleri), cinsiyet, eğitim düzeyi, yabancı dil bilme, mesleki kıdem ve görev değişkenine göre karşılaştırması yapılmıştır. Ayrıca katılımcıların mesleki öz-yeterlik düzeyleri ile yenilikçi tutumları arasındaki ilişki de incelenmiştir. Araştırmada katılımcıların cinsiyetlerine göre mesleki öz-yeterlik seviyelerinin ve yenilikçi tutum algılarının istatistiksel bakımdan anlamlı bir farklılık göstermediği, kadın ve erkek öğretmenlerin benzer öz-yeterlik ve yenilikçi tutum düzeylerine sahip olduğu görülmüştür. Eğitim seviyesine göre öz-yeterlik seviyelerinin anlamlı değişiklik göstermediği yenilikçi tutum algılarına göre ise anlamlı ilişki gösterdiği saptanmıştır. Yabancı dil bilme durumuna göre mesleki öz-yeterlik ve yenilikçi tutum algı seviyelerinde anlamlı bir fark olmadığı tespit edilmiştir. Branş değişkenine göre katılımcılardan beden eğitimi öğretmenlerinin mesleki öz-yeterlik düzeylerinin diğer branşlara göre anlamlı seviyede daha yüksek olduğu fakat yenilikçi tutum bakımından anlamlı bir fark olmadığı görülmüştür. Katılımcıların görev değişkenine göre mesleki öz-yeterlik ve yenilikçi tutum algılarının anlamlı düzeyde bir farklılık göstermediği saptanmıştır. Yapılan ilişki analizinde araştırmaya dahil olan mesleki öz yeterlik düzeyleri ile yenilikçi tutum alt boyutlarından olan "öncü yaklaşım" boyutu ve "yeniliklere açık yaklaşım" boyutları arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki bulunmuştur.
Spor bilimleri alanında öğrenim gören öğrencilerin akademik başarıları ile mükemmeliyetçilik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı, spor bilimleri alanında öğrenim gören öğrencilerin akademik başarı ve mükemmeliyetçilik düzeylerinin çeşitli kişisel değişkenlere göre incelenmesi ve akademik başarıları ile mükemmeliyetçilik düzeyleri arasındaki ilişkinin tespit edilmesidir. Bu amaçla araştırma, araştırmanın evrenini oluşturan altı üniversitenin (Bartın Üniversitesi, Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Düzce Üniversitesi, Karabük Üniversitesi, Kocaeli Üniversitesi ve Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi), 2018-2019 eğitim-öğretim yılı, bahar döneminde öğrenim gören öğrencilerinden rasgele yöntemle seçilen, 651 kişilik (425 erkek ve 226 kadın) örneklem grubuyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada ölçüm aracı olarak, araştırmacı tarafından geliştirilmiş "Kişisel Bilgi Formu" ile Smith, Saklofske, Stoeber ve Sherry (2016) tarafından geliştirilmiş, geçerlik güvenirliği ve Türkçe'ye adaptasyonu araştırmacı tarafından yapılmış "Büyük Üçlü Mükemmeliyetçilik Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler, SPSS paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Katılımcıların mükemmeliyetçilik düzeylerinde demografik değişkenlere (cinsiyet, aktif spor yapma durumu ve ders dışı faaliyetlere katılma durumu) bağlı farklılıkları açıklamak için MANOVA, katılımcıların akademik başarı düzeylerinde demografik değişkenlere (cinsiyet, aktif spor yapma durumu ve ders dışı faaliyetlere katılma durumu) bağlı farklılıkları açıklamak amacıyla Mann Whitney-U testi ve yine katılımcıların mükemmeliyetçilik düzeylerinin akademik başarılarını yordama düzeyini açıklamak için Regresyon Analizi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, mükemmeliyetçilik boyutlarında, cinsiyet ve ders dışı faaliyetlere katılma durumuna göre anlamlı bir fark görülmemiştir. Aktif spor yapmayanların, aktif spor yapanlara göre katı mükemmeliyetçilik düzeyleri anlamlı derecede farklı çıkmıştır. Katılımcıların akademik başarılarında, cinsiyet, aktif spor yapma ve ders dışı faaliyetlere katılma durumuna göre anlamlı düzeyde farklılıklar ortaya çıkmıştır. Ayrıca yapılan regresyon analizi sonucunda, katılımcıların xi mükemmeliyetçilik düzeylerinin akademik başarıları üzerinde yordayıcı bir etkisi olmadığı görülmüştür. Sonuç olarak, mükemmeliyetçiliğin akademik başarıyı yordamadığı fakat spor yapmanın ve ders dışı faaliyetlere katılımın akademik başarı üzerinde etkili olduğu anlaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: mükemmeliyetçilik, kişisel gelişim, spor, akademik başarı
Okul sporlarına katılan ortaokul öğrencilerinin duygusal zeka düzeyleri
Bu araştırma " Okul sporlarına katılan ortaokul öğrencilerinin duygusal zeka düzeylerinin incelenmesi " amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini Bolu Merkez İlçe' deki ortaokullarda öğrenim gören ve okul sporlarında yer alan 543 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Verileri elde etmek amacıyla Bar - On Duygusal Zeka Ölçeği Çocuk ve Ergen Formu (EQ i:YV) kullanılmış ve Bolu Merkez İlçe' de yer alan 8 ortaokuldaki öğrencilere uygulanmıştır. Bar - On Duygusal Zeka Ölçeği Çocuk ve Ergen Formu Reuven Bar-On ve James D.A. Parker (2000) tarafından 7-18 yaş arasındaki gençlerin duygusal zeka seviyelerini ölçmek için geliştirilmiş ve Köksal (2007) tarafından Türkçeye uyarlanmıştır. EQ i:YV'nin Bireylerarası (12 madde), Birey içi (6 madde), Stres Yönetimi (12 madde), Uyum (10 madde), Genel Ruh Hali (14 madde) ve Olumlu Etki (6 madde) olmak üzere altı alt boyutu ve toplam 60 maddesi bulunmaktadır. Ölçek dörtlü likert tipindedir ve seçeneklerden en uygun olan işaretlenir (1= Beni çok az tanımlıyor, 2= Beni biraz tanımlıyor, 3= Beni genellikle tanımlıyor, 4= Beni çok tanımlıyor ). Ölçekten alınabilecek en düşük puan 60, en yüksek puan ise 240'tır. Elde edilen verilerin analizi için SPSS 25.0 paket programı kullanılmıştır. İlk olarak normallik testi yapılmış ve verilerin tüm analizler için normal dağıldığı görülmüştür. Veriler normal dağılım gösterdiğinden iki ilişkisiz örneklemin karşılaştırılması için bağımsız gruplar için t-testi, ikiden fazla ilişkisiz örneklemin karşılaştırılmasında ise tek yönlü varyans analizinden yararlanılmıştır. Sonuç olarak spor türüne, spor branşına ve kardeş sayısına göre istatistiksel olarak anlamlı farka rastlanmamıştır (p>0.05). Bu sonuca ek olarak bireylerarası alt boyutunda kız öğrencilerin lehine ve olumlu etki alt boyutunda ise erkek öğrencilerin lehine anlamlı fark olduğu anlaşılmıştır (p<0.05). Sınıf düzeyine göre uyum, genel ruh hali ve olumlu etki alt boyutlarında anlamlı farklar olduğu anlaşılmıştır (p<0.05). Spor yapma süresine göre stres yönetimi ve olumlu etki alt boyutlarında anlamlı farklar olduğu anlaşılmıştır (p<0.05). Ebeveyn otorite anlayışına göre birey içi, stres yönetimi, uyum, genel ruh hali ve olumlu etki alt boyutlarında anlamlı farklar olduğu anlaşılmıştır (p<0.05). Anahtar Kelimeler: Ortaokul, Okul Sporları, Duygusal Zeka
Eğitsel oyunların ortaokullarda öğrenim gören kaynaştırma öğrencilerinin öz kavram düzeyleri üzerine etkisi
Bu araştırmada, eğitsel oyunların ortaokullarda öğrenim gören kaynaştırma öğrencilerinin öz kavram düzeyleri üzerindeki etkisi incelenmiştir. Araştırma, 2015 – 2016 eğitim öğretim yılı bahar döneminde Ankara ili Gölbaşı ilçesinde iki ortaokulda yürütülmüştür. Araştırmada, öntest–sontest kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmanın deney grubunda 12 öğrenci (4 kız, 8 erkek), kontrol grubunda ise 12 öğrenci (6 kız, 6 erkek) olmak üzere toplam 24 öğrenci yer almıştır. Araştırmanın bağımsız değişkeni olan eğitsel oyunlar programı, haftada 2 ders saati olmak üzere 11 haftalık bir sürede uygulanmıştır. Kontrol grubuna ise eğitsel oyunların oynatılmadığı program uygulanmıştır. Araştırmada veri toplamak amacıyla Marsh (1992) tarafından geliştirilen ve Türkçeye uyarlaması Fer ve Sönmez (2008) tarafından yapılan Akademik Olmayan Öz Kavram Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel analiz türlerinden yüzde frekans testleri ve araştırma problemiyle ilgili çözümlemede Kolmogrov Simirnov, Homogenity testleri, bağımsız gruplar t testi ve tek faktörde tekrarlı ölçümler için iki faktörlü Anova testi kullanılmış, anlamlılık düzeyi ise 0.05 olarak alınmıştır. Bu araştırmanın sonunda, Öz Kavram ölçeğinin fiziksel yeterlilik, fiziksel görünüm, akran ilişkileri ve genel öz kavram boyutlarında deney grubunda bulunan öğrenciler lehine anlamlı bir farklılık gözlenmiştir. Diğer yandan ölçeğin ebeveyn ilişkileri boyutunda her iki grup lehine anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir.
