Theses supervised by Prof. Dr. Burhan Kara
14 theses · Isparta University of Applied Sciences
Trabzon ekolojik koşullarında bazı hibrit atdişi mısır çeşitlerinin performansları
Araştırma, Türkiye'nin Doğu Karadeniz Bölgesinde yer alan Trabzon (Of ilçesi) ili iklim koşullarında 10 adet hibrit atdişi mısır çeşidinin verim performanslarını incelemek amacıyla 2015 yılında, tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Araştırmada, çeşitlerin verim ve verim özellikleri arasındaki farklar istatistiksel olarak önemli olmuş, incelenen verim özelliklerinin en yüksek ve en düşük değerleri çeşitlere göre değişmiştir. Tane verimi 698.2.2-1113.3 kg/da arasında değişmiş, en yüksek tane verimi P1429 (1113.3 kg/da) ve P1547 (1019.7 kg/da) çeşitlerinde, en düşük tane verimi ise Bora (698.2 kg/da) çeşidinde belirlenmiştir. Korelasyon analiz sonuçlarına göre, mısırda tane verimi ile koçanda tane sayısı (r=0.832**), koçan ağırlığı (r=0.6789**) ve koçan boyu (r=0.555**) arasında önemli ve pozitif ilişkiler belirlenirken, tane verimi ile bitki boyu, koçan çapı, hektolitre ağırlığı ve bin tane ağırlığı arasında ilişkiler istatistiksel olarak önemli olmamıştır. Path analizine göre; mısırda tane verimine pozitif yönde direk etkisi en yüksek koçanda tane sayısı (p=0.970, %69.864) olurken, bunu sırasıyla 1000 tane ağırlığı (p=0.138, %45.274), koçan ağırlığı (p=0.132, %12.019) ve koçan boyu (p=0.068, %8.474) izlemiştir. Tane verimine bitki boyu (p=-0.022, %3.310), koçan çapı (p=-0.266, %25.571) ve hektolitre ağırlığı (p=-0.172, %17.500)'nın direk etkileri ise negatif olmuştur. Sonuç olarak; Trabzon (Of ilçesi) iklim koşullarında daha yüksek tane verimlerinden dolayı P1429 ve P1547 atdişi mısır çeşitleri önerilmektedir. Korelasyon ve path analizine göre; tane verimine birinci sırada koçanda tane sayısı önemli ve pozitif etki göstermiş, bunu koçan ağırlığı ve koçan boyu izlemiştir.
Comparison of grain yield with some quality characteristics of wheat at autumn and spring sowing in arid conditions
The research was conducted with aim to compare of yield and some quality characteristics of wheat that sown as autumn (timely and late sowing) and spring in Isparta conditions during 2017-18 growing season. The experiment was set up as randomized complete block design with a split-plot design with three replications where sowing dates were in the main plots while the wheat cultivars were in subplots. Koç-2015, Seki, Ziyabey, Meta and Tosunbey bread wheat cultivars with alternative characters were used. Differences among all the examined characteristics (except for grain yield) in autumn sowings (timely and late sowing) weren't statistically significant. Yield and yield characteristics obtained from autumn sowings were higher than spring sowing. However, protein and fresh gluten content from spring sowing were higher than spring autumn. The highest grain yield was determined in autumn timely sowing (300.1 kg da-1), it was followed by autumn late sowing (261.7 kg da-1) and the lowest grain yield was obtained from spring sowing (234.1 kg da-1). Compare to cultivars, grain yield varied between 246.7 kg da-1 (Tosunbey) and 286.5 kg da-1 (Meta). As a result, it was advised to autumn timely sowing and Meta and Ziyabey cultivar as autumn sowing, and Meta, Koç-2015 and Ziyabey as spring sowing because of their higher grain yield and in the Isparta conditions.
