Theses supervised by Prof. Dr. Hatice Çamlıyer
12 theses · Manisa Celal Bayar University
Beden eğitimi öğretmen adaylarının epistemolojik inanç ve öğretme-öğrenme anlayışlarının incelenmesi
Amaç: Araştırmanın amacı, Ege Bölgesi'nde bulunan üniversitelerde öğrenim görmekte olan beden eğitimi öğretmen adaylarının, epistemolojik inançlarını ve öğretme-öğrenme anlayışlarını incelemek ve aralarındaki ilişkiyi tespit etmektir. Gereç ve Yöntem: Tarama modelinde gerçekleştirilen bu araştırmanın örneklem grubunu, 2018/2019 öğretim yılında MCBÜ, EÜ, MSKÜ, ADÜ ve PAÜ Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Bölümü I. ve IV. sınıfta öğrenim gören 333 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında Kişisel Bilgi Formu, Aypay (2011a, 2011b) tarafından Türk Kültürü'ne uyarlanan Epistemolojik İnançlar Ölçeği ve Öğretme-Öğrenme Anlayışları Ölçeği'nden yararlanılmıştır. Verilerin analizinde Bağımsız Örneklemler T Testi, Tek Yönlü ANOVA, Scheffe testi, Pearson Korelasyon Analizi ve Yol Analizi uygulanmıştır. Bulgular: Beden eğitimi öğretmen adaylarının öğrenme süreci, öğrenme çabası ve yapılandırmacı anlayışa ilişkin puan ortalamalarının yüksek düzeyde, doğuştan/sabit yetenek, bilginin kesinliği ve geleneksel anlayışa yönelik puan ortalamalarının ise orta düzeyde olduğu saptanmıştır. Yol analizi sonuçlarına göre, doğuştan/sabit yetenek ve bilginin kesinliği inançlarının geleneksel anlayışı pozitif yönde, öğrenme süreci-şüphe ve öğrenme çabası inançlarının ise yapılandırmacı anlayışı pozitif yönde yordadığı tespit edilmiştir. Sonuçlar: Beden eğitimi öğretmen adaylarının genel olarak öğrenmede çaba ve sürecin önemine inandıkları ve yapılandırmacı anlayışı benimsedikleri saptanmıştır. Bununla birlikte epistemolojik inançların, geleneksel ya da yapılandırmacı anlayışın benimsenmesine ilişkin olarak belirleyici bir etkiye sahip olduğu tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Beden Eğitimi Öğretmen Adayları, Epistemolojik İnançlar, Öğretme-Öğrenme Anlayışları, Geleneksel Anlayış, Yapılandırmacı Anlayış
Ortaokul öğrencilerinde sosyal anksiyete ve denetim odağının spor yapma durumlarına göre incelenmesi
Amaç: Bu araştırmanın amacı; ortaokul öğrencilerinin sosyal anksiyete ve denetim odaklarının spor yapma durumlarına göre incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Araştırma, 2019 yılında İzmir İlinde bulunan Akış Öğütçü Ortaokulunda 133 kız 116 erkek olmak üzere toplam 249 kişiye uygulanmıştır. Araştırma, tarama (survey) modeline uygun olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, veri toplama araçları olarak, Çocuklar İçin Sosyal Anksiyete Ölçeği-Yenilenmiş Biçim (ÇSAÖ-Y) ve İç-Dış Denetim Odağı Ölçeği (İDDOÖ) kullanılmıştır. Verilerin analizinde; aritmetik ortalama, standart sapma, bağımsız t testi, tek yönlü varyans analizi ve pearson korelasyon analizinden yararlanılmıştır. Bulgular: İstatiksel analizlerde, sosyal anksiyete ve denetim odağına ilişkin yapılan bağımsız t testi sonucunda anlamlı bir fark bulunamamıştır (p>0,05). Spor türü (bireysel spor, takım sporu) değişkenine göre yapılan tek yönlü varyans analizi (ANOVA) sonucunda anlamlı farklılık tespit edilmiştir (p<0,05). Anova sonucunda farkın hangi gruplar arasında olduğunu belirlemek için Scheffe testi kullanılmıştır. Sosyal anksiyete ve denetim odağı arasındaki ilişkiyi belirlemek için yapılan Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon analizinde negatif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur (p<0,05). Sonuçlar: Araştırma sonucunda; ortaokul öğrencilerinin spor yapma değişkenine göre sosyal anksiyete düzeylerinin genel olarak düşük olduğu, kişilik değişkenleri boyutunun ise hem içten hem dıştan denetimli olduğu görülmektedir. Denetim odağı boyutuna ilişkin bireysel ve takım sporu yapanların spor yapmayanlara oranla daha içten denetimli olduğu tespit edilmiştir. Sosyal anksiyete ve denetim odağı puanlarının cinsiyet, spor yapma ortamı, spor yapma sıklığı ve beden kitle indeksi değişkenlerine göre anlamlı düzeyde farklılık olmadığı saptanmıştır (p>0,05).
