89
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Wajdi Mouawad'da mitler: Le Soleil Ni La Mort Ne Euvent Se Regarder En Face adlı oyuna metinlerarası bir bakış
Bu çalışmamızın amacı frankofon yazının önemli bir ayağını oluşturan Quebec göç yazının önde gelen isimlerinden Mouawad'ın Le Soleil ni la mort ne peuvent se regarder en face (Ne Güneş ne de ölüm karşı karşıya gelemez) adlı oyunundaki metinlerarası ilişkileri belirlemek ve üzerindeki biçim ve anlam dönüşümlerini göstermektir. Yazarın göç, kimlik, bellek izlekleriyle kurmuş olduğu anametin ve altmetin arasındaki ortakbirliktelik ve türev ilişkilerini belirlerken Gérard Genette'in metinlerarasılık yaklaşımından faydalandık. Buna ek olarak sırasıyla yapıttaki temel izleklerin doğrultusunda postkolonyal yazın eleştirisinden ve mitik figürlerin yoğun kullanılmasından dolayı da Pierre Brunel, Yves Chevrel ve Gilbert Durand'ın geliştirdiği mit eleştirisinden faydalandık. Sonuç olarak metinlerarası bir yaklaşımla ele aldığımız bu yapıtın, Aiskylos, Euripides ve Sophokles'in sırasıyla Thebai'ye Karşı Yediler, Fenikeli Kadınlar ve Kral Oidipus isimli tragedyalarıyla ve antik Yunan söylenleriyle ortakbirliktelik ilişkilerine sahip oldukları ve onlardan öykünerek yeniden yazıldığı, yapıtın aslında bir brikolaj olduğu ve dolayısıyla hem biçimi hem de konusu bakımından çağdaş dönem tragedyası olarak kabul edilebileceğini göstermeye çalıştık.
Kesişimsellik kuramı bağlamında Adua ve Oltre Babilonia romanlarında baskının temsilleri
Bu çalışma, sömürgecilik sonrası İtalyan edebiyatının günümüzdeki önemli kadın temsilcilerinden biri olan Igiaba Scego'nun Adua ve Oltre Babilonia adlı romanlarındaki kadın karakterlerin yaşadıkları ırk, toplumsal cinsiyet ve sosyal kimlik temelli ayrımcılıkları kesişimsellik kuramı bağlamında incelemeyi hedeflemektedir. Roman karakterleri aracılığıyla sömürgecilik ve faşizm gibi baskıcı yönetim biçimlerinin baskılarına tanık olmuş ve olmaya devam eden kadınların yaşadıkları ayrımcılıklar kesişimsellik kuramı aracılığıyla değerlendirilmektedir. Tezin ilk bölümünde, sömürgecilik ve sömürgecilik sonrası kavramlarına giriş yapılmış ve sömürgecilik sonrası İtalyan edebiyatının tanımlarına yer verilmiştir. Tezin ikinci bölümünde ise çalışmanın kuramsal çerçevesini çizen kesişimsellik kuramı açıklanmıştır. Daha sonraki bölümde, bahsedilen iki romanın yazarı Igiaba Scego'nun edebî yönü üzerinde durulmuş, sonrasında her iki roman da önemli detaylara yer verilerek özetlenmiştir. Son bölümde ise romanların kesişimsellik kuramı temelli bir analizine yer verilmiştir. Tezde, çalışılan romanlar ışığında ayrımcılığa uğramış kadınların ırk ve toplumsal cinsiyet kimliklerinin nasıl iç içe geçtiği, çoklu egemenlik matrisi bağlamında nasıl baskıya uğradıkları ve uğradıkları baskılara karşı gösterdikleri faillikler aktarılmaktadır. Tezin bir diğer amacı da başat Avrupalı feminizm kuramların siyah kadın bireylerin yaşadıkları baskıların dile getirilmesindeki yetersizliğine değinmek ve kesişimselliğin gerekliliğine vurgu yapmaktır.
Nedimeler çizgi romanının barok biçemi ve Nedimeler tablosuyla ilişkisi
Bu çalışma Nedimeler'in (Çizgi Roman, ÇR) beslendiği barok kaynakları ve Velázquez'in başyapıtının ayırt edici özelliklerinin Nedimeler'de (ÇR) çizgi roman kodlarıyla nasıl yeniden yaratıldığını ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. Öncelikle Barok estetiğinin eser üzerindeki etkisini başlıca Wölfflin'in klasik-barok ikiliği üzerinden görünür kılmayı, ardından eserin, -Barok edebiyatında yaygın bir söz sanatı olan- yapaylaştırma ve -Echeverría'ya göre Barok sanatının özünü tanımlayan- decorazione assoluta üzerine kurulu eklektik anlatı yapısını açıklamayı hedefler. Sonuç olarak Nedimeler'in (ÇR) yaratıcıları Santiago García ve Javier Olivares'in, günümüzde Nedimeler'i (Resim, R) algılayışımızın onun ön tarihi (esinlendiği kaynaklar) ve post tarihi (ilham verdiği eserler) tarafından biçimlendirildiği görüşüyle, Nedimeler (R) hakkında bir tür deneme yazdığı/çizdiği sonucuna varır. Buna paralel olarak iki tarihten de birçok unsur hem tematik hem de görsel olarak birbirlerini destekleyecek biçimde Nedimeler'de (ÇR) yer bulur. Öte yandan Fernando Marías'ın derlediği Otras Meninas [Diğer Nedimeler] adlı yapıtta bulunan Nedimeler'e (R) ilişkin çeşitli eleştirmen yorumları, Nedimeler'de (ÇR) çizgi roman formatında yeniden vurgulanmıştır. Sözgelimi Nedimeler'in (R) sıklıkla övülen gerçekmiş-gibiliği betimleyici sekansla okura iletilirken, tablonun resim alanının dışına gönderme yapan barok illüzyonizmi, çizgi romandaki karşılığını closure mekanizması aracılığıyla -yaratıcıların yukarıda değinilen tezine uygun biçimde- okurun zihninde yaratılan Nedimeler (R) imgesi olarak bulur.
20. yy. Yunan edebiyatında Odisseas Elitis ve Nikos Gatsos'un bestelenmiş şiirleri üzerine inceleme
Çağdaş Yunan Edebiyatı'nın en verimli dönemi olan ve 1930 kuşağı olarak adlandırılan dönemin en önemli temsilcilerinden Odisseas Elitis ve Nikos Gatsos, sürrealizm akımından etkilenerek çok sayıda şiir kaleme almışlardır. Yunanistan'ın başarılı müzisyenleri tarafından bestelenen şiirler büyük başarıya ulaşmıştır. Çalışmada öncelikle bestelenmiş şiirlerin nasıl bir ortamda yazılmış olabileceklerinin daha anlaşılır olması amacıyla Yunanistan'da yaşanan tarihi ve kültürel gelişmeler ele alınmıştır. Bu dönemde edebiyatta yaşanan gelişmeler ve genel olarak bestelenmiş şiir konusunun incelenmesinin ardından Odisseas Elitis ve Nikos Gatsos'un yaşamları ve eserleri kronolojik olarak aktarılmıştır. Son olarak bu çalışmanın ana temasını oluşturan bestelenmiş şiirler üzerinde yoğunlaşılmıştır. 38 şiirin çevirisine yer verilmiş, farklı çevirmenler tarafından yapılmış olan çeviriler ise dipnotlarda gösterilmiştir. Anahtar Sözcükler: Yunanistan, Şiir, Sürrealizm, 1930 Kuşağı, Odisseas Elitis, Nikos Gatsos
Carlos Fuentes'in Artemio Cruz'un Ölümü başlıklı romanında mit, dil ve yapı
Bu çalışma, Latin Amerika yazınına kırklı yıllardan başlayarak damga vuran Yeni Latin Amerika Romanı'nda uygulanan teknik ve biçimsel denemeleri ve dilde gerçekleştirilen olağanüstü değişimi ortaya koymayı amaçlar. Bu amaçla, yeni roman anlayışını karakterize eden özellikleri dikkate alarak, Carlos Fuentes'in Artemio Cruz'un Ölümü başlıklı romanında mit, dil ve yapıyı incelemeyi hedefledik. Meksikalı yazar, günümüzde romanın bu üç öge üzerine yapılandırıldığını ifade eder. Yeni Latin Amerika Romanı'nın öne çıkan örneklerinden Artemio Cruz'un Ölümü'nün mit, dil ve yapı üzerine kurulu olduğu; bu üç ögenin romanın inşasında birbirini desteklediği görülür. Metnin çözümlemesine geçmeden önce, bu yeni edebi anlatı biçiminin ortaya çıkmasına sebep olan tarihsel süreç anlatılır. Değişimin öncüsü olarak kabul edilen yazarların ve onların izinden giderek dilde devrim gerçekleştiren yazarların yeni bir çağ başlatarak ana kara yazınında var olan ulusal-evrensel ayrımını ortadan kaldırdıkları, geleneksel edebi anlayışın anlatıyı bölgeselleştirerek sınırlandıran özelliklerinden arındırdıkları görülür. Latin Amerikalı yazarın yeni romandaki birincil amacı, ulusunun toplumsal gerçekliğini aktarmak ve anlatıyı, kendisini baskı altında bırakmayan yeni ve yenilikçi bir dille modernleştirmektir. Yirminci yüzyılın ilk yarısında etkisini gösteren avangart akımlardan etkilenen, Avrupalı ve Kuzey Amerikalı yazarların kullandıkları anlatı tekniklerini kendi gelenekleriyle birleştiren Latin Amerikalı yazar, sanatı aracılığıyla toplumda değişim yaratmayı hedefler. 1960'larda ortaya çıkan Boom fenomeniyle Yeni Latin Amerika Romanı evrensel olarak tanınmaya başlar. Çağdaş Latin Amerika Romanı, zaman içinde geçirdiği değişim sonucunda, yazınsal eleştirinin odağına yerleşir.
Yunan edebiyatında bir kadın şair: Kiki Dimoula ve şiirleri üzerine gözlemler
1931'den 2020 yılına kadar yaşamış olan Kiki Dimoula Romantizm akımından, İkinci Dünya Savaşı'ndan ve yaşadığı dönemin siyasi ve toplumsal yapısından etkilenmiştir.Şair aynı zamanda ölümden kaynaklanan yalnızlık teması üzerine yoğunlaşmıştır. Bu yalnızlık temasının, dönemin toplumsal yapısının bir yansıması olduğu söylenebilir. Şaire göre yalnızlığı herkes tadacaktır. Çünkü kimse zamanın akışını durduramamaktadır. Ölüm gittikçe yaklaşan bir gerçektir. Aynı zamanda şair aşktan da sözetmektedir.Şairin görüşüne göre aşk sadece bir ay sürmektedir, daha sonra yerini ebedi ve ölümsüz olan sevgiye bırakmaktadır. Yazar eşini toprağa verdikten sonra ona karşı sevgisini her zaman kalbinde taşımıştır. Bu çalışma aşk, ölümden kaynaklanan yalnızlık, zamanın akıcılığı ve ölümün kaçınılmazlığı üzerinde yoğunlaşmıştır. Çalışmamızda yazarın "Şiirler" isimli kitabında toplanan şiirlerinin Yunancadan Türkçeye yapılmış çeviri ve analizleri bulunmaktadır. Çalışmamızın Çağdaş Yunan Edebiyatında gelecek çalışmalara örnek olacağını düşünmekteyiz.