At dişi ve sert mısır'da yaprak sıyırma ve uç almanın tohum verimi ve tane özelliklerine etkisi
Çalışma; mısırda yaprak sıyırma, uç alma ve birlikte uygulamalarının tane verimi ve bazı tane özelliklerine etkisini araştırmak amacıyla 2019 yıllarında yürütülmüştür. Deneme, tesadüf bloklarında bölünmüş parseller deneme desenine göre, ana parsellere çeşitler (Bora-atdişi ve Karadeniz Yıldızı-sert mısır) ve alt parsellere uygulamalar gelecek şekilde 3 tekerrürlü kurulmuştur. Yaprak sıyırma (YS), uç alma (UA) ve yaprak sıyırma+uç alma (YS+UA) uygulamaları her iki çeşitte de kontrole göre verim ve tane boyutlarını pozitif etkilemiştir. En yüksek koçan boyu 22.03 cm, koçan çapı 53.89, tek koçan ağırlığı 352.31 g/koçan, tane genişliği 5.58 mm, tane boyu 10.21 mm, koçanda tane sayısı 659.6 adet, 1000 tane ağırlığı 416.6 g, hektolitre ağırlığı 75.2 kg ve tane verimi 1334.8 kg da/da atdişi mısırın YS+UA uygulamasında belirlenmiştir. Ancak YS+UA ve UA uygulamaları aynı istatistik grupta yer almıştır. Genel olarak, her iki mısır çeşidinde de en düşük verim ve tane özellikleri kontrol parselinde tespit edilmiştir. Uç alma uygulamasının verim ve tane boyutları üzerine pozitif etkilerinden dolayı önerilebilir olduğunu söyleyebiliriz.
Batı akdeniz nohut populasyonlarının karakterizasyonu, seleksiyonu ve bazı tarımsal özelliklerinin belirlenmesi
Araştırma, Batı Akdeniz nohut populasyonlarının karakterizasyonu, seleksiyonu ve bazı tarımsal özelliklerinin belirlenmesi amacı ile 2020 ile 2022 yılları arasında yürütülmüştür. Denemeler, Augmented deneme desenine göre kurulmuş, sahil ve geçit kuşağından örneklenmiş 236 nohut populasyonu için agro morfolojik karakterizasyon işlemi yapılarak teksel seleksiyon ile 177 saf hat seçimi yapılmıştır. Saf hatlar arasında çıkış gün sayısı (22.3 gün) ve 100 tane ağırlığı (39.7 g) bakımından %1 önemlilik seviyesinde, %50 bakla bağlamaya kadar geçen süre (84.7 gün), fizyolojik olum (104.0 gün), İlk bakla yüksekliği (19.7 cm), bitkide bakla sayısı (29.2 adet), bitkide tane sayısı (25.8 adet), baklada tane sayısı (0.9 adet), boş bakla sayısı (3.3 adet), dolu bakla sayısı (25.8 adet), biyolojik verim (279 kg/da) ve tane verimi (104 kg/da) özellikleri için %5 önemlilik seviyesinde farklılıklar belirlenmiştir. Çiçeklenme gün sayısı (70.8 gün), bitkide ana dal sayısı (2.5 adet), bitki boyu (37.6 cm), hasat indeksi (%37) ve tane nemi özellikleri açısından farklılık önemsiz olarak bulunmuştur. Üstün olarak belirlenen 60 hat için yapıllan teknolojik analizler sonucu protein oranı %19.8, kuru ağırlık 40.93 g, kuru hacim 83.32 ml, ıslak hacim 173 ml, yaş ağırlıkları 85.76 g, pişme süresi 45.7 d, su alma kapasitesi 0.45 g/tane, su alma indeksi ortalaması %1.10, şişme kapasitesi 0.40 ml/tane, şişme indeksi %2.21 olarak belirlenmiştir. Agronomik özelliklere göre nohut saf hatları için ilk 7 ana bileşen toplam değişkenliği tanımlamaya %78.6, teknolojik tane gözlemleri için ilk dört ana bileşen toplam değişkenliği tanımlamaya %89.5 oranında katkı sağlamıştır. Bu araştırma sonucunda 141 saf hatlık çekirdek koleksiyon elde edilmiştir.
