Theses supervised by Doç. Dr. Manar Aslan
10 theses · Trakya University
Yoğun bakım hemşirelerinin tıbbi cihaz alarm deneyimleri
Giriş ve Amaç: Sağlık hizmetlerinin sunumunda önemli konulardan birisi hasta güvenliğidir. Hasta güvenliğinin sağlanması tıbbi hataların en aza indirilmesi ile gerçekleşebilmektedir. Yoğun bakım ünitelerinde tıbbi hataların birçoğu yanlış alarmlar nedeniyle oluşmaktadır. Yoğun bakım ünitelerinde çalışan hemşireler yanlış alarmların sık gerçekleşmesi sonucunda birçok deneyim ile karşı karşıya kalmaktadır. Yanlış alarmlar nedeniyle hemşirelerin yaşadığı deneyimler alarm yorgunluğunu ve duyarsızlığını meydana getirmektedir. Alarm yorgunluğu hem hemşire için hem de hasta güvenliği için olumsuz sonuçlar oluşturmaktadır. Bu çalışma yoğun bakım ünitelerinde çalışan hemşirelerin alarm deneyimlerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Materyal ve Metod: Araştırma nitel çalışma deseni olan Giorgi'nin fenomenolojik yaklaşımı benimsenerek yapılmıştır. Araştırma Şubat-Mayıs 2023 tarihleri arasında Edirne Sultan 1. Murat Devlet Hastanesinde yoğun bakım ünitelerinde çalışan 21 hemşire ile gerçekleşmiştir. Araştırma verileri yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak hemşireler ile yüz yüze görüşme yöntemiyle toplanmıştır. Hemşireler ile yapılan yüz yüze görüşmeler 2 adet ses kayıt cihazı ile kayıt altına alınmıştır. Bulgular: Araştırma verilerinden 3 ana tema ve 11 alt tema elde edilmiştir; 'Hemşirelerin Tıbbi Cihaz Alarmı Konusundaki Deneyimleri', 'Hemşirelerin Yanlış Alarm Konusundaki Düşünceleri' ve 'Hemşirelerin Alarm Yorgunluğu Hakkındaki Düşünceleri' dir. Hemşirelerin çoğu yanlış alarmlardan meydana gelen ve hasta güvenliğini tehdit eden deneyimler yaşadığını belirtmektedir. Yanlış alarmların hemşireler üzerinde stres, psikolojik yıpranma, baskı, gürültü kirliliği, zaman kaybı, iş aksaması/iş yükü gibi sonuçları olduğunu belirtmişlerdir. Hemşirelerin çoğu alarm yorgunluğunu hissettiğini belirtmiştir. Hemşirelerin çoğu alarm duyarsızlığının gerçekleşmediğini bildirmiştir. Sonuç: Alarm yorgunluğunun hemşirelerde sık rastlanan bir sorun olduğu belirlenmiştir. Yanlış alarmların meydana gelmesi sonucunda olumsuz hasta sonuçları ortaya çıkmıştır. Hemşireler alarm duyarsızlığı gelişmediğini belirtseler de alarm duyarsızlığına ilişkin bulgular saptanmıştır. Hemşirelerin eğitimine önem verilmesi, alarm yorgunluğunun ve yanlış alarmların önlenmesine dair politikalar oluşturulması, yanlış alarmların hasta güvenliğini nasıl etkilediği üzerinde durulması önerilmektedir. Anahtar Kelimeler: Yoğun Bakım Hemşiresi, Alarm Yorgunluğu, Yanlış Alarm, Hasta Güvenliği, Hemşirelik Nitel Çalışma.
