31
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Archived Theses
Üniversite öğrencilerinin fiziksel aktivite ve sağlıklı beslenme alışkanlıklarının değerlendirilmesi
Araştırmanın evrenini, Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesinde eğitim gören farklı Fakülte öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise, Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesinde eğitim gören Spor Bilimleri Fakültesinden 155 kişi, Güzel Sanatlar Fakültesinden 81 kişi toplamda 236 kişi oluşturmaktadır. Katılımcıların sağlıklı beslenme alışkanlıklarını değerlendirmek amacıyla Çetin (2020) tarafından geliştirilen, sosyo-demografik bilgileri sorgulayan 15 soru ve beslenme alışkanlıklarını sorgulayan 29 sorudan oluşan beslenme anketi kullanılmıştır. Fiziksel aktivite düzeylerini belirlemek için 7 maddeden oluşan Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi (Kısa) uygulanmıştır. Verileri analiz etmek için IMB SPSS paket programı kullanılmıştır. Yapılan çalışmada öğrencilerin fiziksel aktivite düzeylerinin Bölüm değişkenine göre karşılaştırılmasında Antrenörlük Bölümünün fiziksel aktivite düzeylerinin 4980.43 MET- dk/Hafta, Öğretmenlik Bölümünün 5672.07 MET- dk/Hafta, Müzik Bölümünün 2156.89 MET- dk/Hafta ve Resim Bölümünün 2089.56 MET- dk/Hafta olduğu tespit edilmiştir. Gruplar arası karşılaştırmada istatistiksel olarak anlamlı düzeyde fark olduğu farkın Antrenörlük, Resim ve Müzik bölümü arasında Antrenörlük bölümü lehine olduğu, Öğretmenlik, Müzik ve Resim bölümleri arasında ise Öğretmenlik bölümü lehine olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Yapılan çalışmada öğrencilerin fiziksel aktivite düzeylerinin Fakülte değişkenine göre karşılaştırılmasında Spor Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeylerinin 5274.94 MET- dk/Hafta, Güzel Sanatlar Fakültesi öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeylerinin 2123.64 MET- dk/Hafta olduğu ve iki grup arasında karşılaştırmada istatistiksel olarak Spor Bilimleri öğrencileri lehine anlamlı düzeyde fark olduğu tespit edilmiştir. Yapılan çalışmada erkek öğrencilerin fiziksel aktivite düzeyi 4755.5 MET- dk/Hafta, kadın öğrencilerin 3685.5 MET- dk/Hafta olduğu ve cinsiyet değişkenine göre fiziksel aktivite düzeylerinin karşılaştırılmasında fark olmadığı saptanmıştır. Yapılan çalışmada Spor Bilimleri öğrencilerinin %82,7 oranında egzersiz yaptıkları, Güzel Sanatlar öğrencilerinin ise %62,0 oranında egzersiz yapmadıkları tespit edilmiştir. Katılımcıların en çok günde %36,0 oranında 1-2 L arası su tükettikleri tespit edilmiştir. Yapılan çalışmada Spor Bilimleri öğrencilerinin %49,4 oranında düzensiz kahvaltı alışkanlığına sahip oldukları, Güzel Sanatlar öğrencilerinin de %53,7 oranında düzensiz bir kahvaltı alışkanlığına sahip oldukları tespit edilmiştir. Yapılan çalışmada Spor Bilimleri öğrencilerinin %88,4 oranında dışarıda yemek yedikleri, Güzel Sanatlar öğrencilerinin %90,7 oranında dışarıda yemek yedikleri belirlenmiştir. Yapılan çalışmada Spor Bilimleri öğrencilerinin %47,7 oranında ara öğünlerini ikindi vaktinde tükettikleri, Güzel Sanatlar öğrencilerinin ise %41,9 oranında gece ara öğün tükettikleri sonucuna ulaşılmıştır. Yapılan çalışmada Spor Bilimleri öğrencilerinin %95,3'ü sağlıklı beslenmenin faydalı olduğunu, Güzel Sanatlar öğrencilerinin ise %90,5 oranında sağlıklı beslenmenin faydalı olduğunu düşündükleri tespit edilmiştir. Anahtar kelimeler: Beslenme, Fiziksel aktivite