Burdur koşullarında bazı silajlık mısır çeşitlerinin performansları
Araştırma, Türkiye'nin Batı Akdeniz Geçiş Bölgesinde yer alan Burdur ekolojik koşullarında on sekiz silajlık hibrit atdişi mısır çeşidinin adaptasyon kabiliyetini incelemek amacıyla 2019 ve 2020 yıllarında yürütülmüştür. Deneme tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekerrürlü olarak kurulmuştur. Araştırmada her iki yılda da incelenen özelikler bakımından çeşitler arasında farklar koçan sayısının birinci yıl hariç istatistiksel (P≤0.05 ve P≤0.01) olarak önemli olmuştur. Mısır çeşitlerinin 2019-2020 yıllarında sırasıyla kuru madde oranı %30.3-40.0, %31.7-41.0, bitki boyu 255.1-346.1 cm, 305.2-378.2 cm, sap kalınlığı 16.1-19.9 mm, 17.5-21.6 mm, yaprak sayısı 12.9-15.2 adet/bitki, 13.3-15.6 adet/bitki, koçan sayısı 1.00-1.13 adet/bitki, 1.00-1.20 adet/bitki, silajlık mısır hasıl verimi 8593.5-12922.8 kg/da, 9330.2-13957.0 kg/da, yaprak ağırlığı (172.0-280.3 g/bitki, 185.3-298.3 g/bitki, sap ağırlığı 419.9-729.3 g/bitki, 449.3-785.3 g/bitki, koçan ağırlığı 396.0-515.7 g/bitki, 422.0-584.0 g/bitki, yaprak/sap oranı %29.7-43.9, %29.3-44.8, yaprak/bitki oranı %14.2-18.9, %14.1-19.1, koçan/bitki oranı %33.6-43.4, %33.7-43.6 ve sap/bitki oranı %40.3-48.0, %40.0-48.0 arasında değişmiştir. Her iki yılda en yüksek silajlık mısır hasıl verimi DKC7240 çeşidinde ve en düşük Antex çeşidinde belirlenmiştir. Silajlık mısır hasıl verimi yüksek olan DKC7240 çeşidinin, yaprak sayısı, yaprak ağırlığı, sap ağırlığı ve sap kalınlığı bakımından denemede yer alan diğer çeşitlerden daha üstün olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak, Burdur ekolojik koşullarında DKC7240 silajlık mısır çeşidi önerilmektedir.
Burdur koşullarında bazı silajlık mısır çeşitlerinin performansları
Araştırma, Türkiye'nin Batı Akdeniz Geçiş Bölgesinde yer alan Burdur ekolojik koşullarında on sekiz silajlık hibrit atdişi mısır çeşidinin adaptasyon kabiliyetini incelemek amacıyla 2019 ve 2020 yıllarında yürütülmüştür. Deneme tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekerrürlü olarak kurulmuştur. Araştırmada her iki yılda da incelenen özelikler bakımından çeşitler arasında farklar koçan sayısının birinci yıl hariç istatistiksel (P≤0.05 ve P≤0.01) olarak önemli olmuştur. Mısır çeşitlerinin 2019-2020 yıllarında sırasıyla kuru madde oranı %30.3-40.0, %31.7-41.0, bitki boyu 255.1-346.1 cm, 305.2-378.2 cm, sap kalınlığı 16.1-19.9 mm, 17.5-21.6 mm, yaprak sayısı 12.9-15.2 adet/bitki, 13.3-15.6 adet/bitki, koçan sayısı 1.00-1.13 adet/bitki, 1.00-1.20 adet/bitki, silajlık mısır hasıl verimi 8593.5-12922.8 kg/da, 9330.2-13957.0 kg/da, yaprak ağırlığı (172.0-280.3 g/bitki, 185.3-298.3 g/bitki, sap ağırlığı 419.9-729.3 g/bitki, 449.3-785.3 g/bitki, koçan ağırlığı 396.0-515.7 g/bitki, 422.0-584.0 g/bitki, yaprak/sap oranı %29.7-43.9, %29.3-44.8, yaprak/bitki oranı %14.2-18.9, %14.1-19.1, koçan/bitki oranı %33.6-43.4, %33.7-43.6 ve sap/bitki oranı %40.3-48.0, %40.0-48.0 arasında değişmiştir. Her iki yılda en yüksek silajlık mısır hasıl verimi DKC7240 çeşidinde ve en düşük Antex çeşidinde belirlenmiştir. Silajlık mısır hasıl verimi yüksek olan DKC7240 çeşidinin, yaprak sayısı, yaprak ağırlığı, sap ağırlığı ve sap kalınlığı bakımından denemede yer alan diğer çeşitlerden daha üstün olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak, Burdur ekolojik koşullarında DKC7240 silajlık mısır çeşidi önerilmektedir.
