Theses supervised by Prof. Halil Yoleri
11 theses · Dokuz Eylül University
Anadolu uygarlıklarında pişmiş topraktan yapılmış kybeleler
Doğu ile Batı uygarlıklarını birleştiren Anadolu bağrında Tanrıçalara olduğu kadar Tanrılara da yer vermiştir. Neolitik Çağda Anadolu'da henüz Tanrıçaların görünmediğini ama tanrıların var olduğunu yapılan arkeolojik kazılar sonucunda bulunan kireç taşından yapılmış Tanrı heykellerinden anlıyoruz.Anadolu insanı Neolitik Çağda yani günümüzden 9.000 yıl önce Ana tanrıça ile yaşamaya başlamış ve O'nu insanların hayvanların ve bitkilerin yani tüm doğanın yaratıcı gücü olarak seçmiştir.Tapınak ve kült merkezlerine Tanrıça figürinlerini koyarak ölümsüzleştirmiştir. Anadolu uygarlığı güneydoğu Avrupa, Ege dünyası ve Mezopotamya uygarlıklarından da etkilendiğini yapılan Ana Tanrıça figürin ve idollerinde göstermiştir. Zaman içerisinde bu figürinler yabancı öğelerden arınarak sıcak ve sempatik bir görünüm almıştır.Neolitik Çağda Ana tanrıça hayvanlarla birlikte toplu halde şekillendirilmiş, Kalkolitik çağda ise yalnız biçimlendirilmiştir.Fakat bu iki çağda da üreme organları abartılarak yapılmıştır.Tunç çağında normal kadın ölçülerine kavuşmuştur. Özellikle bu çağda Ana tanrıça idol biçiminde yapılarak muska ya da takı gibi kullanılmıştır. Demir çağında ise kadının gerçek vücut ölçülerine sahip olarak tüm kadınsı özellikleri ve güzelliği ile kendisini ortaya koymuştur.Sonuç olarak, birçok farklı isimle anılan Ana Tanrıça, sevgilisi Attis ile birlikte Anadolu'yu kendine vatan yapmıştır.Türkçe Anahtar Kelimeler: 1- Anadolu 2- Mitoloji 3- Kybele 4- Kült5- Figürin
Sır görünümlü astarlar
Sır görünümlü astarlar, büyük ölçüde düşük erime noktası gösteren, yeterli eritici içeren killer' den yapılır. Bu killer 1020oC - 1350oC arası pişirildiğinde erir ve ürün yüzeyini koyu bir sır tabakası gibi kaplar.Sır görünümlü astarlarda kullanılan kil tipleri, elde edilmek istenen renk ve doku özelliğine göre seçilebilir. Kil tipleri düşük erime sıcaklıklarına sahip demirli killer olduğu gibi yüksek erime sıcaklıklarına sahip killer de olabilir. Yüksek erime sıcaklığına sahip killer ile sır görünümlü astarlar hazırlanmak istendiğinde eritici oranını arttırmak gerekir. Bu amaçla Feldspat, Nefelin Siyenit, Boraks, Frit gibi eriticiler kullanılır.Sır görünümlü astarlarla günümüzde uygulanan zinter (pekişmiş) astarlar karıştırılmamalıdır. Pekişmiş astarlar, normal astar hammaddelerinin içine düşük sıcaklıkta eriyen sır eklenerek hazırlanırlar. İçerisinde bulunan az miktardaki kil nedeniyle çok az küçülme oranına sahiptirler, ürün üzerinde koyu opak bir tabaka oluştururlar.Geçmişteki uygulamalara bakacak olursak; Terra Sigillata astarı olarak bilinen antik zinter astar ise genellikle illitik yapılı killerden elde edildiğinden, bu nedenle de çok ince tanecikli olduğundan pişirim sonrasında pekişerek yarı parlak, bazen de lüsterimsi bir görünüm alır.