Hemşirelikte İş Bölünmelerinin İlaç Uygulamalarında Hasta Güvenliği Kültürüne Etkisi
Bu çalışma hemşirelikte iş bölünmelerinin ilaç uygulamalarında hasta güvenliği kültürüne etkisinin incelenmesi amacıyla tanımlayıcı tipte yapıldı.Trakya Üniversitesi Hastanesi'nde Yatan Hasta Klinikleri, Yoğun Bakım ve Acil Servis'te hemşire ünvanı ile çalışan ve araştırmaya katılmaya gönüllü 356 hemşire ile 05.06.2025 – 15.06.2025 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Veriler "Kişisel özellikler formu'', "Hemşirelikte İşin Bölünmesi Ölçeği'' ve "İlaç Uygulamalarında Hasta Güvenliği Kültürü Ölçeği'' kullanılarak toplanmıştır.Hemşirelikte iş bölünmesi ölçeği için ortalama değer (41,19±12,97) olarak hesaplanmıştır. Hemşirelikte iş bölünmesi ölçeğinin alt boyutlarından insana ait ortalama değer (18,69±7,99), çevreye ait ortalama değer (22,50±6,71) olarak görülmüştür. İlaç uygulamalarında hasta güvenliği kültürü ölçeği için ortalama değer (80,82±11,18) olarak hesaplanmıştır. İlaç uygulamalarında hasta güvenliği kültürü ölçeğinin alt boyutlarından öneme ait ortalama değer (38,19±5,73), önleme ait ortalama değer (31,90±4,82), özveriye ait ortalama değer ise (10,73±5,99) olarak belirlenmiştir. Katılımcıların cinsiyet tanıtıcı değişkenine göre ilaç uygulamalarında hasta güvenliği kültürü toplam puanında ve bu ölçeğin önlem alt boyut puanında istatiksel olarak anlamlı bir farklılık gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır (p<0,05). Buna göre, kadın hemşirelerin hasta güvenliği kültürü toplam puanı ve önlem alt boyut puanında erkek hemşirelerin puanlarına göre daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Hemşirelikte İş Bölünmesi ile İlaç Uygulamalarında Hasta Güvenliği Kültürü ölçek toplam puanları arasında negatif yönlü, zayıf korelasyon (r=-0,116, p=0,029); İlaç Uygulamalarında Hasta Güvenliği Kültürü ölçek toplam puanları ile insan alt boyutu arasında negatif yönlü, zayıf korelasyon (r=-0,148, p=0,005); önem alt boyutu ile insan alt boyutu arasında negatif yönlü, zayıf korelasyon (r=-0,105, p=0,047); önlem alt boyutu ile insan alt boyutu arasında yine negatif yönlü, zayıf korelasyon (r=-0,126, p=0,017) olduğu görülmüştür. Hemşirelikte iş bölünmelerinin ilaç uygulamalarında hasta güvenliği kültürünün %4,1'ini açıkladığı bulundu (R²=0,041).Hemşirelikte iş bölünmelerinin ilaç uygulamalarında hasta güvenliği kültürünü etkilediği sonucuna ulaşıldı.
Hemşirelikte İş Bölünmelerinin İlaç Uygulamalarında Hasta Güvenliği Kültürüne Etkisi
Bu çalışma hemşirelikte iş bölünmelerinin ilaç uygulamalarında hasta güvenliği kültürüne etkisinin incelenmesi amacıyla tanımlayıcı tipte yapıldı.Trakya Üniversitesi Hastanesi'nde Yatan Hasta Klinikleri, Yoğun Bakım ve Acil Servis'te hemşire ünvanı ile çalışan ve araştırmaya katılmaya gönüllü 356 hemşire ile 05.06.2025 – 15.06.2025 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Veriler "Kişisel özellikler formu'', "Hemşirelikte İşin Bölünmesi Ölçeği'' ve "İlaç Uygulamalarında Hasta Güvenliği Kültürü Ölçeği'' kullanılarak toplanmıştır.Hemşirelikte iş bölünmesi ölçeği için ortalama değer (41,19±12,97) olarak hesaplanmıştır. Hemşirelikte iş bölünmesi ölçeğinin alt boyutlarından insana ait ortalama değer (18,69±7,99), çevreye ait ortalama değer (22,50±6,71) olarak görülmüştür. İlaç uygulamalarında hasta güvenliği kültürü ölçeği için ortalama değer (80,82±11,18) olarak hesaplanmıştır. İlaç uygulamalarında hasta güvenliği kültürü ölçeğinin alt boyutlarından öneme ait ortalama değer (38,19±5,73), önleme ait ortalama değer (31,90±4,82), özveriye ait ortalama değer ise (10,73±5,99) olarak