İlköğretim kademesinde öğrenim gören 7-8 yaş grubu öğrencilere uygulanan eğitsel oyunların motor becerileri üzerine etkisinin araştırılması
Çalışmanın amacı, ilköğretim kademesinde öğrenim gören 7-8 yaş grubu öğrencilere oynatılan eğitsel oyunların psikomotor gelişimi üzerine etkisini araştırılmaktadır. Çalışmanın evreni, ilköğretim kademesinde öğrenim gören 7-8 yaş grubu erkek ve kız öğrencileridir. Çalışmanın örneklemini ise 2021-2022 eğitim öğretim yılı içerisinde Niğde ili Ulukışla ilçesinde bulunan İnkılap İlkokulu ve Kemalpaşa İlkokuluna kayıtlı, Beden Eğitimi derslerine katılmasında bir engeli bulunmayan ve okula düzenli devam eden deney grubunda 18 örenci kontrol grubunda 19 öğrenci olmak üzere toplam 37 öğrenciden oluşmaktadır. 8 haftalık oyunların, psikomotor gelişim farklılıklarının incelendiği bu çalışmada kontrol gruplu ve ön-test, son- test desenli deneysel yöntem uygulanmıştır. İstatistiki testlerde ilk olarak dataların, parametrik testlerin ön koşullarını sağlayıp sağlamadığına Skewness ve Kurtosis (çarpıklık basıklık) değerlerine bakılarak, -1.0+1.0 aralığında yer aldığından verilerin normal dağıldığı gözlemlenmiştir. Veriler normal dağılım gösterdiğinden verilere istatistiki analiz olarak iki grup arasındaki farkı bulmak için bağımsız örneklem t-testi kullanılmıştır. Ön-test ve son-test analizleri için bağımlı örneklem t-testi kullanılmıştır. Elde edilen bulgular %95 güven aralığında %5 anlamlılık(0.05) düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre çalışmaya katılanların % 48,6 (N=18)deney grubunda; % 51,4'ü (N=19)kontrol grubunda yer almaktadır. Ayrıca tüm katılımcıların boy ortalamaları 129,36+/5,0 iken; tüm katılımcıların kilolarının ortalamaları 30.24 +/- 7,2'dir. Dikey sıçrama, otur-uzan esneklik, durarak uzun atlama, statik denge, pençe kuvveti, tenis topu fırlatma, sürat, çeviklik testleri sonuçları arasında anlamlı farklar bulunmuştur. Fakat çeviklik ve sürat testlerinin sonuçlarına bakıldığında kontrol grubu değerlerinde de anlamlı farklar bulunmuştur. Sonuç olarak oynatılan eğitsel oyunlar çocukların motor gelişimlerinde olumlu etkiler ortaya çıktığı düşünülmektedir. Bu yaş grubu temel hareketler dönemi içerisinde olduğundan dolayı dönemin gerektirdiği becerilerde olgunluk seviyesine çıkmasına faydası olduğu düşünülmektedir. Küçük yaş kategorilerinde ders planlaması yapılırken eğitsel oyunları düzenli ve sistemli bir şekilde çocuklarla buluşturulması, okullarda hareketli bir yaşam için gerekli uygun ortamı belediyeler ve kamu kurumları ile işbirliği yaparak okul bahçelerinde düzenlemeler yapılarak çocukların gelişimine olumlu katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Anahtar Sözcükler; ilköğretim kademesi, motor beceri, eğitsel oyun.
