Prof. Dr. Esra Ömeroğlu danışmanlığındaki tezler
10 tez · Gazi University
Altı yaşında çocuğu olan annelere uygulanan aile eğitimi programının aile işlevleri ve anne baba tutumları ile çocuğun gelişimi üzerindeki etkisinin incelenmesi
Bu araştırmada, altı yaşında çocuğu olan annelere yönelik uygulanan ?eğitici anne eğitimi?, ?anneden anneye eğitim? ve ?haber mektupları yoluyla eğitim? yaklaşımlarının, annelerin aile işlevleri ve çocuk yetiştirme tutumları ile çocukların gelişimleri üzerindeki etkisi incelenmiştir. Ankara'da, 2010-2011 eğitim öğretim yılı içerisinde gerçekleştirilen araştırma; ön test, son test kontrol gruplu deneysel desene göre modellenmiştir.Araştırma, altı yaşında çocuğu olan 128 anne ile yürütülmüştür. Eğitici anne eğitimi (s = 28), anneden anneye eğitim (s = 28) ve haber mektupları yoluyla eğitim (s = 32) gruplarında bulunan annelerin aile işlevleri ile çocuk yetiştirme tutumlarını geliştirmek amacıyla 16 hafta boyunca aile eğitimi programı uygulanmıştır. Kontrol grubuna (s = 40) ise aile eğitimi programı uygulanmamıştır. Araştırmanın verileri, Aile Değerlendirme Ölçeği, Aile Tutum Envanteri ve Ankara Gelişim Tarama Envanteri ile elde edilmiştir. Verilerin analizinde Wilcoxon işaretli sıralar testi ve Kruskall-Wallis H testi kullanılmıştır.Verilerin analizi sonucunda elde edilen bulgulara göre, deney grubunda yer alan annelerin aile işlevleri ve çocuk yetiştirme tutumlarının olumlu yönde değiştiği görülmüştür. Deney ve kontrol gruplarında yer alan annelerin çocuklarının sosyal beceri-öz bakım gelişim alanlarında anlamlı bir farklılık görülmemiştir.Gruplararası karşılaştırmalarda eğitici anne eğitim alan grup lehine anlamlı bir farklılık saptanmıştır. Haber mektupları yoluyla eğitim alan grup ile karşılaştırıldığında ise anneden anneye eğitim alan grup lehine anlamlı bir farklılığın olduğu görülmüştür.
Bilişsel yetenekler testi form-6'nın geçerlik güvenirlik çalışması ve altı yaş çocuklarının bilişsel yeteneklerine muhakeme eğitim programının etkisinin incelenmesi
Bu araştırma, Bilişsel Yetenekler Testi Form-6'nın geçerlik güvenirlik çalışmasının yapılması ve altı yaş çocuklarının bilişsel yeteneklerine muhakeme eğitim programının etkisinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır.Araştırmanın evrenini, 2008?2010 eğitim öğretim yılında Afyonkarahisar il merkezindeki Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı ilköğretim okullarının bünyesindeki anasınıflarına devam eden ve normal gelişim gösteren 61-72 aylık çocuklar oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi iki örneklem grubundan oluşturulmuştur. İlk örneklem grubunu Bilişsel Yetenekler Testi Form 6'nın geçerlik güvenirlik çalışmasını yapmak üzere tesadüfi örnekleme yöntemi ile seçilen 380 çocuk, ikinci örneklem grubunu ise, 41 deney grubu, 41 kontrol grubu olmak üzere toplam 82 çocuk oluşturmuştur.Deneysel desenli olan bu araştırmada, çocuklar ve aileleri hakkında bilgi almak amacıyla ?Genel Bilgi Formu?, çocukların muhakeme yeteneğini düzeylerini belirlemek için Lohman ve Hagen (2000) tarafından geliştirilen Bilişsel Yetenekler Testi Form-6 Türkçeye uyarlanarak kullanılmıştır. Bilişsel Yetenekler Testi Form-6'nın güvenirliği için Kuder Richardson (KR-20) değerleri Sözel Boyut için .76, Sayısal Boyut için .82, Sözel Olmayan Boyut için .70 ve BYT Form-6 toplam için .91 olarak bulunmuştur. Uygulamalarda KR-20 değerlerinin yüksek çıkması, testin iç tutarlığının yüksek olduğunu göstermiştir.Deney grubu çocuklara 12 haftalık bilişsel yeteneklere yönelik ?Muhakeme Eğitim Programı? uygulanmıştır. Test, deney ve kontrol grubuna, ön test ve son test olarak uygulanmıştır. Ayrıca, deney grubuna son testten dört hafta sonra kalıcılık testi olarak aynı test uygulanmıştır. Verilerin analizinde, çocukların ve ailelerin demografik bilgilerine ilişkin dağılımları frekans