Çin ve Japonya'daki sır görünümlü astarların her zaman ten, kahve veya siyah olan çok dar bir renk yelpazesi vardır. Çin'de üretilen seramik kaplarının sır özellikleri çeşitlidir. Örneğin; Tavşan kürkü (Hares'fur): Küçük altınımsı çizgili bir sır, Yağ benekli (Oil ? spot): Üzüm salkımları gibi düzenlenmiş gümüş benekli bir sır, Çay tozu (Tea ? dust): Kahverengi zemin üzerinde tüm yüzeyi benekli açık yeşil kaplı sır. Yoğun olarak uygulandığında dolu ve zengin mor siyah olan Tenmoku sırı, uygulamanın inceldiği yerlerde kahverengi olabilir. Yine aynı sır, akmaya yetecek kadar ısıtıldığında tavşan kürkü çizgiler oluşturabilir ve yavaş soğutulduğunda da yağ damlası görüntüsü oluşturabilir.Kuzey Amerika'daki sır görünümlü astar örneklerine bakacak olursak; karşımıza Albany astar kili çıkar. 1800'lerin gazeteleri Albany kilini dönemin fonksiyonel çömlek yapımında sık kullanılan zehirli kurşunlu sırların yerine kullanılan bir sır olarak tanıtır. Elektrik yalıtıcıları, yapısal kil ürünleri için camsı kaplamalar ve Stoneware çömleklerinde, kanalizasyon borularında ve aşındırıcı silindirlerinin bağlayıcı malzemesi olarak 90 yıldan fazla kullanılmıştır.Albany kili, New York eyaletinin Albany / Hudson nehri bölgesinde, buzul hareketlerle oluşan bir alüvyon çökeltisidir. 1260oC üstü ısılarda neredeyse kendisi bir sırdır. Rengi redüksiyonda açık sarı/yeşilden koyu kahve/siyaha döner. Parlak ve akıcıdır, hiç kırılıp çatlamadığı söylenir.Barnard (BlackBird) kil yatağı, orta Pennsylvania'nın Harrisburg şehri yakınlarındaki yoğun ormanlık bir arazide yer almaktadır. Yüksek demir içerikli, düşük ısıda eriyen, plastik olmayan bir kilidir. Barnard kili tuğla ve karo sanayinde kullanılmıştır. Erime derecesi 1200oC'dir.Farklı killerin karışımından hazırlanan sır görünümlü Alberta astarı; Bu malzeme New York eyaletinde, fiziksel ve kimyasal olarak Albany astarının yerine kullanılmak üzere keşfedilmiştir. Tıpkı Albany gibi düşük ısıda eriyen demir içerikli bir kildir. 1300oC'de parlak çikolata kahvesi rengi elde etmek için % 100 oranında kullanılabilir.Redearth kili ile hazırlanan sır görünümlü astar; Redearth, güney Alberta, Saskatchewan ve Montana'dan çıkarılan üç düşük ısı kilinin bir harmanıdır. İnce granüllü, orta plastikliğe sahip kestane rengi pişen ve 1120oC üzerinde camlaşan bir toprak malzemedir.Redart kili; İnce taneli, yüksek demir içeriği ile düşük ısıda eriyen bir kildir. Tek başına fazla plastik değildir ancak genellikle Terracotta kil gövdelerde kullanılır. Yüksek derecelerde akışkan olur ve sır görünümlü astar reçetelerinde kullanılabilir.Ravenscrag kili: Gereken tüm Feldspat ve silis, kilin doğal yapısında bulunduğu için 1300oC'de ipeksi görünümden parlak görünüme kadar katkı yapmadan renk elde etmek mümkündür.Bunların dışında Finlandiya'daki sır görünümlü astarları elde etmek için kullanılan kilin pişme derecesi de düşüktür. İçeriğinde yüksek oranda demir vardır ve fırınlamadan sonra kırmızımsı bir renk alır. 1260oC-1300oC'de zinterleşerek sıra dönüşen kil Albany astar kiline yakın bir görünümdedir.Türkçe Anahtar Kelimeler: 1- Astar 2- Kil 3- Tenmoku 4- Sır Görünümlü Astar 5- Reçete
Klazomenai lahitlerinin üretimi doğrultusunda geliştirilen seramik pişirim yöntemleri
