Theses supervised by Doç. Dr. Mürsel Biçer
12 theses · Gaziantep University
Bireysel ve takım sporları ile uğraşan sporcularda aktif ve pasif ısınmanın anaerobik güç üzerine etkisi
Bu çalışma, bireysel ve takım sporları ile uğraşan sporcularda aktif ve pasif ısınmanın anaerobik güç üzerine etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmamıza, bireysel ve takım sporları ile uğraşan 24 erkek sporcu gönüllü olarak katılmıştır. Gönüllerin yaş, boy, kilo ve alt ve üst ekstremite anaerobik güç ölçümleri alınmıştır. Sporculara ısınmasız (kontrol), aktif ısınmalı ve masaj ile pasif ısınmalı 3 farklı protokol uygulanmıştır. Uygulamalar arasında 24 saat dinlenme verilmiştir. Her uygulanmanın ardından alt ve üst ekstremite için anaerobik güç testi Wingate protokolü ile uygulanmıştır. Alt ekstremite için Monark 894E, üst ekstremite için Monark 891E kefeli bisiklet ergometreleri kullanılmıştır. Isınma uygulamaları arasındaki farkın analizi için tekrarlı ölçümlerde tek yönlü varyans analizi ve farklılığın hangi grup uygulamasında olduğunun belirlenmesi için Post-Hoc LSD düzeltme testi kullanıldı. Elde ettiğimiz veriler doğrultusunda, sporcuların kontrol, pasif ve aktif ısınma uygulamalarında ölçülen alt ve üst ekstremite anaerobik güç testinde anaerobik güç, rölatif anaerobik güç, anaerobik kapasite ve relatif anaerobik kapasite değerlerinde aktif ısınma uygulaması ile kontrol uygulaması arasında aktif ısınma uygulaması lehine anlamlı farklılık saptanmıştır (p<0.05). Sonuç olarak üç farklı ısınma protokolünün alt ve üst ekstremite anaerobik güç parametrelerine etkisi incelendiğinde; hiç ısınma yapılmayan ve pasif ısınma yapılan uygulamalara göre aktif ısınmanın yer aldığı ısınma protokolünün anaerobik gücü olumlu yönde etkilediği söylenebilir.
Obez bireylerde egzersizin vücut kompozisyonu ve yaşam kalitesi üzerine etkisi
Bu çalışmanın amacı, obez bireylere uygulanan 12 haftalık egzersiz programının vücut kompozisyonu ve yaşam kalitesi üzerine etkisini araştırmaktır. Çalışmaya 23-66 yaşları arasındadeney grubu(n=21; 10 erkek, 11 bayan) yaş ortalamaları:44.52 ±9.88 yıl ve kontrol grubu ise(n=25; 12 erkek, 13 bayan) yaş ortalamaları:43.68±10.93 yıl olmak üzere toplamda 46 obez birey katılmıştır.Deney grubuna haftada 4 gün olmak üzere 12 haftalık yürüyüş ve koşuları içeren aerobik egzersiz programı uygulanmıştır. Kontrol grubuna ise her hangi bir egzersiz programı uygulanmamıştır.Her iki gruba da çalışmanın bir hafta öncesi ve bir hafta sonrasında vücut kompozisyonlarının belirlenebilmesi için bioelektrikselempedans analizörü (InBody230, InBody Co. Ltd., USA) ile ölçümleri yapılmıştır. Yaşam kalitesini belirlemek için ise SF-36 testi uygulanmıştır.Verilerin analizinde ikili grupların karşılaştırılmasında ön test ve son test farkı alınarak bağımsız t-testi uygulanmıştır. Her grubun ön test ve son testlerinin