belirlenmiştir. Katılımcıların cinsiyet tanıtıcı değişkenine göre ilaç uygulamalarında hasta güvenliği kültürü toplam puanında ve bu ölçeğin önlem alt boyut puanında istatiksel olarak anlamlı bir farklılık gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır (p<0,05). Buna göre, kadın hemşirelerin hasta güvenliği kültürü toplam puanı ve önlem alt boyut puanında erkek hemşirelerin puanlarına göre daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Hemşirelikte İş Bölünmesi ile İlaç Uygulamalarında Hasta Güvenliği Kültürü ölçek toplam puanları arasında negatif yönlü, zayıf korelasyon (r=-0,116, p=0,029); İlaç Uygulamalarında Hasta Güvenliği Kültürü ölçek toplam puanları ile insan alt boyutu arasında negatif yönlü, zayıf korelasyon (r=-0,148, p=0,005); önem alt boyutu ile insan alt boyutu arasında negatif yönlü, zayıf korelasyon (r=-0,105, p=0,047); önlem alt boyutu ile insan alt boyutu arasında yine negatif yönlü, zayıf korelasyon (r=-0,126, p=0,017) olduğu görülmüştür. Hemşirelikte iş bölünmelerinin ilaç uygulamalarında hasta güvenliği kültürünün %4,1'ini açıkladığı bulundu (R²=0,041).Hemşirelikte iş bölünmelerinin ilaç uygulamalarında hasta güvenliği kültürünü etkilediği sonucuna ulaşıldı.
Hemşirelikte İş Bölünmelerinin İlaç Uygulamalarında Hasta Güvenliği Kültürüne Etkisi
Bu çalışma hemşirelikte iş bölünmelerinin ilaç uygulamalarında hasta güvenliği kültürüne etkisinin incelenmesi amacıyla tanımlayıcı tipte yapıldı.Trakya Üniversitesi Hastanesi'nde Yatan Hasta Klinikleri, Yoğun Bakım ve Acil Servis'te hemşire ünvanı ile çalışan ve araştırmaya katılmaya gönüllü 356 hemşire ile 05.06.2025 – 15.06.2025 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Veriler "Kişisel özellikler formu'', "Hemşirelikte İşin Bölünmesi Ölçeği'' ve "İlaç Uygulamalarında Hasta Güvenliği Kültürü Ölçeği'' kullanılarak toplanmıştır.Hemşirelikte iş bölünmesi ölçeği için ortalama değer (41,19±12,97) olarak hesaplanmıştır. Hemşirelikte iş bölünmesi ölçeğinin alt boyutlarından insana ait ortalama değer (18,69±7,99), çevreye ait ortalama değer (22,50±6,71) olarak görülmüştür. İlaç uygulamalarında hasta güvenliği kültürü ölçeği için ortalama değer (80,82±11,18) olarak hesaplanmıştır. İlaç uygulamalarında hasta güvenliği kültürü ölçeğinin alt boyutlarından öneme ait ortalama değer (38,19±5,73), önleme ait ortalama değer (31,90±4,82), özveriye ait ortalama değer ise (10,73±5,99) olarak belirlenmiştir. Katılımcıların cinsiyet tanıtıcı değişkenine göre ilaç uygulamalarında hasta güvenliği kültürü toplam puanında ve bu ölçeğin önlem alt boyut puanında istatiksel olarak anlamlı bir farklılık gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır (p<0,05). Buna göre, kadın hemşirelerin hasta güvenliği kültürü toplam puanı ve önlem alt boyut puanında erkek hemşirelerin puanlarına göre daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Hemşirelikte İş Bölünmesi ile İlaç Uygulamalarında Hasta Güvenliği Kültürü ölçek toplam puanları arasında negatif yönlü, zayıf korelasyon (r=-0,116, p=0,029); İlaç Uygulamalarında Hasta Güvenliği Kültürü ölçek toplam puanları ile insan alt boyutu arasında negatif yönlü, zayıf korelasyon (r=-0,148, p=0,005); önem alt boyutu ile insan alt boyutu arasında negatif yönlü, zayıf korelasyon (r=-0,105, p=0,047); önlem alt boyutu ile insan alt boyutu arasında yine negatif yönlü, zayıf korelasyon (r=-0,126, p=0,017) olduğu görülmüştür. Hemşirelikte iş bölünmelerinin ilaç uygulamalarında hasta güvenliği kültürünün %4,1'ini açıkladığı bulundu (R²=0,041).Hemşirelikte iş bölünmelerinin ilaç uygulamalarında hasta güvenliği kültürünü etkilediği sonucuna ulaşıldı.