Beden eğitimi öğretmen adaylarında dalcroze ve orff öğretim yaklaşımlarının dans temelli hareket becerisi geliştirmeye etkisi
Bu çalışmada, beden eğitimi öğretmen adaylarının dans becerisini geliştirmede, Dalcroze ve Orff öğretim yaklaşımlarının uygulanmasının, Sunuş Yoluyla Öğretim (Gösterip Yaptırma) yaklaşımına göre Temel Dans Eğitimine olan etkisi araştırılmıştır. Ayrıca, katılımcıların içinde bulundukları öğrenme etkinliklerine ilişkin düşünceleri ve hangi öğretim yöntemiyle daha kolay öğrenme sağladıkları yönündeki görüşleri ve gelecekte mesleki hayatlarında hangi öğretim yaklaşımı kullanmayı düşündükleri belirlenmeye çalışılmıştır. Belirlenmiş bu amaçlar doğrultusunda, Manisa Celal Bayar Üniversitesi, Beden Eğitimi Spor Yüksekokulu Öğretmenlik Bölümünün 2. sınıfında öğrenime devam eden toplamda 67 öğrenci arasından 22 deney, 22 kontrol olmak üzere toplam 44 denek ile çalışma yürütülmüştür. Çalışmada, Nicel veri toplama tekniklerinden öntest-sontest kontrol gruplu desen kullanılmıştır. Çalışma sonunda elde edilen veriler, Shapiro-Wilk testi ile analiz edilmiş ve verilerin normal dağılım göstermediği gözlenmiştir (p<0,05). Verilerin analizinde "İlişkisiz Örneklem Mann Whitney U-testi" ve "Wilcoxon İşaretli Sıralar testi" kullanılmıştır. Çalışmada ayrıca, Nitel veri toplama tekniklerinden Odak Grup Tekniği ile Yarı Yapılandırılmış Görüşme soruları kullanılmıştır. Elde edilen veriler betimsel analiz yoluyla analiz edilmiştir. Çalışma 3 haftalık uyum aşamasından sonra, 10 hafta süreyle haftada iki gün birer ders saati olarak uygulanmıştır. On haftalık uygulama sürecince deney grubuna dans temel hareket becerileri, Dalcroze ve Orff öğretim yaklaşımları ile öğretilmiştir. Kontrol grubuna ise aynı dans temel hareket becerileri, sunuşa dayalı gösterip yaptırma yöntemi ile öğretilmiştir. Nicel verilerin analizinin yapılabilmesi amacıyla, Türkiye Halk Oyunları Federasyonu, Türkiye Üniversite Sporları Federasyonu Halk Oyunları Değerlendirme Formu ve Türkiye Dans Federasyonunun yarışma değerlendirme kriterleri esas alınarak, gözlemci grubu ile bir ön çalışma yapılmıştır. Yapılan çalışma sonucunda uygulamaya katılan gruplarda oluşacak farklılıkların değerlendirilmesi için "Temel Hareket Becerilerini Değerlendirme Formu" oluşturulmuştur. Nitel verileri ise çalışma sonunda gönüllü öğrenciler ile Odak Grup Görüşmesi yapılmış (60 dk), görüşme sonunda nitel veriler elde edilmiştir. Deney ve kontrol gruplarının öntest puanlarının toplam ortalamalarına göre (p= ,318), çalışmaya katılan tüm beden eğitimi öğretmen adaylarının, temel hareket performans değerlerinin benzer olduğu görülmektedir. Her iki grubunda birbirine yakın bulunan değerlerinin, araştırmaya katılan grupların ritimle hareket becerilerinin eşit düzeyde olduğu ve oluşturulan grupların, çalışmanın güvenirliği ve geçerliğini artırdığı söylenebilir. Bu sonuçların alınmasında, test uygulamasından önceki dönemde öğrencilerin aynı okulda aynı dersleri alması, benzer aktivitelere katılması ve okul ortamlarının benzer olmasının etkili olduğu düşünülmektedir. Deney ve kontrol gruplarının sontest verilerine göre (p= ,001), beden eğitimi öğretmen adaylarının dans becerilerini geliştirmede, Dalcroze ve Orff öğretim yaklaşımlarının uygulanması, Sunuş Yoluyla Öğretim (Gösterip Yaptırma) yaklaşımına göre temel dans eğitiminde, istatistiksel bakımdan deney grubu lehine anlamlı bir farklılık göstermiştir. Araştırmada elde edilen nitel bulgulara göre, görüşmeye katılan beden eğitimi öğretmen adayları dans öğrenmede ritim, müzik ve temel hareket eğitiminin etkili olduğunu, dans serisinde kullanılan müzikleri daha sonra dinleyerek hareketleri tekrar hatırladıkları konusunda ortak fikir belirtmişlerdir. Dans eğitiminde müziğin, hatırlamada kolaylık sağlayıcı özelliğinin yanında, müziği dinlerken, çalışmalarda uyguladıkları hareketleri zihinlerinde