Ortaokullarda görev yapan beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin portfolyo'ya ilişkin görüş ve tutumları
Bu çalışmanın amacı Ortaokullarda görev yapan Beden Eğitimi Öğretmenlerinin 'portfolyo (öğrenci ürün dosyası)' tekniği hakkındaki görüş ve tutumlarını belirlemektir. Araştırma nicel yöntem kullanılarak gerçekleştirilmiş, betimsel araştırma modellerinden genel tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2012-2013 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde Kayseri İlinin Merkez İlçelerinde bulunan resmi ortaöğretim kurumlarında görev yapan 166 tane Beden Eğitimi ve Spor öğretmeni oluşturmuştur.Araştırmada veri toplama aracı olarak, Türkçe uyarlaması Bedir (2009) tarafından yapılan 'Portfolyo (öğrenci ürün dosyası) değerlendirmeye yönelik tutum ölçeği' kullanılmıştır. Elde edilen verilerin çözümlenmesinde; betimsel istatistik, tek yönlü varyans analizi (Anova) ve bağımsız gruplar t testi istatistiksel teknikleri kullanılmıştır. Çalışmanın sonuçlarına göre; Beden Eğitimi ve Spor öğretmenlerinin, Portfolyo kullanımına yönelik tutumlarında; cinsiyete göre, uygulanabilirlik ve geleneksel değerlendirme alt boyutlarında erkek öğretmenler lehine anlamlı farklılık bulunmuştur. Yaş değişkenine göre portfolyoya yönelik tutumlarında kullanışlılık ve eğitimde yeterlilik alt boyutunda anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Öğretmenlerin mesleki kıdemlerine göre kullanışlılık ve eğitimde yeterlilik alt boyutlarında, kıdem yılı yüksek olan öğretmenler lehine anlamlı farklılıklara ulaşılmıştır. Beden Eğitimi Öğretmenlerinin kıdem dereceleri arttıkça Portfolyo'ya ilişkin tutumlarının da olumlu olduğu tespit edilmiştir. Haftalık girilen ders saatinde ise, Beden Eğitimi Öğretmenlerinin yararlılık ve eğitimde yeterlilik alt boyutlarında ve benzer olarak okulların öğretim şekline göre ise, yararlılık ve kullanılışlık alt boyutlarında ikili öğretim yapan okullarda çalışan öğretmenler lehine anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Anahtar Kelimeler: Beden Eğitimi Öğretmenleri, Portfolyo (Öğrenci Ürün Dosyası), Tutum
Türkiye'de beden eğitimi ve spor alanında 2004 - 2014 yılları arasında yapılmış yüksek lisans tezlerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi
Bu çalışma ile Türkiye'deki Yüksek Öğretim Kurumları bünyesinde, 2004-2014 yılları arasında "Beden Eğitimi ve Spor" alanında yapılan Yüksek lisans tez çalışmalarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda üniversitelerde Beden Eğitimi ve Spor alanında hazırlanan yüksek lisans tezleri YÖK Elektronik Tez Arşivinden, belirli anahtar sözcükler yardımıyla araştırılmıştır. Araştırmanın örneklemini 2004–2014 yılları arasında onaylanan ve yayımlanan 272 adet yüksek lisans tezi oluşturmaktadır. Ulaşılan tezlerin incelenmesinde araştırmacı tarafından geliştirilen tez izleme formu kullanılarak, "Beden Eğitimi ve Spor" alanında hazırlanan yüksek lisans tezlerinde; üniversiteler, enstitüler, yıllara göre dağılım, çalışmayı gerçekleştiren kişilerin cinsiyetleri, tez danışmanlarının unvanları, araştırma konuları, kullanılan araştırma türleri, desenleri ve örneklem (çalışma) grupları, veri toplama araçları, verilerin çözümlenmesinde kullanılan istatistiksel yöntemler ve yerli-yabancı kaynakça sayıları belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmada tarama modeli ve nitel veri toplama yöntemlerinden biri olan döküman incelemesi kullanılmıştır. Elde edilen veriler istatistiksel programlar kullanılarak analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular sonucunda tez çalışmalarını gerçekleştiren kişilerin çoğunluğunun erkek olduğu ve tez danışmanlığını yürütmüş olan öğretim üyelerinin unvanlarının çoğunluğunun yardımcı doçent olduğu belirlenmiştir. Tezlerde en sık çalışılan konuların beden eğitimi öğretim programları, beden eğitimi ve spora karşı olan tutum ve görüşler ve akademik başarı olduğu tespit edilmiştir. Tezlerde araştırma türü olarak nicel araştırmaların ve araştırma deseni olarak da betimsel (tarama) desenin kullanıldığı görülmüştür. Örneklem grupları olarak ilk ve ortaokul öğrencileri ile öğretmenlerin daha sık kullanıldığı belirlenmiştir. Ayrıca, tezlerde veri toplama araçları olarak anketlerin daha çok tercih edildiği ve verilerin çözümlenmesinde kullanılan istatistiksel analizlerde parametrik testlerin daha sık kullanıldığı tespit edilmiştir. Tez çalışmalarında kullanılan yerli ve yabancı kaynakça sayılarının yeterli olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Beden Eğitimi, Spor, Beden Eğitimi Öğretmenliği, Beden Eğitimi ve Spor.