Hemşirelerin çalışma ortamı algıları ile iş stresi kaynaklı işte varolamama durumu arasındaki ilişkinin belirlenmesi
Giriş ve Amaç: Bu çalışma hemşirelerin çalışma ortamı algıları ile iş stresi kaynaklı işte varolamama durumu arasındaki ilişkiyi belirlemek amacı ile tanımlayıcı tipte yapıldı. Gereç ve Yöntemler: 29.11.2023 – 11.12.2023 tarihleri arasında Ankara Bilkent Şehir Hastanesi-Çocuk Hastanesi'nde çalışmaya katılmaya gönüllü, hemşire ünvanına sahip ve yatan hasta hizmetlerinde çalışan 405 hemşireyle gerçekleştirildi. Verilerin toplanmasında "Hemşirelere yönelik tanıtıcı bilgi formu" ile "Hemşirelik İş İndeksi-Hemşirelik Çalışma Ortamını Değerlendirme Ölçeği (Hİİ-HÇODÖ)" ve "Stresle İlişkili İşte Varolamama Ölçeği" kullanıldı. Çalışmada elde edilen veriler IBM SPSS Statistics 25 (SPSS Inc., Chicago, IL) programında analiz edildi. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistiksel metotlar (sayı, yüzde, minimum, maximum, medyan, ortalama, standart sapma), bağımsız örneklem t Test, Tek Yönlü Varyans Analizi (F testi), Bonferroni çoklu karşılaştırma testi, Pearson Korelasyon analizi ve çoklu regresyon analizi kullanıldı. Bulgular: Hemşirelerin çalışma ortamı algılarının ortalamanın biraz üzerinde (2,30±0,55), stresle ilişkili işte varolamama durumlarının da ortalama düzeyde (17,69±5,63) olduğu belirlendi. Hİİ-HÇDÖ alt boyutlarından en yüksek puanı "Kaliteli Bakım İçin Gerekli Hemşirelik Kaynakları" (2,56±0,58), en düşük "İnsan Gücü ve Diğer Kaynakların Yeterliliği" alt boyutunun (1,77±0,55) aldığı bulundu. Demografik verilerden yaş, çalıştığı bölüm ve pozisyon, bölümde çalışma süresi arasında sadece Hİİ-HÇODÖ kapsamında, cinsiyet açısından da sadece stresle ilişkili işte varolamama ölçeğinde farklılık saptandı (p< 0.05). Her iki ölçekte; meslekte çalışma süresi, çalışma şekli, haftalık çalıştığı ortalama saat, genel sağlık durumu, çalıştığı birimi isteyerek seçme, stres durumu ve birim memnuniyeti açısından fark bulundu (p< 0.05). Stresle İlişkili İşte Varolamama Ölçeği ile Hİİ-HÇODÖ arasında anlamlı negatif yönlü ve orta düzey bir ilişki olduğu tespit edildi (r=-0,441, p=0,000). Hİİ-HÇODÖ alt boyutlarının tümü ile Stresle İlişkili İşte Varolamama Ölçeği arasında anlamlı negatif yönde, "Hemşirelerin Yönetime Katılması ve Temsil Gücü" (r=-0,429, p=0,000) orta düzey; "Kaliteli Bakım İçin Gerekli Hemşirelik Kaynakları" (r=-0,370, p=0,000), "Yönetici Hemşirelerin Tutumu ve Liderlik Özellikleri" (r=-0,379, p=0,000), "İnsan Gücü ve Diğer Kaynakların Yeterliliği" (r=-0,371, p=0,000) ve "Hekim Hemşire Meslektaş İletişimi" (r=-0,317, p=0,000) nin zayıf düzeyde olduğu saptandı. Hemşirelerde çalışma ortamı algısının iş stresi kaynaklı işte varolamama durumunda meydana gelen değişimin %19,2'sini açıkladığı bulundu (R2 =0,192). Sonuç: Hemşirelerin olumlu çalışma ortamı algılarının iş stresi kaynaklı işte varolamama durumlarını azalttığı sonucuna ulaşıldı. Anahtar kelimeler: Çalışma ortamı, algı, hemşireler, iş stresi, işte varolamama