yeniden canlandırma yoluyla zihinsel tekrar edebilmenin, kalıcı öğrenmeyi de etkileyebileceği sonucuna varılmıştır. Görüşmeye katılan deney ve kontrol grubu üyeleri, Dalcroze ve Orff öğretim yaklaşımlarıyla hazırlanan öğretim programını, kendi öğrenme deneyimleri açısından daha kolay öğrenme ortamı sağladığı yönünde ortak görüş bildirmişlerdir. Ayrıca, Dalcroze ve Orff öğretim yaklaşımlarıyla hazırlanan öğretim programının, performansı arttırıcı etkisi, motivasyonu sağlayıcı, yaratıcılığı geliştirici, hatırlamaya olumlu etkisi ve dans öğrenmede kolaylık sağlaması açısından, gelecekte mesleki hayatlarında kullanacakları yönünde ortak görüş bildirmişlerdir. Sonuç olarak, beden eğitimi öğretmen adaylarının dans becerilerini geliştirmede, Dalcroze ve Orff öğretim yaklaşımları, Sunuş Yoluyla Öğretim (Gösterip Yaptırma) yaklaşımına göre temel dans eğitiminde daha etkili olduğu sonucuna varılmıştır.
Lise 9. sınıf öğrencilerinin beden eğitimi ve spora ilişkin tutumları ile okula yabancılaşma düzeyleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi
ÖZET Tezin Başlığı: Lise 9. Sınıf öğrencilerinin beden eğitimi ve spora ilişkin tutumları ile okula yabancılaşma düzeyleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi Öğrencinin Adı : Mehmet YANIK Danışmanı: Prof.Dr.Hatice ÇAMLIYER Anabilim Dalı : Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Anabilim Dalı Amaç: Bu araştırmada, lise 9.sınıf öğrencilerinin beden eğitimi ve spora ilişkin tutumları ile okula yabancılaşma düzeyleri arasındaki ilişkinin bazı sosyo-demografik değişkenler (cinsiyet, ailede beraber yaşayan kişi sayısı, aile sosyo-ekonomik düzeyi, okul başarı durumu, beden eğitimi derslerine katılım durumu, okul takımına katılım durumu) ile katılımcıların ''Okulda Ders Dışında Size Sunulan Spor Etkinlikleri Yeterlimi dir? ve '' Okulda İstediğin Spor Faaliyeti Olsa Katılır mısın?'' sorularına verdikleri cevaplar açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma örneklemi, Balıkesir il merkezinde tesadüfi örneklem medotu ile seçilen ortaöğretim kurumlarında öğrenim gören 9.sınıf öğrencilerinden 451 kadın ve 398 erkek olmak üzere toplam 849 orta öğretim öğrencisinden oluşmuştur. Araştırmada veri toplamak amacıyla; kişisel bilgi formu, 9.sınıf öğrencilerinin beden eğitimi ve spora ilişkin tutum ölçeği ve öğrenci yabancılaşma ölçeği kullanılmıştır. Ölçeklerin uygulanabilmesi için öncelikle ölçek sahiplerinden ve çalışmanın yapılabilmesi için il milli eğitim müdürlüğünden yasal izin alınmış, ilgili okullarda uygulama yapılmıştır. Arastırmada elde edilen verilerin istatistiksel çözümlemeleri IBM-SPSS paket programı kullanılarak yapılmıstır.Verilerin analizinde uygun analiz türünün belirlenmesi aşamasında denek sayısı, verilerinin normal dağılım gösterip göstermediği, homojen bir yapıya sahip olup olmadıkları incelenmeiş olup parametrik analiz yöntemlerinin kullanılmasına karar verilmiştir. Özellikle denek sayısı bu kararı vermede etkili olmuştur. Verilerin analizinde frekans ve yüzde dağılımı, aritmetik ortalama ve standart sapma, "iki ortalama arasındaki farkın önemliliği testi" (t testi), ikiden fazla değişken gruplarının karşılaştırılmasında ise tek yönlü varyans analizi (one way ANOVA) kullanılmıştır. Tek yönlü varyans analizi (Anova) sonucunda farklılığın kaynağını belirlemek için Post-Hoc Tukey testlerinden yararlanılmıştır. Araştırmada anlamlılık düzeyi olarak p< 0,05 düzeyi kabul edilmiştir Bulgular: Araştırma sonuçlarına göre çalışmaya katılan 9.sınıf öğrencilerinin beden eğitimi ve spora ilişkin tutum ölçeği ortalamaları =2,99 , öğrenci yabancılaşma ölçeği ortalamaları ise =2,97 olarak bulunmuştur. Sonuçlar: Çalışmaya katılan öğrencilerin tutum ortalamalarının okul başarısı, beden eğitimi derslerine katılım durumu, okul takımında yer alma durumu ve ders dışı etkinlik yeterliliğine ilişkin sorulan soru ile aralarında anlamlı farklılık bulunmuştur.Yabancılaşma ölçeği puan ortalamalarının ise ailede yaşayan kişi sayısı, aile aylık gelir düzeyi, okul başarı durumu ile ders dışı etkinlik yeterliliğine ilişkin soru ile spor faaliyetlerine katılma durumuna ilişkin soruya verilen cevap ile aralarında anlamlı fark bulunmuştur. Anahtar Kelimeler: Beden eğitimi dersine karşı tutum, Okula yabancılaşan öğrenci, Sosyo-demografik değişkenler.