Neo-Barok ötesinde: Charles Stross'un tekillik sonrası yazınının "Yeni Kızıl" estetiği
This study examines the aesthetics of post-Singularity fiction, particularly post-Singularity works by Charles Stross. Providing a comprehensive historical, philosophical and artistic background of the sub-genre, the study demonstrates that the 21st century aesthetic paradigm that post-Singularity fiction establishes is an extension of the 20th century neo-Baroque. It is argued that this paradigm offers an alternative to generic forms of utopian, dystopian and apocalyptic fiction. In this sense, the study contributes to literary theory and science fiction studies by presenting a multidisciplinary approach and theoretical framework to contemporary science fiction within the larger fields of discourse, including politics, art, economy, philosophy of natural and social sciences with which the aesthetics of post-Singularity fiction engages. Such an approach is required by Stross' foundational texts, which both challenge the conventions of the preceding sub-genres that gave rise to them, and construct a materialistic ontology, a post-scarcity economic model, and ethics of absolute difference revised around the theme of the technological Singularity which is in turn complicated, multiplied and rendered into a literary device beyond its definitions and ideological ramifications in the non-fictional scientific discourse. In this context, this study offers a comprehensive analysis of three defining texts by Stross, namely Singularity Sky, Accelerando, and Glasshouse. Reading these works in the light of the neo-Baroque offers a comprehensive perspective to examine and appreciate the sub-genre, and opens up a new theoretical field for future studies.
Doğanın ve insan olmayanın tasviri ve edebiyatın önemi: Margaret Atwood'un oryx and crake (Antilop ve Flurya) ve Jeanette Winterson'ın The Stone Gods (Taş Tanrılar) romanlarına ekokritik yaklaşım
This dissertation examines the representation of nature and non-humans in two contemporary dystopian novels, Margaret Atwood's Oryx and Crake (2003) and Jeanette Winterson's The Stone Gods (2007). By their representation of the other and their ecologically sensitive narration, these two early 21st-century post-apocalyptic novels go beyond humanism's anthropocentric worldview and reveal blindspots of human-centred narratives and depict human and non-human as interconnected lives. They explore the alternative relationships between humans and nonhumans. I discuss the two novels to understand what they are telling us about the ecological degradation of the world since, without the representation of the other, there cannot be a solution to contemporary ecological and political problems we are facing. I also question the significance and function of literature both for the characters and for the readers. I speculate about what these texts can potentially offer us in the age of Anthropocene. I also focus on some examples from the texts to discuss that representation of the non-human has various challenges and cannot escape being logocentric.
Çağdaş ingiliz kurgusunda sınırları aşmak: The Buddha of Suburbia (Varoşların Buda'sı) ve white teeth (İnci Gibi Dişler) romanlarında kültürlerarası etki
This thesis explores the representation of multicultural transformation in late twentieth-century Britain in Hanif Kureishi's The Buddha of Suburbia (1990) and Zadie Smith's White Teeth (2000) in terms of borders and border crossings. As a consequence of decolonisation and the Second World War, the border phenomenon has moved beyond its traditional meaning, and social, cultural and conceptual boundaries in multicultural societies have become the focus of border studies. Especially at the end of the twentieth century, borders started to be examined not as lines separating countries and societies but as contact zones where two different cultures merged and hybridised. The Buddha of Suburbia and White Teeth show that racial and cultural prejudices inherited from the imperial and colonial past draw invisible boundaries in contemporary Britain. Nevertheless, both novels imagine crossing the invisible borders through everyday cross-cultural dialogue, interaction and influence and are hopeful for Britain's multicultural future. This study examines the representation of borders and border crossings in multicultural Britain in light of the "postimperial melancholia" and "conviviality" that Paul Gilroy offered to multicultural studies. Presenting the border-making and border-crossing processes in society simultaneously, these multicultural novels appeal to mainstream English readers and diasporic readers. Thus, these novels, which enable the reader to empathise with the other by crossing the borders created by colonial history, and racial and cultural prejudices, contribute to the convivial multicultural transformation process.
Özgür irade'nin göstergebilimi: Amélie Nothomb'un öyküsü « İsimsiz »'in karşılaştırmalı incelemesi / Semiotics of free will: A comparative analysis of Amélie Nothomb's "Nameless"
The aim of this study is to present a semiotic analysis of free will, which is reached by applying the existing semiotic methods in a comparative way, within the framework of this study, by considering the Belgian-born author Amélie Nothomb's modern tale Sans Nom (Nameless). These semiotic methods are Algirdas Julien Greimas' Standard Model and Claude Zilberberg's Tensive Model. By applying these two semiotic methodologies to the same corpus, we aim firstly to establish a semiotic reading of a concept dear to philosophy, free will, and secondly, to compare the two analyzes carried out to make possible a clearer vision of the extents of semiotic methodologies used for this purpose. Keywords: Free Will, Amélie Nothomb, Sans Nom, Semiotics Analysis, Comparative Semiotics, Standard Model, Tensive Model L'objet de cette étude est de présenter une lecture sémiotique du libre arbitre, qui est accomplie en appliquant deux méthodologies sémiotiques existantes de manière comparative à un conte moderne intitulé Sans Nom de l'auteure d'origine belge Amélie Nothomb. Les méthodologies sémiotiques utilisées pour cette analyse sont le Modèle Standard d'Algirdas Julien Greimas et le Modèle Tensif de Claude Zilberberg. En appliquant ces deux méthodologies sémiotiques à un même corpus, nous visons premièrement à établir une lecture sémiotique d'un concept cher à la philosophie, le libre arbitre, et deuxièmement, comparer les deux analyses effectuées pour rendre possible une vision claire de l'étendue de ces méthodologies. Mots-clés: Libre arbitre, Amélie Nothomb, Sans Nom, Analyse Sémiotique, Sémiotique Comparée, Modèle Standard, Modèle Tensif
Şüpheli kurgular: İngiliz edebiyat kanonunda septik mizah, 1379-1767
This thesis aims at exploring the meaning(s) of humoristic scepticism in the English literary canon from the late middle ages to mid-eighteenth century in a literary nominalist context. The primary argument is that humour is a human capability, and accordingly the first chapter evaluates its ontological roots in Ionian philosophy, its medical reception in the Hippocratic doctors' writings, and its cognitive implications in Aristotelian and post-Aristotelian contexts. The second chapter abandons an essentialist approach to English humour and instead draws on the point that when approached as a cognitive capacity, humour particularly unfolds its sceptical potentials in the context of English humour which, it will be argued, implies a direct continuity between the English use of humour and the sceptic thought and imagination. In accordance, the following chapters will examine the humorous meaning-making processes in Chaucer's House of Fame, Ben Jonson's Every Man in His Humour and Every Man out of His Humour, and Laurence Sterne's Tristram Shandy. In these chapters, it will be maintained that these texts emerge as literary reflections upon the epistemological crises of their own times and that they reject, disregard, and dismantle cultural, social, and mental universals. By doing so, it will be argued that their multiply contingent, non-discursive, and unstable modes of narration portray an underlying epistemic scepticism and that they turn to humour to express this scepticism. In conclusion, it will be maintained that as a cognitive capacity, humour holds the potential to convey the sceptical tendencies of the human mind and that English humour develops this sceptical potential in humour from a consistently nominalist perspective. The importance of this point, it will be concluded, lies in the fact that English humour literature does not re-produce an essential English humour but produces humour's sceptical potentials in the unique context of the English literary canon and that its sceptical humour showcases an undivided attention to nominal particularities rather than looking up to universal abstractions to understand being and existence.
İber Yarımadasındaki romanik dillerin kökenleri ve ilk edebi örnekleri
İber Yarımadası, tarihi boyunca, kendine has dilleri olan yerli halkların ve Yarımada'ya sonradan gelmiş toplulukların getirdikleri dillerin kimi zaman birbirine karışarak kimi zaman da bir dilin diğer dillerin üzerinde egemen olması ile sonuçlanan süreçlere şahit olmuştur. Günümüze geldiğimizde İber Yarımadası'nda konuşulan dillerin büyük çoğunluğunun Romanik Diller olduğu görülür. Romanik Diller, Roma İmparatorluğu'nun idaresinde kalan topraklarda konuşulan Latincenin zamanla farklılaşarak yeni diller halini alması ile oluşmuşlardır. Romanik Dillerin sınıflandırılmasında İber Yarımadası'nda ortaya çıkmış olan bir alt gruba İbero-Romanik Diller adı verilir. İbero-Romanik Diller tarihsel gelişimi açısından birçok araştırmaya konu olmuştur. Araştırmalar göstermiştir ki İber Yarımadası'nda, Orta Çağ boyunca, özellikle Endülüs Arapları ve Yarımada'nın Kuzeyindeki Hristiyan Krallıkları arasındaki savaşların sürdüğü dönemde, İbero-Romanik Dillerin yazılı ilk örnekleri hızla ortaya çıkmaya başlamışlardır. Konu edebiyat olduğunda İbero-Romanik Dillerde Edebiyatın yazılı ilk örneklerinin lirik şiir parçaları olduğu görülür. Bu lirik şiir parçaları, Endülüs topraklarında yaşamış Arap ya da Yahudi asıllı şairlerce, Arapça ya da İbranice yazılmış, XI, XII ve XIII. yüzyıllara tarihlenen kimi şiirlerin son mısralarına eklenmişlerdir. Bu son mısralara harce adı verilir. Harcelerde gözlemlenen kimi ifadeler, adına Müsta'rib Dili ya da Endülüs Romanik Dili denilen bir çeşit İbero-Romanik Dildedir. Birçok araştırmacıya göre bu durum Endülüs toplumunun çokkültürlü, çokdilli yapısının bir çeşit dışa vurumudur. Romanik dilde ifadeler içeren harceler XX. yüzyılın ortalarında keşfedilmişlerdir. Bu keşif hem dil hem de edebiyat alanında büyük bir heyecan yaratmıştır. Heyecanın sebebi harcelerde gözlemlenen dilin oldukça eski bir İbero-Romanik Dil olması ve harcelerin Romanik Dillerde bilinen en eski yazılı lirik şiir parçaları olmalarıdır. Bu nedenle farklı uzmanlık alanları olan birçok araştırmacı harceler ile ilgilenmişlerdir. Harcelerin, sonunda yer aldıkları şiirin bütünü gibi, Arap ya da İbrani Alfabesi kullanılarak yazılmış olmaları araştırmacıların işini oldukça güçleştirmiştir. Harcelerin çözümlenmesi, yorumlanması, sınıflandırılması gibi konular birçoğu hala sonuçlanmamış tartışmaları beraberinde getirmiştir. Bu tartışmaların yanında süregelen bir diğer önemli tartışma da harcelerin Batı Edebiyatı'ndaki yeri ve Romanik Dillerdeki benzer lirik şiir türleri ile ilişkileridir. Orta Çağ Batı Edebiyatı araştırmacıları için, önceden sonuçlandığı düşünülen birçok konu harcelerin keşfi ile yeniden gündeme getirilmiştir. Çalışmamızın birinci bölümünde öncelikle İber Yarımadası'ndaki tarih boyunca yaşamış topluluklardan ve onların konuştukları / yazdıkları dillerden bahsediyoruz. Devamında İbero-Romanik Dillerin tarihsel gelişimini ele alıyoruz. XIII. yüzyıla kadar İbero-Romanik Dillerde edebiyatı inceliyoruz. İkinci bölümde Romanik Dilde ifadeler içeren harceleri tanıtıyoruz. Bu tarz harcelerin sonlarında yer aldıkları müveşşah, zecel gibi şiir türlerinin anlamlarından, kafiye ve biçim özelliklerinden söz ediyoruz. Üçüncü bölümde ise Romanik dilde harceleri odağına alan başlıca araştırmaları ve tartışma konularını değerlendiriyoruz. Bu Yüksek Lisans Tezi ile hakkında tartışmaların hala süregeldiği Romanik Dilde ifadeler içeren harceleri Türk okuyucuya tanıtmayı ve bu harcelerin İspanyol Dili ve Edebiyatı açısından önemini ortaya koymayı amaçlıyoruz.