Hemşirelerin çalışma ortamı algıları ile iş stresi kaynaklı işte varolamama durumu arasındaki ilişkinin belirlenmesi
Giriş ve Amaç: Bu çalışma hemşirelerin çalışma ortamı algıları ile iş stresi kaynaklı işte varolamama durumu arasındaki ilişkiyi belirlemek amacı ile tanımlayıcı tipte yapıldı. Gereç ve Yöntemler: 29.11.2023 – 11.12.2023 tarihleri arasında Ankara Bilkent Şehir Hastanesi-Çocuk Hastanesi'nde çalışmaya katılmaya gönüllü, hemşire ünvanına sahip ve yatan hasta hizmetlerinde çalışan 405 hemşireyle gerçekleştirildi. Verilerin toplanmasında "Hemşirelere yönelik tanıtıcı bilgi formu" ile "Hemşirelik İş İndeksi-Hemşirelik Çalışma Ortamını Değerlendirme Ölçeği (Hİİ-HÇODÖ)" ve "Stresle İlişkili İşte Varolamama Ölçeği" kullanıldı. Çalışmada elde edilen veriler IBM SPSS Statistics 25 (SPSS Inc., Chicago, IL) programında analiz edildi. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistiksel metotlar (sayı, yüzde, minimum, maximum, medyan, ortalama, standart sapma), bağımsız örneklem t Test, Tek Yönlü Varyans Analizi (F testi), Bonferroni çoklu karşılaştırma testi, Pearson Korelasyon analizi ve çoklu regresyon analizi kullanıldı. Bulgular: Hemşirelerin çalışma ortamı algılarının ortalamanın biraz üzerinde (2,30±0,55), stresle ilişkili işte varolamama durumlarının da ortalama düzeyde (17,69±5,63) olduğu belirlendi. Hİİ-HÇDÖ alt boyutlarından en yüksek puanı "Kaliteli Bakım İçin Gerekli Hemşirelik Kaynakları" (2,56±0,58), en düşük "İnsan Gücü ve Diğer Kaynakların Yeterliliği" alt boyutunun (1,77±0,55) aldığı bulundu. Demografik verilerden yaş, çalıştığı bölüm ve pozisyon, bölümde çalışma süresi arasında sadece Hİİ-HÇODÖ kapsamında, cinsiyet açısından da sadece stresle ilişkili işte varolamama ölçeğinde farklılık saptandı (p< 0.05). Her iki ölçekte; meslekte çalışma süresi, çalışma şekli, haftalık çalıştığı ortalama saat, genel sağlık durumu, çalıştığı birimi isteyerek seçme, stres durumu ve birim memnuniyeti açısından fark bulundu (p< 0.05). Stresle İlişkili İşte Varolamama Ölçeği ile Hİİ-HÇODÖ arasında anlamlı negatif yönlü ve orta düzey bir ilişki olduğu tespit edildi (r=-0,441, p=0,000). Hİİ-HÇODÖ alt boyutlarının tümü ile Stresle İlişkili İşte Varolamama Ölçeği arasında anlamlı negatif yönde, "Hemşirelerin Yönetime Katılması ve Temsil Gücü" (r=-0,429, p=0,000) orta düzey; "Kaliteli Bakım İçin Gerekli Hemşirelik Kaynakları" (r=-0,370, p=0,000), "Yönetici Hemşirelerin Tutumu ve Liderlik Özellikleri" (r=-0,379, p=0,000), "İnsan Gücü ve Diğer Kaynakların Yeterliliği" (r=-0,371, p=0,000) ve "Hekim Hemşire Meslektaş İletişimi" (r=-0,317, p=0,000) nin zayıf düzeyde olduğu saptandı. Hemşirelerde çalışma ortamı algısının iş stresi kaynaklı işte varolamama durumunda meydana gelen değişimin %19,2'sini açıkladığı bulundu (R2 =0,192). Sonuç: Hemşirelerin olumlu çalışma ortamı algılarının iş stresi kaynaklı işte varolamama durumlarını azalttığı sonucuna ulaşıldı. Anahtar kelimeler: Çalışma ortamı, algı, hemşireler, iş stresi, işte varolamama
Hemşirelerin çalışma ortamı algıları ile iş stresi kaynaklı işte varolamama durumu arasındaki ilişkinin belirlenmesi