Seramik sanatı ve teknikleri, yerleşik hayatla birlikte insan yaşamının vazgeçilmezleri arasında sarsılmaz yere ve öneme sahip olmuştur. Öyle ki seramik, sıradan güncel ihtiyaçlarda kullanıldığı gibi yaşamın son bulmasıyla birlikte ölümün karşılandığı ritüeller de karşımıza çıkar. Her ne kadar farklı coğrafyalarda yaşasalar, farklı inanç ve ritüellere tabi olsalar da ölüm sonrası yeni bir yaşamın farklı bir boyutta canlanacağına inanmaktadır, insanoğlu. İyonya?nın önemli şehirlerinden olan Klazomenai, seramik üretimi konusunda hatırı sayılır bir üne sahiptir. Ölülerini gömmek için önceleri ahşap lahitler kullanılan bu şehirde, daha sonra başka kültürlerden öğrenilen ve geliştirilen pişmiş toprak lahitler üretilmiştir. Fakat, gündelik kullanım ürünleri gibi seramik pişirim fırınlarına sığamayacak ebatlara sahip olan lahitlerin pişirim aşaması, farklı teknik ve yöntemlerin geliştirilmesine neden olmuştur. Geliştirilen teknik ve pişirim yöntemleri sayesinde, seramik pişirim fırınlarına giremeyecek boyutlarda olan seramik formlar, figürler lahitlerin pişirildiği yöntemlerle günümüze kadar gelmişlerdir. Farklı coğrafyalarda geliştirilen büyük ebatlı formların pişirilebilmesi, günümüz sanatçılarına da esin kaynağı olmuştur.
İnsan biçimli seramik kaplar
İnsan biçimli betimlemeler her zaman mit, masal ve efsanelerin başlıca aracı olarak görülmüştür. Antik Çağ insanının hayallerinin, korkularının veya soyut kavramların kişileştirilmiş biçimi olarak ortaya çıkan bu betimlemeler, tasvir sanatında en çok karşılaşılan betimlemelerdendir. İnsan niteliklerine sahip imgeler kendimize dışarıdan bakmamızı sağlarlar. Bu yüzden bir tabiat olayının kişileştirilmesi veya insanların iyi ya da kötü taraflarının bir yansıması olarak sıklıkla karşımıza çıkarlar. Neolitik dönem insanları, Prehistorik çağlarda başlayan ana tanrıça inancı ile dini amaçlı figürinler yapmışlardır. Çamurun yaşanılan çevrede kolay bulunabilmesi, üretimde ağırlıklı olarak tercih edilen hammadde olmasını sağlamıştır. Büyüsel nitelik taşıdıklarına inanarak pişmiş topraktan ürettikleri figürinlerden sonra idoller ve idollerden sonra da, insan biçimli kaplar ortaya çıkmıştır. Üretilen bu insan biçimli kaplar da genellikle kadın betimlemesi şeklinde olmuştur. Dini ritüellerde sık sık sunu kabı olarak kullanılan bu kaplar, işlev ve fonksiyonları arttırılarak gündelik hayatın her alanına girmiştir. Günümüzde de popülaritesini kaybetmeyerek sanatçılar tarafından konu olmaya devam etmektedir. Bu çalışmada bir taraftan insan biçimciliğin din, mit, bilim ve sanatta içerdiği evrensel kavramlar ve betimlemeler irdelenirken, diğer taraftan kültürel etkilerinin sanat yapıtına yansıması araştırılmıştır. Seramik çalışmalarım için kaynak oluşturabilecek bulgular elde edilmesi amaçlanmış bu çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde insan biçimciliğin genel tanımı, tarihi ve din, bilim, mitoloji ve sanatta ele alınışı; ikinci bölümde seramiğe yansıması; üçüncü bölümde günümüz seramik sanatında bu konuya yaklaşımların örnekleriyle araştırılması; dördüncü bölümde ise konuyla ilgili uygulamalar yer almaktadır. İnsan biçimciliğin hayvanlar, objeler, gerçek ya da hayali varlıkları da içine alan geniş bir kavram olması nedeniyle, sadece insan biçiminin içinde bulunduğu formlar incelenmiştir. İnsan biçimli seramik kap örneklerini incelerken pek çok form ve betimleme ile karşılaşılmış, bundan dolayı da Anadolu'da bulunan insan biçimli kaplar ağırlıklı olarak değerlendirmeye alınmıştır. Yazılı ve görsel kaynakların yanı sıra çevrim içi kaynaklardan da yararlanılmış, tezin metinsel kısmı oluşturulurken bu araştırmalara eş zamanlı olarak kişisel edinimler seramik formlar üzerinde yansıtılmaya çalışılmıştır.