Ernst Bloch'un estetik anlayışı ışığında Thomas ve Heinrich Mann'ın eserleri: Büyülü Dağ ve Tebaa'ya ekspresyonizm tartışması üzerinden bir bakış
Since the concept of aesthetics emerged in the 18th century it was always discussed with its political background. Especially after the appearance of modern art the intersection between art and politics became inevitable. The economic and social crises in the last quarter of the 19th century followed by the two World Wars resulted in radical social upheavals in Europe. In this phase, which was marked by essential social changes, a similar process could be observed related to the function of art and the position of the artist. As a consequence, a widespread idea was that art was no longer in charge of depicting social processes according to classical art forms. As a result, modern artists tended to use new forms and techniques in almost every field of arts. Meanwhile, in Germany a serious and intense debate started in the face of this radical developments in arts. On the one hand there were criticisms made about the newly emerging avant-garde art, but on the other hand many thinkers who had political influence supported the new practices. The most influential essays on this topic formed the so-called Expressionism Debate which Ernst Bloch also contributed to and as a Marxist thinker he positioned himself in this debate pro avant-garde art, which is striking and needs to be considered, as avantgarde-art in many aspects does not coincide with Marxist aesthetics. The aim of this study is to analyze the works of Thomas Mann and Heinrich Mann published during the period 1910-1925, when artistic production was dominated by the expressionist style and to show the opponent elements in them. Der Untertan by Heinrich Mann and Magic Mountain by Thomas Mann contain elements which clarify the different points of view in the Expressionism Debate. This study presents the contradiction between Ernst Bloch and Georg Lukàcs, whose ideas form the core v contribution to the Expressionism Debate, shows the differences between the concepts of modernism and neoclassicism and exemplifies them with the analysis of the works of Heinrich Mann and Thomas Mann. The study presents an intense analysis of the aesthetic concepts which emerged in the last quarter of the 19th century and marked the first half of the 20th century. As a result, it has been found out that Der Untertan and Magic Mountain both represent a solution to the unsolved problems in the Expressionism Debate. The results have further shown that Bloch categorizes avant-garde art as progressive whereas he considers neoclassicist art rather to have a reactionary character. However, it has been found out that the works of Thomas Mann and Heinrich Mann, who adopt neoclassicist elements in their literary works, generally reflect a humanistic and progressive attitude. Ernst Bloch's idea of the Totum is unique and outstanding. In his The Principle of Hope he refers to classical literary works as the strongest representatives of the Totum. However, in the Expressionism Debate Bloch positioned himself against the works of Thomas and Heinrich Mann, which represent the totality and supported avant-garde art although it neglects the concept of totality. According to the results of this study the works of Thomas and Heinrich Mann reflect Bloch's ideas and his concept of the Totum. Keywords: Thomas Mann, Heinrich Mann, Ernst Bloch, Expressionismusdebatte, Untertan, Zauberberg, Totum
Çağdaş İspanyol polisiye romanında kadın kimliğinin oluşumu
Bu çalışma Franco'nun ölümünden günümüze kadın yazarların yazdıkları polisiye romanlarda kadın kimliğinin oluşumunu feminist edebiyat eleştirisi kuramı çerçevesinde incelemeyi hedefler. İnceleme nesnesi romanlar, Franco'nun ölümünün ardından İspanyol kadınının değişim sürecini yansıttığı düşünülen üç farklı kadın yazara aittir. Çözümlemenin odak noktasını Lourdes Ortiz'in Picadura Mortal (1979) romanında kurguladığı özel dedektif Bárbara Arenas, Alicia Giménez Bartlett'in Petra Delicado serisinde (1996-2009) kurguladığı polis dedektifi Petra Delicado ve Dolores Redondo'nun Baztán üçlemesinde (2013-2014) kurguladığı polis dedektifi Amaia Salazar oluşturmaktadır. Bu araştırmanın amacı feminizmle birlikte değişen İspanyol kadınının inceleme nesnesi romanlara ne derece yansıdığı, mizojinist bir yapıyla ortaya çıkan ve gelişen polisiye roman türünün bu kadın yazarların kurguladıkları kadın dedektif kimlikleriyle cinsiyetçi yapısının kırılıp kırılamadığı ve kadın yazarların ortak özelliklere sahip olup erkek yazarlardan farklı bir yazın geleneği oluşturup oluşturmadıkları sorularına cevap aramaktır. Sonuç olarak özel dedektif Bárbara Arenas'ın 1980'li yıllardaki İspanyol kadınını, polis dedektifi Petra Delicado'nun 1990'lı ve 2000'li yıllardaki İspanyol kadınını, polis dedektifi Amaia Salazar'ın ise içinde bulunduğumuz dönemdeki İspanyol kadınını yansıttığı ortaya çıkar. Kurgulanan kadın dedektif kimliklerinin toplumda değişen kadın algısı paralelinde şekillendiği sonucuna varılır. Toplumsal cinsiyet kimliklerinin doğuştan değil, zaman içerisinde tekrar edilen edimler sonucunda şekillendiği ve değiştirilebilir olduğu anlaşılır. Ataerkil toplumda kadınların maruz kaldığı fiziksel ve psikolojik şiddet, cinsiyet ayrımcılığı, tecavüz, çocuk istismarı gibi kadınları ilgilendiren konuların merkeze alındığı bu romanlar aracılığıyla polisiye romanın süregelen cinsiyetçi yapısının kırılmaya başladığı sonucuna varılır. Kadın yazarların parodi, ironi, hadım edici kadın stereotipi veya matrofobi geleneği gibi kullandıkları ortak yazım teknikleriyle erkek yazarlardan farklı bir kadın yazını geleneği oluşturma yolunda ilerledikleri görülür. Anahtar Kelimeler: Feminist Edebiyat Eleştirisi, Kadın Yazarlar, Kadın Dedektif, Polisiye Roman, İspanyol Edebiyatı, Matrofobi, Hadım Edici Kadın
Çin Amerikan yazınında kimliğin göstergesi ve kuşaklararası aile kavgalarının işareti olarak yiyecek
This study explores the dynamics of the identity construction process in two works of Chinese American fiction - Mei Ng's Eating Chinese Food Naked (1998) and David Wong Louie's The Barbarians Are Coming (2000) - in the light of cultural food theories, focusing specifically on the views of Claude Fischler and Deborah Lupton. The thesis discusses the contrasting food choices and eating habits of the first and second generation Chinese Americans reporting the intergenerational conflicts born by the adherence to the American and/or ethnic dietary regimen and their disruptive effect on the family unit. The study argues that the food and foodways of Chinese Americans guard the culturally defined Chinese culinary regime against the workings of white dietary practices, but the interaction with social variables such as class and sexuality challenges this reserved attitude towards the white palate. The analyses of the two novels demonstrate that once the desire for eating is no more tempered by the natural tendencies of the ethnic culinary culture, the appetite gets personalized through nonconforming food practices based on the changing socio-economic position and sexual orientation of the characters.
Yeorgios Viziinos'un dört hikayesinde yaşam ve ölüm üzerine efsane ve inanışlar: Folklorik eserlerin düzyazında yeniden biçimlendirilmesi
Bu tezde Yeorgios Viziinos'un dört öyküsü incelemeye seçildi. Özellikle 19. yüzyılın sonlarında Vize'de ve İstanbul'da cereyan eden öyküler. Bu öykülerde Viziinos deneyimlerini ve yaşantılarını değerlendirip çok folklorik malzeme ilave etti. Bu malzemeyi anlatım malzemesine dönüştürdü. Ayrıca, kendisine ve hayatları boyunca hastalık (ruhsal - bedensel) ve ölüm ile devamlı bir mücadele olan ailesine ruhsal betimleme - psikanaliz yapmaya çalışıyor. Bu yüzden, bu tez sağlık, hastalık ve ölüm konu kategorilerine odaklanır, özellikle bu kategorilere: dinî ve doğaüstü pratikleri (ağıt, ruh çağırma), halk tıbbı unsurları, sağlık, hastalık ve ölümle (doğal sebepler veya cinayet) ilgili batıl inançlar ve inanışlar. Viziinos nasıl bu kadar yaratıcı bir şekilde, belirli zaman ve yer içinde (Vize - Doğu Trakya, 19. yüzyıl), kendi deneyimlerinden kazandığı folklorik malzemeyi değerlendirmeyi başarıp, klasik ve aşılmaz anlatım sanatının şaheserleri anlatım - otobiyografik malzemesine dönüştürdü? Bu araştırmanın ana sorusudur.
Dövüş Kulübü ve Ninni: Chuck Palahniuk'in yazınındaki travmatik geçiş
Albeit mostly known for his best-selling novel Fight Club (1999), Chuck Palahniuk has steadily kept producing and gained a prominent place in popular culture. While the author asserts that his works belong to a group of "transgressive" novels, as he and critics observe, his approach has undergone a noticeable change following 9/11. Despite the acceptance of this assertion, a detailed account of this shift and the role played by 9/11 in prompting this change has not yet been given. This study attempts to provide a detailed account of this phenomenon, and taking into consideration both the author's philosophy and the nature of the 9/11 attacks, uses the theoretical and critical lens provided by trauma studies. While utilizing Dominick LaCapra's theories vis-à-vis trauma and literature, especially his formulation of "traumatic writing" and reformulation of the "working through" and "acting out" duo, this study takes as its departure point Ann Kaplan's methodology, and suggestion that "9/11 produced a new subjectivity." While the reason(s) for the dearth of analyses of Palahniuk's works in trauma studies scholarship will also be considered, under the light provided by this theoretical framework, this study holds the position that Palahniuk's most famous, signature work Fight Club and his first novel after 9/11, Lullaby (2002) constitute excellent examples of "traumatic writing," and further that the most significant point on which the two novels diverge is their approach towards and portrayal of the post-traumatic process and that this stark divergence is indicative of the "new subjectivity" posited by Kaplan.
