Theses supervised by Doç. Dr. Mehmet Ilkım
12 theses · İnönü University
Milli Eğitim Bakanlığı'nda görev yapan öğretmenlerin zihinsel engelli bireylerde sporun etkilerine yönelik farkındalık düzeylerinin incelenmesi: Adıyaman/Çelikhan örneği
Amaç: Çalışmanın amacı öğretmenlerin zihinsel engelli bireylerde sporun etkilerine yönelik farkındalık düzeylerinin bazı parametrelere göre incelenmesidir. Materyal ve Metot: Çalışmaya Adıyaman ilinin Çelikhan ilçesinden ortalama yaş aralığı 41-50 yaş olan 214 öğretmen katıldı. Öğretmenlerin yaş, cinsiyet, branş, görev yaptığı okul türü, görev yılı, ailede zihinsel engelli birey bulunma durumu, geçmişte zihinsel engelli birey ile çalışmış olma durumu ve düzenli spor yapma durumlarına yönelik bilgileri kaydedildi. Çalışmaya 38 fen bilimleri alanı öğretmeni, 127 sosyal bilimler alanı öğretmeni ve 49 özel yetenek alanı öğretmeni katılım sağladı. Katılımcılara Zihinsel Engelli Bireylerde Sporun Etkilerine Yönelik Farkındalık Ölçeği uygulandı. Bulgular: Çalışmada öğretmenlerin yaş, cinsiyet, görev yaptıkları okul türü ve görev yılı sürelerine yönelik farkındalık düzeylerinde anlamlı fark tespit edilmemiştir (p>0.05). Ancak öğretmenlerin branş, düzenli spor yapıp yapmama durumu ve daha önce zihinsel engelli bireyler ile çalışma durumlarına göre farkındalık düzeylerinde anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0.05). Sonuç: Çalışmada özel yetenek grubunda yer alan, düzenli sportif aktiviteye katılan ve daha önce zihinsel engelli bireylerle çalışmış olan öğretmenlerin farkındalık düzeylerinin diğer gruplara göre daha iyi bir seviyede olduğu gözlemlendi. Bu bağlamda diğer branş öğretmenlerinin de farkındalık düzeylerini arttırmak için "Zihinsel Engelli Bireylerde Spor" ile ilgili hizmet içi eğitim seminerleri verilebilir. Anahtar Kelimeler: Farkındalık, Öğretmen, Spor, Zihinsel Engelli
Beden Eğitimi ve Spor öğretmen adaylarının zihinsel engelli çocuklara yönelik tutumlarının incelenmesi: Malatya ili örneği
Amaç: Bu araştırmanın amacı, beden eğitimi ve spor öğretmen adaylarının zihinsel engelli bireylere yönelik tutum düzeylerini belirlemektir. Materyal ve Metot: Bu araştırmada, beden eğitimi ve spor öğretmen adaylarının zihinsel engelli çocuklara yönelik tutum düzeylerinin belirlenmesine yönelik olarak nicel araştırma yöntemlerinden betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Katılımcıların tutum düzeylerinin belirlenmesi için Büşra SÜNGÜ tarafından geliştirilen Zihinsel Engelli Çocuklara Yönelik Tutum Ölçeği (ZEÇYTÖ) kullanılmıştır. Ölçek, Covid-19 salgını sebebiyle Google Form yöntemi ile 168 öğrenciye (100 erkek, 68 kadın) uygulanmıştır. Bulgular: Araştırma bulgularına göre, katılımcıların tutum puanlarının cinsiyet, engelli tanıdığı olma durumu, engellilerle çalışma deneyimi, sınıf ve bölüm değişkenlerine göre anlamlı fark bulunamazken (p>0,05); yaş, engellilerle ilgili ders alma durumu ve engellilerle çalışma isteği durumu değişkenlerine göre ise anlamlı fark tespit edilmiştir (p<0,05). Sonuç: Çalışmadan elde edilen bulgulara göre, beden eğitimi ve spor öğretmen adaylarının zihinsel engelli çocuklara yönelik tutum puanları incelendiğinde bazı değişkenler açısından anlamlı fark görülse de bazı değişkenler açısından ise anlamlı fark bulunamamıştır. Anahtar Kelimeler: Tutumlar, Beden Eğitimi Öğretmeni, Zihinsel Engelli Çocuklar