Sınıf ve beden eğitimi öğretmenliği mezunu öğretmenlerin beden eğitimi mesleğine yönelik tutumlarının karşılaştırılması
Bu çalışmayla sınıf ve beden eğitimi öğretmenliği mezunu öğretmenlerin beden eğitimi mesleğine yönelik tutumlarının karşılaştırılması amaçlanmıştır. Bu araştırmanın evrenini 2013-2014 eğitim-öğretim yılı Kocaeli ili orta öğretim okullarında görev yapmakta olan 228 Beden Eğitimi Öğretmeni, örneklemini ise 173 Beden Eğitimi Öğretmeni (136 beden eğitimi ve spor öğretmenliği mezunu, 37 sınıf öğretmenliğinden geçiş yapan beden eğitimi öğretmeni) oluşturmaktadır. Bu araştırmada veri toplama aracı olarak Beden Eğitimi Öğretmenleri için Ünlü (2011) tarafından geliştirilen ʽʽBeden Eğitimi Öğretmenliği Mesleği Tutum Ölçeği'ʼ kullanılmıştır. Öl-çekten alınacak en düşük puan 25, en yüksek puan 125'tir. Öğretmenlerin beden eğitimi öğretmenliğine karşı tutum düzeyleri aritmetik ortalamalar ve standart sapmalar kullanılarak betimlenmiştir. Veriler normal dağılım gösterdiğinde parametrik testlerden bağımsız gruplar t-testi, veriler normal dağılım göstermediğinde ise Kruskal Wallis ve Mann-Whitney U testleri grupların karşılaştırılmasında kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi (p<0.05) olarak kabul edilmiştir. BESYO mezunu öğretmenlerin cinsiyete, deneyim yılına, görev yaptıkları okulda spor salonu olup olmamasına göre öğretmenlik mesleğine karşı tutumlarında fark olmadığı tespit edilmiştir (p>0.05). Sınıf öğretmenliği mezunu beden eğitimi öğretmenlerin öğretmenlik mesleğine karşı tutumlarının cinsiyete, kıdem yılına, öğretmenlik yaptıkları okullarda spor salonu olup olmamasına göre öğretmenlik mesleğine karşı tutumlarında fark olmadığı tespit edilmiştir (p>0.05). BESYO mezunu ve sınıf öğretmenliği mezunu beden eğitimi öğretmenlerinin cinsiyete göre öğretmenlik mesleğine ilişkin tutumlarında anlamlı bir farklılık bulunmuştur (p<0.05). BESYO mezunu ve Sınıf öğretmenliği mezunu kadın beden eğitimi öğretmenlerinin mezuniyet durumlarının öğretmenlik mesleğine karşı tutumlarında istatistiksel bir farka rastlanmamıştır (p>0.05). BESYO mezunu ve sınıf öğretmenliği mezunu erkek beden eğitimi öğretmenlerinin mezuniyet durumuna göre öğretmenlik mesleğine karşı tutumlarında istatistiksel bir fark bulunmuştur (p<0.01). BESYO mezunu kadın ve sınıf öğretmenliği mezunu erkek beden eğitimi öğretmenlerinin mezuniyet ve cinsiyet durumuna göre öğretmenlik mesleğine karşı tutumlarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0.05). BESYO mezunu erkek ve sınıf öğretmenliği mezunu kadın beden eğitimi öğretmenlerinin cinsiyet durumuna göre öğretmenlik mesleğine karşı tutumlarında istatistiksel bir fark görülmemiştir (p>0.05). BESYO mezunu ve sınıf öğretmenliği mezunu beden eğitimi öğretmenlerinin görev yaptıkları okullardaki spor salonu durumuna göre öğretmenlik mesleğine karşı tutumlarının karşılaştırılması sonucu istatistiksel bir farka rastlanmıştır (p<0.05). BESYO mezunu ve sınıf öğretmenliği mezunu beden eğitimi öğretmenlerinin kıdem yıllarına öğretmenlik mesleğine karşı tutumlarının karşılaştırılması sonucu istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0.05). Anahtar Kelimeler: Tutum, Beden Eğitimi Öğretmeni, Sınıf Öğretmeni
Öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik öz-yeterlik inançları ile öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları arasındaki ilişki
Bu çalışmanın amacı, öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik öz-yeterlik inançları ile öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmanın örneklemini 2014-2015 öğretim yılı bahar döneminde Batı Karadeniz Bölgesinde bulunan Kastamonu, Bülent Ecevit, Karabük, Abant İzzet Baysal ve Bartın Üniversitesindeki Beden Eğitimi Öğretmenliği Bölümlerinde öğrenim gören ve araştırmaya gönüllü olarak katılan 193 son sınıf öğretmen adayı oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak, Tschannen-Moran ve Woolfolk Hoy (2001) tarafından geliştirilen Öğretmen Öz-Yeterlik İnancı Ölçeği ve Ünver, Bümen ve Başbay (2008) tarafından geliştirilen Öğretmenlik Mesleğine İlişkin Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel analizlerden, yüzde ve frekans değerlerinden, pearson momentler çarpım korelasyon katsayısı testinden ve Manova testinden yararlanılmıştır. Bu araştırmanın sonunda; öğretmen adaylarının cinsiyetleri, spor yapma durumları, anne ve babalarının eğitim durumları, öğrenim gördükleri üniversite ve akademik ortalamalarının, mesleki öz-yeterlik inanç düzeyleri ile öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları arasında önemli bir farklılığa neden olmadığı görülmüştür. Araştırma sonuçları ayrıca, öğretmen adaylarının mesleki öz-yeterlik düzeyi ile mesleğe yönelik tutumları arasında anlamlı ve orta düzeyde bir ilişkinin varlığını (r=. 393,p<0.05)ortaya koymuştur. Anahtar Kelimeler: Öğretmenlik mesleği, öz-yeterlik, mesleki tutum, öğretmen adayları.