12–14 yaş grubu ergenlerde ders dışı etkinlikler ve egzersiz kapsamında uygulanan fiziksel aktivite programının ilköğretim öğrencilerinin yaşam kalitesi üzerindeki etkileri
Bu araştırmanın amacı, fiziksel aktivite uygulamalarına gönüllü katılan ilköğretim öğrencileri ile katılmayan ilköğretim öğrencilerinin yaşam kalitelerini arttırmaya yönelik fiziksel aktivite programının meydana getirdiği farkın belirlenmesidir. Araştırma, 2011 yılında Manisa merkezde bulunan Vestel ilköğretim okulunda (n=878) yapılmıştır. Ancak uygulama 2011 yılında yapıldıktan sonra 2012-2013 Eğitim – Öğretim yılında Milli Eğitim Bakanlığı tarafından uygulanan 8 yıllık kesintisiz eğitimin 12 yıla (4+4+4 eğitim sistemi) çıkarılmasıyla mevcut ilköğretim okulları ortaokul olarak değiştirilmiş ve bu yüzden Vestel İlköğretim okulu Ortaokula dönüşmüştür. Çalışma Milli Eğitim Bakanlığı tarafından uygulanan TEOG Sınavı nedeniyle olası strese ve baskıya maruz kalan ve okul devamsızlık sorunu nedeniyle 12–14 yaş grubu öğrencileri (n=297) üzerinde yapılmıştır. Çalışma iki aşamada yürütülmüştür; Birinci aşamada; Vestel ortaokulunda eğitim-öğretim görmekte olan ve araştırmanın örneklemini oluşturan çocukları tanıyabilmek, çocukların problem davranışları hakkında bilgi sahibi olabilmek amacıyla, okul rehberlik ve beden eğitimi öğretmenlerinden çocuklarla ilgili bilgiler toplanarak, müdahale edilecek problem davranışlar, kullanılacak yöntem ve tekniklerin belirlenmesi için araştırma ekibi tarafından ( Sorumlu araştırmacı, Yardımcı araştırmacı ) uygulamaya başlamadan önce bir ön değerlendirme yapılmıştır. Değerlendirme sonucu 6 ve 7. Sınıflardan öğrenci alınarak müdahale ve kontrol grubu oluşturulmuştur. İkinci aşama da ise; müdahale ve Kontrol grubundaki çocuklara "Kiddo Kindl Ergen Ölçeği" ön test olarak uygulanmıştır. Daha sonra, okulda öğrencilerin anketle belirlenen ilgi ve isteklerine göre hazırlanan fiziksel aktivite programı (temel teknik eğitimi ve oyun temelli fiziksel aktivitelerden oluşan), on iki (12) hafta boyunca, mevcut beden eğitimi dersleri dışında haftada iki (2) gün, iki (2) ders saati olarak araştırmacı tarafından müdahale gurubundaki çocuklara uygulanmıştır. Kontrol grubuna ise genel olarak almakta oldukları eğitimin dışında hiçbir aktivite uygulanmamıştır. 12 (On iki) hafta sonun da müdahale ve Kontrol grubundaki çocuklara Kiddo Kindl Ergen Ölçeği tekrar son-test olarak uygulanmıştır. 12 (On iki) hafta süren çalışmada müdahale grubuna yaptırılan fiziksel aktiviteler araştırmacı tarafından kısa video ve resimler ile kayıt altına alınmıştır. Veri analizinde SPSS.17.0 istatistik programında; ön test son test karşılaştırmalarında normal dağılıma uyan veriler için Bağımlı Gruplarda T Testi, normal dağılıma uymayan veriler için Wilcoxon İşaretli Sıra Testi uygulanmıştır. Müdahale grubu ile kontrol grubu arasındaki karşılaştırmalarda sürekli veriler için normal dağılıma uyan verilerde Bağımsız Gruplarda T Testi, normal dağılım koşulları sağlanmadığında Mann - Whitney U testi kategorik verilerde Ki Kare analizi uygulanmıştır. Tip 1 hata için α= 0.05 düzeyi alınmıştır. Sonuç olarak; müdahale grubundaki öğrencilere uygulanan fiziksel aktivite programı sonucunda, toplam yaşam kalitesi puanlarının, kontrol grubundaki öğrencilerin puanlarına göre daha fazla artış gösterdiği ve istatistiksel olarak ön test ve son test puanları arasında anlamlı bir farklılık olduğu saptanmıştır.