Giriş ve Amaç: Bu çalışma hemşirelerin çalışma ortamı algıları ile iş stresi kaynaklı işte varolamama durumu arasındaki ilişkiyi belirlemek amacı ile tanımlayıcı tipte yapıldı. Gereç ve Yöntemler: 29.11.2023 – 11.12.2023 tarihleri arasında Ankara Bilkent Şehir Hastanesi-Çocuk Hastanesi'nde çalışmaya katılmaya gönüllü, hemşire ünvanına sahip ve yatan hasta hizmetlerinde çalışan 405 hemşireyle gerçekleştirildi. Verilerin toplanmasında "Hemşirelere yönelik tanıtıcı bilgi formu" ile "Hemşirelik İş İndeksi-Hemşirelik Çalışma Ortamını Değerlendirme Ölçeği (Hİİ-HÇODÖ)" ve "Stresle İlişkili İşte Varolamama Ölçeği" kullanıldı. Çalışmada elde edilen veriler IBM SPSS Statistics 25 (SPSS Inc., Chicago, IL) programında analiz edildi. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistiksel metotlar (sayı, yüzde, minimum, maximum, medyan, ortalama, standart sapma), bağımsız örneklem t Test, Tek Yönlü Varyans Analizi (F testi), Bonferroni çoklu karşılaştırma testi, Pearson Korelasyon analizi ve çoklu regresyon analizi kullanıldı. Bulgular: Hemşirelerin çalışma ortamı algılarının ortalamanın biraz üzerinde (2,30±0,55), stresle ilişkili işte varolamama durumlarının da ortalama düzeyde (17,69±5,63) olduğu belirlendi. Hİİ-HÇDÖ alt boyutlarından en yüksek puanı "Kaliteli Bakım İçin Gerekli Hemşirelik Kaynakları" (2,56±0,58), en düşük "İnsan Gücü ve Diğer Kaynakların Yeterliliği" alt boyutunun (1,77±0,55) aldığı bulundu. Demografik verilerden yaş, çalıştığı bölüm ve pozisyon, bölümde çalışma süresi arasında sadece Hİİ-HÇODÖ kapsamında, cinsiyet açısından da sadece stresle ilişkili işte varolamama ölçeğinde farklılık saptandı (p< 0.05). Her iki ölçekte; meslekte çalışma süresi, çalışma şekli, haftalık çalıştığı ortalama saat, genel sağlık durumu, çalıştığı birimi isteyerek seçme, stres durumu ve birim memnuniyeti açısından fark bulundu (p< 0.05). Stresle İlişkili İşte Varolamama Ölçeği ile Hİİ-HÇODÖ arasında anlamlı negatif yönlü ve orta düzey bir ilişki olduğu tespit edildi (r=-0,441, p=0,000). Hİİ-HÇODÖ alt boyutlarının tümü ile Stresle İlişkili İşte Varolamama Ölçeği arasında anlamlı negatif yönde, "Hemşirelerin Yönetime Katılması ve Temsil Gücü" (r=-0,429, p=0,000) orta düzey; "Kaliteli Bakım İçin Gerekli Hemşirelik Kaynakları" (r=-0,370, p=0,000), "Yönetici Hemşirelerin Tutumu ve Liderlik Özellikleri" (r=-0,379, p=0,000), "İnsan Gücü ve Diğer Kaynakların Yeterliliği" (r=-0,371, p=0,000) ve "Hekim Hemşire Meslektaş İletişimi" (r=-0,317, p=0,000) nin zayıf düzeyde olduğu saptandı. Hemşirelerde çalışma ortamı algısının iş stresi kaynaklı işte varolamama durumunda meydana gelen değişimin %19,2'sini açıkladığı bulundu (R2 =0,192). Sonuç: Hemşirelerin olumlu çalışma ortamı algılarının iş stresi kaynaklı işte varolamama durumlarını azalttığı sonucuna ulaşıldı. Anahtar kelimeler: Çalışma ortamı, algı, hemşireler, iş stresi, işte varolamama
Klinikte çalışan hemşirelerde iş yükü belirleme ölçeğinin geliştirilmesi