Okul öncesi öğretmenlerinin motor gelişim alanına ilişkin görüşlerinin ve uygulamalarının incelenmesi
Bu araştırma, Bolu İli Merkez İlçede bulunan okullarda görev yapan okul öncesi öğretmenlerinin 3-6 yaş okul öncesi öğretim programındaki motor gelişim alanına ilişkin görüşlerinin neler olduğunu belirlemek ve yaptıkları uygulamaları ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Araştırmada nicel ve nitel yöntemlerin bir arada kullanıldığı karma modellerden açımlayıcı sıralı desen kullanılmıştır. Araştırmaya katılan okul öncesi öğretmenlerinin belirlenmesinde ölçüt örneklem kullanılmıştır. Araştırmanın nicel boyutu için, 2014-2015 eğitim-öğretim yılı güz döneminde Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı bağımsız anaokulları ve ilkokulların anasınıflarında görev yapmakta olan 148 öğretmenine tamamına anket uygulanmıştır. Araştırmanın nitel boyutu için, yarı yapılandırılmış görüşme formu ve gözlem formu kullanılarak veri toplanılmıştır. Odak grup görüşmelerine 16 öğretmen katılmıştır. Bununla birlikte, 6 öğretmenin sınıflarında hareket etkinliklerine ilişkin gözlem yapılmıştır. Anketle elde edilen veriler yüzde ve frekans hesaplamaları ile çözümlenirken odak grup görüşmesi ve gözlem sonrasında elde edilen veriler içerik analizi tekniği ile analiz edilmiştir. Çalışmaya katılan, farklı okullardan mezun olan, farklı meslek kıdem yıllarına sahip, farklı tür okullarda görev yapan ve sınıf mevcutları farklı olan okul öncesi öğretmenlerinin görüşlerine göre, öğretmenlerin yarısından fazlası okul öncesi eğitim programda yer alan motor gelişim alanı ile ilgili kazanım, göstergeler, içerik, eğitim durumları ve sınama durumları öğelerini olumlu olarak değerlendirmişlerdir. Öğretmenler, okul öncesi eğitim programını açık-anlaşılır ve öğretmene yol gösterici olarak belirtirlerken, programdaki bazı kavramların anlaşılır olmadığını, ama esnek bir program olduğunu dile getirmişlerdir. Öğretmenler motor gelişimi küçük- büyük kas gelişimi ve fazla kullanılmayan bir alan olarak tanımlarken; hareket etkinliklerinin önemini, çocukların bedenini tanıması, enerjilerinin atılması, diğer alanlardaki öğrenmelere destek sağlaması ve mutluluk verici etkinlikler şeklinde tanımlamışlardır. Çalışmaya katılan öğretmenler genellikle sınıflarında dans ve halkoyunları şeklinde hareket etkinlikleri yaptırdıkları ve çocukların da en çok yarışmalı oyunları, drama çalışmalarını, hareketli etkinlikleri ve rontları sevdiklerini ifade etmişlerdir. Bununla birlikte, çalışmaya katılan okulöncesi öğretmenlerin hareket etkinliklerine yeterli süreyi ayırmadıkları tespit edilmiştir. Öğretmenler, okullarında bulunan mekânların hareket etkinliklerini uygulamak için yeterli olmadığını vurgulamışlar ve öğretmenlerin yarıdan fazlası bu alanları etkili kullandıklarını, ancak bahçe (dış mekân) kullanımının da çeşitli sebeplerle yeterli düzeyde olmadığını vurgulamışlardır. Uygulamalarda karşılaştıkları zorlukların veli tutumu, öğrencilerin yaş ve gelişim özellikleri, fiziksel koşullar, güvenlik ve öğretmen yeterliliği konularında olduğunu belirlenmiştir. Ayrıca, öğretmenlerin hareket etkinliklerinde en çok top, ip ve minder kullandıkları belirlenirken, malzeme temini konusunda ciddi sıkıntılar yaşadıkları belirlenmiştir. Sonuç olarak, çalışmaya katılan öğretmenler hareket etkinliklerini sınıflarında uygulamak için kendilerini yeterli görmediklerini ifade etmişler ve öğretmenlerin sadece üçte biri, üniversitede aldıkları eğitimin bu uygulamaları yapmalarını desteklediğini belirtirmiştir. Anahtar Kelimeler: Okul öncesi, Motor gelişim, Öğretmen, Görüş ve uygulamalar
Beden eğitimi ve spor derslerinde kullanılan fiziksel etkilik kartlarının akademik öğrenme zamanına etkisi
Bu çalışmanın amacı ortaokul beden eğitimi ve spor derslerinde kullanılan Fiziksel Etkinlik Kartlarının (FEK) akademik öğrenme zamanına etkisini incelemektir. Araştırmada, yarı deneysel çalışma desenlerinden eşitlenmemiş kontrol gruplu model kullanılmıştır. Araştırma 2014-2015 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde Bolu İli Mudurnu İlçesi'nde bulunan Mudurnu Ortaokulunda gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya 6. ve 7. sınıflardan ikişer şube belirlenmiş ve her sınıf düzeyinden birer şubede 6 hafta boyunca beden eğitimi ve spor dersi FEK kullanılarak (deney grupları), diğer şubelerde ise FEK kullanılmadan (kontrol grupları) dersler işlenmiştir. Deney ve kontrol gruplarında 40 dakikalık dersler her hafta videoya kaydedilmiş ve derslerdeki akademik öğrenme zamanı (AÖZ-BE) Parker (1989) tarafından geliştirilen gözlem formu kullanılarak analiz edilmiştir. Elde edilen verilerin çözümlenmesinde yüzde, frekans ve bağımsız gruplar t testi istatistikleri kullanılmıştır. Araştırmada anlamlılık düzeyi 0.05 olarak belirlenmiştir. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre, FEK ile ders işleyen deney grubunda derslerin %20.83'nün genel içerik boyutuna, %21.96' sının konu alan bilgisi boyutuna, %54.04'ünün konu alan motor bilgisi boyutuna ayrıldığı belirlenmiştir. FEK kullanılmadan ders işleyen kontrol grubunda derslerin %25.56'sının genel içerik boyutuna, %39.08'nin konu alan bilgisi boyutuna, %53.96'sının konu alan motor bilgisi boyutuna ayrıldığı belirlenmiştir. FEK ile ders işlenen deney grubunda ve FEK kullanılmadan ders işlenen kontrol grubunda genel içerik boyutunu oluşturan geçişler ve ısınma alt boyutları arasında; konu alan bilgisi boyutunu oluşturan sosyal davranışlar alt boyutunda ve konu alan motor bilgisi içeriği boyutunu oluşturan beceri alıştırmaları, oyun ve fiziksel uygunluk alt boyutlarında anlamlı fark olduğu belirlenmiştir. FEK ile ders işleyen deney grubu öğrencilerinde derslerinin %7.88'nin motor aktivite dışı davranışlar boyutuna, %20.19'nun motor aktivite içi davranışlar boyutuna ayrıldığı belirlenirken, FEK'siz ders işleyen kontrol grubu öğrencilerinin derslerin %13.52'nin motor aktivite dışı davranışlar boyutuna, %10.34'nün motor aktivite içi davranışlar boyutuna ayrıldığı belirlenmiştir. Deney ve kontrol gruplarında motor aktivite dışı davranışlar boyutunda ara-boşluk, bekleme ve konuyla ilgili ancak motor aktivite içermeyen alt boyutlarında ve motor aktivite içi davranışlar boyutunda uygun motor aktivite alt boyutunda anlamlı fark olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak; FEK ile ders işlenen deney grupların AÖZ-BE daha fazla zaman ayrıldığı belirlenmiştir. Bu sonuca göre, ortaokul beden eğitimi ve spor derslerinde FEK' lerin kullanımı yaygınlaştırılmalıdır. Anahtar Kelimeler: Akademik öğrenme zamanı, Fiziksel etkinlik kartları, Beden eğitimi ve spor, Ortaokul.