8-10 yaş arası çocuklara uygulanan 8 haftalık hentbol temel teknik antrenmanının reaksiyon zamanına etkisinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı 8-10 yaş arası çocuklara uygulanan 8 haftalık hentbol temel teknik antrenmanının reaksiyon zamanına etkisinin incelenmesidir. Çalışmaya daha önce spor yapmamış ve herhangi bir sağlık sorunu bulunmayan 8-10 yaş aralığında 30 gönüllü kız, 30 gönüllü erkek çocuk olmak üzere toplamda 60 gönüllü çocuk katılmıştır. Rastgele seçilmiş olan deney grubundaki 30 çocuğa 8 hafta boyunca, haftada 3 gün olmak üzere hentbol temel teknik antrenmanları yaptırılmıştır. Çalışmada çocukların reaksiyon zamanlarının ön-test ve son-test sonuçlarına göre, 8 hafta boyunca yapılan hentbol temel teknik antrenmanlarının etkisi incelenmiştir. Verilerin analizlerinde SPSS 26.0 paket programı kullanılmıştır. Analizlerde; aritmetik ortalama, standart sapma ve ön-test, son-test sonuçları arasındaki farklılıkların tespitinde Wilcoxon testi uygulanmıştır. Yapılan istatistiksel analizler sonucuna göre 8 hafta boyunca uygulanan hentbol temel teknik antrenmanının DG reaksiyon zamanı ortalamalarını son testte anlamlı olarak geliştirdiği tespit edildi. DG reaksiyon zamanı ortalamasının ön testte 0,91; son testte 0,74 olduğu; ön test son test arasındaki gelişimin ise %18,68 oranında olduğu bulunmuştur. Çocukların reaksiyon zamanlarının geliştirilmek istendiği durumlarda diğer faktörlerle birlikte hentbol temel teknik antrenmanlarının da uygulanması önerilebilir. Anahtar Sözcükler: Hentbol, reaksiyon zamanı
Genç kadın basketbolcularda pliometrik antrenmanların fiziksel parametrelere etkisi
Bu çalışmanın amacı, genç kadın basketbolcularda pliometrik antrenmanların fiziksel parametler üzerindeki etkisini incelemektir. 2022-2023 sezonu öncesinde ulusal ligden 15-16 yaş grubunda, 24 genç kadın basketbolcuyu dahil etmiş ve onları bir pliometrik grubuna (PG, n = 12) ve bir de aktif kontrol grubuna (AKG, n = 12) rastgele ayırmıştır. Her sporcunun 6-8 yıllık basketbol geçmişi bulunmaktadır. Kadın basketbolcular 6 haftalık deney sürecine başlamadan önce 20m sürat, çeviklik, AST, SKS ve tekrarlı sprint yeteneği testi uygulanmıştır. PG'ye 6 hafta boyunca haftada 3 gün basketbol teknik antrenmanı ile beraber pliometrik egzersiz programı uygulanmıştır. AKG ise sadece basketbol antrenmanlarına devam etmiştir. Egzersizler öncesinde ve sonrasında sporcuların yapısal özellikleri ve motorik performansları belirlenmiştir. Verilerin analizinde SPSS 26.0 (SPSS Inc, Chicago, IL, ABD) istatistik programından faydalanılmıştır. Pliometrik ve kontrol gruplarının grup içi ön test ve son test sonuçları karşılaştırması için eşleştirilmiş t testi ve gruplar arası karşılaştırmada ise bağımsız örneklem t testi gerçekleştirilmiştir. Analiz sonucunda, 6 haftalık pliometrik antrenmanların, ön testson test fark puanlarına istatistiksel anlamda olumlu etki yaptığı, PG ve AKG ön test bulgularında bir farka rastlanmazken, son test karşılaştırılmasında PG'nin 20m sürat, çeviklik, AST ve tekrarlı sprint yeteneği testi en kötü zaman, total zaman ve yorgunluk indeksi değerlerinde kontrol grubuna göre daha fazla gelişme gösterdiği tespit edilmiştir. Sonuç olarak basketbol antrenmanlarına eklenerek, doğru zamanda ve yoğunlukta uygulanan pliometrik antrenman drillerinin genç basketbolcuların motorik özelliklerinin gelişimine önemli katkı sağladığı söylenebilir.