Kadın yazarlar tarafından yazılan çağdaş İspanyol romanında kadın temsili / The representation of the woman in contemporary Spanish novel written by women
This study aims to analyze the construction and representation of the female subject in contemporary Spanish novel written by female authors starting from 1980's, which is the period of the transition to democracy in Spain, up to today, in the light of poststructuralist feminist literary criticism. To achieve this, four novels, which are thought to represent the period they belong to, have been chosen for each decade as of the transition. The novels to be analyzed are Las edades de Lulú by Almudena Grandes, Beatriz y los cuerpos celestes by Lucía Etxebarria, Algo tan parecido al amor by Carmen Amoraga and La carne by Rosa Montero, respectively. The analysis focuses on the main female characters, namely, Lulú; Beatriz; Ana, Amparo and Silvana; Soledad, in the respective order of the novels. The objective of this investigation is to find out through these characters, thematically and formally, to what extent the language used in these novels corresponds to and/or differs from constructs of woman and gender discourse suggested by the poststructuralist feminist theory. The texts to be analyzed in this study are associated with the cultural, political and literary background of Spain as of the 80's, the postfranquist period, up to present. As a consequence, it is seen that it is not possible for the woman to construct herself as a female subject since the masculine, valued in masculine/feminine dichotomy on which the Western thought is based, is dominant in language as well; she is compelled to construct herself through language as the man's other. However, it is possible to subvert the masculine language. The texts in question draw attention to the absence and necessity of a language that enables the representation of the female subject. Key Words: Contemporary Spanish Novel, Female Subject, Gender, Female Author, Poststructuralist Feminist Criticism El presente trabajo tiene como objetivo analizar la representación y la construcción de la mujer como sujeto en la novela contemporánea española escrita por mujeres desde los años 80, que es la época de la transición a la democracia, hasta la actualidad, a la luz de la crítica literaria feminista posestructuralista. Para lograrlo, se han elegido cuatro novelas, una por cada década a partir de la Transición, que se supone que representan la época a la que pertenecen. Las obras del análisis son Las edades de Lulú de Almudena Grandes, Beatriz y los cuerpos celestes de Lucía Etxebarria, Algo tan parecido al amor de Carmen Amoraga y La carne de Rosa Montero, respectivamente. El análisis se centra en las protagonistas: Lulú en la primera, Beatriz en la segunda; Ana, Amparo y Silvana en la tercera y Soledad en la cuarta. El objetivo de esta investigación es descubrir, a nivel temático y formal, en qué medida se corresponde y/o difiere el lenguaje utilizado en las novelas en cuestión de la construcción del sujeto femenino y del discurso de género sugeridos por la teoría feminista posestructuralista. Los textos que se analizan en este trabajo se relacionan con el fondo cultural, político y literario de España desde la época posfranquista de los 80 hasta la actualidad. Como consecuencia, teniendo en cuenta que en el sistema de pensamiento occidental y en la dicotomía masculino/femenino se valora lo masculino y que lo masculino también es lo dominante en el lenguaje, se observa en estas novelas lo siguiente: que no es posible para la mujer construirse como un sujeto femenino; que la mujer está abocada a construirse como el otro del hombre; que es posible, sin embargo, subvertir el lenguaje masculino; que los textos en cuestión reclaman la atención sobre la ausencia y la necesidad de un lenguaje que haga posible la representación del sujeto femenino. Palabras Clave: Novela española contemporánea, sujeto femenino, género, mujer escritora, crítica feminista posestructuralista
Vahşi doğa, akıl hastalığı ve ölüm izleklerinin Horacio Quiroga öykülerinde alımlanması
Okur Merkezli Eleştiri, yirminci yüzyılda yazın yapıtlarını çözümleme sürecinde yazın metnini alımlayan kişinin etkin olduğu önemli bir yöntemdir. Okur merkezli görüşler, yazınsal yapıt eleştirisinde okuru tamamen göz ardı eden biçimci ve yapısalcı bakış açılarına bir tepki olarak ortaya çıkar ve eleştiri sürecinin merkezine okuru yerleştirir. Okur Merkezli Eleştiri, inceleme sürecinde metne olduğu kadar okura da önem verir ve bir metnin ancak okur tarafından okunduğu sürece var olabileceği görüşünü savunur. "Vahşi doğa, akıl hastalığı ve ölüm izleklerinin Horacio Quiroga öykülerinde alımlanması" başlıklı bu çalışma, Okur Merkezli Eleştiri'nin parametrelerini kullanarak Uruguaylı yazar Horacio Quiroga'nın Cuentos de amor de locura y de muerte başlıklı öykü kitabının içerisinde yer alan La miel silvestre, La gallina degollada ve El almohadón de plumas adlı eserlerini incelemeyi amaçlar. Bu araştırma için seçilen La miel silvestre, La gallina degollada ve El almohadón de plumas adlı öyküler, anlatı sürecindeki çok katmanlı yapıları ve barındırdıkları açık ve örtük metin içi göstergelerle okuma sürecine okuru dahil ederek metin ile karşılıklı bir söyleşi yapmasına imkân tanır. Bu bağlamda, çalışmamızın temel amacı ölüm ve vahşi doğada hayat gibi konuları kişisel yaşamı boyunca doğrudan tecrübe etmiş bir yazar olan Horacio Quiroga'nın La miel silvestre başlıklı öyküsündeki vahşi doğa, La gallina degollada'da akıl hastalığı ve El almohadón de plumas'daki ölüm izleklerinin okur tarafından nasıl alımlandığını ortaya koymaktır. Anahtar Kelimeler: Horacio Quiroga, akıl hastalığı, vahşi doğa, ölüm, Aşk, delilik ve ölüm üzerine öyküler.
Felisberto Hernández ve Alejo Carpentier'in Öykülerinde Müziğin Yankıları
Edebiyat ve müzik iki farklı sanat dalı olmakla birlikte, etkileşim içindedirler. Bu etkileşim, iki sanat dalı arasındaki sınırların ortadan kalkmasını sağlar; böylelikle edebiyat ile müzik ortak bir paydada buluşurlar. "Medyalararasılık" kavramı akla gelebilecek her türlü sanat dalı ve medya arasındaki ilişkiyi, etkileşimi tanımlar. Bu kavramda sanatlar da birer medya olarak değerlendirilir. Tezde yöntem olarak Irina O. Rajewsky'nin medyalararasılık anlayışından ve Steven Paul Scher'in edebiyat ve müzik ilişkileri sınıflandırmasından faydalanılır; edebiyat ve müzik arasındaki medyalararasılık ilişkisi Uruguaylı yazar Felisberto Hernández'in "La casa de Irene", "Mi primer concierto" ve "El cocodrilo" öyküleri ve Kübalı yazar Alejo Carpentier'in "Oficio de tinieblas" ile "Viaje a la semilla" öyküleri üzerinden incelenir. Edebiyatın yanı sıra müzikle de ilgilenen Hernández ve Carpentier'in öykülerinde edebiyat ile müzik iç içedir. Eserlerinde müziği yapısal olarak kullanırlar veya müziğe eserlerin içeriklerinde yer verirler: temas kuran medya, edebiyat; temas kurulan medyaysa müzik olur. Edebiyat ve müzik, kurulan medyalararasılık ilişkisiyle birlikte Hernández ve Carpentier'in kaleminde iç içe geçerek bütünleşik/bütünsel bir sanat yapıtı ortaya çıkarır ve iki yazarın edebiyat ile müziği birleştirici bu yönü Alman besteci Richard Wagner'in Gesamtkunstwerk kavramıyla örtüşür. Öykü çözümlemeleriyle edebiyatın nasıl müzikalleştirildiğinin gösterilmesi hedeflenir. Anahtar Kelimeler: medyalararasılık, Gesamtkunstwerk, müzik, edebiyat, Felisberto Hernández, Alejo Carpentier
Müzik, ses ve dilin roman ve filmdeki anlatısallığı. "Die Dunkle Seite des Mondes" adlı roman ile aynı adlı filmin medyalararası karşılaştırması
The aim of this study is to examine the usage of music, sound, and language as narrative tools in novels and films. To achieve this goal, a method has been developed in this study by utilizing film, film music, and literary theories as well as concepts from the field of intermediality. By using this method, Martin Suter's novel Die dunkle Seite des Mondes and Stephan Rick's film adaptation are compared in terms of their sound elements. The analysis consists of three main parts. Firstly, in order to examine the usage of music in both works, the relation between the visual and the audio, the music technique, and the musical codes are analyzed. In the second stage, the functions of the sound in creating soundscapes, symbols or in manipulating one's perception are determined. Lastly, the characterizations through dialogues and monologues are analyzed. All obtained results are evaluated and compared by their narrative functions. Although the methods for film and literature comparison consider the specific tools of these media, it has been observed that no method has been developed to compare the auditive layer of the film with the novel. Both the fact that film analyses do not widely use the developed methods for sound, as well as the impression that there are no sounds in novels are the reasons for this niche. However, although texts cannot actualize sounds like films, they can still be rich in terms of sound description. Characters' speeches, narrated sounds, and the music playing in the diegesis all contribute to the sound layer of the novel's narrative. The telling of the phonetic elements makes it possible to compare the audiovisual film with the textual novel in all their dimensions. The results of the analysis show that the depiction of sound is an important tool for the novel, just as the sound itself is for the film. It has been determined that they are used to create the intended effect on the reader of the book and the audience of the film. Sounds are also used in order to narrate the emotions of the characters. In both works, an atmosphere is created with soundscapes. It has also been determined in this study that some sounds have symbolic meanings. Moreover, sounds are also used to divert the attention of the recipients. What stands out the most is the usage of music techniques in the novel. By referencing music, the narration and interpretation of the novel expands. The film uses music mainly to strengthen the effect of the visual layer. By examining the language in the novel and the film, it comes to light that both direct and indirect characterizations have been formed. While the performance of the actors defines their characters in the film, the descriptions of the novel's narrator build the characterizations. In addition, it is determined that the characterizations made by the characters' speeches are an important tool for the characters' formations.
Don Juan Manuel'in El Conde Lucanor isimli eserinde asilzade eğitimi ve savaş teması
Bu yüksek lisans tezinin amacı, yazarın söz konusu eserinde genç asilzadelerin eğitiminde exemplum kullanımının amacını ve önemini incelemektir. XIV. yüzyılda Kastilya'da önemli bir soylu olarak yaşamış olan Don Juan Manuel, siyasi ve askeri alanda kişisel tecrübelere sahiptir. Bu sebeple eserin incelemesine geçilmeden önce bu çalışmada öncelikle yazarın tarihsel kişiliği ve yaşadığı dönemdeki önemli tarihsel olaylar ele alınmıştır. Sonrasında ise esere esin kaynağı olan edebi metinler ve exemplum edebi türünün kökeni ve didaktik eğitimdeki işlevi açıklanmıştır. Eser hem doğu hem de batı kökenli farklı didaktik eserlerden esinlenmiştir. Yazar, eserinde kendi ideolojisine en yakın fikirleri sunabilmek için tanınırlığı yüksek olan halk hikayeleri ve anekdotları kullanmıştır. Fakat yazar bilinci göstererek yaptığı değişiklikler ve kullandığı anlatım tarzı sebebiyle öncüllerinden farklılık göstermeyi başarmıştır. Don Juan Manuel, didaktik edebiyat aracılığıyla politik ve toplumsal düşüncelerini aktarmıştır. Exemplum türünün yoruma açık yapısı ve diyalog kullanımının öğrenme sürecini etkileşimli hale getirmesi sayesinde eser, gençlerin eğitimi için hem keyifli hem de öğretici bir araç haline gelmiştir. Bu çalışmada yazarın El Conde Lucanor 'da geçen elli bir hikâye aracılığıyla genç soylulara politika ve savaş alanında ne tür tavsiyeler verdiğini incelemek amaçlanmıştır. Aynı zamanda bu tavsiyeler aracılığıyla gençlerin eğitim sürecinin yazarın bakış açısından nasıl olması gerektiği incelenmiştir. Bu süreçte yazarın toplumsal sınıfının ve içinde bulunduğu yüzyılda yaşanan tarihsel gelişmelerin, öne sunulan eğitim felsefesiyle iç içe geçtiği görülmüştür.
New York Şiir Okulu'nun kentsel pastoral yönleri
This study examines the presence of pastoral elements in the works of two leading figures of the New York School Poetry, Frank O'Hara and John Ashbery, who have been exclusively defined as city poets who represent in their works different aspects of post war urban reality. This thesis foregrounds the pastoral elements buried in the characteristic city landscapes in their poems profiting from the theoretical discourse on the pastoral-urban opposition developed by scholars like Leo Marx, Timothy Gray, and Andrew V. Ettin. The study asserts that O'Hara and Ashbery use the urban-pastoral amalgam as a method of dealing with the sense of urban anxiety caused by the atmosphere of artistic and social restraint governing America in the 1950s. The urban pastoral elements in Ashbery's poems are conceptualized as "a middle landscape," an ambiguous poetic terrain that blends nostalgic pastoral images from the past with present urban experiences as a strategy of dealing with the state of urban restlessness. The study of O'Hara's poetry demonstrates that despite its ostensibly urban characteristics, he tends to define his favorite local, New York, with pastoral images that turn him ultimately to a "semiotic shepherd."