Burdur koşullarında bazı silajlık mısır çeşitlerinin performansları
Araştırma, Türkiye'nin Batı Akdeniz Geçiş Bölgesinde yer alan Burdur ekolojik koşullarında on sekiz silajlık hibrit atdişi mısır çeşidinin adaptasyon kabiliyetini incelemek amacıyla 2019 ve 2020 yıllarında yürütülmüştür. Deneme tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekerrürlü olarak kurulmuştur. Araştırmada her iki yılda da incelenen özelikler bakımından çeşitler arasında farklar koçan sayısının birinci yıl hariç istatistiksel (P≤0.05 ve P≤0.01) olarak önemli olmuştur. Mısır çeşitlerinin 2019-2020 yıllarında sırasıyla kuru madde oranı %30.3-40.0, %31.7-41.0, bitki boyu 255.1-346.1 cm, 305.2-378.2 cm, sap kalınlığı 16.1-19.9 mm, 17.5-21.6 mm, yaprak sayısı 12.9-15.2 adet/bitki, 13.3-15.6 adet/bitki, koçan sayısı 1.00-1.13 adet/bitki, 1.00-1.20 adet/bitki, silajlık mısır hasıl verimi 8593.5-12922.8 kg/da, 9330.2-13957.0 kg/da, yaprak ağırlığı (172.0-280.3 g/bitki, 185.3-298.3 g/bitki, sap ağırlığı 419.9-729.3 g/bitki, 449.3-785.3 g/bitki, koçan ağırlığı 396.0-515.7 g/bitki, 422.0-584.0 g/bitki, yaprak/sap oranı %29.7-43.9, %29.3-44.8, yaprak/bitki oranı %14.2-18.9, %14.1-19.1, koçan/bitki oranı %33.6-43.4, %33.7-43.6 ve sap/bitki oranı %40.3-48.0, %40.0-48.0 arasında değişmiştir. Her iki yılda en yüksek silajlık mısır hasıl verimi DKC7240 çeşidinde ve en düşük Antex çeşidinde belirlenmiştir. Silajlık mısır hasıl verimi yüksek olan DKC7240 çeşidinin, yaprak sayısı, yaprak ağırlığı, sap ağırlığı ve sap kalınlığı bakımından denemede yer alan diğer çeşitlerden daha üstün olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak, Burdur ekolojik koşullarında DKC7240 silajlık mısır çeşidi önerilmektedir.
Eski ve yeni tescil edilmiş bazı ekmeklik buğday çeşitlerinin verim ve kalite özelliklerinin karşılaştırılması
Araştırma 2018-19 vejetasyon döneminde Eskişehir Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü'nün Merkez ve Hamidiye lokasyonlarında 1929-2017 yılları arasında Tarım ve Orman Bakanlığı Araştırma Enstitüleri tarafından tescil ettirilmiş 25 adet ekmeklik buğday çeşidinin morfolojik, fizyolojik, verim ve kalite özelliklerinin karşılaştırılması amacıyla yürütülmüştür. Deneme tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Eskişehir lokasyonunda kardeşlenme sayısı, bitki boyu, metrekarede başak sayısı, başak boyu, başakta başakçık sayısı, başakta tane sayısı, tane verimi, protein ve yaş gluten oranı ortalamaları Hamidiye lokasyonundan daha yüksek olmuştur. Hamidiye lokasyonunda ise hasat indeksi, başakçıkta tane sayısı, bin tane ağırlığı ortalamaları Eskişehir Merkez lokasyondan daha yüksek çıkmıştır. Her iki lokasyonda da eski çeşitlerin protein, yaş gluten oranı, kardeşlenme oranı ve bitki boyları ve metrekarede başak sayısı bakımından daha yüksek değere sahip olmuştur. Aynı lokasyonda yeni tescil edilen çeşitlere doğru hasat indeksi, başak boyu, başakta başakçık sayısı, başakta tane sayısı, başakçıkta tane sayısı ve tane verimi değerlerinin eski çeşitlerden daha yüksek olduğu gözlemlenmiştir. Araştrırmadan elde edilen verilere göe Eskişehir lokasyonuna Süzen 97, Soyer 02, Nacibey, Mesut ve Reis çeşitleri Hamidiye lokasyonuna ise, Müfitbey, Tosunbey ve Soyer 02 çeşitleri önerilmektedir. Sonuç olarak; tescil yıllarına göre eski çeşitlerden yeni çeşitlere doğru tane verimi ve bazı bitkisel özelliklerde yükselme olurken, protein ve gluten oranı gibi kalite değerlerinin az da olsa düştüğü sonucuna varılmıştır.