karşılaştırılmasında bağımlı t-testi kullanılmıştır. Elde ettiğimiz bulgular doğrultusunda, deney grubunun ön test ve son test sonuçları incelendiğinde bütün vücut kompozisyonu ve SF-36 yaşam kalite ölçeği parametrelerinde olumlu yönde istatistiksel olarak anlamlı bir değişim görülmüştür (p<0.05). Kontrol grubunun ön test ve son test sonuçlarına göre, vücut kompozisyonu parametrelerinde anlamlı bir farklılık tespit edilmezken (p>0.05), SF-36 yaşam kalitesi ölçeği sonuçlarında anlamlı bir düşüş saptanmıştır (p<0.05). Deney ve kontrol grubunun ön test ve son test farkları gruplar arasında karşılaştırıldığında bütün vücut kompozisyonu parametrelerinde ve SF-36 yaşam kalite ölçeği alt boyutlarında deney grubu lehine anlamlı bir değişim belirlenmiştir (p<0.05).Sonuç olarak 12 haftalık düzenli yürüyüş ve koşu egzersizlerinin obez bireyler üzerinde vücut kompozisyonu parametrelerini ve yaşam kalitesini olumlu yönde etkilediği söylenebilir. Anahtar Kelimeler: Obezite, vücut kompozisyonu, yaşam kalitesi, egzersiz, aerobik antrenman
14-16 yaş grubu Irak'lı ve Türk erkek çocukların spora özgü başarı motivasyonu düzeylerinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı, 14-16 yaş grubu Irak'lı ve Türk erkek çocukların başarı motivasyonu farklılıklarını çeşitli kişisel özellikler açısından ortaya koymaktır. Çalışma grubu 14-16 yaş grubunda olan ve futbol branşı ile uğraşan 155 (67 Irak'lı, 88 Türk) çocuk oluşturmaktadır. Iraklı çocukların yaş ortalaması 15.25±.79, boy ortalaması 156.0±8.49, vücut ağırlığı ortalaması 54.73±7.99, Türk çocukların yaş ortalaması 15.23±.75, boy ortalaması 157.91±8.49, vücut ağırlığı ortalaması 54.36±6.67 olarak belirlenmiştir. Araştırma bulgularının elde edilmesinde Spora Özgü Başarı Motivasyonu Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 22.0 programından yararlanılmış, ikili grupların karşılaştırmasında independent samples t testi, çoklu grupların karşılaştırmasında One Way anova testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, Türk çocukların güç gösterme güdüleri ve başarıya yaklaşma güdüleri anlamlı bir şekilde yüksek çıkarken, başarısızlıktan kaçınma güdüsü alt boyutunda Iraklı çocukların daha yüksek puan elde ettikleri görülmüştür. Dolayısıyla Irak'lı çocukların başarısızlıktan kaçınma güdüsü, başarma güdüsü puanlarından yüksek çıkmıştır ve Irak'lı çocukların yarışma durumlarından uzaklaşma eğilimi gösterdikleri söylenebilir. Bu durum, ülkelerinde yaşanan iç karışıklık ve olumsuz olayların kişisel olarak çocukların psikolojilerine olumsuz yansıması ve kendilerine olan güvenlerinin düşük olmasından kaynaklanabilir. Ayrıca, çalışmada elde edilen korelasyon sonuçlarına göre, çocuklarda fiziksel yapının (boy ve vücut ağırlığı) gelişmişliği güç gösterme ve başarıya yaklaşma güdülerini arttırırken, başarısızlıktan kaçınma güdülerini de azalttığı söylenebilir.