İlköğretim 6. ve 7. sınıf öğrencilerinde taktiksel oyun yaklaşımının problem çözme becerilerine etkisi
Amaç: İlköğretim 6. ve 7. sınıf öğrencilerinde taktiksel oyun yaklaşımının problem çözme becerilerine etkisini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Araştırmanın evrenini Manisa Milli Eğitim'e bağlı okulda öğrenim gören 6.ve 7. sınıf öğrencilerden oluşmuştur. Örneklemini 60 öğrenci oluşturmuştur. Öğrencilerin problem çözme becerilerinin ölçülmesinde Serin O. Ve Serin B. N.(2010) tarafından geliştirilen, 24 maddeden oluşan beşli likert tipi ölçek kullanılmıştır. Çocuklar için Problem Çözme envanteri 1. hafta ön test olarak uygulanmış, ön test çalışması sonuçlarına göre en düşük, orta ve en yüksek puan alan öğrencilerden deney ve kontrol grubu oluşturulmuştur. Deney grubuna sekiz hafta süre ile taktiksel oyun yaklaşımıyla ilgili uygulamalı eğitim verilmiştir. Uygulamalı eğitim ders dışında haftada iki gün, günde seksen dakika araştırmacı tarafından verilmiştir. Kontrol grubuna uygulama eğitimi verilmemiştir. Uygulama eğitimi bittiğinde deney ve kontrol gruplara son test yapılmıştır. Bulgular11: Elde edilen veriler SPSS15.0 programında değerlendirilmiştir. Araştırmanın verileri istatistiksel analiz olarak Mann-Whitney U, Wilcoxon Signed Ranks ve t testleri sonuçlarına göre değerlendirilmiştir. Deney grubunun ön/son test puan ortalamalarına baktığımızda, x=89.03 iken x=95.40'a yükselmiştir. Bu artış istatistiksel olarak anlamlıdır (t=-2.604, p=0.014). Kontrol grubunun ise ön/son test puan ortalamalarına baktığımızda, ön test x=90.16'dan x=85.53'e düşmüştür. Bu düşüş istatistiksel olarak anlamlı değildir (t=1.774, p=0.087). Sonuçlar: Taktiksel oyun yaklaşımına dayalı uygulamalı eğitim, deney grubu öğrencilerinin problem çözme becerilerini geliştirdiğini söyleyebiliriz
Eli̇t ve eli̇t olmayan futbol oyuncularının karar verme performanslarının karar verme hızı ve veri̇len kararın doğruluğu açısından karşılaştırılması
Bu çalışmanın amacı, elit ve elit olmayan futbolcuların karar verme performanslarının arasındaki farklılığı saptamaya yöneliktir. Bu konu ile ilgili literatürün taranması ve altı deneyimli futbol antrenörleriyle yapılan görüşmeler neticesinde, futbol oyunundaki 10 hücum pozisyonu oluşturuldu. Bu pozisyonların fotoğrafları slayt olarak çekildi. Bu slaytlar, slayt makinasının yardımıyla ekrana yansıtıldığı anda dijital kronometre, otomatik olarak çalışmaya başladı ve bu görüntüler 5 sn. süreyle deneğe gösterildi. Denekler cevaplarını, ayağında top olan oyuncu için mümkün olduğunca hızlı ve doğru bir şekilde, şut, pas, dribbling, çalım ve orta olarak sese duyarlı mikrofona söyledikleri anda dijital kronometreyi durdurdular. Kararın doğruluk ve hızı bağımlı değişkenlerdi. Değerlendirmede doğru cevaplar için 1 puan, yanlış cevaplar için 0 puan verildi. Deneklerin (N=40) karar verme performansları, hem dinlenme hem de bisiklet ergometresinin efor esnasında test edildi. Bu çalışmaya yaşları 19 ve 29 yaş arasında olan 20 erkek profesyonel sporcu ve 20 erkek amatör sporcu katıldı. Araştırmanın istatiksel analizleri için Mann Whitney U ve Student T testleri kullanıldı. Bu çalışmanın geçerlilik ve güvenirlilik testleri, orijinal çalışmayı yapan Mc. Morris , T ve Grayton, J tarafından kendi çalışmalarında yapılmıştır. Araştırma sonunda, elit ve elit olmayan futbolcuların kararların hızı arasında istatiksel açıdan anlamlı bir ilişki bulunmamıştır(p>0.05). Fakat eforlu testte (eforsuz testte göre) her iki grubun karar hızlarında bir iyileşme tespit edilmiştir. Bunun yanında her iki grubun karar doğrulukları arasında anlamlı bir ilişkiye rastlanmamıştır.(p>0.05) Ayrıca her iki grubun eforsuz test karar doğruluklarının, eforlu teste göre daha yüksek olduğu bulunmuştur. Anahtar Kelimeler: Sporcu, Öncelleme, Algılama, Karar Verme, Sportif Başarı, Futbol