ve yüzde değerleri olarak verilmiş, deneysel işlemden elde edilen verilerin analizinde ise bağımsız gruplarda ve bağımlı gruplarda t testi kullanılmıştır.Araştırma sonucunda, deney ve kontrol grubu çocuklar arasında Sözel, Sayısal, Sözel Olmayan Boyut ve Bilişsel Yetenekler Testi Form-6 toplam puanları arasında deney grubundaki çocukların lehine anlamlı farklılık olduğu görülmüştür (p<0.05). Deney grubundaki çocukların Bilişsel Yetenekler Testi Form-6 toplam ve Sayısal Boyut son test ve kalıcılık testi puanları arasında farkın anlamlı olduğu belirlenmiştir (p<0.05). Deney grubundaki çocukların Bilişsel Yetenekler Testi Form-6 Sözel ve Sözel Olmayan Boyut son test ve kalıcılık testi puanları arasındaki farklılığın anlamlı olmadığı belirlenmiştir (p>0.05).
Vineland sosyal- duygusal erken çocukluk ölçeğinin geçerlik-güvenirlik çalışması ve okul öncesi eğitim kurumuna devam eden beş yaş çocuklarının sosyal-duygusal davranışlarına yaratıcı drama eğitiminin etkisinin incelenmesi
Vineland Sosyal- Duygusal Erken Çocukluk Ölçeği (VSDÇÖ)'nin geçerlilik-güvenilirlik çalışması ve okul öncesi eğitim kurumuna devam eden beş yaş çocuklarının sosyal-duygusal davranışlarına yaratıcı drama eğitiminin etkisinin incelenmesi bu araştırmanın amacını oluşturmaktadır. Araştırma iki örneklem grubundan oluşturulmuştur. İlk örneklem grubunu Vineland Sosyal- Duygusal Erken Çocukluk Ölçeğinin geçerlik güvenirlik çalışmasını yapmak üzere tesadüfi olarak belirlenen 5.0-5.11 ay arasında olan 300 çocuk, ikinci örneklem grubunu ise 45 deney grubu, 45 kontrol grubu olmak üzere toplam 90 çocuk oluşturmuştur. Deneysel desenli olan bu araştırmada, çocuklar ve aileleri hakkında bilgi almak amacıyla ?Kişisel Bilgi Formu?, çocukların sosyal-duygusal davranışlarını belirlemek için ?Vineland Sosyal- Duygusal Erken Çocukluk Ölçeği? kullanılmıştır. Deney grubundaki çocuklara 12 haftalık sosyal-duygusal davranışlara yönelik yaratıcı drama eğitim programı uygulanmıştır. Ölçek deney ve kontrol grubuna, ön test ve son test olarak uygulanmıştır. Ayrıca, deney grubuna son testten dört hafta sonra kalıcılık testi olarak aynı ölçek uygulanmıştır. Verilerin analizinde, çocukların ve ailelerin demografik bilgilerine ilişkin dağılımları frekans ve yüzde değerleri olarak verilmiştir. Ölçeğin geçerlik ve güvenirlik çalışması olarak açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi yapılmıştır. Ön test-son test karşılaştırmalarında Kovaryans Analizi (ANCOVA), son test-kalıcılık testi karşılaştırmalarında ise t-testi kullanılmıştır.Araştırma sonucunda, Vineland Sosyal- Duygusal Erken Çocukluk Ölçeği (VSDÇÖ)'nin güvenilir bir ölçme yaptığı ve tutarlı bir yapıya sahip olduğu bulunmuştur. Deney ve kontrol grubu çocuklar arasında Vineland Sosyal- Duygusal Erken Çocukluk Ölçeği, Kişiler Arası İlişkiler alt ölçeği, Oyun ve Boş Zaman alt ölçeği, Uyum Sağlama Becerisi alt ölçeği son test puanları açısından deney grubu çocukların lehine anlamlı farklılık görülmektedir (p<0.01). Deney grubundaki çocukların Vineland Sosyal- Duygusal Erken Çocukluk Ölçeği, Oyun ve Boş Zaman Alt Ölçeğine ait son test ve kalıcılık testi puanları arasında farkın anlamlı olduğu saptanmıştır (p<.05). Kişiler Arası İlişkiler Alt Ölçeğinde ve Uyum Sağlama Becerisi Alt Ölçeğinde son test ve kalıcılık testi puanları arasındaki farklılığın anlamlı olmadığı belirtilmiştir (p>.05). Yaratıcı drama eğitimi alan çocukların son test ortalama puanlarının kontrol grubu çocukların son test ortalama puanlarından daha yüksek olması verilen eğitimin olumlu etkisini ortaya koymaktadır. Bu nedenle çocukların; paylaşma, yardımlaşma, sorumluluk alma, sırasını bekleme, kurallara uyma, arkadaşlık kurma, nazik olma, tanıdığı kişilerle iletişime girme gibi sosyal-duygusal davranışlarını destekleyecek farklı yöntem ve teknikler geliştirilebilir ve yaygınlaştırılabilir.