Kadın futbolcularda sportif masajın fiziksel ve psikolojik etkileri
Bu çalışma, kadın futbolcularda sportif masajın fiziksel ve psikolojik etkilerinin ne düzeyde olduğunu belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiş olup, çalışmada fiziksel özelliklerde üst ve alt ekstremite anaerobik güç, statik sağ, sol ve çift ayak denge, dinamik sağ ve sol ayak denge, esneklik, 20 m ve 30 m sürat, psikolojik özelliklerden de sportif güdülenme ve durumluk kaygı özellikleri ele alınmıştır. Çalışmada kullanılan denek gurubu, Gaziantep ilinde 18-25 yaşları arasında, çeşitli kulüplerde aktif olarak futbol oynayan sağlıklı kadın sporcular arasından gönüllü olanlardan randomize olarak seçilen toplam 19 sporcudan oluşmaktadır. Ölçümler 2015-2016 futbol sezonu bitiminde antrenmanların ve müsabakaların sona erdiği dönemde 3'er gün arayla yapıldı. Sporculara herhangi bir antrenman veya diyet program uygulanmadı. Psikolojik özellikler için Sporda Güdülenme Ölçeği ile Durumluk Kaygı Envanteri kullanılmıştır. İstatistik analizler için SPSS 22.00 bilgisayar programından yararlanılmıştır. Çalışmanın sonucunda, egzersiz öncesi yapılan ısınma programlarına masaj uygulanmasının da eklenmesi ile anaerobik güç, denge, sürat ve esneklik değerlerini olumlu yönde etkilediği, psikolojik açıdan da uyaran yaşamaya yönelik güdülenme düzeyini arttırdığı ve durumluk kaygı düzeyini de olumlu yönde etkilediği sonuçlarına ulaşılmıştır. Sonuç olarak, kadın futbolcularda masaj+ısınma uygulamasının, diğer uygulamalara nazaran fizyolojik, fiziksel ve psikolojik performansları olumlu yönde etkilediği ve bu alanda yapılacak olan çalışmalara katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Türkiye ve Iraktaki spor işletmelerinde hizmet kalitesi anlayışının incelenmesi
Bu çalışma, Türkiye ve Irakta bulunan spor merkezlerine giden üyelerin, spor merkezleri ile ilgili algılanan ve beklenen hizmet kalitesinin değerlendirilmesine yönelik olarak gerçekleştirilen betimsel bir çalışmadır. Araştırma evreni, Türkiye'de Gaziantep, Irakta Erbil kentlerinde bulunan spor merkezlerine devam eden bireylerden oluşmaktadır. Örneklem grubu ise 500 Türk ve 179 Iraklı'dan oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak, spor merkezlerinde verilen hizmetlerin kalitesini belirlemek amacıyla Lam (2000) tarafından geliştirilen ve Gürbüz ve arkadaşları (2005) tarafından Türkçeye uyumluluk çalışması yapılan Hizmet Kalitesi Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Ölçeklerden elde edilen veriler bilgisayar ortamına kodlanıp SPSS 22.0 programından yararlanılarak istatistiksel analizler yapılmıştır. İkili grupların karşılaştırılmasında Independent Samples t testi, çoklu grupların karşılaştırılmasında One-Way ANOVA testi kullanılmıştır. Çoklu gruplarda anlamlı farklılığın hangi gruplardan kaynaklandığını belirlemek amacıyla da Post Hoc LSD testi kullanılmıştır. SERVQUAL puanlarının oluşturulması için, algılanan hizmet puanından beklenen hizmet puanı çıkarılarak + ve - değer alabilen SERVQUAL puanı elde edilmiştir. Sonuç olarak, araştırma grubunun hem Türkiye'de hem Irak'ta çalışmada ele alınan spor merkezlerine yönelik hizmet kalitesi anlayışları olumsuzdur. Zira servqual puanları tüm alt boyutlarda negatif çıkmıştır. İki ülke arasında yapılan karşılaştırmada Türkiye'deki spor işletmelerinin hizmet kalitesi puanlarının daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Türklerde kadınların erkeklere göre personel ve soyunma odası hizmetlerinden yüksek beklentileri bulunurken, personel ve programdan daha iyi hizmet algıladıkları bulunmuş, Iraklı erkeklerin ise soyunma odasına yönelik beklentileri yüksek bulunurken, tüm alt boyutlarda kadınlardan daha yüksek bir hizmet kalitesi algıları olduğu görülmüştür. Iraklı grubun personel alt boyutunda gelir durumu yüksek olanların personel hizmetlerinden beklenti puanlarının daha yüksek olduğu gözlemlenmiştir. Türk grubunda gelir durumu orta ve yüksek olanların uygulanan programa yönelik hizmet kalitesi algılarının daha olumlu olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Benzer şekilde gelir durumu yüksek olanların soyunma odası algılarınında daha olumlu olduğu belirlenmiştir. Irak grubunun beklenen ve algılanan hizmet kalitesinde eğitim seviyesi açısından pek farklılık görülmezken, Türk grubunda eğitim seviyesinin yükselmesine paralel olarak beklenti puanı artmakta, algı puanlarının azalmakta olduğu görülmüştür. Spor merkezine üyelik süresi yüksek olanların hizmet kalitesi algılarınında yüksek olduğu belirlenmiştir. Tesis kullanım sıklığı açısından beklenen hizmet kalitesi puanlarında her iki ülkedeki bireylerin görüşlerinde herhangi bir farklılığa rastlanamazken, algılanan hizmet kalitesi puanlarına göre her iki ülkede de spor tesislerinde uygulanan programdan memnuniyet düzeyi yüksek olanların tesisi daha çok kullandıkları tespit edilmiştir. Spor merkezini günlük kullanım süresi açısından algılanan hizmet kalitesi puanlarında, günlük kullanım süresi 1 saatten az olanların soyunma odası boyutunda düşük bir hizmet kalitesi algısına sahip oldukları sonucuna ulaşılmıştır.