Giriş ve Amaç: Bu çalışmanın amacı "Klinikte çalışan hemşirelerde iş yükü belirleme ölçeği"nin geliştirilmesidir. Gereç ve Yöntemler: Bu kesitsel ve metodolojik tipte olan çalışma Kocaeli şehir hastanesi iç hastalıkları 1 ve iç hastalıkları 2 kliniğinde 01.11.2023- 01.05.2025 tarihleri arasında yapıldı. Ölçek için madde havuzu oluşturuldu ve gözlemlenen işler listelenerek iş değerleme yöntemlerinden sayısal olan yöntemler kısmında var olan puanlama sistemi yöntemine göre süre, beceri, çaba, sorumluluk, deneyim olmak üzere 5 faktöre göre değerlendirilip puanlandırıldı. 44 maddelik taslak ölçek önce uzman görüşüne sunulup sonrasında ön uygulaması yapıldı. Gözlem sayısı esas alınan örneklemde 310 gözlem ve 30 paralel gözlem yapıldı. Veriler SPSS 22 ve LISTREL 5.6 paket programları ile analiz edildi. Açıklayıcı faktör analizi, doğrulayıcı faktör analizi, Uyum iyiliği testleri ve Cronbach Alpha testi yapıldı. Paralel gözlem verileri için t testi uygulanarak istatistiksel analiz yapıldı. Anlamlılık düzeyi 0.05 olarak ele alındı. Bulgular: Klinikte çalışan hemşirelerde iş yükü belirleme ölçeğinin KGİ 0,96 değerinde belirlendi. Açıklayıcı faktör analizine göre 26 madde ölçekten çıkarılarak geriye 18 madde kaldı. KMO değeri 0,771 olarak saptandı. Bartlett küresellik testine göre veriler ile değişkenler arasında anlamlı düzeyde bir ilişki saptandı. Yamaç eğilim grafiğine göre ölçek tek boyutlu yapıda olduğu saptandı. Uyum iyiliği indekslerinde ꭓ2/sd:1,68, GFI: 0,91, CFI:1 RFI:0,86, RMSEA:0,079, NFI:0,88 ve S-RMR: 0,093 olarak saptandı. Cronbach Alpha katsayısı 0,762 olarak saptandı. 18 maddeden oluşan ölçek için yapılan paralel gözlemde çok yüksek düzeyde uyum ve tutarlılık saptandı. Sonuç: Klinikte çalışan hemşirelerde iş yükü belirleme ölçeği yapılan analizler sonucunda toplam puanı arttıkça hemşire iş yükü düzeyinin arttığı olarak değerlendirilmektedir. 18 maddeden oluşan geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olarak kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.
Klinikte çalışan hemşirelerde iş yükü belirleme ölçeğinin geliştirilmesi
Giriş ve Amaç: Bu çalışmanın amacı "Klinikte çalışan hemşirelerde iş yükü belirleme ölçeği"nin geliştirilmesidir. Gereç ve Yöntemler: Bu kesitsel ve metodolojik tipte olan çalışma Kocaeli şehir hastanesi iç hastalıkları 1 ve iç hastalıkları 2 kliniğinde 01.11.2023- 01.05.2025 tarihleri arasında yapıldı. Ölçek için madde havuzu oluşturuldu ve gözlemlenen işler listelenerek iş değerleme yöntemlerinden sayısal olan yöntemler kısmında var olan puanlama sistemi yöntemine göre süre, beceri, çaba, sorumluluk, deneyim olmak üzere 5 faktöre göre değerlendirilip puanlandırıldı. 44 maddelik taslak ölçek önce uzman görüşüne sunulup sonrasında ön uygulaması yapıldı. Gözlem sayısı esas alınan örneklemde 310 gözlem ve 30 paralel gözlem yapıldı. Veriler SPSS 22 ve LISTREL 5.6 paket programları ile analiz edildi. Açıklayıcı faktör analizi, doğrulayıcı faktör analizi, Uyum iyiliği testleri ve Cronbach Alpha testi yapıldı. Paralel gözlem verileri için t testi uygulanarak istatistiksel analiz yapıldı. Anlamlılık düzeyi 0.05 olarak ele alındı. Bulgular: Klinikte