Eski ve yeni tescil edilmiş bazı ekmeklik buğday çeşitlerinin verim ve kalite özelliklerinin karşılaştırılması
Araştırma 2018-19 vejetasyon döneminde Eskişehir Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü'nün Merkez ve Hamidiye lokasyonlarında 1929-2017 yılları arasında Tarım ve Orman Bakanlığı Araştırma Enstitüleri tarafından tescil ettirilmiş 25 adet ekmeklik buğday çeşidinin morfolojik, fizyolojik, verim ve kalite özelliklerinin karşılaştırılması amacıyla yürütülmüştür. Deneme tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Eskişehir lokasyonunda kardeşlenme sayısı, bitki boyu, metrekarede başak sayısı, başak boyu, başakta başakçık sayısı, başakta tane sayısı, tane verimi, protein ve yaş gluten oranı ortalamaları Hamidiye lokasyonundan daha yüksek olmuştur. Hamidiye lokasyonunda ise hasat indeksi, başakçıkta tane sayısı, bin tane ağırlığı ortalamaları Eskişehir Merkez lokasyondan daha yüksek çıkmıştır. Her iki lokasyonda da eski çeşitlerin protein, yaş gluten oranı, kardeşlenme oranı ve bitki boyları ve metrekarede başak sayısı bakımından daha yüksek değere sahip olmuştur. Aynı lokasyonda yeni tescil edilen çeşitlere doğru hasat indeksi, başak boyu, başakta başakçık sayısı, başakta tane sayısı, başakçıkta tane sayısı ve tane verimi değerlerinin eski çeşitlerden daha yüksek olduğu gözlemlenmiştir. Araştrırmadan elde edilen verilere göe Eskişehir lokasyonuna Süzen 97, Soyer 02, Nacibey, Mesut ve Reis çeşitleri Hamidiye lokasyonuna ise, Müfitbey, Tosunbey ve Soyer 02 çeşitleri önerilmektedir. Sonuç olarak; tescil yıllarına göre eski çeşitlerden yeni çeşitlere doğru tane verimi ve bazı bitkisel özelliklerde yükselme olurken, protein ve gluten oranı gibi kalite değerlerinin az da olsa düştüğü sonucuna varılmıştır.
Eski ve yeni tescil edilmiş bazı ekmeklik buğday çeşitlerinin verim ve kalite özelliklerinin karşılaştırılması
Araştırma 2018-19 vejetasyon döneminde Eskişehir Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü'nün Merkez ve Hamidiye lokasyonlarında 1929-2017 yılları arasında Tarım ve Orman Bakanlığı Araştırma Enstitüleri tarafından tescil ettirilmiş 25 adet ekmeklik buğday çeşidinin morfolojik, fizyolojik, verim ve kalite özelliklerinin karşılaştırılması amacıyla yürütülmüştür. Deneme tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Eskişehir lokasyonunda kardeşlenme sayısı, bitki boyu, metrekarede başak sayısı, başak boyu, başakta başakçık sayısı, başakta tane sayısı, tane verimi, protein ve yaş gluten oranı ortalamaları Hamidiye lokasyonundan daha yüksek olmuştur. Hamidiye lokasyonunda ise hasat indeksi, başakçıkta tane sayısı, bin tane ağırlığı ortalamaları Eskişehir Merkez lokasyondan daha yüksek çıkmıştır. Her iki lokasyonda da eski çeşitlerin protein, yaş gluten oranı, kardeşlenme oranı ve bitki boyları ve metrekarede başak sayısı bakımından daha yüksek değere sahip olmuştur. Aynı lokasyonda yeni tescil edilen çeşitlere doğru hasat indeksi, başak boyu, başakta başakçık sayısı, başakta tane sayısı, başakçıkta tane sayısı ve tane verimi değerlerinin eski çeşitlerden daha yüksek olduğu gözlemlenmiştir. Araştrırmadan elde edilen verilere göe Eskişehir lokasyonuna Süzen 97, Soyer 02, Nacibey, Mesut ve Reis çeşitleri Hamidiye lokasyonuna ise, Müfitbey, Tosunbey ve Soyer 02 çeşitleri önerilmektedir. Sonuç olarak; tescil yıllarına göre eski çeşitlerden yeni çeşitlere doğru tane verimi ve bazı bitkisel özelliklerde yükselme olurken, protein ve gluten oranı gibi kalite değerlerinin az da olsa düştüğü sonucuna varılmıştır.