Zihinsel engelli birey ebeveynlerinin beden eğitimi ve spor derslerine karşı tutumları: Muş ili örneği
Amaç: Bu araştırmanın amacı, zihinsel engelli birey ebeveynlerinin beden eğitimi ve spor derslerine karşı tutumlarını belirlemektir. Materyal ve Metot: Bu araştırma, zihinsel engelli birey ebeveynlerinin beden eğitimi ve spor derslerine yönelik tutumlarının belirlenmesi amacıyla nicel araştırma yöntemlerinden betimsel tarama modeli kullanılarak yapılmıştır. Zihinsel engelli birey ebeveynlerinin beden eğitimi ve spor derslerine yönelik tutumlarının belirlenmesi için, Öncü ve Güven tarafından geliştirilen Beden Eğitimi Dersine Yönelik Ana-Baba Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmanın bulgularına göre, zihinsel engelli birey ebeveynlerinin beden eğitimi ve spor derslerine karşı tutumları yaş, eğitim durumu, aylık gelir ve çocuklarının cinsiyetleri değişkenlerine göre anlamlı farklılık bulunurken (p<0.05); cinsiyet değişkenine göre ise anlamlı farklılık bulunamadığı tespit edilmiştir (p>0.05). Sonuç: Araştırmanın sonuçlarına göre zihinsel engelli birey ebeveynlerinin eğitim seviyeleri ile beden eğitimi ve spor derslerine yönelik tutumlarında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Bu sonuçtan yola çıkarak, ebeveynlerin eğitim durumlarının, beden eğitimi ve spor dersine yönelik tutumda önemli bir etken olduğu söylenebilir. Yine araştırmanın sonucuna göre, ebeveynlerin cinsiyetlerinin beden eğitimi ve spor dersine yönelik tutumda etken olmadığı söylenebilir. Anahtar Kelimeler: Beden Eğitimi ve Spor, Zihinsel Engelli, Tutum, Ebeveyn
Engelli çocuğa sahip ailelerin engelsiz yaşam ve sportif faaliyetler için yerel yönetimlerden beklentilerinin incelenmesi (Malatya ili örneği)
Amaç: Araştırmanın amacı Malatya ilindeki engelli çocuğa sahip ailelerin engelsiz yaşam ve sportif faaliyetler için yerel yönetimlerden beklentilerinin incelenmesidir. Materyal ve Metot: Araştırma; nitel bir çalışma olup durum çalışması yaklaşımı kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Malatya ilinde engelli çocuğa sahip ve çocuğunu fiziksel aktiviteye gönderen aileler oluşturmaktadır, örneklemini ise Özel Anadolu Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi'ne devam eden ve bu merkezden sportif faaliyetlerle ilgili hizmet alan bireylerin aileleri oluşturmaktadır. Araştırma grubu amaçlı örnekleme yöntemiyle belirlenmiştir. Amaçlı örnekleme yöntemi doğrultusunda ebeveynlerle görüşülmeye başlanmış ve bu görüşmeler veri doygunluğu sağlanıncaya kadar gerçekleştirilmiştir. Toplamda 26 kişi ile görüşme yapılmış ancak 20. kişiden sonra veri tekrarı oluşmaya başladığı için araştırmanın analizi 20 kişi üzerinden gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Veri toplama aracının oluşturulması sürecinde, araştırmanın odak noktası olan bölüm ve ilgilendiği alan hakkında ilgili literatür taranarak öncelikle taslak formlar hazırlanmıştır. Bu formlar, üç alan uzmanının görüşleri ile düzenlenmiş ve son halini almıştır. Görüşmeler yüz yüze yapılmıştır. Bulgular: Çalışmada elde edilen veriler içerik analizi yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Elde edilen veriler doğrultusunda; sportif faaliyet, il ve ülke düzeyindeki sportif faaliyetler