8 haftalık TRX ekipmanı ilen yapılan statik ve dinamik egzersizlerin denge ve anaerobik performans üzerine etkileri
ÖZET 8 HAFTALIK TRX EKİPMANI İLE YAPILAN STATİK VE DİNAMİK EGZERSİZLERİN DENGE VE ANAEROBİK PERFORMANS ÜZERİNE ETKİLERİ Süleyman ANBARCI Yüksek Lisans Tezi, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı Tez Danışmanı: Doç. Dr. Mürsel BİÇER Haziran 2018, 73 sayfa Bu çalışmanın amacı, TRX ekipmanı ile yapılan statik ve dinamik egzersizlerin denge ve anaerobik performans üzerine etkilerini araştırmaktır. Çalışmaya Gaziantep Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu öğrencisi 35 gönüllü katıldı. TRX statik antrenman grubu (TRXS), TRX dinamik antrenman grubu (TRXD) ve Core Antrenman grubuna (CAG) 8 hafta ve haftada 3 gün kuvvet antrenmanları uygulandı. Kontrol grubuna (KG) ise herhangi bir antrenman programı uygulanmadı. Gruplara dinamik denge ve Wingate alt ekstremite ve üst ekstremite anaerobik performans testleri uygulandı. Grupların ön test-son testleri arasında; TRXS, TRXD ve CAG gruplarının genel denge, üst ekstremite anaerobik güç ve alt ekstremite anaerobik güç değerlerinin ortalamalarının son test lehine istatistiksel farklılık gösterdiği tespit edilmiştir (p<0.05). Ayrıca genel denge, üst ekstremite anaerobik güç ve alt ekstremite anaerobik güç değerlerinin gruplara göre istatistiksel fark göstermediği tespit edilmiştir (p>0.05). Üst ekstremite anaerobik güç grup*zaman etkileşimi istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0.05). Sonuç olarak TRX statik, TRX dinamik ve core antrenmanlarının anaerobik güç ve denge değerleri bakımından pozitif yönde etkileri olduğu söylenebilir. Anahtar Sözcükler: Anaerobik güç, Core, Denge, TRX.