Kadın voleybolculara 8 hafta boyunca uygulanan FİFA 11+ ısınma egzersizlerinin fonksiyonel hareket taraması test sonuçları ve servis hızına etkisi
Bu çalışmanın amacı Türkiye Kadınlar 2. Liginde yer alan kadın voleybolculara 8 hafta boyunca uygulanan FIFA 11+ ısınma egzersizlerinin fonksiyonel hareket taraması test sonuçları ve servis hızına etkisinin incelenmesidir. Çalışmaya, geleneksel ısınma grubu (GIG) (n=11, yaş=20,27±1,55, boy=1,75±0,09) ve FIFA 11+ ısınma grubu (FIG) (n=11, yaş=20,18±3,94, boy=1,71±0,09) olmak üzere antrenman yaşları en az ±5 yıl olan toplam 22 lisanslı kadın voleybolcu gönüllü olarak katılmıştır. Servis hızları pocket radar ball coach speed gun (USA) marka hız ölçüm cihazıyla, fonksiyonel hareket kalıpları ise FHT test kitiyle belirlenmiştir. Çalışmaya başlamadan önce deney (FIFA 11+ ısınma grubu) ve kontrol (Geleneksel ısınma grubu) grupları tesadüfi yöntem ile belirlenerek ölçümlere başlanmıştır. Takımlar 8 hafta boyunca haftada 3 gün rutin antrenman programlarını uygulamışlardır. Deney grubu olan FIFA 11+ ısınma grubu haftada 3 gün rutin antrenmanlarının başlangıcında ısınma hareketlerini FIFA 11+ ısınma egzersizleri ile gerçekleştirmişlerdir. Kontrol grubu olan geleneksel ısınma grubu ise haftada 3 gün rutin antrenmanlarında standart ısınma hareketlerini uygulamıştır. Katılımcılara FIFA 11+ ısınma egzersizleri ve geleneksel ısınma egzersizleri öncesi ve sonrası veri analizleri Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi ile analiz edilmiştir. Çalışma sonunda geleneksel ısınma grubunun servis hızı ön test ve son test sonuçlarında anlamlı bir fark tespit edilemezken, FHT skorlarında öne adımlama hareketinde ve toplam puanlarda, ön test ve son test arasında son test lehine anlamlı farklar tespit edilmiştir. FIFA 11+ ısınma grubu servis hızı ön test ve son test sonuçlarında ön test lehine anlamlı fark tespit edilmiştir. FHT skorlarında ise derin çömelme, öne adımlama, gövde stabilite şınavı, rotasyon stabilitesi ve toplam puanlarında ön test ve son test arasında son test lehine anlamlı farklar tespit edilmiştir. Sonuç olarak, voleybolcuların antrenmanlardan önce uygulayacağı FIFA 11+ ısınma egzersizlerinin, kas gruplarını yüklenmelere hazır hale getirmesinin yanı sıra fonksiyonel hareket paternlerini de geliştirerek yaralanma olasılıklarını düşüreceği söylenebilir.
Adölesan dönemi badminton sporcularında 8 haftalık badminton odaklama antrenmanının dikkat düzeyi üzerine etkisinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı adölesan dönemi Badminton sporcularında 8 haftalık Badminton antrenmanlarının, dikkat düzeyi üzerine etkisinin araştırılmasıdır. Araştırmaya lisanslı 20 deney grubu ile 20 lisanlı kontrol gurubu olmak üzere toplamda 40 badminton sporcusu gönüllü olarak katılmıştır. Deney grubunda ki Sporculara 8 hafta boyunca, haftada 3 gün olmak üzere badminton odaklama (hedef) antrenmanları yaptırılmış, kontrol grubuna ise sadece genel badminton antrenmanı yapılmıştır. Çalışmada sporcuların dikkat düzeyi performanslarının ön-test ve son-test sonuçlarına göre, 8 hafta boyunca yapılan Badminton antrenmanlarının etkisi araştırılmıştır. Verilerin analizlerinde SPSS 26 paket programı kullanılmıştır. Analizlerde; aritmetik ortalama, standart sapma ve ön-test, son-test sonuçları arasındaki farklılıkların tespitinde, Paired Samples t-testi uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda dikkat düzey değerlerinde oransal olarak gelişim yönünde fark var iken istatistiki açıdan (p<0,05) anlamlı farklılıklar tespit edilememiştir. Sonuç olarak adölesan dönemindeki badminton sporcularında, 8 haftalık Badminton odaklama antrenmanlarının dikkat düzeyi gelişimini oransal olarak olumlu yönde etkilediği söylenebilir.