ve aileler, hükümet ve belediye hizmetleri olmak üzere üç ana tema oluşturulmuştur. Sonuç: Araştırmamız sonucunda engelli çocuğa sahip ailelerin engelsiz yaşam ve sportif faaliyetler için yerel yönetimlerden beklentilerinin; bilgilendirme faaliyetleri, ortak yaşam alanlarındaki sıkıntıların giderilmesi, sosyal ve sportif alanların engelli bireyler içinde tahsis edilmesi ve yapılan rekreatif faaliyetlerin sayısının artırılması olduğu tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Engelli Birey, Aile Beklentileri, Engelsiz Yaşam, Sportif Faaliyet, Yerel Yönetim,
Fiziksel aktivite yapan mental düzeydeki çocukların ebeveynlerinin eğitim seviyelerinin çocukların atılganlık ve sosyalleşmesine etkisi (Malatya il örneği)
Amaç: Bu araştırmanın amacı fiziksel aktivite yapan mental düzeydeki çocukların ebeveynlerinin eğitim seviyelerinin çocuğun atılganlaşması ve sosyalleşmesi üzerinde etkisini çeşitli değişkenler açısından incelemekti. Materyal ve metot: Araştırma kapsamında Malatya ilinde bulunan mental düzeydeki çocuğa sahip 130 ebeveyn tespit edilmiş olup Turgut Özal Özel Eğitim Meslek okulunda ki 60 ebeveyne ulaşılmıştır. Gönüllü ebeveynlere Şahan tarafından oluşturulan spor ve sosyalleşme ölçeği ile tarafımızca oluşturulan demografik bilgiler formu ve yarı yapılandırılmış görüşme formu eş zamanlı olarak not edilerek uygulanmıştır. Nicel verilerin çözümlenmesi SPSS 22.0 istatistik paket programında yapılmıştır. Nitel değişkenler için yüzde (%) ve frekans(n) değerleri, nicel değişkenler için ise aritmetik ortalama(X), Standart sapma (Ss.), en düşük ve en yüksek değerler hesaplanmıştır. Bulgular: Ebeveyn eğitim seviyesi; fiziksel aktivite yapan mental düzeyde ki çocukların cinsiyet, anne-baba birliktelik durumu, baba eğitim seviyesi ve çocuğun spor yapma süresinde etkili olmadığı ancak ebeveyni okuryazar olan çocuklar, olmayanlara göre, 15 yaş altında olan çocuklar, 15 yaş üstündekilere göre, 1-2 çocuklu ebeveynlerin çocuklarının 5 ve üzerindekilere göre, anne eğitim seviyesi ortaokul/lise düzeyindeki mental çocukların, anne eğitim seviyesi ilkokul veya okuryazar olmayan çocuklara göre daha sosyal ve atılgandır. Sonuç: Ebeveyn eğitim seviyesi ortaokul/lise düzeyinde olan ve fiziksel aktivite yapan mental çocuklar, ebeveyni okuryazar olmayan veya ilkokul mezunlarına göre daha kolay topluma entegre olabilen sosyal ve atılgan bireylerdir. Kısacası ebeveyn eğitim seviyesi arttıkça çocuğun sosyalleşme düzeyi ve atılganlık düzeyi de o ölçüde artmakta olduğu söylenilebilir. Anahtar Kelimeler: Atılganlık, Zihinsel, Ebeveyn, Fiziksel Aktivite, Sosyalleşme
Engellilerde beden eğitimi ve spor eğitimi bölümü öğrencilerinin zihinsel engelli bireylerin sportif etkinliklere katılımına ilişkin farkındalık düzeylerinin incelenmesi
Amaç: Zihinsel engelli bireylerin fiziksel aktivitelere katılımı onların fiziksel ve ruhsal gelişimlerini desteklemekte ve toplum içinde sosyalleşmelerine yardımcı olmaktadır. Bu bağlamda çalışmanın amacı bölümleri itibari ile zihinsel engelli bireylere spor eğitimi verecek olan Engellilerde Beden Eğitimi ve Spor Eğitimi bölümü öğrencilerinin zihinsel engelli bireylerin spora katılımına ilişkin tutumlarını farklı bir bakış açısıyla ele alarak sporun faydalarına yönelik farkındalık seviyelerini incelemektir. Materyal