Bisküvi seramik yüzeylere ebru tekniğinin uygulanması
Ateşin kontrollü bir şekilde kullanılmaya başlanması ile geliştirilen seramik teknikleri ve sanatının, insanlık tarihinin en önemli buluşlarından birisidir. Seramik sanatı ve teknikleri, kültürlerin karakteristik özellikleri doğrultusunda farklılıklar göstermiş olsa da değişmeyen tek özelliği ateş ile buluşma aşaması yani pişirilmesidir. Ebru tekniği ise, boyanın su yüzeyinde yapmış olduğu görsel şölendir. Bu konunun irdelenmesindeki amaç, bisküvi seramik formların boyanmasında fırçanın iz hatalarını ve el titremesinden kaynaklanan boyama hatalarının ortadan kaldırılması hakkında alternatif çözümleri incelemektir. Bu çalışma ile bisküvi seramik bünyelerin farklı ve etkili yöntemlerle ve de en az hata ile dekorlanmasının (boyanması) alternatif yöntemlerini ortaya koymaya çalıştık. Çalışma kapsamında ki uygulamalarda seramik yüzeylerinin fırçalar ile dekorlanmasında fırça izi ve boya kalınlığı gibi karşılaştığımız olumsuz etkileri ortadan kaldırdık. Bu çalışmamızdaki kullandığımız yöntem ile fırça ile uzun süren dekorlama işlemini çok daha kısa sürede tamamlanabilecek dakikalara indirmiş olduk. Ancak bu işlem yapılırken bünye ve boya uyumunun sağlanmasının şart olduğunu gözlemledik. Seramik bisküvi bünye ve boya uyumunun sağlanmadığı durumlarda yapılan uygulamaların sırlı pişirimlerden başarısız sonuçlar elde edilmiştir. Araştırmanın uygulama kısmında karşılaştığımız olumsuzlukları ortadan kaldırmak için yeni yöntemler geliştirdik. Araştırmanın sonuçlarına göre, yapmış olduğumuz çalışmalarda olumlu, olumsuz neticeler elde ettik. Çalışmamızdaki olumsuz bulguları tespit ederek alternatif çözümler ortaya koymaya çalıştık. Seramik dekorlanmasında kısmen veya isteğe bağlı olarak fırçanın hakimiyetine son verilebileceğini ortaya koyduk. Bu sebepten tezimde, bisküvi seramik bünyelere Ebru tekniğinin nasıl aktarılabileceği ve nelere dikkat edilmesi gerektiği hakkında bilgilere ulaşmak ve daha sonra ki uygulamalara da rehber olmasını sağlayacak bilgilere ulaşılır. Türkçe Anahtar Kelimeler: 1- seramik 2- ebru 3- geven bitkisi 4- arap zamkı 5- bisküvi seramik
Wedgwood seramikleri ve üretimi
17.yüzyılda İngiltere'de küçük bir atölye ile üretimine başlayan Wedgwood, seramik dünyasına kattığı eşsiz ürünler ile günümüzde de halen üretimine devam etmektedir. Wedgwood seramiklerinin başarısının kaynağını araştırmacı, yenilikçi düşünce ruhu ve daima yetenekli sanatçılarla birlikte çalışma prensibi oluşturmaktadır.Temel üretimi sofra eşyaları olmasına karşın dekoratif ürünler de üretilmiştir. Yaklaşık iki yüz elli yıldır kaliteli üretimden ödün vermeden, ticaret ve sanat hayatını sürdürmektedir.
