Mimar Sinan Fine Arts University
223
Arşivlenen Tez
1
DOI Atanmış
3
Enstitü
0%
DOI Oranı
Son Eklenen Tezler
Tümünü Gör
indexliAçık ErişimTRCumhuriyet modernleşmesinin Afyon kenti İstasyon Caddesi üzerinden okunması
Türkiye Cumhuriyeti ilk yıllarında gerçekleştirmek istediği hedeflerinin mekânsal izlerini oluşturmak suretiyle Anadolu kentlerini hedef alan bir modernleşme sürecine girmiştir. Bu çalışma ile demiryolunun ulaştığı Anadolu kentleri özelinde Afyon’da Cumhuriyet modernleşmesi nasıl olmuştur sorusuna cevap aranmaya çalışılmıştır. Bu çalışma 4 bölümden oluşmaktadır. Çalışma; amaç-kapsam-yöntemi anlatan bir bölüm, Cumhuriyet ideolojisinin kentlerdeki izlerini anlatan bir bölüm, Afyon’u ve modernleşme politikalarını anlatan bir bölüm ve son olarak İstasyon Caddesi’ni anlatan bir bölüm içermektedir. Bu çalışma amaç, kapsam ve yöntem içerikleri ile başlamaktadır. Neden bu çalışma yapıldı ve yapılırken hangi yollar izlendi soruları yanıtlanmıştır. Cumhuriyet dönemi Türkiye’si ve Cumhuriyet ideolojisinin kentlerdeki fiziki izlerinin anlatılması ile devam etmiştir. Dönemin düşünce yapısının mekânsal karşılıkları başta Ankara kenti olmak üzere Türkiye kentleri üzerinden aktarılmıştır. Cumhuriyetin düşünce yapısının karşılığı olan açık ve kapalı alanlar örneklerle açıklanmıştır. Cumhuriyet düşüncesinin temsil mekanlarının anlatılmasından sonra Afyon kenti ve ülke genelinde hakim olan Cumhuriyet’in modernleşme politikalarının Afyon’daki izleri anlatılmıştır. Afyon kentinin ilk yerleşim yerinden Cumhuriyet dönemine kadar ki gelişimi haritalar ve görseller aracılığıyla aktarılmaya çalışılmıştır. Cumhuriyet dönemi gelişimi de haritalar ve planlar aracılığıyla anlatılmaya çalışılmıştır. Son bölümde yani tezin ana bölümünde ise İstasyon Caddesi ölçeğinde Cumhuriyet döneminin Afyon’u anlatılmıştır. Cadde üzerindeki yapılarla dönemin düşünce yapısı aktarılmaya çalışılmıştır.
Türkiye'de yakın geçmişin mimari mirasının korunması üzerine bir yaklaşım önerisi
Daha sonra doldurulacaktır.