ve Metot: Çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden olan tarama modeli kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından hazırlanan demografik bilgi formu ve zihinsel engelli bireylerde sporun faydalarına yönelik farkındalık ölçeği kullanılmıştır. Araştırma evrenini İnönü Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi, örneklemini ise bu fakültenin Engellilerde Beden Eğitimi ve Spor Eğitimi Bölümü öğrencileri oluşturmaktadır. Bulgular: Araştırmada elde edilen bulgulara bakıldığında; ölçek toplam puanları ve cinsiyet (t=-.963; p>.05), aktif spor yapma (t=-.954; p>.05), daha önce zihinsel engelli bir birey ile sportif etkinlik yapma (t=.125; p>.05), öğrencilerin zihinsel engelli bir tanıdığının olması (t=.185; p>.05), yaş (f=1.773; p=.173; p>.05) ve sınıf (f=.525; p=.666; p>.05) değişkenleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmemiştir. Sonuç: Sonuç olarak katılımcı öğrencilerin farkındalık düzeyleri çoğunlukla yüksektir. Kadınlar, erkeklere göre; zihinsel engelli bir tanıdığı olanlar, zihinsel engelli bir tanıdığı olmayanlara göre; daha önce zihinsel engelli bir birey ile sportif etkinlik yapmış olanlar, daha önce zihinsel engelli bir birey ile sportif etkinlik yapmamış olanlara göre; aktif spor yapmayan öğrenciler, aktif spor yapanlara göre daha yüksek farkındalık seviyesine sahiptir. Anahtar Kelimeler: Farkındalık, Zihinsel Engelli Bireyler, Spor, Zihinsel Engellilerde Spor
Beslenme dostu okullardaki engelli sporcuların beslenme davranışlarının incelenmesi
Amaç: Bu araştırma Beslenme Dostu Okul Projesinin etkinliğini ve engelli sporcu öğrencilerin beslenme davranışı alışkanlıklarının analiz edilmesi amacıyla yapılmıştır. Materyal Metot: Araştırma nicel araştırma yöntemlerinden genel tarama modelli kesit alma yaklaşımı kullanılan betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın evrenini 2021-2022 Eğitim öğretim yılında Malatya ilinde Millî Eğitim Bakanlığı'na bağlı Beslenme Dostu Okul sertifikasına sahip 232 resmi okul ve bu okullarda eğitim gören 848 öğrenci oluşturmaktadır. Çalışmanın örneklem verisi, bu okullarda eğitim gören 142'si kız ve 180'i erkek öğrenci olmak üzere toplamda 322 engelli sporcu bireyden oluşmaktadır. Öğrencilere, aile soru formu, Çocuk Beslenme Öz-yeterlik Ölçeği ve Beslenme Davranış Ölçeği uygulanmıştır. Bulgular: Elde edilen bulgular, öğrencilerin cinsiyet, anne baba durumu, baba eğitim durumu, anne ve baba sağlık durumu değişkenine göre Beslenme Öz-Yeterlik Ölçeği ve Beslenme Davranış Ölçeği puan ortalamaları arasında istatiksel olarak anlamlı farklılık olduğunu işaret etmektedir. Ayrıca ekonomi ve anne eğitim durumu değişkenlerine göre beslenme öz-yeterlik ölçeği puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu fakat beslenme davranış ölçeği puan ortalamaları arasında istatiksel olarak anlamlı farklılık olmadığı gözlenmektedir. Sonuç: Eğitimli ailelerin çocuklarının daha doğru beslenme alışkanlıkları sergilediği ve ekonomik durumu iyi ebeveynlerin çocuklarının daha sağlıksız beslendiği çıkarımı yapılabilir. Kadın katılımcıların beslenme yetkinliğinin ve beslenme davranışlarının erkeklere göre daha pozitif yönde olduğu dikkatleri çekmektedir. Anahtar Kelimeler: Beslenme Alışkanlığı, Beslenme Dostu Okul, Engelli, Spor.