Geçmişten günümüze Trakya Bölgesi'ndeki çömlekçilik merkezleri
Trakya tarihsel ve kültürel olarak Anadolu'dan farklı bir bölge olmasına rağmen Anadolunun bütünleyicisi, köprüsü olmuştur.Tarih öncesinde önemli bir yere sahip olan bu bölge üzerinden çeşitli geçişler söz konusu olumştur. Bu geçişlerde gelenler hangi bölgeden gelirse gelsin, diğer bölgeye geçmeden olan geçişlerde burada farklı bir uyum süreci geçirdiği anlaşılmaktadır. Bu durumlar sonucunda Trakya'nın basit bir köprü olmadığı ortaya çıkmaktadır.Bu durum Trakya'nın uygarlık tarihi içindeki yerinin anlaşılmasını her ne kadar güçleştirmekte ise de araştırma açısından çok daha canlı ve çok yönlü bir süreci de yansıtmaktadır.Trakya Bölgesi'nde, Avcılık ve Toplayıcılık Dönemi'nden ( Paleolitik Çağ: M.Ö. 1 Milyon ? M.Ö. 12000) yakın tarihe kadar birçok farklı topluluk yaşamını sürdürmüştür.Bu nedenle Bölge'de insanlığın oluşumunun en erken aşamalarına kadar giden geçmişin izlerini bulmak mümkündür.Özellikle Kırklareli tarih öncesi konum itibariyle dikkat çeken pek çok antik yerleşim merkezine sahip bir ilimizdir.Kırklareli ilinin bulunduğu kesimin önemli ölçüde dış etkenlere kapalı kalmış olmasından dolayı Kırklareli Trak kültürünün en iyi korunduğu bölgedir.Cumhuriyet Dönemi'nde Atatürk'ün bölgenin kültür tarihinin önemini görüp kazı çalışmalarını başlattıktan sonra aralıklı olarak günümüze kadar devam eden kazı çalışmaları sonucu bu topraklarda yaşayan birçok medeniyetin ortaya çıkmasıyla birlikte en eski mesleklerden biri olan çömlekçilikte ortaya çıkmıştır.Trakya Bölgesi'nde tarih öncesine ait birçok çömlekçilik merkezi bulunmuştur.Trakya'da 19.yy ortalarına kadar çok yaygın olan çömlekçilik ve çömlekçi çarkı kullanımı yıllar geçtikçe giderek azalarak günümüzde yok olmaya yüz tutmuştur.Yaptığım araştırmalar sonucu araştırma sonucu Trakya Bölgesi'nde günümüzde sadece Kırklareli'nde bir tek atölye kalmıştır. Yok olmaya yüz tutmuş bu meslek, bu son atölye de kapılarını kapattıktan sonra ne acıdır ki çömlekçilik son bulacaktır.