İstanbul tip mektepleri için koruma önerileri: Acıbadem 10. mektep örneği
Eğitim, Osmanlı'dan günümüze kadar devlet tarafından önem verilen bir konu olmuştur. Özellikle Osmanlı'nın son dönemlerinden itibaren bu alanda yapılmış olan birçok yenilik bulunmaktadır. Cumhuriyet'in ilanından sonra eğitim konusunda önemli reformlar gerçekleştirilmiş, bu reformların mimariye de yansımaları olmuştur. Mevcut eğitim yapıları ülke çapında incelenmiş, bu yapıların büyük bir kısmının değişen eğitim sistemine hizmet edemeyecek olduğu sonucuna varılmıştır. Ortaya çıkan yeni ihtiyaçlar doğrultusunda ülkenin her yerine yeni eğitim sistemine uygun tip okul binaları inşa edilmeye başlanmıştır. 1929-1930 yıllarında İstanbul'da şehirde 24, köylerde 11 tane olmak üzere toplam 35 mektep inşa edilmesine karar verilmiştir. Bu okullardan birisi olan Acıbadem 10. Mektep'e ait bina, günümüzde aynı dönem, aynı tipte yapılmış diğer okullara kıyasla daha özgün kalabilmiş durumdadır. Kültürel mirasın önemli bir bileşeni olan "eğitim mirası" kavramı günümüzde çokça konuşulan bir konu olmaya başlamıştır. Tez kapsamında yapılan araştırmada yetkili merciiler tarafından eğitim mirasımız olan bu yapıların korunmasına yönelik bir program geliştirilmediği görülmüştür. Çalışmada, Türkiye'de gelişim göstermiş eğitim politikaları Cumhuriyet öncesi ve sonrası dönem olmak üzere iki ana başlıkta anlatıldıktan sonra Acıbadem 10. Mektep ile aynı dönemde, aynı tip proje ile İstanbul'da inşa edilmiş olan diğer okullar yerinde incelenmiş ve her birinin günümüzdeki fiziksel durumları ve koruma sorunları görsellerle desteklenerek kapsamlı bir şekilde anlatılmıştır. Daha sonra Acıbadem 10. Mektep'in tarihsel süreci ve mevcut durumu detaylıca işlenmiştir. Ardından "eğitim mirası" kavramına değinilmiş ve yapının sahip olduğu değerler tanımlanmış, teze konu olan yapıların neden korunması gerektiği açıklanmıştır. Bu tez kapsamında sorumlu kurumlar tarafından koruma anlamında gerçekleştirilmesi gerekenler, malzeme ve işlev değişikliği, bu yapılara yapılan niteliksiz müdahaleler ile ilgili ciddi bir kontrol mekanizmasının bulunmaması, bütçe yetersizliği ve yapının miras değerlerinin kullanıcılara ve topluma aktarılması gibi koruma sorunları incelenmiş ve yapı grubu ölçeğinde koruma önerileri getirilmiştir.
Kurgu ve sinemasal anlatım üzerindeki etkileri
Kurgu, sinemacının seyirciyle kurduğu iletişimin en önemli araçlarından birisidir. Sinemanın dili olarak da aktarabileceğimiz kurgu, yalnızca çekim sonrası süreci kapsayan teknik bir işlem değildir. Senaryo aşamasından itibaren planlanarak filmin son haline ulaştığı tüm süreci kapsamaktadır. Sinemacı, düşüncesini en etkili biçimde ancak, temelden iyi planlanmış bir kurgusal tasarımla aktarabilecektir. Bu bakımdan çalışmada oluşturulan teorik yapı, senaryo aşamasından başlatılıp, çekim sırasına ve çekim sonrasına kadar uzanan bir kurgusal süreci işlemektedir. Bu sürecin en önemli unsurlarından biri ise kuşkusuz ki seyircinin sinema eserini yönetmenin aktarmak istedikleri doğrultusunda anlamlandırma çabasıdır. Anahtar Kelimeler: Kurgu, Sinema, Senaryo, Çekim Sonrası
Günümüz heykel sanatında varoluşçu etkiler