Zihinsel engelliler beden eğitimi öğretim programlarının içerik, uygulama, sorunlar açısından veli ve öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi
Bu çalışmanın amacı, var olan beden eğitimi öğretim programlarını içerik, uygulama ve yaşanan sorunlar ile bu derse ilişkin beklentiler açısından öğretmen ve veli görüşlerine göre değerlendirmektir. Araştırmada odak gurup görüşmesi, doküman analizi gibi nitel veri toplama yöntemleri kullanılarak veriler toplanmıştır. Çalışmada, araştırmaya gönüllü olarak katılan 2015-2016 eğitim ve öğretim yılında Zonguldak ilinde Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı eğitim ve uygulama okullarının 1-8. sınıflarında görev yapan zihinsel engelliler sınıf öğretmenleri ve öğrenci velileri yer almıştır. Verilen çözümlenmesinde, araştırmacı tarafından hazırlanan sorulara verilen yanıtlar değerlendirilmek üzere, görüşme yapılan zihinsel engelliler sınıf öğretmenleri (K, L, M şeklinde), öğrenci velileri (A, B, C şeklinde) alfabetik harflerle kodlanmıştır. Bu kodlamada çıkan sonuçlar oluşturulan temalara göre sınıflandırılmıştır. Verilerin kodlanması sırasında, sorunların ana başlıkları belirlenmiştir. Kodlamalar düz yazı halinde görüşmelere uygun olarak yazılmıştır. Daha sonra ana temalar ve kodlamalar tablo haline getirilerek sınıflandırılmıştır. Araştırma bulgularına göre sınıflarda engel çeşitliliğinin fazla olması ve beden eğitimi ders program içeriğinin bu çeşitliliğe yeterli gelmemesi zihinsel engelliler sınıf öğretmenlerini zorlamaktadır. MEB'in özel eğitime yeterince ilgi göstermemesi ve yardımcı kaynak olanağı sunmaması dersin uygulamasında öğretmenleri kısıtlamaktadır. Beden eğitimi dersi uygulama alanlarının olmaması, araç-gereç ve materyal eksikliği öğrencilerin birçok alanda geri kalmalarına neden olmaktadır. Okullarda beden eğitimi öğretmenlerinin olmaması ve var olan öğretmenlerinde zihinsel engelliler alanında yeterli bilgiye sahip olmamaları bu alanda verimliliği düşürerek ilerlemeyi yavaşlatmaktadır. Beden eğitimi ders programında etkinlik ve oyunlara yeterince yer verilmemesi, öğrencilerin dikkatlerinin daha çabuk dağılmasına, sıkılarak dersten uzaklaşmalarına neden olmaktadır. Okullarda yeterli sportif etkinliklerin yapılmaması beden eğitimine olan ilgiyi düşürmektedir. Zihinsel engelliler sınıf öğretmenlerinin beden eğitimi ders uygulamasında yetersiz kalmaları öğrencilerin uygulamalardaki performanslarını tam olarak görememelerine neden olmaktadır. Zihinsel engelli öğrenci velilerinin okul veya beden eğitimi ile alakalı yeterli özveriyi göstermemeleri, ilgilenmemeleri öğrenci ve öğretmen açısından sorun yaratmaktadır. Öğrenci velileri gerek beden eğitimi dersi gerekse diğer derslerle alakalı çocuklarının gelişimlerini ve değişimlerini fark edememektedirler. Bu çalışmanın sonucunda, beden eğitimi ders program içerik, uygulama ve yaşanan sorunların ele alınması, var olan sorunların çözümüne dair atılacak olumlu bir adım olarak kabul edilebilir. Anahtar Kelimeler: Zihinsel Engelliler, Beden Eğitimi, Öğretim Programı.
İlköğretim II. kademe öğrencilerinin öğrenme stillerinin okul başarıları, beden eğitimi dersine yönelik tutumları ve demografik özellikleriyle ilişkisi
Bu araştırmanın amacı, beden eğitimi dersini alan İlköğretim ikinci kademe (6. 7 ve 8. sınıf) öğrencilerinin öğrenme sitillerinin okul başarıları, beden eğitimi dersine yönelik tutumları ve demografik özellikleriyle ilişkisini belirlemektir.Bu araştırmaya 2005?2006 eğitim-öğretim yılında Bolu İli Merkez İlçede bulunan 12 ilköğretim okulunun ikinci kademesinde okuyan toplam 1498 (717 Kız, 781 Erkek) öğrenci katılmıştır.Araştırmada veri toplama aracı olarak öğrencilere kişisel bilgileri hakkında 8 sorunun sorulduğu (okul ismi, sınıfı, cinsiyeti, annenin eğitim durumu, babanın eğitim durumu, genel not ortalaması, ailenin gelir düzeyi) bir anket uygulanmıştır. Ayrıca öğrencilerin öğrenme stillerini belirlemek için Kolb'un (1985) geliştirdiği ?Öğrenme Stilleri Envanteri? ve beden eğitimi dersine karşı tutumları belirlemek için ise Demirhan ve Altay'ın (2001) geliştirdiği Beden Eğitimi Dersine Yönelik Tutum Ölçeği kullanılmıştır.Toplanan verilerin çözümlenmesinde, öğrenme stillerinin belirlenmesinde frekans (f) ve yüzde (%) dağılımları kullanılmıştır. Öğrenme stilleri tercihleri ile beden eğitimi dersine yönelik tutumları ve okul başarıları ile ilgili verilerin çözümlenmesinde ise betimsel istatistik ve tek yönlü varyans analizi (ANOVA), öğrenme stili tercihleri ile cinsiyet, sınıf düzeyi, annenin eğitim düzeyi, babanın eğitim düzeyi ve ailenin gelir düzeyleri ile ilgili verilerin karşılaştırılması için Ki-Kare Testi (X2) kullanılmıştır. Araştırmada anlamlılık düzeyi 0,05 olarak belirlenmiştir.Araştırmanın sonucunda elde edilen bulgulara göre;1. Araştırmaya katılan ilköğretim II. kademedeki öğrencilerin %37,4'ünün değiştiren, %24'ünün özümseyen, %19,8'inin ayrıştıran, %18,8'inin yerleştiren öğrenme stiline sahip olduğu belirlenmiştir.2. Öğrencilerin öğrenme stilleri ile sınıf düzeyleri, cinsiyetleri, babanın eğitim durumu arasında manidar bir fark bulunmuştur (p<0,05).3. Öğrencinin beden eğitimi dersine karşı tutumlarının sahip oldukları öğrenme stiline göre manidar düzeyde farklı olduğu belirlenmiştir (p<0,05).4. Öğrencilerin öğrenme stilleri ile okul başarıları, annenin eğitim durumu, ailenin gelir durumu arasında manidar bir fark bulunmamıştır (p>0,05).Anahtar Kelimler: Öğrenme Stili, Beden Eğitimine Dersine Yönelik Tutum, Akademik Başarı, Cinsiyet, Sınıf, Eğitim Durumu, Gelir.
Beden eğitimi öğretmenlerinin sınıf yönetimi anlayışları:Düzce ili örneği
Bu arastırma ile Düzce ilinde görev yapan beden egitimi ögretmenlerinin otokratik, demokratik ve ilgisiz sınıf yönetimi anlayıslarına iliskin görüslerinin belirlenmesi amaçlanmıstır. Tarama modelinde gerçeklesen bu arastırmaya, 2006-2007 egitim-ögretim yılı güz döneminde Düzce ilinde ilkögretim ve ortaögretim kurumlarında görev yapan 72 beden egitim ögretmeni katılmıstır. Toplanan anketlerin %72,2'si degerlendirmeye alınmıstır (52 Anket). Veriler; Terzi (2001) tarafından hazırlanan ?Ögretmenlerin Sınıf Yönetimi Anlayısları Anketi? ile toplanmıstır. Anket; iki bölüm ve 40 maddeden olusmaktadır. Birinci bölümde ögretmenlerin kisisel özellikleri ile ilgili; ikinci bölümde ise sınıf yönetimi anlayısları ile ilgili maddeler yer almaktadır. Verilerin çözümlenmesinde non-parametrik testlerden, Mann Whitney-U testi ve Kruskal Wallis testi kullanılmıstır. Anlamlılık düzeyi .05 olarak belirlenmistir. Arastırmada elde edilen sonuçlara göre beden egitimi ögretmenlerinin demokratik sınıf yönetimi anlayısını yüksek düzeyde benimsedikleri, otokratik ve ilgisiz sınıf yönetimi anlayıslarını belirleyen maddelerin bazılarında ise otokratik ve ilgisizlik egilimi gösterdikleri bulunmustur. Beden egitimi ögretmenlerinin sınıf yönetimi anlayıslarına iliskin görüsleri cinsiyete, yasa, mezun olunan okula, mesleki pozisyona ve ögretmenlik yapılan okul türüne göre degismedigi; kıdem degiskeni ile ilgisiz sınıf yönetimi arasındaki farkın ise istatistiksel olarak anlamlı oldugu ortaya çıkmıstır.