Okul öncesi eğitim kurumuna devam eden altı yaş grubu çocukların bellek gelişimine bellek eğitiminin etkisinin incelenmesi
Bu araştırmada, okul öncesi eğitim kurumuna devam eden altı yaş grubundaki çocukların bellek gelişimine, bellek eğitiminin etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır.Araştırmanın örneklemi, Karabük İl merkezinde Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı iki anaokulu ve iki anasınıfına devam eden çocuklar arasından tesadüfi örnekleme yöntemi ile seçilen 52 çocuktan oluşmuştur. Çocukların 13'ü kız, 13'ü erkek olmak üzere 26'sı deney grubuna, 13'ü kız, 13'ü erkek olmak üzere 26'sı kontrol grubuna dahil edilmiştir. Araştırmada ön test-son test kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Deneysel işlemde araştırmacı tarafından geliştirilen ?Bellek Eğitim Programı? uygulanmıştır. Bu program çerçevesinde, deney grubuna on iki hafta süresince haftada iki gün bellek eğitimi verilmiştir. Kontrol grubu, sınıf öğretmeniyle günlük programlarına devam etmiştir.Araştırmaya katılan çocukların anne babalarına ait bilgileri edinmek için "Genel Bilgi Formu", çocukların genel belleklerini, dikkat, öğrenme ve tanıma özelliklerini ölçmek için Morris Cohen (1997) tarafından geliştirilen "Çocuklarda Bellek Süreçlerini Değerlendirme Ölçeği-ÇBSDÖ (Children's Memory Scale-CMS)" kullanılmıştır. Ölçeğin Türkçeye uyarlama çalışmaları kapsamında, bir ön uygulama gerçekleştirilmiş ve sonuç olarak ölçeğin geçerli ve güvenilir bir araç olduğu kabul edilmiştir.Çalışmada, elde edilen veriler bilgisayar ortamında SPSS 12 paket programı yardımıyla değerlendirilmiştir. İki gruplu karşılaştırmalarda Mann-Whitney U Testi, ön test-son test karşılaştırmalarında Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılmıştır. Uygulanan testlerin değerlendirilmesinde .05 düzeyinde anlamlılık aranmıştır.Araştırma sonucunda;Deney grubundaki çocukların genel bellek, dikkat, öğrenme ve tanıma puanlarında eğitim programı uygulanması öncesinden sonrasına bir artış gözlenmiştir. Deney grubuna verilen bellek eğitim programının çocukların tüm bellek süreçleri üzerindeki etkisi anlamlı bulunmuştur (p<.01). Çocuklara uygulanan bellek eğitim programının çocukların cinsiyeti ve anne baba öğrenim durumlarından anlamlı ölçüde etkilenmediği bulunmuştur. Çalışma, cinsiyeti ve anne baba öğrenim durumu ne olursa olsun, uygulanan bellek eğitim programının çocukların bellek gelişimi üzerinde olumlu etkisi olduğunu ortaya koymuştur.