Günümüz Heykel Sanatında Varoluşçu Etkiler başlıklı bu metin bir Sanatta Yeterlik eser metni olarak hazırlanmıştır. Varoluşçuluk, bir felsefi disiplin olarak İkinci Dünya Savaşı sonrasında, iki dünya savaşı geçirmiş, yıkıntılar içinde ve kendi yarattığı ideallerin yok olduğunu görmüş bir Avrupa'nın ortasında ortaya çıkmış ve köklerini bu coğrafyada salmıştır. Varoluşçuluğu tarihsel olarak ele alan birçok kaynakta akım köklerini, felsefe tarihini devrimsel bir şekilde değiştiren ve insanın dünyada kendini bilmesinin önemine ve nasıl yaşaması gerektiğine dair düşünceleriyle felsefenin yönünü doğadan insana doğru çeviren Sokrates'te bulmaktadır. Elbette Sokrates Varoluşçu bir filozof değildir, ancak düşünceleriyle bu akımın filozoflarını oldukça etkilemiştir. Sokrates gibi aslında Varoluşçu olmayıp bu akımla ilişki kurulan Kierkegaard, Nietzsche, Blaise Pascal gibi pek çok farklı filozof vardır ancak Varoluşçuluğun asıl yeşerdiği yer yukarıda da belirtildiği gibi İkinci Dünya Savaşı sonrası Avrupa'dır. Ele aldığı iç sıkıntısı, dünyaya fırlatılmışlık, ölüm karşısında insanın varoluşu, kaygı, absürt gibi kavramlar dönemin toplumsal ve siyasal yaşantısında somut karşılıklar bulduğu için de oldukça popüler bir felsefe akımı olmuş ve etkileri günümüze kadar ulaşmıştır. Etkilerinin bu kadar geniş bir alanda ve zamansal olarak da uzun sürmesinin başka bir sebebi de akımın filozoflarının, diğer felsefe akımları ve disiplinlerinin aksine felsefi düşünce ve kavramlarını daha çok edebi metinler üzerinden aktarmaları ve bu sayede de entelektüel çevrelerde olduğu kadar gündelik yaşantının içinde de ses getirmiş olmalarıdır. Varoluşçuluk bu popülerliği üzerinden oldukça eleştirilmiş, bunalım ve umutsuzluk felsefesi olmakla itham edilmiştir. Varoluşçuluğun etkileri, edebiyat ve tiyatronun sınırlarını aşarak; resim, heykel, sinema, şiir, fotoğraf gibi alanlara da yansımış, bu felsefeden etkilenen ve kendi yaşantısı ve yaratma biçimleriyle bu felsefe arasında ilişki kuran birçok sanatçı olmuştur. Bu metnin konusu olan varoluşçuluk ve heykel ilişkisi de bu yüzden önemlidir. Bu eser metninin eser kısmını oluşturan üretimler, bütün bu kavramlar tarihsel ve felsefi olarak açıklandıktan sonra, varoluşçuluk ve heykel ilişkisine referans olabilecek üretimleri olan günümüz sanatçılarının eserleri üzerinden örneklenerek açıklanmış ve metin bu şekilde tamamlanmıştır. Anahtar Kelimeler: Varoluş, Heykel, Kaygı, Zaman, İç Sıkıntısı
2016-2018 Olağanüstü Hal döneminde protesto hakkının kullanımı
Bu çalışmada 20/07/16 ile 18/08/2018 tarihleri arasında kesintisiz olarak süren Olağanüstü Hal Döneminde siyasal katılım, düşünceyi ifade etme özgürlüğü veya herhangi bir amaçla bir araya gelen kişilerin kolektif olarak kullandığı bir hak olan protesto hakkının seyrine bakılmıştır. Bu seyre bakılırken kamu otoriteleri tarafından yurttaşların hak kullanımını düzenleyen zamansal ve mekansal kısıtlamalar ile yasaklar ana ekseni oluşturmuş ve belirtilen tarihler arasında polis tarafından müdahale edilen protestolar ele alınmıştır. OHAL dönemindeki siyasal rejim ile eylem repertuvarı arasındaki ilişkiyle birlikte iktidar tarafından bu repertuvarın karşısına konulan performans ve araçlar incelenmiştir. Protestolara ilişkin zamansal ve mekansal olarak müdahale biçimlerinin hangi durumlarda farklılaştığı, bunun hakkın kullanımına ilişkin ne gibi kısıtlar doğurduğu da çalışmanın amaçlarından biri olmuş, literatürdeki istisna hali tanımlama ve tartışmaları ile belirtilen zaman aralığı sosyolojik olarak analiz edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Protesto Hakkı, Olağanüstü Hal, Toplumsal Hareketler, Eylem Repertuvarı