Sam Shepard'ın oyunlarındaki işlevsiz ailelere ve yabancılaşmış bireylere psikanalitik yaklaşım
In this thesis, Sam Shepard's family plays, namely Curse of the Starving Class, Buried Child, True West, and Fool for Love are analysed according to Freud's psychoanalysis theory. My hypothesis is that the Father Complex in these plays leads to dysfunctional families that experience Oedipus Complex, Uncanny occurrences, Castration Anxiety which entail violence and incest. The relationship between the sons and fathers is going to be the main focus as Sigmund Freud puts emphasis on how father-son relationship shapes individuals' identities. Sam Shepard's characters are in the quest for identity but find themselves entrapped by their father's curse. With the unconscious urge of repetition compulsion, the characters, especially sons act-out their traumas on stage. Through their actions and dialogue, their repressed past comes to light. The effects of these traumas on families are going to be analyzed with Freudian psychoanalytical terms in depth.
Camus'nün Caligula adlı eserinde "yasa" kavramı: Bachelard yöntemiyle bir okuma
Albert Camus is one of the founders of absurdism, considered as the most dominant and philosophically the most intensive movement of the modern era. In his masterpiece titled Caligula, author situates the protagonist in the centre of the society and of the revolt to said society. In this work, the object of study is determined as Caligula's and the other actors' choice of positioning against and in the law as an imposing entity, and the structure of this social entity itself. The notion of the law that the characters confront in their inner universe, as well as in the social world that surrounds the individual is analysed under the light of Gaston Bachelard's method of approach with critical phenomenology. Keywords: Phenomenology, Albert Camus, Law, Gaston Bachelard, Jean Baudrillard Albert Camus est l'un des fondateurs de l'absurdisme qui occupe une place primordiale dans le monde de la philosophie contemporaine. Dans sa pièce de théâtre tragique intitulée Caligula, Camus fait de son héros une figure centrale de la révolte contre la société à laquelle il appartient. Notre travail s'intéresse aux prises de position et aux révoltes de Caligula et des différents protagonistes contre les lois auxquelles ils sont tous assujettis. Les lois instituées s'imposent à eux tant dans leur vie individuelle que dans leur vie sociale, ce que nous étudierons à la lumière des approches de la critique phénoménologique de Gaston Bachelard. Mots-clés : Phénoménologie, Albert Camus, Loi, Gaston Bachelard, Jean Baudrillard
John Donne şiirinde aşkınlık deneyimi
This study examines the transcendental experience in John Donne's metaphysical poetry delving into the analogical alchemical transformation between tangible and intangible elements in the poems. Throughout the examination of the opted poems, the effects of themes such as philosophy, knowledge and science and the poet persona's sentiments relevant to them are also put forward alongside the analyses of employed conceits. In his poems, John Donne uses alchemical discourse and metaphors which present a transformation between tangible and intangible elements in analogical terms. The poet goes beyond the traditional concept and content of poetry, so his poetry elicits a transcendental experience for not only the 17th century reader but also the contemporary reader. Based on the transgressing literary style of John Donne, in this study, the poems are examined in the context of transcendental experience also through a questioning of how they comply with a contemporary approach, how they reflect modernity as metaphysical poetry requires such a contact. The alchemical transformation of tangible and intangible elements, erotica and transcendental experience will also be discussed in the opted poems via close reading. While the personal and social background of John Donne is examined, the contribution of Donne's status as a priest and a preacher in 17th century England to his poetry will be subsidiarily observed. To enhance analysis, Donne's poetry is discussed within the conceptual metaphor theory as it welcomes the idea of perception and meaning construction acknowledging modern relativity and spontaneous multiplicity.
Yunan hikâyelerinde kadın ve ulusal kimliğin üretimi (1880-1922)
19. yüzyıl başında ulus devlet olarak kurulan Yunanistan, ulusal kimliğini iki ayrı geçmiş üzerinden tanımlıyordu: Antik Hellen ve Doğu Roma (Bizans) İmparatorluğu. Bu iki önemli kimlik kodu, 19. yüzyılın ikinci yarısında resmi düzeyde bir araya gelerek Yunan ulusal kimliğinin ana yapı taşlarını oluşturmuştur. Ulusçu tarih anlatısının bir sonucu olarak zaman içinde "devamlılık" yaratma çabası, önce Doğu Roma İmparatorluğu'nu bir Yunan Ortaçağına dönüştürmüş, devamında yaşanan Osmanlı İmparatorluğu'nu ise "400 yıllık kölelik" şeklinde tanımlamıştır. Özgürlük-kölelik ikilemi Yunan resmi ulusal anlatısının ana motifini oluşturur. Buna göre, kadın olarak cinsiyetlendirilen vatan, Doğu Roma İmparatorluğu'nun son yıllarında giderek artan yozlaşma sonucu Tanrı tarafından cezalandırılarak Osmanlı İmparatorluğu'nda "köle" haline getirilmiştir. "Günah" işleyen ve bunun sonucunda boyunduruk altına alınan kadın, Hellas, erkek kahramanlar tarafından özgürleştirilerek "doğru yola getirilir" ve "kurtarılır". Böylece geçmişin "saf ve şanlı" günleri yeniden kazanılır. Bu çalışmada 19. yüzyıl Yunan düşünce hayatına yön vermiş beş düşün adamı olan Georgios Viziinos, Aleksandros Papadiamandis, Andreas Karkavitsas, Giannis Psiharis ve Hristos Hristovasilis'in 1880-1922 yılları arası yayımlanmış hikâyelerinde ulusal kimliğin ve kadının nasıl kurgulandığını araştırdık. Beş bölümden oluşan tezin ilk bölümünü "ulus" ve "ulusçuluk" kavramlarına ve bu alanda üretilmiş teorilere ayırdık. Tezin ikinci bölümünde Çağdaş Yunan Aydınlanmasını kısaca özetledikten sonra Yunanistan'ın ulusal devlet olarak tanındığı 1830 yılından 1880 yılına dek nasıl bir kimlik kurgusuna girişildiğini anlattık. Bu bağlamda Yunan resmi tarih anlatısını ve bu anlatı içinde yer alan "öteki"yi ve kadını ele aldık. Üçüncü bölümde, 1880 sonrası ulusal kimliğin yeniden tanımlanışını, dönemin konjonktürüne uygun olarak nasıl yeniden üretildiğini ve edebiyata ne şekilde yansıdığını inceledik. Bu bağlamda, dört alt başlık altında tarihi-edebi gelişmeleri sunduk. İlk olarak dönemin siyasi olaylarına kısaca değinip Yunan entelektüel yaşamının ve ulusal kimliğinin ayrılmaz bir parçası olan dil sorununun, 1880'lerde nasıl yeniden gündeme geldiğini açıkladık. Sonrasında, özellikle Yunan hikâyeciliğini tanımlayan İthografia terimini ayrı bir başlık altında anlattık. Dördüncü bölümde, bu tezin ana inceleme konusunu oluşturan beş yazarın hikâyelerinde, ulusal kimliğin ve yerli/ulusal kadının nasıl üretildiğini; "öteki"nin kadınına nasıl bir bakış açısı geliştirildiğini; 19. yüzyıl söylemine uygun olarak "kadınlık" ve "erkeklik" kavramlarının hangi kriterler üzerinden tanımlandığını örneklerle tartıştık. Bu doğrultuda ele aldığımız hikâyelerin beş temel algı karşısındaki tutumlarını tespit ettik: kadın, "öteki", zaman, din ve mekân. Beşinci ve son bölümde ise, tüm bu incelemeler ışığında ortaya çıkan sonuçları değerlendirdik. İncelenen toplam 281 hikâyede genel olarak ulaştığımız sonuçlar şu şekilde özetlenebilir: Yazarlar din, dil, zamanda "devamlılık" gibi ulusal kimlik unsurlarını farklı oranda kullanmışlardır. Örneğin, Antik Hellen'in kullanımı Karkavitsas'ta çok düşükken, Psiharis'te çok yüksek, Hristovasilis'te ise Bizans ile eşit orandadır. Olumsuz "öteki" imajı ise bütün bu eserlerde gözlemlenen ortak paydadır. 1880-1910 yılları arası Makedonya "sorunu" çerçevesinde özellikle Bulgar ulusçuluğu ile ciddi bir çatışma söz konusuydu. Buna rağmen hikâyelerde Bulgar'a çok az yer verilmiştir. Değinilen Bulgarların tümünün "olumsuz" imaja sahip olması da kayda değer bir diğer ilginç bulgu olarak karşımıza çıkıyor. Sıradan halk arasında mutlak "iyi" ve mutlak "kötü" karakterlere rastlanılmazken, Osmanlı İmparatorluğu'nun temsili sultanın ve emrinde çalışan Arap, Arnavut/Arvanit gibi Müslüman yöneticilerin mutlak "kötü" şeklinde sunulduğu gözlemlenmiştir. Her ne kadar Osmanlı/Türk, diğer etnik unsurlara göre daha olumsuz algılansa da bu durum, halk arasından sıradan bir karaktere indirgenmez. Olumsuz algı, çoğunlukla Osmanlı yönetimine yöneliktir. Osmanlı/Türk'ün yanında yerli yabancı tüm kadınların da ötekileştirildiği görülür. İncelenen hikâyelerde kadının, Yunan resmi tarih anlatısının ulusal "öteki" olarak kabul ettiği Osmanlı/Türk'ten bile daha olumsuz algılandığı tespit edilmiştir.
Yunan şair Kostas Karyotakis'in yaşamı, yapıtları ve Yunan şiirine etkisi
19. yüzyılın sonlarında ortaya çıkan sembolizm akımından etkilenerek eserler kaleme alan 1920 Kuşağı şairleri Yunanistan edebiyat tarihi için oldukça önem arz etmektedir. Kısa ömrüne çok sayıda ve nitelikli şiirler sığdırmış olan şair Kostas Karyotakis ise bu edebi kuşağın en önemli temsilcilerinden sayılmaktadır. Türkiye'de konu üzerine yapılmış olan çalışmaların sayısının kısıtlı olması bu çalışmanın yapılmasında önemli bir etkendir. Çalışmada öncelikle Kostas Karyotakis'in yaşadığı dönemin siyasal olayları ve edebi gelişmeleri ele alınarak genel bir tasvir yapılmaya çalışılmış, ardından 32 yıllık yaşamı kronolojik olarak aktarılmıştır. Şairin etkilendiği yerli ve yabancı kaynakların izleri gözlemlendikten sonra ölümünün ardından ortaya çıkan "Karyotakizm" akımının Yunan edebiyatında nasıl bir etki oluşturduğu analiz edilmiştir. Çalışmanın sonunda ise Yunan şairin 22 şiirinin Türkçe çevirisine yer verilmiştir.