İsviçre'de yaşayan altı yaş Türk çocuklarının dil kazanımlarına yönelik geliştirilen "Türkçe dili etkinlikleri gözlem formu" geçerlilik ve güvernirlik çalışması
The aim of this study is to modify main problems of search and rescue teams, their problems with their coorporation where they work and team and team staffs' opinions in Turkey. The scope of investigation is official or volunteer search and rescue staffs from search and rescue teams in Turkey, committees of these team staff consist of totally 624 search and rescue staff who working for Civil Defence Search And Rescue Centres under the auspices of General Directorate of Civil Defence(468), AKUT(87), GESOT?M(47) and GÜDAK (22). In the study, ?The Main Problems Scale of Search and Rescue Staff? is applied as a data collection appliance . This scale have composed of 7 dimension as 31 item and (1) organization, (2) legal arrangement (3) organized group, (4) training instructor, (5) tool, (6) literature, (7) psychological. The possible problems of search and rescue teams are evaluated as ? Totally Disagree (1)? and ? Totally Agree (5)? on a Liket type scale. In the study, in order to assess the reliability level of the sub dimensions of the questionnaire, Cronbach Alpha coefficient used in testing the interior consistency is examined, and it is calculated that the total interior consistency is .81. The results of the study shows that volunteer search and rescue staffs are more pleased with the attitudes of the society towards them than the official research and rescue workers, and the points related to the sub dimensions of ? the Main Problems Scale of Search and Rescue Staff? differs according to the the institution they take part in, their ages, their educational backgrounds and how long they have worked so far in a great deal. iv In conclusion, it can be suggested that the official search and rescue teams are aware of the importance of their work and they give importance to their function, but as they are in a dangerous kind of work, they want to have policy and some assistence such as education, surroundings, opportunities and physicological support before, during and after the work. Although, in volunteer institutions, the problems such as coordination and getting into contact are considered to be the main ones, the volunteers are pleased with their part in the organization and the fact that the society perceive their position in a positive point of view improves their motivation.
Anasınıfına devam eden 6 yaş çocuklarınnın duygusal zekalarına duygusal zeka eğitiminin etkisinin incelenmsi
ii ÖZET Anasınıfına Devam Eden Altı Yaş Çocuklarının Duygusal Zekalarına Duygusal Zeka Eğitiminin Etkisinin İncelenmesi Bu araştırma, anasınıfına devam eden altı yaş çocuklarının duygusal zekalarına duygusal zeka eğitiminin etkisinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini, alt ve üst sosyo-ekonomik düzeydeki ilköğretim okullarının anasınıfına devam eden çocuklar arasından tesadüfi olarak seçilen 120 çocuk oluşturmuştur. Çocukların 40'ı deney grubu, 40'ı placebo kontrol grubu ve 40'ı kontrol grubu olarak belirlenmiştir. Deney grubuna duygusal zeka eğitim programı, placebo kontrol grubuna placebo eğitim durumları uygulanmış, kontrol grubu ise kendi sürecinde bırakılmıştır. Çocukların duygusal zekalarını belirlemek için "Sullivan Çocuklar için Duygusal Zeka Ölçeği", "Sullivan Çocuklar İçin Kısa Empati Ölçeği" ve "Sullivan Öğretmenler İçin Çocukların Duygusal Zekasını Değerlendirme Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, duygusal zeka eğitimi alan deney grubundaki çocukların duygusal zekalarında anlamlı farklılık olduğu belirlenmiştir (p<.01). Ayrıca deney grubuna sontestten bir ay sonra uygulanan kalıcılık testi ile eğitimin etkisinin korunduğu görülmüştür (p<.05). Çocuklar gruplarına göre (deney, placebo kontrol ve kontrol) ayrı ayrı ele alındığında, cinsiyetlerine, sosyo-ekonomik düzeylerine ve anne-baba öğrenim düzeylerine göre anlamlı bir farklılık olmadığı ortaya çıkmıştır (p>.05). Çocuklar cinsiyetleri, sosyo-ekonomik düzeyleri ve anne- baba öğrenim düzeyleri içinde değerlendirildiğinde ise anlamlı farklılıklar olduğu, duygusal zeka eğitimi alan çocukların puanlarının yüksek olduğu belirlenmiştir (p<.01). Bu sonuçlar doğrultusunda, çocukların akademik zekalarının desteklendiği eğitim programlan, duygusal zekayı destekleyen çeşitli etkinliklerle güçlendirilerek, çocukların duygulan tanıma, anlama ve yönetme yetilerini kazanmaları sağlanabilir. Anahtar kelimeler: Duygusal zeka, okulöncesi eğitim, sosyal-duygusal öğrenme, duygusal gelişim, çocuklar.