Spor bilimleri alanında özel yetenek sınavına giren adayların çoklu zeka alanlarının incelenmesi
Sporda başarılı olmak ve fark yaratmak için zekanın önemli olduğu son yıllardaki araştırmalarda karşımıza çıkmaktadır. Zeka bir sporcunun ileri seviyelere gelmesinde önemli bir etkendir. Buradan hareketle araştırmanızda Spor Bilimleri Fakültesi özel yetenek sınavına giren adayların zeka türlerinin ve durumlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırmanın evrenini Türkiye'deki Spor Bilimleri Fakülteleri ve Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu özel yetenek sınavına giren adaylar, örneklemi ise Gaziantep Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu özel yetenek sınavına giren adaylar oluşturmuştur. Araştırmada Gardner (1993)'ın Çoklu Zekâ Kuramında bahsettiği sekiz tür zeka incelenmiştir. Puanları 32-40 arası olanlar çok gelişmiş, 24-31 arası olanlar gelişmiş, 16-23 arası olanlar orta düzeyde gelişmiş, 8-15 arası olanlar biraz gelişmiş, 0-7 arası olanlar da gelişmiş değil, şeklinde değerlendirmeye alınmıştır.Verilerin normallik durumlarına bakılmış ve verilerin normal dağılım gösterdiği tespit edilmiştir. Verilerin analizinde yüzde, frekans, Independent Sample T testi ve One Way Anova testleri kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarında cinsiyet, yaş, ekonomik durum, spor branşı ve beden eğitimi ve spor bölümüne yerleşme değişkenlerinde istatistiksel olarak anlamlı sonuçlar bulunmuştur. Sonuçta, erkeklerin doğa zekası kadınlardan daha yüksek; beden eğitimi ve spor yüksekokuluna yerleşenlerin doğa zekası kazanmayanlardan daha yüksektir. Yaş arttıkça sözel zeka artmakta, 23-25 yaş arasındaki adayların görsel zekası, doğa zekası, sosyal zekası ve bedensel zekalarının daha gelişmiş olduğu bulunmuştur. Ekonomik durumu kötü olanların müzik zekası daha gelişmiştir. Spor branşı olarak hentbol ve basketbol branşındaki adayların içsel zekasının daha gelişmiş olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Spor, Spor bilimleri, Çoklu Zeka, Özel yetenek.
Farklı branşlarda spor yapan 11-13 yaş grubu çocukların 2D:4D parmak oranlarının sportif performansla ilişkisinin incelenmesi
Bu çalışma, farklı branşlarda spor yapan 11-13 yaş grubu çocukların 2D:4D parmak oranlarının sportif performansla ilişkisinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Çalışmaya düzenli antrenman yapan 11-13 yaşlarında farklı branşlardan (futbol,voleybol,basketbol, atletizm,yüzme) 37 bayan ve 57 erkek sporcu toplam 94 kişi gönüllü olarak katıldı. Çalışmaya katılan deneklerin yaş,boy,kilo,vücut kitle indeksi,vücut yağ yüzdesi,sağ ve sol el 2.ve 4. parmak uzunluğu,dikey sıçrama,30 sn. mekik ve şınav,sırt,bacak,pençe kuvveti, esneklik,20 m sprint,çabukluk,20 m mekik koşusu, denge ve anaerobik güç testleri uygulandı. İkili grupların karşılaştırılmasında bağımsız t-testi uygulandı. Değişkenler arasındaki ilişkinin kontrolü için Pearson korelasyonu yapıldı. Çalışmaya katılan araştırma grubunun yaş ortalaması 11.79±0.41 yıl, vücut ağırlığı 41.77±9.81 kg, boy uzunluğu ortalaması 151.52±8.87 cm, VKİ ortalaması 18.01±3.00 kg/m2, VYY ortalaması %12.82±4.03, sağ el 2D:4D ortalaması 1.00±0.03, sol el 2D:4D ortalaması 1.00±0.03, dikey sıçrama ortalaması 28.86±5.37 cm, 30 sn. mekik ortalaması 23.93±4.56 adet, 30 sn. şınav ortalaması 19.12±7.03 adet, sağ el kavrama kuvveti ortalaması 19.32±4.48 kg, sol el kavrama kuvveti ortalaması 17.98±4.23 kg, sırt kuvveti ortalaması 53.51±11.25 kg, bacak kuvveti ortalaması 50.54±10.73 kg, esneklik ortalaması 16.88±6.56 cm, 20 m sprint ortalaması 3.55±0.31 sn, çabukluk ortalaması 17.97±1.38 sn, maxVO2 ortalaması 42.38±7.31 ml/kg/dk, denge ortalaması 1.89±0.79 puan, anaerobik güç ortalaması 217.24±65.72 W olarak belirlendi. Cinsiyet değişkeni açısından sağ ve sol el 2D:4D oranında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık görülmedi (p>0.05). 2D:4D parmak uzunlukları oranının sportif performans parametreleri ile korelasyonu incelendiğinde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki gözlenmemiştir (p>0.05). Sonuç olarak; 11-13 yaş grubu erkek ve bayan sporcu bireylerde 2D:4D parmak oranlarının sportif performans açısından belirleyici olmadığı ve performans parametreleri ile ilişkili olmadığı söylenebilir.