Spor tesislerinin ve eğitim kurumlarının erişilebilirlik standartlarına göre incelenmesi
Amaç: Bu araştırmanın amacı spor tesislerinin ve eğitim kurumlarının engelliler açısından erişilebilirlik standartlarına uygunluğunun incelenmesidir. Materyal ve metot: Araştırma, tekil tarama modeli kullanılarak, kesit alma yaklaşımından faydalanılarak tasarlandı. Araştırmanın evrenini Malatya ilinin Yeşilyurt ilçesi sınırları içerisindeki eğitim kurumları ve spor tesisleridir. Araştırmanın örneklemi bu evrende ki 39 İlkokul, 17 Ortaokul, 4 Lise ve 4 Spor tesisi dahil edilerek oluşturuldu. Tesis ve eğitim kurumlarının uygunluğu Engelliler İçin Evrensel Standartlar Kılavuzu'na göre değerlendirildi. Elde edilen veriler SPSS 25.0 paket programı kullanılarak analiz edildi. Bulgular: Engelliler için binaların uygunluk durumuna göre yapılan incelemede bazı ilkokul ve ortaokulların uygun olmadığı belirlendi. Binalarda görme engelliler için hissedilebilir yüzey, merdivenlerde tutunma küpeştesi ve asansör olup olmaması üzerine yapılan incelemede liselerin uygun olmadığı belirlendi. Binalardaki zeminin ve derslik kapılarının engeliler için uygunluğu üzerine yapılan incelemede tüm lise, ortaokul ve spor tesislerinin uygun olduğu ancak zeminin 2 ilkokulda dersliklerinde 1 ilkokulda uygun olmadığı belirlendi. Binalardaki masa ve sıraların engeliler için uygunluğuna göre yapılan incelemede sadece spor tesislerinin %100 oranla uygun olduğu belirlendi. Binalarda engelli tuvaleti olup olmaması durumuna göre yapılan incelemede okullardan 7'sinde, spor tesislerinde 2'sinde uygun olmadığı belirlendi. Son olarak aydınlatmaların uygunluğu üzerine inceleme sonrasında tüm binaların uygun olduğu belirlendi. Sonuç: İncelenen spor tesislerinden ve eğitim kurumlarından bazıları engellilerin, kullanımı açısından yetersizdir. Özellikle ilkokul düzeyinde eğitim verilen binaların birçoğunun lise ve spor tesislerine oranla daha yetersiz bulunmuştur. Anahtar Kelimeler: Engelli Bireyler, Erişebilirlik, Engelliler İçin Eğitim
Eğitilebilir düzeydeki zihinsel engelli çocukların sportif etkinliklere katılım durumlarına göre sosyal uyum ve becerilerinin incelenmesi (Malatya ili örneği)
Amaç: Bu çalışmanın amacı sportif etkinliklere katılım durumlarına göre eğitilebilir düzeydeki zihinsel engelli çocukların sosyal uyum ve becerilerinin belirlenen yöntemlerle incelenmesidir. Sportif etkinliklere katılımın eğitilebilir düzeydeki zihinsel engelli çocukların sosyal uyum ve becerileri üzerine olumlu etki edeceği düşünülmüş olup yapılan çalışma bu hipotezi doğrulamayı amaçlamıştır. Materyal ve Metot: Araştırmaya Malatya ilinde ikamet eden, sportif etkinliklere katılan 53 ve sportif etkinliklere katılmayan 39 olmak üzere toplamda 92 eğitilebilir zihinsel engelli çocuk katılmış. Araştırmada veri toplama aracı olarak eğitilebilir zihinsel engelli çocukların yaş, vücut ağırlığı, boy uzunluğu ve cinsiyetlerini içeren demografik özellikleri tespit etmek için bilgi toplama formu ve eğitilebilir zihinsel engelli çocukların sosyal uyum ve beceri düzeyini ölçmek için Sosyal uyum ve Beceri Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 22.0 istatistik paket programında yapılmıştır. Bulgular: Araştırmadan elde edilen bulgulara göre sosyal uyum ve beceri ölçeğinin cinsiyete göre, yaş grubuna göre anlamlı farklılıkların olmadığı (p>0.05), ders dışı etkinliklere katılma durumu, sportif etkinliklere katılma durumu ve haftalık spor yapma durumlarında ise anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. (p<0.05) Sonuç: Araştırmamız sonucunda ise eğitilebilir düzeydeki zihinsel engelli bireylerin sosyal uyum ve becerilerinde cinsiyetin ve yaş grubunun etkili olmadığı, ders dışı etkinliklere katılma durumunun, sportif etkinliklere katılma durumunun ve haftalık spor yapma durumunun ise eğitilebilir düzeydeki zihinsel engelli bireylerin sosyal uyum ve becerilerine etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Sosyal Uyum, Sportif Etkinlik, Zihinsel Engelli