Abant İzzet Baysal Üniversitesi öğretmenlik bölümleri birinci öğretim son sınıf öğrencilerinin saldırganlık türleri
2005-2006 Egitim ve ögretim yılında ABÜ' de çesitli bölümlerin son sınıflarında okuyan ögretmen adaylarının hangi saldırganlık türünü sergiledigini bulmak, saldırganlık türlerini çesitli parametrelere göre karsılastırmak, eger varsa saldırgan davranısların neden olustugunu tespit etmeye çalısmak arastırmanın amacını olusturmaktadır. Arastırmaya 2005-2006 egitim ve ögretim yılında ABÜ' de son sınıf ve birinci ögretim olan ögretmenlik bölümlerinden üniversiteyi özel yetenek sınavı ile kazanan Beden Egitimi Ögretmenligi, Resim-s Ögretmenligi ve Müzik Ögretmenligi bölümleri ile üniversiteyi ÖSS ile kazanan ngilizce Ögretmenligi, Türkçe Ögretmenligi ve Matematik Ögretmenligi bölümleri katılmıstır. Arastırmada, saldırganlık türlerini belirlemek için pek lter Kiper tarafından gelistirilen bir envanter kullanılmıstır. Envanter üç alt teste ayrılmıstır: Envanter de yer alan bu testler sırasıyla yıkıcı saldırganlık, atılganlık ve edilen saldırganlık alt testleridir. Ayrıca arastırmacı tarafından hazırlanan ve alanında uzman kisilerce incelenen, 15 sorudan olusan bir kisisel bilgi formu hazırlanmıstır. Bu formdaki sorular cinsiyet, yasanılan sehir, okunmakta olan bölüm, sosyo-ekonomik düzey (SED), spor yapıp yapmama, çevre, ana-baba tutumları gibi ögretmen adayları hakkındaki bilgileri toplamaya yöneliktir. Arastırmadan elde edilen sonuçlara göre saldırganlık alt boyutları ile iliskilendirilemeyen alt problemler; bölümler arasındaki farklılıklar, ögretmen adaylarının yetistikleri yer arasındaki farklılıklar, ailenin aylık gelir düzeyi, bireyin tekrar ÖSS' ye girse aynı üniversiteyi seçip seçmeyecegi ve gelecek kaygısı olarak saptanmıstır. Arastırma sonuçlarına göre genel olarak tüm ögretmen adayları atılgan davranıslar sergilemektedir. Özel yetenek sınavı ile üniversiteye giren adayların ÖSS tercihi ile üniversiteye giren adaylara göre daha atılgan oldukları bulunmustur. Erkek adaylar, bayan adaylara göre yıkıcı saldırgan davranıslar göstermektedir. Anne ve babalarının egitim düzeyi yüksek olan adayların yıkıcı saldırgan davranıslar gösterdigi bulunmustur. Spor yapmayan adayların yıkıcı saldırgan ve spor yapan adayların atılgan oldugu belirlenmistir. Tekrar ÖSS' ye girse okudugu bölümü seçmeyecek adayların yıkıcı ve edilgen saldırganlık türünü benimsedikleri bulunmustur. Anne ve babalarınca otoriter tarz ile yetistirilen adayların yıkıcı saldırgan ve anne babaları demokrat yetistirme tarzını benimsemis adayların ise atılgan davranıslar sergiledikleri belirlenmistir. Elde edilen bu sonuçlar göz önünde bulundurularak var olan durum ve bundan sonra yapılacak olan çalısmalar ile ilgili önerilerde bulunulmustur. Anahtar Kelimeler: Saldırganlık, Ögretmenlik Bölümleri, Ögretmen
İlköğretimde görev yapan beden eğitimi ve sınıf öğretmenlerinin sosyal beceri düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından karşılaştırılması
Bu arastırmada beden egitimi ve sınıf ögretmenlerinin sosyal beceri düzeylerinin ve sosyal becerilerinin brans, cinsiyet ve meslek deneyimi degiskenlerine göre farklılasıp farklılasmadıgının belirlenmesi amaçlanmıstır. Tarama modelinde gerçeklesen bu arastırmaya , 2006-2007 egitim- ögretim yılı güz döneminde Zonguldak Merkez ve Kdz.Eregli ilçesine baglı ilkögretim kurumlarında görev yapan 31 bayan 55 erkek toplam 86 beden egitimi ve 31 bayan 55 erkek toplam 86 sınıf ögretmeni katılmıstır. Veriler, Riggio (1986) tarafından gelistirilen ve Yüksel (1998) tarafından Türkçe'ye uyarlanan ? Sosyal Beceri Envanteri? ile toplanmıstır. Envanter; 90 maddeden olusmaktadır. Ölçegin altı alt boyutu bulunmaktadır. Her bir alt ölçek 15 maddeden olusmaktadır. Verilerin çözümlenmesinde, betimsel istatistik, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve iliskisiz örneklemler için iki faktörlü ANOVA teknikleri kullanılmıstır. Anlamlılık düzeyi .05 olarak belirlenmistir. Arastırmada elde edilen sonuçlara göre, beden egitimi ve sınıf ögretmenleri sosyal beceri düzeyleri brans degiskenine göre, duyussal anlatımcılık, duyussal duyarlılık, sosyal anlatımcılık ve toplamda istatistiksel anlamda fark gösterirken, beden egitimi ve sınıf ögretmenlerinin sosyal beceri düzeyleri cinsiyet ve cinsiyet x brans degiskenlerine göre degismedigi ortaya çıkmıstır. Beden egitimi ve sınıf ögretmenlerinin sosyal beceri düzeyleri duyussal anlatımcılık alt ölçeginde brans degiskenine göre anlamlı farklılık gösterirken , cinsiyet, cinsiyet x brans degiskeni açısından anlamlı farklılık göstermemistir. Beden egitimi ve sınıf ögretmenlerinin sosyal beceri düzeyleri duyussal duyarlılık alt ölçeginde bransa göre anlamlı fark bulunurken cinsiyet, cinsiyet x brans degiskeni açısından anlamlı fark bulunamamıstır. Beden egitimi ve sınıf ögretmenlerinin sosyal beceri düzeyleri sosyal anlatımcılık alt ölçeginde brans degiskenine göre anlamlı farklılık gösterirken , cinsiyet, cinsiyet x brans degiskeni açısından anlamlı farklılık göstermemistir. Beden egitimi ve sınıf ögretmenlerinin sosyal beceri düzeyleri toplam puanda brans degiskenine göre anlamlı farklılık gösterirken , cinsiyet, cinsiyet x brans degiskeni açısından anlamlı farklılık göstermemistir Bransa, cinsiyet ve cinsiyet x brans degiskenine göre sosyal duyarlılık, duyussal kontrol ve sosyal kontrol alt ölçeginde beden egitimi ve sınıf ögretmenleri arasında anlamlı bir fark bulunamamıstır. Sınıf ögretmenlerinin meslek deneyimine göre, duyussal anlatımcılık alt ölçeginde fark bulunurken duyussal duyarlılık, duyussal kontrol, sosyal anlatımcılık, sosyal duyarlılık, sosyal kontrol alt ölçeklerinde ve toplam puanda anlamlı fark bulunamamıstır. Beden egitimi ögretmenlerinin sosyal beceri düzeylerinin meslek deneyimi ile arasında istatistiksel olarak bir farka rastlanmamıstır.