Beden eğitimi derslerindeki öğrencilerin algıladıkları güdüsel iklimleri: ölçek uyarlama çalışması
Bu çalışmanın öncelikli amacı, Papaioannou tarafından geliştirilen ?Beden eğitimi derslerindeöğrenme ve performans yönelimi ölçeğini? (BEDÖPYÖ) Türk öğrenci evreni içinuyarlamaktı.Bu çalışmanın evrenini, orta öğretim düzeyinde öğrenim gören tüm öğrenciler oluşturmuştur.Örneklem ise, 469 kişiden (255 erkek, 214 kız) oluşturmaktadır. Bu çalışmada, buöğrencilerin Beden eğitimi sınıflarında ki performans yönelimleri ve öğrenmedekialgılamalarının ne olduğunu ölçmek için, aslı İngilizce olan Yunan öğrenciler içingeliştirilmiş ölçeğin, geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılarak Türkçe'ye uyarlanmıştır.Tüm maddeler 5'li likert tipine göre değerlendirilmiştir (1=kesinlikle katılmıyorum,5=kesinlikle katılıyorum). Orijinal BEDÖPYÖ toplam 5 faktör (alt ölçek )'ten oluşur(Papioannou, 1994). Bu alt ölçekler, ?öğretmen kaynaklı öğrenme yönelimi, öğrenci merkezliöğrenme yönelimi, hatalar hakkında endişe duyma, çabasız sonuca yönelme ve öğrencilerinyarışma yönelimi?dir. Ölçeğin geçerlik ve güvenirlik çalışması aşamalarında, ön çalışmayapılmış ve elde edilen bulgular sonucunda ölçeğin uyarlanabileceği ortaya çıkmıştır. Pilotçalışma, Manisa merkezde bulunan lise ve Anadolu Liselerinde okuyan 14-17 yaş arasındabulunan 10.sınıf öğrencileriyle yapılmıştır. Ölçek Türkçe olarak dağıtılmış ve bu yolla eldeedilen verilerin istatistiksel analizleri yapılmış ve bulgular yorumlanmıştır.Beden eğitimi derslerindeki öğrencilerin öğrenme ve performans yönelimleri ölçeğininuyarlama çalışması ile ilgili, yapı geçerliliğini test etmek için Oblique döndürme yöntemiyleyapılan temel bileşenler faktör analizi kullanılmış, madde ayırt edicilik indeksine (maddemadde,madde-toplam korelasyonları) bakılmış, iç tutarlığının belirlenmesi için Cronbach'sAlpha katsayısı ve Pearson korelasyon tekniği ile bir uygulamadan başka bir uygulamayatutarlı sonuçlar verebilme gücünün bir ölçüsü olarak test ?tekrar test güvenirliği incelenmiştir.Buna göre, Oblique yöntemiyle yapılan temel bileşenler faktör analizi sonrası, ölçeğioluşturan 26 maddenin orijinal ölçekte olduğu gibi 5 faktör altında toplandığı görülmüştür.Ancak, temel alt faktörler olan öğrenme ve performans yönelimlerine ait faktörlerden bazılarıfarklı alt ölçeklerin altına kayarak yer değiştirdiği görülmüştür.Toplam varyansın %46.85'i ile, ölçeğin kullanabilir bir yapıda olduğu ortaya konmuştur.Anahtar kelimeler: Beden eğitimi, Güdülenme, İçsel Güdülenme, Güdüsel İklim, Yönelim
Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu(BESYO) öğrencilerinin iletişim becerisi algılarının bazı değişkenler açısından incelenmesi