Çağdaş kadın edebiyatında uzam-zaman ve çok seslilik
The aim of this dissertation will be to analyze the discourse formations and subversions in the novels We Have Always Lived in the Castle by Shirley Jackson, Cat's Eye by Margaret Atwood and Unless by Carol Shields. Through a poststructural reading of the uses of two Bakhtinian concepts, namely "chronotope" and "polyphony", this study will show how each of the novels expose the constructed nature of the gendered subject, and how a variety of voices introduced in these novels challenge the unitary subject formations, and creating a new narrative space for experiences that are not within the norms of culture. KEYWORDS: Subjectivity, Feminism, Chronotope, Polyphony, Bakhtin
Alberto Moravia'nın "A Quale Tribù Appartieni?" kitabındaki Afrika imgesi ve sömürgecilik sonrası dönemin izleri
Bu çalışmanın amacı, 20. yüzyıl İtalyan seyahat edebiyatının önemli yazarlarından biri olan Alberto Moravia'nın Afrika seyahatleri sonucunda kaleme alarak gözlemlerini aktardığı ve üç kitap olarak karşımıza çıkan Afrika üçlemesinin ilk kitabı olan A quale tribù appartieni? eserinde işlenen Afrika imgesinin ve sömürgecilik sonrası dönemin izlerinin incelenmesidir. Üç bölümden oluşan bu çalışmanın ilk bölümde seyahat, imgebilim ve sömürgecilik gibi çalışma boyunca değineceğimiz konular hakkında bilgi verilmiş ve çalışmanın ikinci ve üçüncü bölümleri için sağlam bir temel oluşturulması hedeflenmiştir. İkinci bölümde, Afrika üçlemesinin diğer iki eseriyle birlikte yazarın Sovyetler Birliği, Hindistan ve Çin'e gerçekleştirdiği seyahatler sonucunda ortaya çıkan eserlere değinilmiştir. Bu bölümde seyahat yazarı olarak Moravia'nın bakış açısı hakkında bir fikir sahibi olunması amaçlanmış ve yazarın Afrika'ya olan bakışı çözümlenmeye çalışılmıştır. Çalışmanın son bölümünde ise ilk iki bölümde verilen bilgiler ışığında A quale tribù appartieni? eserine yansıyan Afrika imgesi ve sömürgeciliğin kıtadaki etkileri incelenmiş ve Moravia'nın Avrupalı bir seyahat yazarı olarak Afrika'yı ele alış şekli değerlendirilmiştir.
Yolda'da ötekinin temsili
This dissertation studies the depiction of the others of post-World War II American society in the most prominent Beat Generation writer Jack Kerouac's On the Road. The Beat Generation emerged as a group of writers who were against the conformism surrounding the post-war U.S.A. Even though these writers were rebellious against the conventions and stereotypes of the era, as a group mainly consisting of white middle-class males, their approach to the others of society echoed that of the dominant group. The oppressive nature of patriarchy and white privilege becomes apparent in Kerouac's narrative when the representation of females and racialized others are examined. Inspecting the derogatory depiction of female characters with the theories of critics Kate Millett and Gayatri Spivak reveals that Kerouac's approach to women mirrors the same attitude of the dominant group. Similarly, the way African Americans are depicted in the story makes it possible to perceive the dominant group's discriminatory mindset and minorities' exclusion from the post-war prosperity. One of the prominent figures of the civil rights movement, James Baldwin's responses to Kerouac's narrative of African Americans exposes the resemblance of Kerouac's condescending attitude to the dominant group. Although Kerouac sets off his journey throughout the U.S.A. as a rebellion to conventions of the conformist society, analyzing his approach to women and racialized others unveils that, his self-centered rebellion does not distinguish him from the rest of the dominant group.
Travma anlatıları: Borderlands/La Frontera, The Color Purple ve Black Girl, White Girl metinlerinde tanımlama, yeniden yapılandırma ve uzlaşma
The aim of this study is to perform a close reading of three texts, namely, The Color Purple (1982) by Alice Walker, Borderlands/La Frontera: The New Mestiza (1987) by Gloria Anzaldua, and Black Girl, White Girl (2006) by Joyce Carol Oates in the light of Trauma theory and Postcolonial Feminist theories in order to analyze the traumas experienced individually and/or collectively. It will analyze the processes of 1-) confronting the trauma, 2-) reconstructing the traumatic experience, and 3-) reconciling the traumas experienced, in a three-staged study, to identify its impact on the characters' reconstructing a new identity. As a result, it will scrutinize the transformation of the characters by transforming from silent "objects" in the early stages of trauma to eventually become speaking "subjects".
Yasmina Khadra'nın « Günün Geceye Borcu » adlı yapıtında savaşın bireyin kimliği üzerine etkileri / The impact of wars on human identity in Yasmina Khadra's "What the Day Owes the Night"
Currently, the identity problem is one of the prominent issues of human society. Wars and natural disasters have left people with major problems such as poverty, ignorance, racism, and the loss of social identity, forcing millions of people to migrate outside of the homeland, As a result, there have been many complex issues to which human societies have not found a genuine solution until now. In this study, we discuss the issue of « The Impact of Wars on Human Identity", taking the novel of What the Day Owes the Night by the Algerian writer Yasmina Khadra, the writer's literary name of Mohammed Moulessehoul. Our study is divided into two sections. The first section is the war as a concept and from a historical perspective, and for this purpose, we took Algeria and the War of Independence as an example. We showed the impact of the war on humans. In the second section, we discussed the concept of identity and worked on studying the social identity and the extent of how much it has been impacted by the war. In his novel, the writer raised the issue of the child Younus's suffering from the war and its psychological impact on him. After his Algerian family passed away due to the war conditions, he had to live at his uncle's house who is married to a French woman, who seeks to obliterate his mother's identity; to that end, she called him Jonas instead of Younus and simultaneously changed his traditional dress to the French one. It is at this stage that the issue of Younus's identity disorder arises between Algeria, the country in which he was born, and France, the society in which he lives. Younus coexists with the French society in Algeria, and gradually loses his relationship with the Algerian one, although his roots and love for his country remain deeply ingrained in him. We, in our study, discussed the potentiality of reconciliation between peoples after wars, which the writer refers to at the end of the story through Younus's relationship with his friend Christophe, who reconciles with him after tens of years of estrangement. The writer points out that the inevitable end to the tense relations between societies which witnessed wars between them: reconciliation, as it is absolutely necessary to reconcile and accept the different other in the end. Un des sujets les plus répandus dans notre vie réelle et dans notre époque est l'identité. L'importance de ce sujet vient des conséquences des guerres ayant frappé plusieurs pays et ayant ravagé notre univers, l'immigration des peuples d'un pays à l'autre et les épidémies qui attaquent les hommes de temps en temps. Toutes ces raisons et bien d'autres ont un rôle explicite dans l'influence sur l'identité de l'Homme. Nous parlons de la guerre comme facteur très efficace, car celle-ci laisse ses traces les plus fortes sur l'Homme parmi toutes les catastrophes. D'ailleurs la question est pourquoi nous avons choisi le roman de Yasmina Khadra Ce que le jour doit à la nuit ? Notre choix est justifié. En fait, c'est une œuvre littéraire qui s'intéresse à l'influence de la guerre de l'Indépendance algérienne sur l'identité d'Homme. Il comporte plusieurs sujets très variés comme la colonisation, la liberté, la guerre, la migration, l'intégration, l'identité, l'amour, la religion et la pauvreté. Dans notre étude nous divisons notre mémoire en deux parties essentielles ; la guerre et l'identité. Puis, nous essayons de montrer la relation entre ces deux sujets. À travers le développement de ces deux parties constitutives de la recherche, nous essayons de répondre à la question suivante : « Est-ce que la réconciliation entre les Français et les Algériens est-elle possible ? » Tout compte fait, l'auteur nous a fait parvenir un message que la réconciliation est possible à condition que nous ayons la volonté de connaître l'autre et que nous voulions vivre avec lui. Cette réconciliation est remarquable eu égard à la situation actuelle entre l'Algérie et la France. En effet, nous trouvons que la guerre appartient vraiment au passé et que l'Homme peut tourner la page pour pardonner à l'autre et commencer, par la suite, une nouvelle vie basée sur la tolérance, l'entente et l'acceptation de soi et de l'autre.
Amerikan tiyatrosunda tiyatro ve politika ilişkisi
This study claims that certain radical dramatic texts have ideological relations with the audience and the historical period with which the text concerns itself, that they become a means of ideological and cultural involvement, and therefore have possible subversive social and political effects. The interactions of politics and dramatic theatre will be examined with a historical-materialist method which considers the historical/political context of the texts with their connections to theories of theatre and literature. The main question directing the analysis of the theatrical language of dramatic texts is: How do these dramatic texts constitute a subversive action, a style uncontaminated by the performative aspects of everyday life and therefore by dominant codes and systems of representation? With the purpose to search for an answer to this question the study claims that theatrical language can be subversive in the face of dominant ideology; and therefore, may be an active component of social change. To prove this claim, the research offers a reading of selected plays through the model of semiotics developed by Gilles Deleuze and Felix Guattari.
Italo Calvino'nun görme kuramları üzerine sorgulamaları: Palomar
Bu çalışmanın amacı, yirminci yüzyıl İtalyan edebiyatının en önemli yazarlarından biri olan Italo Calvino'nun Palomar adlı metninin görme kuramlarıyla olan ilişkisinin incelenmesidir. Bu yüzden ilk olarak, görme kuramları üzerine düşüncelerini ifade eden, farklı çağlarda yaşamış olan ve farklı alanlardan gelen birçok önemli ismin görüşlerine yer verilerek görmenin tarihçesi oluşturulmaya çalışılmıştır. Üç ana bölümden oluşan bu çalışmada görmeyi etkileyen zihin-beden düalizmi ve duyuların göz ardı edilmesi gibi faktörler de incelenmiş ve bunlar, çalışmanın ikinci bölümünde Calvino'nun, birçok farklı kuramsal ve kurmaca metninde bu konular üzerine ifade ettiği düşünceleriyle karşılaştırılarak yazarın hayatı boyunca görme kuramlarına olan ilgisi ve bu ilginin yazarın edebî tarzına olan etkileri aydınlatılmaya çalışılmıştır. Çalışmanın son bölümünde ise tüm bu bilgiler ışığında Palomar adlı metnin görme kuramlarıyla olan ilişkisi ve yazarın bu kuramlara olan ilgisinin metne nasıl etki ettiği değerlendirilmiştir.
Marlen Haushofer'in Die Wand romanı ile Julian Pölsler'in Die Wand filminin anlatım biçimi açısından karşılaştırılması
Bu çalışmanın temel amacı edebiyat ile film arasındaki konu aktarımı ilişkisini incelemektir. Bu amacı gerçekleştirmek üzere, Marlen Haushofer'in Die Wand romanı ile Julian Pölsler'in yönetmenliğini yaptığı Die Wand uyarlaması anlatım biçimleri açısından karşılaştırılarak inceleniyor. Bu inceleme için belirlenen araştırma soruları şunlardır: Die Wand romanı filme aktarılırken edebiyat ile film arasında yaygın olarak görülen aktarım ilişkisi oluşmuş mudur? Die Wand filmi farklı bir aktarım anlayışını sergiliyor mu? Die Wand filminde uygulanan kurgu ve filme özgü teknik efektler filmleştirilemez olarak görülen Die Wand romanındaki anlam katmanlarını aktarmayı başarabiliyor mu? Filmin kendine özgü anlatım teknikleri ve yönetmen Julian Pölsler'in alımlayışına göre Die Wand romanı ile filmi arasında oluşan farklılıklar ve benzerlikler nelerdir? Yazar Marlen Haushofer'in Die Wand romanında saptanabilen biyografik izlerine filmde de rastlanıyor mu? Edebi eser ile uyarlama arasında ancak bir benzerlik ilişkisinin bulunabileceğini vurgulanmaktadır. Filmin kendine özgü anlatım tekniklerinin var olması kaçınılmaz olarak uyarlamanın edebi eserden farklı olmasını beraberinde getirmekte, ayrıca en başta yönetmen olmak üzere filmi yapanların edebi eseri alımlama biçimleri de edebi eser ile film arasındaki ilişkinin bir benzerlikten öteye götürülemeyeceğini göstermektedir. Bu çalışmada yapılan karşılaştırma sonucunda Die Wand uyarlamasında yönetmen Julian Pölsler'in romanındaki anlam katmanlarını yansıtılabilmek için film medyasının kendine özgü anlatım tekniklerini yaratıcılıkla kullandığı, roman metninden bağımsızlaşarak kurguda farklılaşmaya gittiği, serbest bir yaklaşım benimsediği görülmektedir. Die Wand romanda olduğu gibi uyarlama da yazar Marlen Haushofer'in biyografisinin bilinmesinin bu katmanların anlaşılmasına katkı sağladığı ortaya çıkartılmıştır. Anahtar Kelimeler: Marlen Haushofer, Die Wand, Julian Pölsler, edebiyat uyarlamaları, anlatı kuramı
Miranda July eserleri: Metamodern bir okuma
This dissertation is a study that employs a recent cultural theory approach called "metamodernism" to analyze several works by Miranda July – a contemporary American woman writer – in an effort to capture the latest developments in the cultural theory scene as represented in a popular versatile artist's oeuvre. July's works that are discussed in this work include her short story collection No one Belongs Here More Than You, her monograph It Chooses You and two feature movies Me and You and Everyone We Know and The Future. Metamodernism is claimed to incorporate some features of the postmodern perspective in addition to the new sensibilities it has introduced. Thus, throughout this dissertation, there will be references to postmodernism. Since metamodernism differs from postmodernism particularly with regard to its view on subjectivity, the subjects in July's works are examined in this work through their relationships with others and their own self. Also, the central means of analysis applied in metamodern approaches to fiction is to do with an oscillation between opposite ends. Therefore, to decipher how July asks the recipient of her art to connect to and keep some distance from her characters at the same time, some ordinary affect theory works – to capture the tonal shift towards hope in fiction – as well as the estrangement tools at play will be analyzed.