Erkek bireylerde klasik masajın bazı miyokinler, anjiyojenik ve antianjiyojenik faktörler üzerine etkileri
Masaj, tedavi edici ve önleyici uygulamalarda kozmetolojide ve biyolojik yenilenmede yaygın olarak kullanılmaktadır. Masajın yaygın kullanımına rağmen, masajın yaygın olarak kabul edilen etki mekanizmaları tam olarak aydınlatılamamıştır. Şimdiye kadar, spesifik olarak masajın anjiyojenik ve antianjiyojenik faktörler üzerinden mevcut damar ağından yeni kılcal damarların oluşumu üzerindeki olası etkileriyle ilgili herhangi bir rapor bulunmamaktadır. Bizim de bu çalışmadaki amacımız masajın anjiyojenik ve antianjiyojenik faktörlerin düzeylerinde ne gibi değişikliklere yol açtığını ve bu yolla anjiyogenez üzerinde olası etkilerini araştırmaktır. Bunun yanı sıra masajın farklı bölgelere ve kaslara uygulanmasının bir fark yaratıp yaratmadığını incelemektir. Çalışmamıza 18-30 yaş arasındaki 22 sedanter erkek birey dahil edilmiştir. Bu bireylerin her birine farklı bir olgu numarası verilip, basit rastgele örnekleme yöntemi kullanılarak, Sırt Masajı (SM) (n=11) ve Alt Ekstremite Masajı (AEM) (n=11), olmak üzere 2 gruba ayrılmışlardır. Kan örnekleri masaj uygulaması yapılmadan önce (Kontrol), ilk masaj seansından 2 saat sonra (Akut), 6. ve son masaj seansından 2 saat sonra (Kronik) olmak üzere 3 defa alınmıştır. Ayrıca kan basınçları ve nabız sayısı da aynı şekilde her seans başlamadan ve seans bittikten sonra ölçülmüştür. SM grubunda, CK, IL-6, VEGF, ANG-1, ES ve TSP-1 seviyelerinde akut ve kronik ölçümlerde istatistiksel olarak anlamlı değişiklikler meydana gelmemiştir. Akut ve kronik ölçümlerde IL-8 (sırasıyla=%198, %262) seviyelerinde istatistiksel olarak anlamlı artışlar görülmüştür. AEM grubunda, VEGF, ANG-1, CK ve IL-6 ve TSP-1 seviyelerinde istatistiksel olarak anlamlı değişiklikler meydana gelmemiştir. ES seviyesinde kronik ölçümde kontrole göre (%25) istatistiksel olarak anlamlı derecede artış meydana gelmiştir. IL-8 seviyelerinde ise kronik ölçümde kontrole ve akuta göre (sırasıyla %231, %79) istatistiksel olarak anlamlı bir artış görülmüştür. Her iki grupta da nabız sayıları, sistolik kan basıncı ve diastolik kan basıncı değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir düşüş olduğu görülmüştür. Sonuç olarak, yapılan masaj uygulamasının anjiyojenik ve antianjiyojenik faktörler üzerinde masaj yapılan bölgeye göre farklı etkilerinin olduğu görüldü. Bu değişikliklerin daha iyi anlaşılabilmesi için denek sayısının daha fazla olduğu detaylı çalışmalar yapılması gerektiğini düşünmekteyiz.