çalışan hemşirelerde iş yükü belirleme ölçeğinin KGİ 0,96 değerinde belirlendi. Açıklayıcı faktör analizine göre 26 madde ölçekten çıkarılarak geriye 18 madde kaldı. KMO değeri 0,771 olarak saptandı. Bartlett küresellik testine göre veriler ile değişkenler arasında anlamlı düzeyde bir ilişki saptandı. Yamaç eğilim grafiğine göre ölçek tek boyutlu yapıda olduğu saptandı. Uyum iyiliği indekslerinde ꭓ2/sd:1,68, GFI: 0,91, CFI:1 RFI:0,86, RMSEA:0,079, NFI:0,88 ve S-RMR: 0,093 olarak saptandı. Cronbach Alpha katsayısı 0,762 olarak saptandı. 18 maddeden oluşan ölçek için yapılan paralel gözlemde çok yüksek düzeyde uyum ve tutarlılık saptandı. Sonuç: Klinikte çalışan hemşirelerde iş yükü belirleme ölçeği yapılan analizler sonucunda toplam puanı arttıkça hemşire iş yükü düzeyinin arttığı olarak değerlendirilmektedir. 18 maddeden oluşan geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olarak kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.
Klinikte çalışan hemşirelerde iş yükü belirleme ölçeğinin geliştirilmesi
Giriş ve Amaç: Bu çalışmanın amacı "Klinikte çalışan hemşirelerde iş yükü belirleme ölçeği"nin geliştirilmesidir. Gereç ve Yöntemler: Bu kesitsel ve metodolojik tipte olan çalışma Kocaeli şehir hastanesi iç hastalıkları 1 ve iç hastalıkları 2 kliniğinde 01.11.2023- 01.05.2025 tarihleri arasında yapıldı. Ölçek için madde havuzu oluşturuldu ve gözlemlenen işler listelenerek iş değerleme yöntemlerinden sayısal olan yöntemler kısmında var olan puanlama sistemi yöntemine göre süre, beceri, çaba, sorumluluk, deneyim olmak üzere 5 faktöre göre değerlendirilip puanlandırıldı. 44 maddelik taslak ölçek önce uzman görüşüne sunulup sonrasında ön uygulaması yapıldı. Gözlem sayısı esas alınan örneklemde 310 gözlem ve 30 paralel gözlem yapıldı. Veriler SPSS 22 ve LISTREL 5.6 paket programları ile analiz edildi. Açıklayıcı faktör analizi, doğrulayıcı faktör analizi, Uyum iyiliği testleri ve Cronbach Alpha testi yapıldı. Paralel gözlem verileri için t testi uygulanarak istatistiksel analiz yapıldı. Anlamlılık düzeyi 0.05 olarak ele alındı. Bulgular: Klinikte çalışan hemşirelerde iş yükü belirleme ölçeğinin KGİ 0,96 değerinde belirlendi. Açıklayıcı faktör analizine göre 26 madde ölçekten çıkarılarak geriye 18 madde kaldı. KMO değeri 0,771 olarak saptandı. Bartlett küresellik testine göre veriler ile değişkenler arasında anlamlı düzeyde bir ilişki saptandı. Yamaç eğilim grafiğine göre ölçek tek boyutlu yapıda olduğu saptandı. Uyum iyiliği indekslerinde ꭓ2/sd:1,68, GFI: 0,91, CFI:1 RFI:0,86, RMSEA:0,079, NFI:0,88 ve S-RMR: 0,093 olarak saptandı. Cronbach Alpha katsayısı 0,762 olarak saptandı. 18 maddeden oluşan ölçek için yapılan paralel gözlemde çok yüksek düzeyde uyum ve tutarlılık saptandı. Sonuç: Klinikte çalışan hemşirelerde iş yükü belirleme ölçeği yapılan analizler sonucunda toplam puanı arttıkça hemşire iş yükü düzeyinin arttığı olarak değerlendirilmektedir. 18 maddeden oluşan geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olarak kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.