Ortaöğretim öğrencilerinin beden eğitimi öğretmenlerinin sergilediğl öğretim davranışlarına ilişkin algıları ve öğrencilerin bu derse karşı geliştirdikleri tutumları
Bu araştırmada, ortaöğretim öğrencilerinin bu kurumlarda görev yapan beden eğitimi öğretmenlerinin sergilediği ders içi genel öğretim davranışlarına ilişkin algıları ve öğrencilerin bu derse karşı geliştirdikleri tutumların düzeylerini; öğrencilerin cinsiyet, sınıf düzeyleri ve lisanslı olup olmamalarına göre ortaya çıkarmak amaçlanmıştır.Çalışmanın evrenini 2006-2007 eğitim-öğretim yılında Bolu ili Merkez ilçedeki meslek lisesi niteliğinde olmayan ortaöğrenim kurumlarında öğrenimlerini sürdüren ve beden eğitimi dersi alan 9.,10. ve 11.sınıf öğrencileri oluşturmuştur. Örneklemini ise 3 genel lise ve 2 Anadolu lisesinde öğrenim gören ve beden eğitimi ders saati 20 saat ve üzeri olan okullardan evreni temsil edecek nitelikte seçilen 9,10 ve 11. sınıf öğrencilerinden oluşan toplam 697 öğrenci oluşturmuştur.Verilerin çözümlenmesinde SPSS 15.00 paket programı kullanılmıştır. Öğrencilerden Beden Eğitimi Öğretmen Davranışları Gözlem Formu ve Beden Eğitimi Dersi Tutum Ölçeği anketlerinden elde edilen verilerin analizinde tanımlayıcı (frekans, yüzde, ortalama, standart sapmalar), t test, iki yönlü varyans analizi, Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon katsayısı, Tukey ve Manova istatistiksel ile elde edilen teknikler kullanılmıştır. Araştırmada anlamlılık düzeyi 0.05 olarak alınmıştır.Ortaöğretim kurumlarında beden eğitimi dersi öğretmen davranışlarına yönelik öğrenci algılarını ve aynı zamanda bu öğrencilerin beden eğitimi derslerine yönelik tutumlarını ortaya koyan bu çalışmada aşağıdaki sonuçlara ulaşılmıştır.Araştırma sonuçlarına göre, kız öğrencilerin ortalamalarının =4.06 ± .56, erkek öğrencilerin ortalamalarından ( =4.01 ± .63) daha yüksek olması kızların erkeklere göre öğretmen davranışlarını algılamaları daha olumlu karşıladığını göstermektedir. Öğretmen davranışlarını değerlendirme ölçeğinden elde edilen sonuçlara göre dersin «sonuç alma» aşamasında yer alan davranışlar düşük düzeyde; doğrudan hedeflerin gerçekleştirilmesine yönelik «başlangıç» ve «geliştirme» aşamasındaki davranışlar ise daha iyi düzeyde sergilendiğini göstermektedir. Öğretmen davranışlarını ölçeğinin giriş-gelişme-sonuç ve toplam davranış bakımından aritmetik ortalama ve standart sapma puanları değerlendirme sonuçları neticesinde 9. sınıf öğrencilerinin 10. ve 11. sınıf öğrencilere göre daha yüksek bir ortalamaya sahip olduğu ve bütün bölümlerinin (giriş-gelişme ve sonuç) toplam değerlendirilmesi sonucunda kız öğrencilerin erkek öğrencilere göre daha yüksek bir ortalamaya sahip olduğu gözlemlenmiştir. Öğrencilerin lisanslı sporcu olup olamamaları açısından bakıldığında yine öğrencilerin Beden eğitimi öğretmenlerinin sınıf içindeki davranışlarını değerlendirmesi sonucunda lisanslı öğrencilerin ortalamaları ( =4,08±.59), lisansız öğrencilerin ise ( =4.03 ±.60) çıkmıştır.Araştırmaya katılan öğrencilerin Beden Eğitimi dersine karşı olan tutum puanlarının cinsiyete göre anlamlı bir fark göstermediği belirlenmiştir. Erkek öğrencilerin ( =3.83±.68), kız öğrencilere ( =3.67±.69) göre beden eğitimi dersine karşı olan tutumları daha yüksektir. Tutum ölçeği sonuçlarına sınıf düzeyleri açısından bakıldığında 9. ( =3.91±.67) ve 11.( =3.52±.59) sınıflar arasında ile 10.( =3.85±.73) sınıfla 11.( =3.52±.59) sınıflar arasında beden eğitimi dersine karşı olan tutumlar arasında anlamlı bir fark gözlemlenmektedir. Bu bulgulardan, öğrencilerin sınıf düzeyi yükseldikçe, beden eğitimi dersine ilişkin tutumlarının azaldığı sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilerin beden eğitimi dersine karşı olan tutum ölçeği puanlarının öğrencilerin lisanslı sporcu olup olmama durumları arasında toplam tutum puanı p<0.05 olduğundan anlamlı bir fark göstermektedir. Lisanslı öğrencilerin ( =4.14±.67), lisansız öğrencilere( =3.70 ±.67)göre beden eğitimi dersine karşı olan tutumları daha yüksektir.
Ortaöğretim 9. sınıf beden eğitimi dersinde, işbirlikli oyunların öğrencilerin sosyal beceri düzeylerine ve beden eğitimi dersine yönelik tutumlarına etkisi
Bu araştırmada ortaöğretim 9. sınıf Beden Eğitimi dersinde, işbirlikli oyunların öğrencilerin sosyal beceri düzeylerine ve Beden Eğitimi dersine yönelik tutumlarına etkisi araştırılmıştır.Deney-kontrol gruplu ön test-son test modelinde gerçekleşen bu araştırmaya 2007-2008 öğretim yılında Bolu İli Merkez İlçede bulunan bir ortaöğretim okulunun 9. sınıf öğrencilerinden birbirine benzerlik gösteren 2 sınıf katılmıştır. Rastgele yöntemle sınıflardan birisi deney diğeri ise kontrol grubu olmuştur. Deney grubunda 28 öğrenci bulunmaktadır. Bunlardan 22'si (%78,6) kız, 6'sı (%21,4) ise erkek öğrencidir. Kontrol grubunda ise 26 öğrenci bulunmaktadır. Bunlardan 23'ü (%88,5) kız, 3'ü (%11,5) ise erkek öğrencidir.Veri toplama araçları olarak Nicel veriler için, Riggio (1986) tarafından geliştirilen ve Yüksel (1998) tarafından Türkçe'ye çevrilip uyarlanan Sosyal Beceri Envanteri ile Demirhan ve Altay (2001) tarafından geliştirilen Beden Eğitimi ve Sporda Tutum Ölçeği (BESTÖ) kullanılmıştır. Nitel verileri toplamak amacı ile ise deney grubuna ait öğrenci ifadeleri alınmış, ders süreci içerisinde de deney ve kontrol grupları gözlemlenmiştir.Verilerin çözümlenmesinde, Nicel boyut için; Sosyal Beceri Envanteri ve Beden Eğitimi ve Sporda Tutum Ölçeğinden elde edilen veriler bilgisayar ortamında SPSS 15.0 paket programı kullanılarak çözümlenmiştir. Deney ve kontrol gruplarını oluşturmak için bağımsız gruplar t testi, tek yönlü varyans analizi ve Tukey HSD testi yapılmıştır. Deney ve kontrol gruplarının, Tutum, Sosyal Beceri Envanterinin 6 alt boyutunda ve toplam puanda benzer olup olmadığına bakmak için ise bağımlı ve bağımsız gruplar t-test kullanılmıştır.Deney grubunu oluşturan öğrencilerin öntest-sontest sosyal beceri, tutum puanları arasında anlamlı fark olup olmadığını belirlemek ve kontrol grubunu oluşturan öğrencilerin öntest-sontest sosyal beceri, tutum puanları arasında anlamlı fark olup olmadığını belirlemek için bağımlı gruplar t testi uygulanmıştır.Deney ve kontrol grubunu oluşturan öğrencilerin öntest-sontest sosyal beceri alt boyutlarında, toplam puanları ve tutum puanları arasında farkların farklı olup olmadığını belirlemek için bağımsız gruplar t testi uygulanmıştır.Nitel boyut için ise öğrenci ifadeleri, gözlemci notları kodlanmış, kodlamalarla alt temalar, alt temalarla ise ana temalar oluşturulmuştur.Araştırmada elde edilen sonuçlara göre;Nicel bulgular:1.