6 haftalık kombine pliometrik ve yön değiştirmeli koşu antrenmanlarının genç erkek basketbolcularda fiziksel parametrelere etkisinin incelenmesi
Bu yüksek lisans çalışmasında, 6 haftalık yön değiştirmeli koşu ve pliometrik antrenmanların genç erkek basketbolcularda fiziksel parametrelere etkisi incelenmiştir. Bu çalışmaya, yerel ligde basetbol oynayan deney grubu (yaş = 16.06 ± 0.56) ve aktif kontrol grubu (yaş = 15.82 ± 0.39) olarak iki gruba ayrılan 34 genç erkek basketbol oyuncusu katılmıştır. Oyunculara antrenman uygulamasından önce antropometrik ölçüm ve sürat (5m ve 10m), çeviklik (T Testi toplu ve topsuz), sıçrama (Countermovement sıçraması ve Skuat sıçrama) ve tekrarlı sprint yeteneği testi (TSYT) gibi fiziksel performans testleri ve dinamik ve statik şut testi gibi teknik beceri testleri uygulanmıştır. Çalışmanın bulgularına göre 6 haftalık antrenman uygulamaıs sonrasıda pliometrik+yön değiştirme koşu grubunda 5m (p<0.05), 10m (p<0.05), T Testi topsuz (p<0.05), T Testi toplu (p<0.05), Countermovement sıçrama (p<0.05), Skuat sıçrama (p<0.05), tekrarlı sprint yeteneği testi en iyi zaman (p<0.05), tekrarlı sprint yeteneği testi en kötü zaman (p<0.05), tekrarlı sprint yeteneği testi total zaman (p<0.05), dinamik şut (p<0.05) ve statik şut (p<0.05) testi değerlerinde kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı bir fark olduğu anlaşılmıştır. Tekrarlı sprint yeteneği testi yorgunluk indeksinde ise gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı saptanmıştır. Bu sonuçlara göre 6 haftalık kombine pliometrik ve yön değiştirmeli koşu antrenmanının genç basketbolcularda sürat, çeviklik, sıçrama, TSYT ve şut becerisine olumlu yönde katkı sağladığı görülmüştür.
Futbolculara uygulanan geleneksel ısınma ile FIFA 11+ ısınma programlarının sürat, çeviklik, sıçrama ve hamstring kas kuvveti üzerine etkisi
Bu çalışmanın amacı futbolculara uygulanan geleneksel ısınma programı ile FIFA 11+ ısınma programının sürat çeviklik, sıçrama ve Hamstring (H) kas kuvvet değişkenleri üzerine etkisinin incelenmesidir. Çalışmaya geleneksel ısınma programı uygulayan Geleneksel Isınma Grubu (GIG) katılımcıları (n=18, 18.50±1.26) ve FIFA 11+ ısınma programı uygulayan FIFA 11+ Isınma Grubu (FIG) katılımcıları (n= 21, 17.69±1.37) olmak üzere toplam 39 futbolcu gönüllü olarak katılmıştır. Futbolcuların sürat, çeviklik, sıçrama, hamstring kas kuvveti değerleri çalışmanın başlangıcında ve 8 haftalık eğitimin sonrasında olmak üzere 2 kez ölçüldü. Katılımcıların 20 ve 30 metre sürat becerileri fotosel, çeviklik becerileri T çeviklik testi, dikey sıçrama becerileri vertical jump ve H kas kuvvet değerleri H Board ile belirlenmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistik olarak aritmetik ortalama ve standart sapma değerleri kullanılmıştır. Verilerin normallik analizi için shapirowilk testi ile değerlendirilmiş ve verilerin normal dağılmadığı belirlenmiştir. Futbolcuların sürat çeviklik, sıçrama ve hamstring kas kuvvet değerlerinin ön test-son test sonuçları arasındaki farkın belirlemesinde nonparametrik testlerden Wilcoxon testi kullanılmıştır. Yapılan istatistiksel analiz sonuçlarına göre FIFA 11 + ısınma egzersizleri uygulayan FIG katılımcılarının 20m ve 30m sürat, çeviklik, dikey sıçrama, sol ve sağ bacak H kası Pik Tork (PT) kuvveti, sol ve sağ bacak ortalama H kas gücü, sol ve sağ bacak H kas kuvveti arasındaki fark (BLF) parametrelerinin testlerinin ön test son değerleri arasında son test lehine anlamlı fark olduğu belirlenmiştir. FIG katılımcılarında yüzdesel gelişimin ise 20 metre testinde %0,65, 30 metre testinde %3,04, çeviklik testinde %1, dikey sıçrama testinde %0,56 olduğu; H kas kuvvetine yönelik testlerde ise sağ bacakta (PT) %11,07, sol bacakta (PT) %23,05 olduğu; Ortalama Güç değerlerinde sol bacakta %9,22, sağ bacakta %14,28 olduğu; Bilateral fark değerlerinde ise %475,85 gelişme olduğu belirlenmiştir. Çalışmamızda yer alan GIG katılımcılarının çeviklik ve dikey sıçrama değerleri arasında ön test lehine; sol ve sağ bacak H kası Pik Tork (PT) değerlerinde ise son test lehine anlamlı fark olduğu belirlenmiştir. GIG katılımcılarının yüzdesel gelişim değerlerinin ise 20 ve 30 metrede %0 olduğu, çeviklik testinde -%3,76 olduğu; dikey sıçrama testinde -%4,82 olduğu; H kas kuvvet testinde ise Pik Tork değerlerinde sağ bacakta %12,66, sol bacakta %10,83 olduğu; Ortalama Güç değerlerinde sol bacakta %4,56, sağ bacakta iii %7.27 olduğu; Bilateral fark değerlerinde ise %0,44 oranında bir gelişme olduğu belirlenmiştir. Sporcularda yaralanmaların önlenmesi ve atletik performans gelişimlerinin sağlanmak istenmesi durumunda antrenmanlarda önce FIFA tarafından geliştirilen FIFA 11 ısınma egzersizlerinin uygulanması önerilebilir. Anahtar Kelimeler: Futbol, Isınma, FIFA 11+, Hamstring, Kuvvet, Sürat, Çeviklik
KOAH'lı bireylerde sağlık okuryazarlığı düzeyinin ilaç tedavisine uyum ve yaşam doyumu üzerine etkisi
Bu araştırma KOAH'lı bireylerde sağlık okuryazarlığı düzeyinin ilaç tedavisine uyum ve yaşam doyumuna etkisini incelemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırma 20 Ocak- 20 Eylül 2023 tarihleri arasında Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Göğüs Hastalıkları Servisi'nde yatarak tedavi gören, araştırmanın dahil edilme kriterlerine uyan ve araştırmaya katılmayı kabul eden 150 KOAH'lı birey ile yürütülmüştür. Araştırmanın verileri Hasta Tanıtım Formu, İlaca Uyum ve Reçete Yazdırma Ölçeği, Yaşam Doyumu Ölçeği ve Sağlık Okuryazarlığı Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistikler, bağımsız örneklem t testi, tek yönlü varyans analizi, Bonferroni testi ve Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. p<0.05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir. Araştırmada KOAH'lı bireylerin İlaca Uyum ve Reçete Yazdırma Ölçeği puan ortalaması 8.55±2.07, Yaşam Doyumu Ölçeği puan ortalaması 15.54±6.04 ve Sağlık Okuryazarlığı Ölçeği puan ortalaması 92.97±13.92'dir. Gelir düzeyi çok düşük olan bireylerin, başka bir kronik hastalığı olmayanların, ilaç tedavisine yardım eden bir yakını olanların ve düzenli fiziksel aktivite yapanların ilaç uyumu daha düşük bulunmuştur (p<0.05). Araştırmada bekarların, gelir düzeyi iyi olanların, kısmen düzenli fiziksel aktivite yapanların ve sağlığını çok iyi olarak algılayanların yaşam doyumu yüksektir (p<0.05). Erkeklerin, eğitim düzeyi yüksek olanların, çekirdek ailede yaşayanların, ilde yaşayanların, sosyal güvencesi olanların, emeklilerin, sigarayı bırakanların ve düzenli fiziksel aktivite yapanların sağlık okuryazarlık puanı yüksektir (p<0.05). Çalışmada İlaca Uyum ve Reçete Yazdırma Ölçeği, Yaşam Doyumu Ölçeği ve Sağlık Okuryazarlığı Ölçeği arasında ilişki saptanmamıştır (p>0.05). Sonuç olarak araştırma kapsamındaki KOAH'lı bireylerin ilaca uyumlarının çok iyi düzeyde, yaşam doyumunun orta düzeyde ve sağlık okuryazarlığının orta düzeyin üzerinde olduğu söylenebilir. KOAH'lı bireylerin sağlık okuryazarlığı, ilaç uyumu ve yaşam doyumu düzeylerini artıracak multidisipliner ve girişimsel çalışmaların yapılması önerilir. Anahtar Sözcükler: hemşirelik, ilaç uyumu, KOAH, sağlık okuryazarlığı, yaşam doyumu