Seramik yüzeylerde kullanılan baskı teknikleri ve uygulamaları
Sanat alanlarından resim, grafik ve seramikte kullanılan baskı kelimesi, herhangi bir şeklin, yazının, resmin baskı tekniklerinden yararlanılarak istenilen şekil ve sayıda, başka bir yüzeye aktarılıp kopyasının alınması anlamına gelmektedir.Resim ve grafik alanında uygulanan baskı tekniklerinin neredeyse hepsini seramik yüzeyler üzerinde de kullanmak mümkündür. Bu teknikleri seramik yüzeylere uygulamak için, seramik boyalar ile birlikte yardımcı malzemelerin kullanılması yeterlidir.Baskı kelimesinin sözlükteki tanımlarından biri de basmaktır. Bu bağlamda, geçmişten günümüze elde ya da tornada şekillendirilen formlar üzerinde, el iziyle oluşturulmuş baskılarla birlikte, mühürlerinde kullanılmasıyla birçok seramik yüzey dekorlanmıştır.Biçim, form ya da resimsel görüntüyü tekrar edebilme imkânı sağladığından, yüzyıllardır seramik bezemede baskı yöntemleri yoğun olarak kullanılmıştır. Herhangi bir görüntüyü, bir yüzeyden diğer bir yüzeye aktarma yöntemi neredeyse binlerce yıldır var olmuştur. Bu yöntemler, günümüze kadar geliştirilerek kolay, basit ve tekrar edilebilir uygulamalarla kendine geniş bir kullanım alanı bulmuştur.Birçok sanatçı, karmaşık ve detaylı dekorları baskı tekniklerinin olanaklarını kullanarak seramik yüzeylere kolayca uygulamaktadır. Bu teknikleri kendilerine has metotlar kullanarak gerek resim gerekse fotoğraf gibi öğeleri eserlerine uygulamakta ve baskının, birden fazla üretim yapabilme özelliğinden yararlanarak eserlerini çoğaltmaktadırlar.Baskı teknikleri bir görüntüyü birden fazla transfer etme olanağı sağladığından, sanatsal çalışmalarda kullanımı dışında endüstride de geniş bir kullanım alanına sahiptir. Günümüzde neredeyse üzerinde baskı olmayan ticari bir ürünle karşılaşmak oldukça güçtür. Bu durumdan dolayı teknikler geçmişte olduğunun aksine, günümüzde uygulama açısından daha kolay ve hızlı bir şekilde gerçekleştirilebilmektedir. Ayrıca gerekli olan tüm baskı malzemelerini ülkemizde seramik ürünleri satan mağazalardan kolayca satın almak mümkündür.Baskı teknikleri, teknolojinin sunmuş olduğu kolaylıklardan dolayı günümüzde seramik yüzeylerde tamamlayıcı bir unsur haline gelmiş ve seramikçiler tarafından yaygın olarak uygulanan tekniklerin arasındaki yerini almıştır.
Düşük dereceli seramik sırlarının cam yüzeylerde kullanımı
Seramik sırları seramik ürünlerin yüzeyini kaplayan cam veya camsı yapıdır. Seramik sırları ve cam arasındaki ilişki irdelendiğinde seramik sırlarının da silika tipi camlar olduğu görülmektedir. Yapısal benzerliklerinin etkisiyle gelişimleri birbirlerini etkilemiş hatta bazı araştırmacılara göre ilk cam üretimi sır üretiminin bir uzantısı olarak ortaya çıkmıştır. Benzer yapılarına rağmen farklı iki alan olarak ilerlemelerini sürdürmüşlerdir. Yapısal benzerliklerine rağmen, sırların cam yüzeylerde kullanımına dair yapılan literatür taramalarında, sanatsal cam çalışmalarında sır kullanımı görülmekle birlikte kapsamlı bir çalışma bulunamamıştır. Bu nedenle Sanatta Yeterlik tezi olarak ele alınan bu çalışmada düşük dereceli seramik sırlarının cam yüzeylerde kullanımı araştırılmıştır. Araştırmanın amacı, düşük sıcaklıklarda olgunlaşarak cam yüzeylere tutunabilen bir sır geliştirmek ve bu sırı farklı oksit ve boyalarla renklendirerek cam dekor boyalarına alternatif bir malzeme oluşturmaktır. Bu amaçla, seramik sırları ve camın, tanım ve tarihsel süreçleri irdelenerek, geliştirilen düşük dereceli seramik sırlarının cam yüzeylerde kullanılabilirliğinin yanında seramik yüzeylerdeki etkileri de araştırılmıştır. Ayrıca sırlı camlar, çöktürme ve füzyon teknikleriyle biçimlendirilerek özgün formlar üretilmiştir.