İşbirlikli oyunlarla beden eğitimi dersi işleyen deney grubunun sosyal becerilere ait alt boyutlar ve toplam sosyal beceri puanlarının öntest ve sontest sonuçları karşılaştırıldığında, duyuşsal anlatımcılık, sosyal duyarlılık, sosyal kontrol alt boyutlarında ve toplam puan arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark bulunurken, duyuşsal duyarlılık duyuşsal kontrol sosyal anlatımcılık alt boyutlarında istatistiksel açıdan anlamlı farka rastlanmamıştır.2.Mevcut programla beden eğitimi dersi işleyen kontrol grubunun sosyal becerilere ait alt boyutlar ve toplam sosyal beceri puanlarının öntest ve sontest sonuçları karşılaştırıldığında, duyuşsal anlatımcılık, duyuşsal duyarlılık, sosyal anlatımcılık, sosyal kontrol alt boyutlarında ve toplam puanda istatistiksel açıdan anlamlı fark bulunmazken, duyuşsal kontrol alt boyutunda gerilemeye yönelik ve sosyal duyarlılık alt boyutlarında ise gelişime yönelik olarak istatistiksel açıdan anlamlı farklılık bulunmuştur.3.İşbirlikli oyunlarla ders işleyen deney grubunun öntest-sontest tutum puanları arasında anlamlı farklılık görülmemektedir.4.Geleneksel yöntemle ders işleyen kontrol grubunun öntest-sontest tutum puanları arasında anlamlı farklılık görülmemektedir5.İşbirlikli Oyunlarla ders işleyen deney grubu, mevcut programla ders işleyen kontrol grubuyla karşılaştırıldığında, sosyal becerilerin duyuşsal anlatımcılık, duyuşsal duyarlılık, duyuşsal kontrol, sosyal anlatımcılık, sosyal duyarlılık, sosyal kontrol alt boyutları ve toplam sosyal beceri puanları karşılaştırıldığında istatistiksel açıdan anlamlı farklılık bulunamamıştır.6.Deney grubu öğrencilerinin İşbirlikçi oyunlarla işlenen dersler sonrasında beden eğitimine yönelik tutumlarında kontrol grubuna göre istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık bulunmamıştır.Nitel bulgular:1.İfadelerden çıkarılan ana temalar ve bunlara ait alt temalar incelendiğinde deney grubu öğrencilerinin ders süreci sonunda olumlu tutum geliştirdiklerini, ders süreci içerisinde davranışlarında olumlu yönde gelişim gösterdiklerini, derse ve oyunlara karşı görüşlerinin pozitif yönde olduğunu söylemek mümkün olabilir.2.Gözlemci notlarından elde edilen temalarla deney ve kontrol grubu karşılaştırıldığında deney grubunun sosyal becerilere daha yakın davranışlar gösterdiklerini ve beden eğitimi dersine karşı daha olumlu tutum geliştirdiklerini söylemek mümkün olabilir.Anahtar Kelimeler: Beden Eğitimi, Sosyal beceri, İşbirlikli Oyunlar, Tutum, Duyuşsal Anlatımcılık, Duyuşsal Duyarlılık, Duyuşsal Kontrol, Sosyal Anlatımcılık, Sosyal Duyarlılık, Sosyal Kontrol.
Fiziksel etkinlik kartlarına ilişkin görüşler ve kartların öğrencilerin Beden Eğitimi ve Spor dersine yönelik tutumlarına etkisi
Bu çalışmanın amacı ortaokulda Beden Eğitimi ve Spor derslerinde kullanılan fiziksel etkinlik kartlarının öğrencilerin derse yönelik tutumlarına etkisini inceleyerek, kartlara ilişkin öğrenci, veli ve öğretmen görüşlerinin belirlenmesidir.Araştırmada nitel ve nicel boyutları içeren karma model kullanılmıştır. Bu bağlamda, nicel boyutta deney-kontrol gruplu ön test-son test modeli, nitel boyutta ise olgubilim deseni kullanılmıştır. Araştırmaya 2012-2013 öğretim yılında Zonguldak İli Gökçebey İlçesinde bulunan bir ortaokulun 5. , 6. ve 7. sınıflarında okuyan öğrenciler katılmıştır. Deney grubunda 153, kontrol grubunda ise 150 öğrenci bulunmaktadır. Nicel veriler "Beden Eğitimi ve Sporda Tutum Ölçeği", öğrenci ve veli görüşleri anket formları kullanılarak toplanmıştır. Nitel veriler beden eğitimi öğretmenlerinin günlüklerinden elde edilmiştir. Verilerin çözümlenmesinde, nitel boyut için betimsel analiz, nicel veriler için %, frekans ve tekrarlı ölçümler için iki faktörlü varyans analizi kullanılarak çözümlenmiştir.Fiziksel etkinlik kartlarının öğrencilerin derse yönelik tutumlarına etkisine bakıldığında, süre x grubun ortak etkisinde anlamlı farklılığa ulaşılmıştır. Bu sonuca göre, deney ve kontrol grubundaki öğrencilerin almış olduğu eğitim, programın öncesindeki ve sonrasındaki tutum düzeyinde son-test lehine anlamlı bir farklılığa yol açmıştır. Buna karşılık farklı gruplarda bulunmanın öğrencilerin tutum puanları üzerinde anlamlı farklılığa yol açmadığı belirlenmiştir. Beden eğitimi derslerinde kullanılan kartlar hakkında öğrenci görüşleri araştırıldığında, öğrencilerin büyük çoğunluğunun, kartlarla ders işlemenin derslerde farklılık yarattığı, hoşlarına gittiği ve zevk aldıkları, derse katılımlarını arttırdığı ve yararlı olduğu, kartların hareket becerilerini ve kendilerine güveni geliştirdiği, kartları uygularken zorlanmadıklarını, işbirliği içerisinde hareket etmelerini sağladığı ve dersi daha eğlenceli hale getirdiği yönünde görüş bildirmişlerdir.Veli görüşleri incelendiğinde, velilerinin çoğu, çocuğunun derslerde kullanılan yöntemler ve kartların içeriği hakkında bilgisi olduğunu, çocuklarının ders hakkında kendileriyle konuştuğunu, kartların eğitim ve öğretimi desteklediğini, kartların kullanımının çocuklarının derse karşı ilgisini değiştirdiğini, kartlar derste kullanıldıktan sonra çocuklarının spora daha fazla ilgi duymaya başladıklarını, derslerin çocukların fiziksel gelişimine katkı sağladığını ve çocuklarının kendini daha iyi ifade etmesini sağladığını belirtmişlerdir.Beden öğretmenlerinin görüşlerine göre, kartların büyük çoğunluğunun öğrenci düzeyine uygun olduğu ve kartları rahatlıkla anladığı, öğrencilerin grup ve bireysel olarak katılım gösterdiği, materyal kullanımının yüksek düzeyde olduğu, öğrencilerin tamamına yakınının eğlediği, çoğunluğun saygılı olduğu, genelin verilen güvenlik önlemlerine uyduğu belirlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Fiziksel Etkinlik Kartları, Beden Eğitimi ve Tutum