At dişi ve sert mısır'da yaprak sıyırma ve uç almanın tohum verimi ve tane özelliklerine etkisi
Çalışma; mısırda yaprak sıyırma, uç alma ve birlikte uygulamalarının tane verimi ve bazı tane özelliklerine etkisini araştırmak amacıyla 2019 yıllarında yürütülmüştür. Deneme, tesadüf bloklarında bölünmüş parseller deneme desenine göre, ana parsellere çeşitler (Bora-atdişi ve Karadeniz Yıldızı-sert mısır) ve alt parsellere uygulamalar gelecek şekilde 3 tekerrürlü kurulmuştur. Yaprak sıyırma (YS), uç alma (UA) ve yaprak sıyırma+uç alma (YS+UA) uygulamaları her iki çeşitte de kontrole göre verim ve tane boyutlarını pozitif etkilemiştir. En yüksek koçan boyu 22.03 cm, koçan çapı 53.89, tek koçan ağırlığı 352.31 g/koçan, tane genişliği 5.58 mm, tane boyu 10.21 mm, koçanda tane sayısı 659.6 adet, 1000 tane ağırlığı 416.6 g, hektolitre ağırlığı 75.2 kg ve tane verimi 1334.8 kg da/da atdişi mısırın YS+UA uygulamasında belirlenmiştir. Ancak YS+UA ve UA uygulamaları aynı istatistik grupta yer almıştır. Genel olarak, her iki mısır çeşidinde de en düşük verim ve tane özellikleri kontrol parselinde tespit edilmiştir. Uç alma uygulamasının verim ve tane boyutları üzerine pozitif etkilerinden dolayı önerilebilir olduğunu söyleyebiliriz.
Burdur koşullarında ikinci ürün olarak taze ve körpe mısır (baby corn) yetiştirme olanakları
Araştırma, Burdur koşullarında ikinci ürün olarak körpe ve taze şeker mısır yetiştirme olanaklarını belirlemek amacıyla 2019 yılında yürütülmüştür. Deneme; "Argos, Batem Tatlı, Bond, Calipos, Khan, Mirza, Febris, SF1280 ve Vega F1'' şeker mısır çeşitleri kullanılarak, tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Çalışmada körpe koçan hasadı 50-76. günleri, taze koçan hasadı ise 84-90. günleri arasında yapılmıştır. Körpe mısır yetiştiriciliğinde incelenen özelikler bakımından koçan püskülü çıkarma süresi, körpe koçan boyu, çapı, ağırlığı, verimi ve dekara körpe koçan sayısı sırasıyla, 53.0-60.6 gün, 9.8-12.8 cm, 16.3-18.6 mm, 12.1-22.5 g, 191.9-342.3 kg/da ve 10618.7-21110.3 adet/da arasında taze mısır için ise koçan boyu, çapı, koçanda tane sayısı, ağırlığı, verimi ve taze koçan sayısı sırasıyla, 17.5-22.0 cm, 43.6-50.3 mm, 515.6-750.4 adet/koçan, 201.1-315.4 g, 1350.2-2021.0 kg/da ve 10384.5-10732.0 adet/da arasında ölçülmüştür. Taze mısırda korelasyon analiz sonucuna göre, tane verimine birinci sırada koçan boyu önemli ve pozitif etki göstermiş, bunu sırasıyla koçanda tane sayısı, dekara koçan sayısı, ağırlığı ve çapı izlemiştir. Çalışma sonucuna göre, Burdur'da ikinci ürün koşullarında verim ve özellikleri bakımından taze mısır olarak Mirza, SF1280, Vega çeşitlerinin, körpe mısır olarak ise koçan püskülü çıkarma süresi ve koçan sayısı bakımından Argos ve Vega, körpe koçan boyu, çapı, tek körpe koçan ağırlığı ve koçan verimi bakımından Mirza ve SF1280 çeşitlerinin önerilebilir olduğu sonucuna varılmıştır.