Sportif aktivitelere katılan işitme engelli öğrencilerin sosyalleşme düzeylerinin incelenmesi (Malatya il örneği)
Amaç: Bu araştırmanın amacı, sportif aktivitelere katılan işitme engelli öğrencilerin sosyalleşme düzeylerini belirlemektir. Materyal ve Metot: Bu araştırma, sportif aktivitelere katılan işitme engelli öğrencilerin sporla sosyalleşme düzeylerinin belirlenmesine yönelik olarak nicel araştırma yöntemlerinden betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Katılımcıların sosyalleşme düzeylerinin belirlenmesi için Şahan tarafından geliştirilen Sosyalleşme Ölçeği kullanılmıştır. Bulgular: Araştırma bulgularına göre, katılımcıların sosyalleşme puanları yaş, cinsiyet, aile gelir durumu, devam ettiği okul, spor yılı, anne eğitim, baba eğitim, değişkenlerine göre anlamlı fark bulunamazken (p>0,05); spor yapıyor musunuz değişkenine göre ise anlamlı fark tespit edilmiştir (p<0,05). Sonuç: Çalışmanın sonuçlarına göre spor yapan işitme engelli öğrencilerin sosyalleşme puanlarının spor yapmayan işitme engelli öğrencilere göre daha yüksek olduğu anlaşılmıştır. Dolayısıyla sporun işitme engelli öğrencilerde olumlu katkısı olduğu söylenebilir. Anahtar Kelimeler: İşitme Engelli, Öğrenci, Sosyalleşme, Sportif Aktivite
Okul müdürlerinin engelli bireylere karşı tutumunun incelemesi: nitel bir çalışma
Amaç: Bu çalışmanın amacı, okul yöneticilerinin engelli bireylerin normal eğitim sınıflarına dahil edilmesine yönelik tutumlarını ve tutumlarını etkileyebilecek olası faktörleri ortaya çıkarmaktır. Materyal ve Metot: Verilerin toplanması için yarı yapılandırılmış görüşme soruları kullanılmıştır. Araştırmaya 23 okul yöneticisi ile gerçekleştirilmiştir. Veri toplama, Gaziantep ili Şahinbey ilçesindeki resmi orta okulların yöneticileri ile yapılmıştır. Bulgular: Araştırma sonucuna göre; pozitif tutumda okul müdürlerinin çoğunluğu her birey bir engelli adayı kapsamında yaklaştıklarını belirtmişlerdir. Bu durumu, engelli bireylerin hayata sağlıklı bireylere göre daha geriden başlamaları ve eksik olmalarında kaynaklı yaklaştıklarını da beyan ettikleri görülmektedir. Diğer yandan aile de engelli bireyin olması da okul müdürlerinin tutumlarının da etkili olduğu görülmektedir. Negatif tutumda ise okul müdürleri; engelli bireylerde sürekli bir alınganlık, bir aşağılık psikolojisi ile karşı karşıya kalındığından kaynaklı durumları belirttikleri görülmektedir. Engelli bireylerde karşılaşılan sorunlara ilişkin görüşlerde en fazla iletişim yoluyla çözüm sağladıklarını ifade ettikleri görülmektedir. Diğer yandan sorunların çözümüne yönelik en fazla engelli bireylere değer verildiği çıkmıştır. Ayrıca iletişim halinde oldukları ve diğer yandan kendilerinin engeline uygun görev verdiklerini de beyan ettikleri görülmektedir. Engelli bireylerle ilgili yapılan düzenlemeler/iyileştirmelerde en fazla kullanım alanlarının kolaylaştırılması gerektiği ortaya çıkmıştır. Diğer yandan psikolojik destek verdikleri, iletişimde oldukları, engelli rampadan asansöre kadar kolaylaştırmanın öneminden bahsedildiği ifade edilmiştir. Engelli bireylere kurum olarak sağlanan örgütsel desteklerde en fazla diğer çalışanlara farkındalığı artırıcı eğitimlerin verilmesini ifade ettikleri ortaya çıkmıştır. Ayrıca engelli bireylerin sosyal yönünün gelişmesi ve diğer bireylerle