İlköğretim ikinci ve dörduncü sınıf öğrencilerine genel problem çözme becerilerinin kazandırılmasında eğitimin etkisinin incelenmesi
ÖZET İlköğretim İkinci ve Dördüncü Sınıf Öğrencilerine Genel Problem Çözme Becerilerinin Kazandırılmasında Eğitimin Etkisinin İncelenmesi Bu araştırmada, ilköğretim ikinci ve dördüncü sınıf öğrencilerine genel problem çözme becerilerinin kazandırılmasında yapılandırılmış ve yapılandırılmamış eğitim programlarının etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemi, Ankara İl Merkezindeki Nazım Akçan İlköğretim Okuluna devam eden ikinci ve dördüncü sınıf öğrencileri arasından seçilen 48 erkek ve 48 kız, toplam 96 öğrenciden oluşmuştur. Kura ile örneklemi oluşturan çocukların 32' si Deneyi (yapılandırılmış eğitim grubu), 32* si Deney2 (yapılandırılmamış eğitim grubu), 32' si ise Kontrol grubuna dahil edilmiştir. Araştırmada öntest-sontest kontrol gruplu desen kullanılmıştır. Deneysel işlemde araştırmacı tarafından geliştirilen "Yapılandırılmış ve Yapılandırılmamış Problem Çözme Eğitim Programlan" kullanılmıştır. Bu programlar çerçevesinde, deney gruplarına 12 hafta süresince haftada iki gün 45-50 dakikalık 24 oturumluk eğitim programları uygulanırken, kontrol grubuna herhangi bir eğitim verilmemiştir. Araştırmaya katılan çocuklara ve ailelerine ait bilgileri edinmek için "Kişisel Bilgi Formu" ve çocukların genel problem çözme becerilerini ölçmek için Feldhusen, Houtz ve Ringenbach (1972) tarafından geliştirilen "Purdue İlköğretim Çocukları Problem Çözme Envanteri (Purdue Elementary Problem Solving Inventory-PEPSI)" kullanılmıştır. Ölçeğin Türkçe'ye uyarlama çalışmaları kapsamında bir ön uygulama gerçekleştirilmiş ve bu çalışmalar sonucunda envanterin geçerli ve güvenilir bir araç olduğu kabul edilmiştir.Araştırmada deneysel işlemden elde edilen verilerin analizinde; Tek Faktör Üzerinde İki Faktörlü ANOVA, İlişkili ve İlişkisiz Ömeklemler İçin T Testi, Pearson Korelasyon Katsayısı ve Mann- Whitney U Testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda; Deneyi ve Deney2 grubundaki ikinci ve dördüncü sınıf öğrencilerin genel problem çözme becerilerine ilişkin puanlarında, uygulanan işlemlerin etkisine bağlı olarak deney öncesinden sonrasına bir artış gözlenmiş ve ikinci sınıf öğrencilerinde grup ile ölçümün problem çözme üzerindeki etkisi anlamlı bulunmuştur (p<01). Deneyi ve Deney2 grubundaki ikinci ve dördüncü sınıftaki öğrencilerin sontest ve kalıcılık testi puanları arasında anlamlı bir farklılık bulunamamış (p>.05) ve sonuçta her iki grupta da deneysel işlem sonucunda elde edilen problem çözme eğitimi etkisinin devam ettiği belirlenmiştir. İkinci ve dördüncü sınıftaki Deneyi, Deney2 ve Kontrol grubu öğrencilerinin PEPSI envanterinden elde ettikleri genel problem çözme becerilerindeki erişi (sontest-öntest) puanlarında cinsiyet açısından anlamlı bir farklılık saptanmazken (p>.05), Deneyi grubundaki öğrencilerin PEPSI envanterinden elde ettikleri genel problem çözme becerilerindeki erişi (sontest-öntest) puanlarının okudukları sınıfa göre anlamlı bir farklılık gösterdiği (p<05), Deneyi ve kontrol grubunda ise bu farkın anlamlı olmadığı (p>.05) tespit edilmiştir. Deneyi grubundaki ikinci sınıf (p<01) ve dördüncü sınıf (p< 05) öğrencilerin deney sonrasında elde ettikleri problem çözme beceri puanları ile çalışma sayfalarından elde edilen puanlar arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca Deneyi grubundaki öğrencilerin çalışma sayfalarından elde ettikleri puanların sınıfa göre anlamlı bir farklılık gösterdiği (p<01); cinsiyete göre ise anlamlı bir farklılık göstermediği saptanmıştır (p>.05). Bu sonuçlara göre hem yapılandırılmış hem de yapılandırılmamış eğitim programlarının çocukların problem çözme becerilerini önemli ölçüde etkilediği görülmektedir. Bu nedenle eğitimin her aşamasında problem çözme becerilerininm kazandırılmasına ilişkin etkinlikler planlayarak, çocuklara problemleri kendilerinin çözebileceği uyarıcılarla zenginleştirilmiş ortamlar sunulabilir ve etkin problem çözme becerilerini destekleyici deneyimler planlanabilir. Anahtar Kelimeler: Problem Çözme, İlköğretim, İlköğretim Çocukları, Bilişsel Gelişim.