Levinasçı bir yolculuk: The Ambassadors ve The Talented Mr. Ripley'deki başkası olmayı arzulama; Baskı ve umutsuz uyanışlar
This thesis examines two different periods and authors of American literature. One of them is Henry James, the representative of Modern American Literature, and the second one is Patricia Highsmith who is a writer of American literature Post-World War II. Although these two periods and writers do not seem to be very relevant to each other at first glance, the point that enables them to be examined together in this study is the motivation of the characters they create and the non-traditional sexual identities. In both Henry James's The Ambassadors (1903) and Patricia Highsmith's The Talented Mr. Ripley (1955), there is the desire to fetch "the wayward sons" from Europe, where they have left to explore. This will be done by Lewis Lambert Strether and Tom Ripley, the two main heroes sent to Europe as ambassadors. The ethical perspective of Emmanuel Levinas; Levinasian concepts such as directedness towards the other person and encounter with the face of other will constitute the theoretical basis for the focal arguments of this study. On the other hand, Queer Theory will serve as the key to interpreting these works because the implicit and suppressed desire for individuals of the same sex will play a stimulating role in the ethical or unethical behavior of the characters discussed here. The two novels chosen in this thesis are suitable for queer interpretation by their content and the contrast between them can be seen in terms of how the concept of ethics reflects on the behavior.
Almanca, İngilizce ve Türkçe reklam filmlerinin dilbilimsel incelemesi
Günümüzde iletişim teknolojisindeki gelişmeler sayesinde, artık kullandığımız ve karşılaştığımız metinlerin çoğu, tek katmanlı salt dilsel yapılar yerine, farklı gösterge sistemlerinden dil (yazılı ve/veya sözlü), görüntü (hareketli ve/veya hareketsiz), müzik (reklam melodisi ve/veya şarkı ve/veya enstrümental), ses (doğal ve/veya yapay) katmanlarını içeren ve anlam üretiminde bu katmanların her birinin farklı roller üstlenerek birbirini tamamladığı çok katmanlı yapılar olarak görülmektedir. Bu yapılar metindilbilim ve göstergebilimde çok katmanlı metinler olarak adlandırılmaktadır. Çok katmanlı metinler arasında bu iki disiplinin en fazla incelediği türlerden biri reklamlardır. Reklamlar hem metindilbilim hem de göstergebilim alanında uygun dilsel, görsel ve işitsel göstergeleri kullanarak belli bir hedef kitleyi belirli bir ürün ya da hizmeti satın alması konusunda ikna etmeyi amaçlayan çok katmanlı metinler olarak tanımlanır. Bu çalışmanın amacı Almanca, İngilizce ve Türkçe televizyon reklamlarını çok katmanlılık yaklaşımıyla karşılaştırmalı olarak çözümleyerek üç ayrı dilde üretilmiş olan reklamlar arasındaki benzerlikleri ve farklılıkları ortaya çıkarmaktır. İnceleme nesnesi olarak 2009-2016 yılları arasında yayınlanan Almanca, İngilizce ve Türkçe çikolata ve/veya çikolata içeren ürünlerin tanıtıldığı televizyon reklamları seçilmiştir. Seçilen reklamlar Alman, Amerikan ve Türk markalarına aittir. Çalışmada kullanılan ölçütler metindilbilim ve göstergebilim temelli çok katmanlı metin yaklaşımından yola çıkılarak belirlenmiştir. Çözümleme modeli, metin dışı ölçütler ve metin içi ölçütler olmak üzere iki aşamadan oluşmaktadır. Metin dışı ölçütler altında, reklam aracı, sektör, reklamın amacı, hedef kitle, işlev ve marka incelenmiştir. Metin içi ölçütlerde ilk olarak reklamları oluşturan dil, görüntü, müzik ve ses katmanları, alt katmanlarıyla birlikte ele alınmıştır. Bu ölçütün son aşamasında ise katmanlararası ilişkiler üzerinde durulmuştur. Bütüncedeki reklam filmlerinin tamamı bu ölçütlere göre incelenmiştir. Elde edilen sonuçlar her bir dil için ayrı ayrı sunulmuş ve ardından karşılaştırmalı bir değerlendirme yapılmıştır. Bu değerlendirmede çalışmada incelenen üç ayrı dildeki reklamlar arasında benzerlikler ve farklılıklara dikkat çekilmiştir. Metin dışı ölçütler kapsamında bütüncedeki reklamlar arasında çok sayıda benzerlik olduğu bulgulanmıştır. Söz konusu benzerliklere reklam aracı, sektör, reklam amacı, işlev ve marka adı ölçütlerinde rastlanmıştır. Hedef kitle ölçütünde ise Türkçe reklamların yöneldiği kitlenin İngilizce ve Almancadan farklı olduğu saptanmıştır. Bütüncenin metin içi ölçütlere göre yapılan ayrıntılı çözümlemesinde Almanca, İngilizce ve Türkçe reklamlar arasında sözcük türleri, görsel öğeler, renk, ışık, çekim ölçeği, kamera perspektifi alt katmanları ile müzik ve ses katmanlarında bazı ortak özellikler olduğu belirlenmiştir. Bununla birlikte katmanların dağılım oranları, alt katmanlar ve katmanlararası bağlantılar açısından bazen bu dillerden ikisinin daha fazla benzerlik gösterdiği ortaya çıkarılmıştır. Metin içi ölçütlerin çözümlemesinden elde edilen sonuçlara göre en fazla benzerlik İngilizce ve Türkçe reklamlar arasında bulunmaktadır. Almanca reklamların ise kendine özgü olarak kabul edilebilecek ayrı bir yapıya sahip oldukları görülmüştür.
Horacio Quiroga'nın gotik hikayelerindeki korku öğelerinin analizi
Gothic literature is a literary genre that first emerged in England in the 18th century and became popular from the late 18th century until the late 19th century as a reaction to the movement rationalism. Gothic works never have a happy ending or have a moral. Gothic literature mainly feeds on horror and exalts the ugly, the abnormal, the irrational, the occult and the mysterious. This study aims to analyze the monstrous elements in the stories Fantasía Nerviosa, Para Noche de Insomnio, La Gallina Degollada and El Almohadón de Plumas written by Horacio Quiroga and associate them with the characteristics of 19th century's Gothic Literature. The monstrous elements with the theme of death are reflected in different forms in each story. The objective of this investigation is to discover the monstrous elements in each story and analyze how and to what extend these elements exist. The death, the supernatural events, the madness, the violence and the abnormality are the inevitable themes for Quiroga because he suffered from several violent deaths throughout his life. The work aims to discover the elements that "the horror", the main objective of the Gothic literature, is transferred along the stories and to see at what level these selected stories can be categorized within the 19th century Gothic literature. Keywords: 19th century gothic literature, monstrous elements, gothic atmosphere, Fantasia Nerviosa, Para Noche de Insomnio, La Gallina Degollada, El Almohadón de Plumas, horror.
Amélıe Nothomb'un "Yağmuru Seven Çocuk", "Açlığın Biyografisi" ve "Kıran Kırana" adlı yapıtlarında özyaşam öyküsel izler
Beşeri bilimlerin gelişmesi ve edebiyatta kadın yazarların artmasıyla birlikte, özyaşamöyküsel tür dikkate değer bir şekilde gelişmeye devam etmiştir. Özyaşamöyküsel yazın kuramcısı Philippe Lejeune ile yetmişli yıllardan itibaren gelişimini sürdüren bu tür, günümüzde diğer yazın türleri içerisinde baskın bir rol oynamaktadır. Özyaşamöyküsel yazıyı tercih eden kadın yazarlarda kimlik arayışı söz konusudur. Bu yazıyı tercih eden pek çok kadın yazar gibi Amélie Nothomb da kimlik arayışında olan bir yazardır. Nothomb, ilk romanının yayınlanmasından itibaren büyük başarı elde eder. Frankofon edebiyatının en üretken kadın yazarlarından biri olan Nothomb, yapıtlarında sıklıkla kendisinden bahseder. Tezimizde, öncelikle özyaşamöyküsü ve diğer benzeri türleri ele alacağız. Daha sonra, Nothomb'un yaşamını göz önüne alarak neden bu yazın türünü yazmayı tercih ettiğini açıklamaya çalışacağız. Yazarın içinde bulunduğu ruh durumunu yapıtlarına nasıl yansıttığına ve tüm yaşadıklarının ciddiyetinden sıyrılıp durumunu adeta alaya alarak böylelikle yapıtlarına nasıl nükte kattığına tanık olacağız. Çoğu yapıtında özyaşamöyküsel türü tercih eden yazarın gerçek yaşamıyla oldukça benzerlik gösteren üç yapıtını özyaşamöyküsel açıdan analiz edeceğiz. Bu bağlamda, bu yapıtlarında sıklıkla yer verdiği kimlik, yalnızlık, ölüm ve beden konularına değinerek çalışmamızı noktalayacağız. Anahtar Kelimeler: Amélie Nothomb, özyaşamöyküsü, kimlik arayışı, yalnızlık, ölüm, beden.