iletişiminin iyi olması adına etkinlikler düzenlendiği ifade edilmektedir. Engelli bireylerin en önemli becerisi olarak iletişimleri olduğu öne çıktığı ve iş ahlaklarının çok iyi olduğu okul müdürleri tarafından vurgulanmaktadır. Son olarak, diğer bireyler ile engelli bireylere yönelik tutumlardaki fark kavramına ilişkin görüşlerde bir kısım okul müdürleri pozitif ayrımcılık yaptıklarını dile getirirken karşıt görüşteki okul müdürleri ise davranış anlamında aynı, engel durumlarına özgü görevlerde engeline uygun görevler verildiğini ifade ettikleri ortaya çıkmıştır. Sonuç: Bu araştırmanın sonucunda, okul yöneticilerinin engelli bireylerin normal eğitim sınıflarına dâhil edilmesine yönelik tutumları olumlu olduğu bulunmuştur. Anahtar Kelimeler: Engelli Birey, Durum Çalışması, Okul Yöneticisi
Beden eğitimi ve spor yüksekokul öğrencilerinin, kaynaştırma öğrencilerine karşı tutum ve öz duyarlılıklarının incelenmesi
Amaç: Bu çalışmanın amacı, beden eğitimi ve spor yüksekokul öğrencilerinin, kaynaştırma öğrencilerine karşı tutum ve öz duyarlılıklarını çeşitli değişkenler açısından incelenmesidir. Materyal ve Metot: Araştırmamıza Batman Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokul (BESYO) bünyesinde eğitim gören öğrencilerden 123'ü erkek, 103'ü kadın olmak üzere toplam 226 öğrenci katılmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilerden verilerin toplanması için Aksüt ve ark., tarafından geliştirilen "Kaynaştırmaya İlişkin Görüşler" ölçeği ve Neff tarafından geliştirilen, Türkçeye uyarlama geçerlilik çalışması Akın ve ark., tarafından yapılan "Öz Duyarlılık" ölçekleri kullanılmıştır. Verilerin istatistiki analizi SPSS 24.0 programı kullanılarak yapılmış,veriler normal dağıldığı için parametrik testlerden Independed Sample T testi, One-Way Anova testleri, Post-hoc testi için TUKEY HSD testi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan BESYO öğrencilerin kaynaştırma öğrencilerine yönelik tutumlarının sınıf düzeyi, yaş grubu, kaynaştırma eğitimi konusunda bilgiye sahip olması, kaynaştırma eğitimi dışında özel eğitimle ilgili ders alınması, kaynaştırma öğrencisiyle çalışmış olma, ailede veya çevrede özel gereksinimli birey olması, özel gereksinimli bireylerin kaynaştırma eğitimine katılımının desteklenmesi gibi kriterlere göre anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir (p<0.05). Fakat cinsiyet, kaynaştırma sınıflarında staj yapılması ve daha önce kaynaştırma dersi almış olma kriterlerine göre ise anlamlı farklılıklar tespit edilmemiştir (p>0.05). BESYO öğrencilerin öz duyarlılıklarının cinsiyet, sınıf düzeyi, kaynaştırma eğitimi konusunda bilgiye sahip olması, özel gereksinimli bireylerin kaynaştırma eğitimine katılımının desteklenmesi gibi kriterlere göre anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir (p<0.05).Yaş grubu, daha önce kaynaştırma dersi almış olma, kaynaştırma eğitimi dışında özel eğitimle ilgili ders alınması, kaynaştırma sınıflarında staj yapılması, kaynaştırma öğrencisiyle çalışmış olma, ailede veya çevrede özel gereksinimli birey olması kriterlerine göre ise anlamlı farklılık tespit edilmemiştir (p>0.05). Sonuç: Yapılan araştırmalar sonucunda BESYO öğrencilerin kaynaştırma öğrencilerine yönelik tutumlarının kaynaştırma öğrencileriyle yakından ilgili olmaları durumunda arttığı, yaş ve sınıf düzeyi arttıkça tutumun arttığı, kız öğrencilerin erkek öğrencilere göre daha duyarlı olduğu, kaynaştırma konusunda eğitim alanların duyarlılıklarının daha fazla olduğu ve sınıf düzeyi arttıkça öz duyarlılıkların arttığı sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: BESYO, Öz Duyarlılık, Kaynaştırma, Tutum