Okulöncesi eğitim kurumlarına devam eden 6 yaş çocuklarına bazı matematik kavramlarını kazandırmada yapılandırılmış ve geleneksel yöntemlerin karşılaştırılması
Okulöncesi eğitim kurumlarına devan eden alt sosyo-ekonomik düzeydeki altı yaş çocuklarına bazı matematik kavramlarını kazandırmada yapılandırılmış ve geleneksel yöntemlerin etkililiğini karşılaştırmak bu çalışmanın amacını oluşturmuştur. Bu amaçla, Mamak ilçesi alt sosyo-ekonomik düzeydeki altı yaş çocuklarına yapılandırılmış ve geleneksel yöntemle geometrik şekil ve sayı kavramı eğitimi verilerek hangi yöntemin daha etkili olduğu araştırılmıştır. Araştırmaya dört ilköğretim okulundan 15'er çocuk olmak üzere toplam 60 çocuk katılmıştır. Çocukların 30'u kız, 30'u erkektir. Çocuk ve ebeveynler hakkında bilgi edinmek amacı ile "Kişisel Bilgi Formu", şekil ve sayı kavranılan hakkındaki bilgileri ortaya koymak amacı ile "Geometrik ' Şekil Kavramı Formu" ve "Piaget'nin Sayının Korunumu Testi" uygulanmıştır. Çocuklar iki deney ve iki kontrol grubuna ayrılmıştır. Deney gruplarına yapılandırılmış ve geleneksel yöntemle grup oyunları, okuma-yazma hazırlık çalışmaları ve masa etkinlikleri kullanılarak geometrik şekil ve sayı kavramı eğitimi verilmiştir. Kontrol grubuna ise eğitim verilmemiştir. Eğitimden önce ve sonra "Geometrik Şekil Kavramı Formu" ve "Piaget'nin Sayının Korunumu Testi" ön ve son test olarak uygulanmıştır. Yapılandırılmış yöntem uygulanan çocukların geometrik şekil ve Piaget'in sayının korunumu testi puanlarında geleneksel yöntem ve kontrol grubundaki çocukların puanlarına oranla daha fazla artış olduğu saptanmıştır. Okuma yazmaya hazırlık çalışmalarında yapılandırılmış yöntem uygulanan çocukların, geleneksel yöntem uygulanan çocuklardan daha başardı olduğu belirlenmiştir.
Okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden 60-72 aylık çocuklara yönelik hazırlanan öz düzenleme eğitim programının çocukların öz düzenleme ve sosyal becerileri üzerine etkisi
Bu araştırma okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden 60-72 aylık çocuklara yönelik hazırlanan öz düzenleme eğitim programının çocukların öz düzenleme ve sosyal becerileri üzerine etkisini incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamında öz düzenleme eğitim programı geliştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu 2020-2021 eğitim öğretim yılında Millî Eğitim Bakanlığına bağlı iki ilkokulun anasınıfına devam eden 18 kontrol grubu, 18 deney grubu olmak üzere toplam 36 çocuk oluşturmaktadır. Araştırmada ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Deney grubuna araştırmacı tarafından geliştirilen Öz Düzenleme Eğitim Programı haftada bir gün olacak şekilde sekiz hafta boyunca uygulanmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; "Kişisel Bilgi Formu", "Okul Öncesi Sosyal Beceri Değerlendirme Ölçeği-OSBED" ve "Okul Öncesi Öz Düzenleme Ölçeği (OÖDÖ)" kullanılmıştır. Eğitim programı uygulanmadan önce "Kişisel Bilgi Formu" ve "Okul Öncesi Sosyal Beceri Değerlendirme Ölçeği-OSBED Öğretmen Değerlendirme Formu" ön test olarak deney ve kontrol grubu için sınıf öğretmenleri tarafından doldurulmuş, "Okul Öncesi Öz Düzenleme Ölçeği (OÖDÖ)" ise araştırmacı tarafından deney ve kontrol grubundaki çocuklara birebir uygulanmıştır. Deney grubuna sekiz haftalık eğitim programının uygulanmasının ardından ölçme araçları son test olarak