Bu araştırma Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu (BESYO)'ndaki Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği, Spor Yöneticiliği, Antrenörlük Eğitimi Bölümleri öğrencilerinin iletişim becerisi algılarının ne olduğunu belirlemek amacıyla yapılmıştır. Ayrıca cinsiyet, yaş, okunulan bölüm, sınıf düzeyi, herhangi bir spor branşıyla düzenli olarak ilgilenip ilgilenilmediği, yaşanılan yerleşim merkezi, mezun olduğu lise türü, anne-baba eğitim düzeyi, anne-baba mesleği, kaç kardeş oldukları ve ailenin toplam aylık gelir düzeyi değişkenlerine göre iletişim becerisi algılarının anlamlı bir farklılık yaratıp yaratmadığı da araştırılmıştırAraştırmanın evrenini Manisa Celal Bayar Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu öğrencileri oluşturmuştur. Örneklem grubunu ise Manisa Celal Bayar Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu 1., 2., 3. ve 4. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmaya 161'i kız ve 305'i erkek olmak üzere toplam 466 öğrenci katılmıştır. Araştırmaya katılan öğrenciler olasılığa dayalı olmayan kolayda örnekleme yöntemi yoluyla seçilmiştir.Araştırmanın iletişim becerisi algılarına ilişkin veriler Korkut (1997) tarafından geliştirilen üniversite öğrencileri üzerinde daha sonra geçerliği ve güvenirliği yapılan ?İletişim Becerilerini Değerlendirme Ölçeği? (İBDÖ) ve öğrencilerin demografik özelliklerini belirlemek amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanan ?Kişisel Bilgi Formu? ile toplanmıştır. Elde edilen veriler SPSS (Versiyon 12) paket programında değerlendirilmiştir. Verileri değerlendirmek amacıyla ANOVA ve ?t? testi istatistiksel analiz yöntemleri uygulanmıştır.Araştırmanın bulguları Beden Eğitimi Spor Yüksekokulu (BESYO) öğrencilerinin iletişim becerisi algılarının oldukça yüksek olduğunu göstermiştir. Ayrıca cinsiyet değişkenine göre iletişim becerisi algılarında kızların lehine anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Çalışmanın diğer bulguları iletişim becerisi algılarının, yaş, okunulan bölüm, sınıf düzeyi, herhangi bir spor branşıyla düzenli olarak ilgilenip ilgilenilmediği, yaşanılan yerleşim merkezi, mezun olduğu lise türü, anne-baba eğitim düzeyi, anne-baba mesleği, kaç kardeş oldukları ve ailenin toplam aylık gelir düzeyi değişkenlerine göre anlamlı farklılıklar yaratmadığını göstermiştir.Anahtar Kelimeler: İletişim Becerisi, Beden Eğitimi Öğretmenliği, Spor Yöneticiliği, Antrenörlük Eğitimi, Oyun ve Spor
Üniversite gençliğinin sportif rekreasyon etkinliklerine yönelik ilgileri ve katılma düzeylerinin belirlenmesi
Endüstrileşmiş toplumlardaki hızlı yaşam temposu, branşlaşmaya yönelik tekdüze yaşam ve teknolojiye bağlı yetersiz bedensel hareketlilik günümüzde insanların ve toplumların en büyük sorunlarından biri haline gelmiştir. Söz konusu sorunların çözümünde çocukların ve gençlerin sorunlarıyla baş edecek şekilde eğitilmelerinin önemi büyüktür. Bu bağlamda sorunlara çözüm önerileri sunabilmek açısından Üniversite Gençliğinin Sportif rekreasyon Etkinliklerine Yönelik İlgileri ve Katılma düzeylerinin belirlenmesi araştırmamızın amacını oluşturmaktadır.Araştırmanın evrenini 2006?2007 Eğitim ? Öğretim yılında Ege Üniversitesi, Celal Bayar Üniversitesi ve İzmir Ekonomi Üniversitesi'nin İktisat, İşletme ve Mühendislik bölümlerinde okuyan 11195 öğrenci oluşturmaktadır. Çalışmanın örneklemini ise bu öğrenciler arasından basit tesadüfi örnekleme yöntemiyle seçilen 186'sı bayan 335'i erkek olan 521 öğrenci oluşturmaktadır.Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından hazırlanan anket formu uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS (Versiyon 15) programında değerlendirilmiştir. Araştırmanın istatistiksel analizinde tanımlayıcı istatistikler, Crosstabulation ve Ki-kare analizi kullanılmıştır. Çalışmada anlamlılık düzeyi p< 0.05 olarak kabul edilmiştir.Araştırmada katılan 521 öğrenciden 228'i (%43,76) çocukluk çağında spor yapıp aynı zamanda beden eğitimi derslerinde sporla ilgili yeterli bilgi aldığını ve spor yapmaya devam ettiklerini belirtmişlerdir. Bu öğrencilerden %48,7'si sağlık için spor merkezlerinde, %29,4'ü eğlence amaçlı, %11,9'u kulüplerde ve %10,2'si de okul takımlarında spor yaptıklarını belirtmişlerdir. Spor faaliyetlerine katılım nedenlerinin ise sırasıyla %42,7'si Sağlıklı bir yaşam, %26'sı Monotonluktan kurtulmak, %18'i Kilo vermek, %8'i sporda Başarı kazanmak, %3,7'si Değişik arkadaş grubu edinmek, %1,6' sı Ev ortamından kurtulmak için spor etkinliklerine katıldıklarını belirtmişlerdir.Anahtar Kelimeler: Rekreasyon, Serbest Zaman, Spor, Üniversite Gençliği, Serbest Zaman Eğitimi.
Ders dışı etkinlik olarak takım sporu yapan ve spor yapmayan orta öğretim öğrencilerinin davranış örüntülerinin karşılaştırılması
Çocukluk ve gençlikte yaşanan davranış sorunlarını tek bir açıdan incelemek pek mümkün değildir. Davranış örüntülerinin birçok yönden irdelenmesi, yetişkinlik çağına gelmeden önce gerekli eğitimin bireysel ve toplumsal açıdan ele alınması, hem beden eğitiminin yararlarını hem de ders dışı etkinliklerin katkılarını ortaya koymak bakımından önemli bulunmuştur. Bu araştırmada, ders dışı etkinlik olarak takım sporu (voleybol, basketbol, hentbol ve futbol) yapan (DDEOTSY), il genelinde dereceye girmiş kız ve erkek takımlarının sporcuları ile spor yapmayan (SYM) öğrencilerin davranış örüntülerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır.Araştırmanın evrenini, Manisa İli Milli Eğitim okullarında orta öğretim kademesinde okuyan 2032 öğrenci, örneklem ise, 479 gönüllü öğrenci (266 DDEOTSY ve 213 SYM adolesan) oluşturmaktadır.Veri toplama araçları olarak, Kişisel Bilgi Formu (KBF), 11-18 Yaş Gençler İçin Kendini Değerlendirme Ölçeği (YSR/11-18) ve Öğretmen Bilgi Formu (TRF/6-18) kullanılmıştır. Tanımlayıcı veriler için sıklık (f) ve yüzde (%) kullanılmış, gruplar arasında bağımlı değişkenlere ilişkin farklar için iki grup bağımsız örneklem t testi, ilişki analizlerinde ise Pearson Correlation testi kullanılmıştır. SPSS 16 ile yapılan istatistiki değerlendirmelere göre adolesanların davranış örüntüleri SYM' ların Anksiyete/Depresyon, Dikkat Sorunları yaşadıkları ve DDEOTSY' ların Toplam Yeterlik alt ölçek ortalamaları lehine olduğu bulunmuştur. Cinsiyet faktörü açısından davranış örüntülerinin olumsuzluğu en çok SYM kızlar açısından etki etmiştir.Beden eğitimi öğretmenlerinden elde edilen bulgulara göre; öğretmenler hitap ettikleri kitleyi yeterince tanımadıkları, DDEOTSY' ları daha olumlu davranış örüntülerine sahip olarak gördükleri sonucuna varılmıştır. Ayrıca YSR/11-18 aracılı ile elde edilen bulgular, TRF/6-18 ile elde edilen bulgularla ilişkisi olmadığı bulunmuştur.Adolesan dönemde ders dışı etkinlik olarak takım sporu yapmanın davranış örüntüleri açısından SYM' lara göre daha olumlu etkilediği, özellikle SYM kızların risk altında olduğu sonucuna varılmıştır. Beden eğitimi öğretmenleri DDEOTSY ve SYM adolesanların davranışlarını değerlendirmede gerekli yeterliliği gösterememişlerdir.Anahtar Kelimeler: Davranış örüntüsü, Ders dışı etkinlikler, Takım sporu, Adolesan