12–14 yaş grubu bayan hentbolculara uygulanan sekiz haftalık pliometrik antrenmanların anaerobik güç denge ve sprint performansı üzerine etkisi
Bu çalışmanın amacı, 8 haftalık pliometrik antrenmanların, 12- 14 yaş grubu bayan hentbolcuların anaerobik güç, denge ve sprint performansı üzerine olan etkilerini araştırmaktır. Çalışmaya 12- 14 yaşları arasında toplam 28 hentbol oyuncusu dahil edildi. Hentbol oyuncuları deney (n=14, yaş: 13.07±0.83) ve kontrol (n=14, yaş: 13.07± 0.83) grubu olmak üzere 2 gruba ayrılmıştır. Deney grubuna sekiz haftalık, haftada üç gün pliometrik antrenman programı hentbol antrenmanı ile birlikte uygulanmıştır. Kontrol grubu ise düzenli olarak hentbol antrenmanlarına devam etmiştir. Her iki gruba da çalışmanın bir hafta öncesi ve sonrasında yaş, boy, kilo, anaerobik güç, denge ve 30 metre sprint testi ölçümleri yapıldı. Denge ölçümü için izokinetik denge testi yapıldı. Anaerobik güç için ise Wingate testi uygulandı. Verilerin analizi için Paired Samples T testi ve İndependent Samples T testi kullanıldı. Sonuç olarak; grupların ön test ve son test ölçümleri arasında; anaerobik güç, denge ve sprint değerlerinde deney grubu lehine p<0.05 düzeyinde anlamlılık saptanmıştır Deney grubunun ön test ve son testi karşılaştırıldığında anaerobik güç, denge ve sprint ölçümlerinde p<0.05 düzeyinde istatistiksel açıdan anlamlılık tespit edilmiştir. Kontrol grubunun anaerobik güç ve denge ölçümlerinde ön test ve son testleri arasında istatistiksel olarak anlamlılık saptanmamıştır (p>0.05). 12-14 yaş grubu bayan hentbolculara uygulanan 8 haftalık pliometrik antrenmanların anaerobik güç, denge ve sprint performansı üzerine olumlu etkileri olduğu düşünülebilir.
12-14 yaş grubu çocuklara uygulanan 6 haftalık hokey antrenmanlarının fiziksel ve fizyolojik özellikler üzerine etkisi
Bu çalışmanın amacı, 12-14 yaş grubu çocuklara uygulanan 6 haftalık hokey antrenmanlarının fiziksel ve fizyolojik özellikler üzerine etkisini araştırmaktır. Çalışmaya 12-14 yaş arasında Gaziantep ilindeki hokey oyuncuları dahil edildi. Oyunculara 6 haftalık hazırlık dönemi antrenman programı uygulandı. Araştırmamızda hokey oyuncularının; yaş, boy uzunluğu ve vücut ağırlığı, sırt kuvveti, bacak kuvveti, el kavrama kuvveti, şınav, mekik, dikey sıçrama, vücut yağ yüzdesi, durarak uzun atlama, MaxVO2, aerobik ve anaerobik güç testleri uygulandı. Elde edilen verilerin değerlendirilmesinde SPSS 16.0 istatistik programı kullanıldı. Araştıma grubunun ön test ve son test arasındaki analiz için Paired Samples T tesi uygulandı. Gönüllülerin hazırlık dönemi ön test ve son test ölçümlerine göre; vücut yağ yüzdesi, sağ el ve sol el kavrama kuvveti, sırt kuvveti, dikey sıçarama ve anaerobik güç parametrelerinde istatistiksel anlamlılık bulunmuştur (p<0.05).Gönüllülerin hazırlık dönemi ön test ve son test ölçümlerine göre; vücut ağırlığı, vücut kitle indeksi, bacak kuvveti, MaxVO2, şınav, mekik ve durarak uzun atlama parametrelerinde istatistiksel anlamlılık bulunmamıştır (p>0.05).Sonuç olarak sezon öncesi uygulanan 6 haftalık hazırlık dönemi antrenman programının fiziksel ve fizyolojik parametreler üzerine olumlu etkileri olduğu söylenebilir. Anahtar Kelimeler: Hokey, Antrenman, Fiziksel, Fizyolojik