deney ve kontrol grubuna öğretmen ve araştırmacı tarafından tekrar doldurulmuş ve uygulanmıştır. Son test uygulamasından üç hafta sonra uygulanan programın kalıcılığını ölçmek için deney grubuna kalıcılık testi yapılmıştır. Öz Düzenleme Eğitim Programına katılan çocuklara uygulanan eğitimin etkisini belirlemek için non-parametrik testlerden Mann-Whitney U Testi ve Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda; geliştirilen Öz Düzenleme Eğitim Programının çocukların öz düzenleme ve sosyal beceri kazanımını olumlu etkilediği saptanmıştır. Elde edilen veriler doğrultusunda eğitimin kalıcılığını artırmak için araştırmacılara geliştirilen eğitimin daha uzun süre ve sıklıkla uygulanabileceği; eğitimcilere ise, Öz Düzenleme Eğitim Programını çocukların öz düzenleme ve sosyal becerilerini geliştirmek için kullanabilecekleri önerilmektedir.
Kimlikli bebekler yaklaşımı ile desteklenen değerler eğitimi programının Suriyeli mülteci çocukların yer aldığı okul öncesi eğitim ortamında sosyal değerler kazanımına etkisi
Bu araştırma Kimlikli Bebekler Yaklaşımı ile Desteklenen Değerler Eğitimi Programı'nın Suriyeli mülteci çocukların yer aldığı okul öncesi eğitim ortamında çocukların sosyal değerler kazanımına etkisini incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma ön-test - son-test kontrol gruplu yarı deneysel desende gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, 2020-2021 eğitim öğretim yılında Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı bağımsız bir anaokulunun iki sınıfına devam eden deney grubunda 13, kontrol grubunda 14 olmaz üzere 27 çocuk oluşturmuştur. Araştırma kapsamında deney grubuna araştırmacı tarafından geliştirilen Kimlikli Bebekler Yaklaşımı ile Desteklenen Değerler Eğitimi Programı haftada beş gün olacak şekilde altı hafta süresince uygulanmıştır. Araştırmanın verileri 'Türk/Suriyeli Çocuklar için Kişisel Bilgi Formu', 'Sosyal Değerler Kazanımı Ölçeği' ve 'Eğitim Programına Yönelik Uygulayıcı Güvenirliği Formu' aracılığıyla toplanmıştır. Eğitim programı uygulanmadan önce 'Türk/Suriyeli Çocuklar için Kişisel Bilgi Formu' aileler tarafından doldurulmuştur.'Okul Öncesi Sosyal Değerler Kazanımı Ölçeği' eğitim programı uygulanmadan önce deney ve kontrol grubuna ön test olarak uygulanmıştır. Deney grubuna altı haftalık eğitim programının uygulanmasının ardından 'Sosyal Değerler Kazanımı Ölçeği' deney ve kontrol grubuna son test olarak tekrar uygulanmıştır. Son test uygulanmasından dört hafta sonra eğitim programının kalıcı olup olmadığını belirlemek için deney grubuna kalıcılık testi uygulanmıştır. 'Eğitim Programına Yönelik Uygulayıcı Güvenirliği Formu' deney grubunun sınıf öğretmeni tarafından her gün doldurulmuştur. Çocukların ve ailelerinin demografik özelliklerine ilişkin dağılımlar frekans ve yüzde değerleri olarak verilmiştir. Okul Öncesi Sosyal Değerler Kazanım Ölçeğinden elde edilen veriler normal dağılım göstermediği için verilerin analizinde nonparametrik testlerden Mann-Whitney U Testleri ve Wilcoxon İşretli Sıralar Testleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre Kimlikli Bebek Yaklaşımı ile Desteklenen Değerler Eğitimi Programının çocukların sosyal değer kazanımları üzerinde olumlu yönde etkiye sahip olduğu ve bu etkinin kalıcı olduğu ortaya çıkmıştr. Araştırma sonuçlarına göre eğitimcilere ve araştırmacılara öneriler sunulmuştur.