Porselen malzeme ile hazır nesnelerin yeniden üretimi
"Porselen Malzeme İle Hazır Nesnelerin Yeniden Üretimi" başlığı altında hazırlanan uygulama raporunun birinci bölümünde, plastik sanatlarda 19. yüzyılda filizlenen, 20. yüzyılda doruğa ulaşan ve günümüze kadar devam eden yeni oluşumlar ve farklı malzeme arayışlarına değinilmiş, bu bağlamda hazır nesnenin plastik sanatlara girişi araştırılmış ve nesne olgusunun, özellikle bireysel anlatılar içerisinde sanat sahnesine çıkışı açıklanmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde ise bu araştırmalar ışığında, sergi eserlerinin ana fikri oluşturulmuş, eşyaya bir ifade aracı olarak değinilerek, düşsel nesne kavramı kısaca anlatılmış, saklama ve biriktirme olguları, kişisel bellek müzeleri araştırılarak aktarılmıştır. Yapılan sergi çalışmasında bu araştırmaların bir sonucu olarak, belleğin manipülatif tarafı, yaşanan olay ve şimdi hatırlanan imgenin farkı üçüncü boyutta görselleştirilmiştir. Bu bağlamda, çalışanın bazı kişisel eşyalarının alçı ile kalıpları alınmış, porselen malzemeyle kalıba döküm ve çamura batırma yöntemleriyle kopyalanmıştır. Kavramların ve asıl problemin ön plana çıkarılması amacıyla nesneler, porselenin temiz beyazlığına bırakılmıştır ve sır uygulaması yapılmamıştır. Çalışmanın ana malzemesi porselendir. Yeniden üretilen nesnelere, destekleyici nitelikte porselen olmayan eşyalar da eşlik etmiştir. Çalışmalar ile, nesnenin yeniden üretimi sonrasında nötrleşen, anonimleşen iş ile bir "önceleri ne idi" sorusu ve "şimdi ne olduğunu bilememe‟ sorununu gündeme getirmek amaçlanmaktadır.
Halaf Dönemi seramiklerinde dans sahneleri
Seramik kapların 9 binyıl önce kullanılmaya başlanmasından kısa bir süre sonra renkli astar ve oksit bezemeler çömlekçiliğin önemli bir özelliğine dönüşmüştür. Halaf Dönemine gelindiğinde oksit bezemeli seramikler iki katlı, oksijen döngüsü kontrol edilebilen dikey fırınlar da pişirilmektedir. Demir içeriği yüksek oksitler ile kırmızı, siyah ve kahverengi ayrıca mangan ve organik maddeler ile siyah renkler kullanılarak bezemeler yapılmıştır. Bazen beyaz renkte kullanılmıştır. Oksijen döngüsünün kontrol edilebilmesi açık yüzeyli seramiklerin üzerine koyu renkler ile bezeme yapabilme imkânı vermiştir. Bu tekniğin benzeri binlerce yıl sonra Klasik Dönemde yeniden kullanılmaya başlanmıştır. Az sayıda seramik kap ise küçük mineralli demir içeriği yüksek kil ile astarlanarak ve pişirilerek parlak yüzeyli seramikler elde dilmiştir. Halaf Döneminde oksit ve kontrollü fırınlar ile seramiklerin üzerine geometrik ve natüralistik bezemeler yapılmıştır. Astar ve oksit bezemeli seramikler Halaf kültürünün en önemli özellikleri arasında kabul edilmektedir. Bu bezemelerden bir kısmı dans sahnelerinden oluşmaktadır. Seramiklerin üzerindeki dans sahneleri çizgisel veya natüralistik bir stilde yapılmıştır. Bu sahnelerin Halaf Döneminde festivallerde sergilenen dans performanslarını temsil ettiği düşünülmektedir. Danslar toplumsal bağları güçlendirmek, mevsimsel döngülere bağlı değişimleri kutlamak ya da hasat zamanlarının gelişini haber vermek amacıyla düzenlenmektedir. Seramik kaplar bu toplumsal olayı görselleştirmek amacıyla kullanılan bir araca dönüşmüştür. Tez çalışmasında seramiğin kökeni, Halaf Dönemi seramikleri, seramikler üzerindeki bezemeler ve dans sahneleri araştırılmıştır. Buradan yola çıkılarak uygulamalar gerçekleştirilmiştir