Ampute futbolcularda hazırlık dönemi çalışmalarının fiziksel ve fizyolojik parametreler üzerine etkileri
Yaptığımız çalışmanın amacı, 6 haftalık hazırlık dönemi antrenmanlarının ampute futbolcularda bazı fiziksel ve fizyolojik parametreleri üzerine etkilerini araştırmaktır.Çalışmaya yaşları 19-50yaş arasında Şahinbey Belediye Spor Kulübü ve Gaziantep Bedensel Engelliler Spor Kulübü ampute futbol takım oyuncuları dahil edildi.Takımlara 6 haftalık hazırlık dönemi antrenman programı uygulandı. Araştırmamızda ampute futbol oyuncularının; yaş, boy uzunluğu ve vücut ağırlığı, sırt kuvveti, bacak kuvveti, el kavrama kuvveti, esneklik, dikey sıçrama, vücut yağ yüzdesi, 30 m sprint testi ve 1 mil koşu testleri uygulandı. Elde edilen verilerin değerlendirilmesinde SPSS 16.0 istatistik programı kullanıldı. Araştıma grubunun ön test ve son test arasındaki analiz için Paired Samples T tesi uygulandı. Deneklerin hazırlık dönemi ön test ve son test ölçümlerine göre; vücut ağırlığı, vücut yağ yüzdesi, el kavrama kuvveti, sırt kuvveti, bacak kuvveti, esneklik, anaerobik güç, 30 m. sprint ve MaxVO2parametrelerinde anlamlılık bulunmuştur (p<0.05).Sonuç olarak sezon öncesi uygulanan 6 haftalık hazırlık dönemi antrenman programının fiziksel ve fizyolojik parametreler üzerine olumlu etkileri olduğu söylenebilir.
8-12 yaş grubu ilkokul ve ortaokul öğrencilerinin performansla ilgili fiziksel uygunluklarının değerlendirilmesi
Bu çalışmanın amacı 8-12 yaş arası ilkokul ve ortaokul öğrencilerinin performansla ilgili fiziksel uygunluklarının cinsiyet ve yaş değişkenine göre incelenmesidir. Araştırmaya Gaziantep ilindeki ilkokul ve ortaokullardan 118 öğrenci katılmıştır. Öğrencilerden fiziksel ve fizyolojik parametreler olarak yaş, vücut uzunluğu, vücut ağırlığı, vücut kitle indeksi, vücut yağ yüzdesi, esneklik, MaxVO2, el kavrama kuvveti, sırt kuvveti, dikey sıçrama ve anaerobik güç parametreleri ölçülmüştür. İstatistiksel analizde SPSS 16.0 programı kullanılmıştır. İkili gruplar için Independent Samples T testi, çoklu gruplar için One Way ANOVA ve Scheffe testleri kullanılmıştır. Cinsiyet değişkenine göre vücut ağırlığı, vücut kitle indeksi, MaxVO2, sağ ve sol el kavrama kuvveti ve sırt kuvveti parametrelerinde anlamlılık bulunmuştur. Yaş değişkenine göre vücut uzunluğu, vücut ağırlığı, MaxVO2, dikey sıçrama ve anaerobik güç parametrelerinde anlamlılık bulunmuştur. Sonuç olarak, fiziksel uygunluk parametrelerinin yaş ile paralel bir gelişim sergilediği ve gelişim dönemi özellikleri gereği kız öğrencilerin daha yüksek sonuçlara sahip olduğu söylenebilir.