Burdur koşullarında ikinci ürün olarak taze ve körpe mısır (baby corn) yetiştirme olanakları
Araştırma, Burdur koşullarında ikinci ürün olarak körpe ve taze şeker mısır yetiştirme olanaklarını belirlemek amacıyla 2019 yılında yürütülmüştür. Deneme; "Argos, Batem Tatlı, Bond, Calipos, Khan, Mirza, Febris, SF1280 ve Vega F1'' şeker mısır çeşitleri kullanılarak, tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Çalışmada körpe koçan hasadı 50-76. günleri, taze koçan hasadı ise 84-90. günleri arasında yapılmıştır. Körpe mısır yetiştiriciliğinde incelenen özelikler bakımından koçan püskülü çıkarma süresi, körpe koçan boyu, çapı, ağırlığı, verimi ve dekara körpe koçan sayısı sırasıyla, 53.0-60.6 gün, 9.8-12.8 cm, 16.3-18.6 mm, 12.1-22.5 g, 191.9-342.3 kg/da ve 10618.7-21110.3 adet/da arasında taze mısır için ise koçan boyu, çapı, koçanda tane sayısı, ağırlığı, verimi ve taze koçan sayısı sırasıyla, 17.5-22.0 cm, 43.6-50.3 mm, 515.6-750.4 adet/koçan, 201.1-315.4 g, 1350.2-2021.0 kg/da ve 10384.5-10732.0 adet/da arasında ölçülmüştür. Taze mısırda korelasyon analiz sonucuna göre, tane verimine birinci sırada koçan boyu önemli ve pozitif etki göstermiş, bunu sırasıyla koçanda tane sayısı, dekara koçan sayısı, ağırlığı ve çapı izlemiştir. Çalışma sonucuna göre, Burdur'da ikinci ürün koşullarında verim ve özellikleri bakımından taze mısır olarak Mirza, SF1280, Vega çeşitlerinin, körpe mısır olarak ise koçan püskülü çıkarma süresi ve koçan sayısı bakımından Argos ve Vega, körpe koçan boyu, çapı, tek körpe koçan ağırlığı ve koçan verimi bakımından Mirza ve SF1280 çeşitlerinin önerilebilir olduğu sonucuna varılmıştır.
Burdur koşullarında ikinci ürün olarak taze ve körpe mısır (baby corn) yetiştirme olanakları
Araştırma, Burdur koşullarında ikinci ürün olarak körpe ve taze şeker mısır yetiştirme olanaklarını belirlemek amacıyla 2019 yılında yürütülmüştür. Deneme; "Argos, Batem Tatlı, Bond, Calipos, Khan, Mirza, Febris, SF1280 ve Vega F1'' şeker mısır çeşitleri kullanılarak, tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Çalışmada körpe koçan hasadı 50-76. günleri, taze koçan hasadı ise 84-90. günleri arasında yapılmıştır. Körpe mısır yetiştiriciliğinde incelenen özelikler bakımından koçan püskülü çıkarma süresi, körpe koçan boyu, çapı, ağırlığı, verimi ve dekara körpe koçan sayısı sırasıyla, 53.0-60.6 gün, 9.8-12.8 cm, 16.3-18.6 mm, 12.1-22.5 g, 191.9-342.3 kg/da ve 10618.7-21110.3 adet/da arasında taze mısır için ise koçan boyu, çapı, koçanda tane sayısı, ağırlığı, verimi ve taze koçan sayısı sırasıyla, 17.5-22.0 cm, 43.6-50.3 mm, 515.6-750.4 adet/koçan, 201.1-315.4 g, 1350.2-2021.0 kg/da ve 10384.5-10732.0 adet/da arasında ölçülmüştür. Taze mısırda korelasyon analiz sonucuna göre, tane verimine birinci sırada koçan boyu önemli ve pozitif etki göstermiş, bunu sırasıyla koçanda tane sayısı, dekara koçan sayısı, ağırlığı ve çapı izlemiştir. Çalışma sonucuna göre, Burdur'da ikinci ürün koşullarında verim ve özellikleri bakımından taze mısır olarak Mirza, SF1280, Vega çeşitlerinin, körpe mısır olarak ise koçan püskülü çıkarma süresi ve koçan sayısı bakımından Argos ve Vega, körpe koçan boyu, çapı, tek körpe koçan ağırlığı ve koçan verimi bakımından Mirza ve SF1280 çeşitlerinin önerilebilir olduğu sonucuna varılmıştır.