Mario Vargas Llosa'nın Kent ve Köpekler romanında toplumsal yansımalar
Toplumların geçirdiği siyasi, sosyal ve ekonomik gelişmelerin yazınsal yapıtlara yansıması kaçınılmazdır. İspanyolların, Latin Amerika'ya ayak basmasıyla başlayan gelişme ve değişimler, Latin Amerika Edebiyatı'nın da çizgisini belirler. Bu tezde, 1960lı yıllarda Latin Amerika'da ortaya çıkan "boom" isimli edebi hareketin öncülerinden Perulu yazar Mario Vargas Llosa'nın kaleme aldığı Kent ve Köpekler romanında yer alan toplumsal yansımalar dış uzam-iç uzam bağlamında incelenmiştir. Tezde yöntem olarak Marksist eleştirinin önemli isimlerinden Macar düşünür George Lukács ve Fransız felsefeci Lucien Goldmann'ın görüşlerinden yararlanılmıştır. Bölgedeki duruma örnek oluşturabilecek tarihi olaylar, siyasi, sosyal ve ekonomik açıdan irdelenmiştir. Latin Amerika'nın geçirdiği bu dönüşümlerin yanında, bölgenin edebi tarihi üzerinde de durulmasının gerekliliği görülmüştür. Ele alınan yazın tarihi, siyasi, sosyal ve ekonomik gelişmelerle paralellik gösterme amacını taşıdığından; 15. yüzyılda İspanyolların kıtaya gelmesi ile başlayan dönem ve "boom" hareketin ortaya çıktığı dönem arasını kapsamaktadır. Yazarın bireysel duyarlılığının incelenmesinin toplumsal gerçekliğe ulaşma yönünde önemli bir unsur olması sebebiyle, Mario Vargas Llosa'nın yaşam öyküsü ve ideolojik tutumu üzerinde durulmuştur. Farklı sosyal kesimlerin bir arada bulunduğu askeri lisenin Peru mikrokozmozu oluşturduğu ve Latin Amerika kıtasının sosyal tarihinde de yer alan adaletsizlik ve toplumsal yozlaşma gibi konulara odaklandığı ortaya koyulmaya çalışılmıştır.
19.yy çağdaş Yunan edebiyatı'nda tarihi romanın gelişimi ve 20.yy tarihi roman örnekleri
Bu çalışma tarih ve edebiyat ilişkisinden yola çıkılarak tarihi roman türü üzerine ayrıntılı bir bakış açısı sunmayı amaçlamaktadır. XIX. yüzyıl Çağdaş Yunan Edebiyatı'nda tarihi roman türünün doğuşu ve gelişimi mercek altına alınmış, incelenen romanlardaki tarihsel arka plan hakkında genel bir bilgi verilmeye çalışılmıştır. Ardından bu çerçevede oldukça verimli bir dönem olan XX. yüzyıl romanlarından örnekler sunulmuştur. Çalışmada; hakkında sınırlı sayıda araştırma bulunan Çağdaş Yunan Edebiyatı'nda tarihi roman etraflıca açıklanmış, hem Batı'da hem de Yunanistan'daki ilk örnekler ele alınmıştır. Ayrıca anlattıkları döneme ışık tutan romanlar incelenerek tür hakkında genel çerçeve oluşturulmuştur.
Benito Pérez Galdós'un eserlerinde sosyal gerçeklik
Bu çalışma, XIX. yüzyıl İspanyol edebiyatının öne çıkan gerçekçi yazarlarından Benito Pérez Galdós'un kaleme aldığı Marianela ve Misericordia başlıklı romanları sosyal gerçekçi bakış açısıyla çözümlemeyi amaçlar. Dönemin toplumunu edebi bir arka plan üzerine yerleştiren yazar, birey olarak insanın kültürel-siyasi-dini ve toplumsal değer yargılarıyla örülü çelişkili ve sıkıntılı ilişkilerini çözümlemeyi hedeflemektedir. Avrupa'ya kıyasla İspanya'ya geç gelen gerçekçilik akımı ilk eserlerini XIX. yüzyılın ikinci yarısında verebilmiştir. Çalışmamız boyunca inceleyeceğimiz her iki eserimiz de "gerçekçi romandır". Bu çalışmanın temel amacı, Galdós'un edebiyat anlayışı üzerinde durup, gerçekçi akımın ışığında yukarıda adı geçen iki eserde irdelenecek olan gerçekçi kavramlar ve toplumsal koşulların metin üzerinde nasıl vurgulandığını ortaya koymaktır. Çalışmamızın birinci bölümünde, XIX. yüzyılın ikinci yarısında İspanya'yı anlamak amacıyla politik, kültürel, toplumsal, idari ve dini yapılar irdelenmiş, edebi bir akım olan "gerçekçiliğin" İspanya'ya gelişi ve edebiyatta yansımaları detaylı olarak incelenmiştir. İkinci bölümde, Benito Pérez Galdós'un hayatı, edebi kişiliği ve dönemin ikinci yarısında "gerçekçilik" akımıyla tanışmasıyla birlikte, gerçekçi romanın belki de ilk örnekleri arasında sayılabilecek eserlerine değinilmiş; ardından çalışılan bu iki roman çözümlenerek Galdós'un eserlerde vurguladığı sosyal gerçeklik temalarını nasıl yansıttığı, öne çıkan öğelerin bunu yansıtmada üstlendikleri rolleri üzerinde durulmuştur.
Federico Garcia Lorca'nın Mariana Pineda ve Doña Rosita la Soltera o el Lenguaje de Las Flores adlı oyunlarının feminist kuram bakış açısından incelenmesi
Bu tezin amacı Federico García Lorca'nın Mariana Pineda ve Doña Rosita la soltera o el lenguaje de las flores adlı oyunlarını feminist kuram doğrultusunda incelemektir. Araştırmada her iki oyundaki karakterler toplumsal cinsiyet rolleri açısından ele alınarak erkek egemen bakış açısını yansıtmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Adı geçen eserlerin incelemesinde ağırlıklı olarak Kate Millett, Susan M. Gilbert ve Susan Gubar'ın fikirlerine yer verilmiştir. Ayrıca 19. yüzyılın sonu ve 20. yüzyılın başında İspanya'da siyasal gelişmeler ve kadının toplumsal yaşamdaki yeri, oyunlardaki kadın temasıyla ilişkilendirilmiştir. Çalışmada, metinlerde kullanılan dil ve semboller de incelenerek cinsiyetçi bir söylemin olmadığı ortaya konmuştur.
Edebiyat ödülleri ve iç savaş sonrası 1945-1975 yılları arası İspanyol romanı
This work aims to study the conditions the society of the post war era is in, the role and the duties of the women and the way the heroines are fictionalized in the novels written by women writers who are awarded prizes in literature after the Spanish Civil War. The focus of the analysis comprise the characters Andrea in the novel Nada, Magdalena in the novel Nosotros, los Rivero, Tadea in the novel Tristura, Natalia in the novel Entre visillos, Marcela in the novel Viento del norte, Daniel in the novel Los hijos muertos, Matia in the novel Primera memoria, Leonardo in the novel Siempre en capilla, Paulina in the novel La mujer nueva, Salvadora in the novel Un valle en el mar. The objective of this research is to find out thematic and formal answers to the questions of how the prevailing gender roles of the era are similar or differ from each other in the novels mentioned and if the literary awards received contributed to the literary career of the authors. The texts analyzed in this study will be associated with the political cultural and literary background of the 20th century Spain. In this study the texts will be analyzed in an approach to reveal the political and religious views of the period and the women's role in this structure.
Yirminci ve yirmi birinci yüzyıl karşı-ütopyalarında kadın karakterlerin yansıması
This thesis analyses the impact of the feminist dystopian writing on female protagonists based on a comparative study of one British dystopian novel by Angela Carter Heroes and Villains, one Canadian dystopian novel by Margaret Atwood The Handmaid's Tale, and one American dystopian trilogy by Suzanne Collins; The Hunger Games, Catching Fire, and Mockingjay. This thesis aims to show how the female characters in feminist dystopian writing sequentially evolve into brave and hopeful women in literature. The introduction presents utopia, dystopia, male and female-written dystopian writings in general terms. The first chapter offers the viewpoint of the passive female protagonist Marianne in Angela Carter's Heroes and Villains and explains that she accepts the hopeless point of view. Thus, she is a female character who is able to survive in this hopelessness. The second chapter suggests Offred's point of view in Margaret Atwood's, The Handmaid's Tale. She greets the dystopia , and the character idealizes for a better world outside the dystopia that she lives in. Yet, she ends up in "nowhere" by escaping from that dystopia. The third chapter analyses the trilogy of Suzanne Collins' The Hunger Games, Catching Fire, and Mockingjay in terms of the female protagonist's perspective showing how the protagonist Katniss becomes the dystopian heroine. She brings her dystopia's end and turns it into a utopia instead at the end of the book which distinguishes her from the other protagonists. The thesis focuses on these three feminist dystopias with an aim to show that the female protagonists in dystopias written by women are gradually becoming more hopeful in literature in accordance with feminist authors' reactions to the struggles in life.
Üç çağdaş Bri̇tanya oyununda parçalanmış benli̇kler
This thesis investigates how personal and collective traumas leave the individual fragmented for different reasons. Fragmented characters in Philip Ridley's Leaves of Glass, Martin Crimp's In the Republic of Happiness and Simon Stephens' Pornography, which are the examples of contemporary British theatre written after the 2000s, are examined in the light of trauma theory. The plays that form the basis of this study are written after the 2000s, but the historical background of the thesis suggests that traumatic events of the twentieth century such as World War I and II left the individual fragmented. For this reason, the historical background between the 1910s and 2000s is elaborated in detail and fragmentation is thoroughly contextualized. The plays of the contemporary playwrights Ridley, Crimp and Stephens are discussed within the theoretical framework of trauma theory based on the works of pioneers such as Freud, Caruth, Felman, Laub, Kohut and Mollon, and thus this study comes to the conclusion that in the contemporary theatre fragmentation gets more and more dominant with the effect of the growing number of traumatic events. Keywords: Trauma Theory, Contemporary British Theatre, Philip Ridley, Martin Crimp, Simon Stephens, Leaves of Glass, In the Republic of Happiness, Pornography.
Pio Baroja'nın La Dama Errante ve La Ciudad de la Niebla isimli romanlarında kadının durumu
This study aims to analyze the social, economic, political and religious aspects of women characters in the novels La dama errante and La ciudad de la niebla, written by Pío Baroja. The content of this analysis is the struggle for independence by Maria, who is the female protagonist of the novels, associated with Pio Baroja' s autobiographical features such as pessimism, misogyny, anarchism, individuality and realism. In this study, the social position, the missions and the roles of women in Spain and England will be tried to be revealed. The texts to be analyzed in this study will be associated with the social, political, cultural and economic situations of the period and will determine the place and responsibilities of different types of women in the changing modern society.
Yahya Kemal Beyatlı ve Antonio Machado'nun medeniyet hakkındaki görüşleri
Yahya Kemal Beyatlı'yla Antonio Machado'nun medeniyet hakkındaki fikirlerini incelediğimiz çalışmamız dört bölümden oluşmaktadır. İlk bölüm, iki şairin düşüncesinden etkilenmiş oldukları Fransız düşünür Henri Bergson hakkındadır. Bu bölümde filozofun hayatı ve eserleri hakkındaki kısımlardan sonra düşünürün sezgicilik anlayışı ile süreç felsefesinden bahsettik. İkinci ve üçüncü bölümlerde Yahya Kemal Beyatlı ile Antonio Machado'yu alt başlıkları büyük oranda aynı olacak şekilde inceledik. Dördüncü bölümde ise Fransız düşünür Henri Bergson'un bu iki şair üzerindeki etkisinden bahsettik. Tezimizin sonuç kısmında iki şairin düşüncelerini kıyasladığımız kısım yer almaktadır. Çalışmamızın genelinde Türk ve İspanyol Edebiyatlarının en önemli isimlerinden Yahya Kemal ve Machado'nun sadece edebi kimlikleriyle değil aynı zamanda Türk ve İspanyol düşünce dünyasına ve milliyetçiliğine sağladıkları katkılarla da ön plana çıktıklarını eserleri üzerinden yaptığımız incelemelerle ortaya koymaya çalıştık. Anahtar Kelimeler: Henri Bergson, Yahya Kemal Beyatlı, Antonio Machado, medeniyet, milliyetçilik, süre, sezgi, imtidat, geçicilik