12–14 yaş grubu ergenlerde ders dışı etkinlikler ve egzersiz kapsamında uygulanan fiziksel aktivite programının ilköğretim öğrencilerinin yaşam kalitesi üzerindeki etkileri

Bu araştırmanın amacı, fiziksel aktivite uygulamalarına gönüllü katılan ilköğretim öğrencileri ile katılmayan ilköğretim öğrencilerinin yaşam kalitelerini arttırmaya yönelik fiziksel aktivite programının meydana getirdiği farkın belirlenmesidir. Araştırma, 2011 yılında Manisa merkezde bulunan Vestel ilköğretim okulunda (n=878) yapılmıştır. Ancak uygulama 2011 yılında yapıldıktan sonra 2012-2013 Eğitim – Öğretim yılında Milli Eğitim Bakanlığı tarafından uygulanan 8 yıllık kesintisiz eğitimin 12 yıla (4+4+4 eğitim sistemi) çıkarılmasıyla mevcut ilköğretim okulları ortaokul olarak değiştirilmiş ve bu yüzden Vestel İlköğretim okulu Ortaokula dönüşmüştür. Çalışma Milli Eğitim Bakanlığı tarafından uygulanan TEOG Sınavı nedeniyle olası strese ve baskıya maruz kalan ve okul devamsızlık sorunu nedeniyle 12–14 yaş grubu öğrencileri (n=297) üzerinde yapılmıştır. Çalışma iki aşamada yürütülmüştür; Birinci aşamada; Vestel ortaokulunda eğitim-öğretim görmekte olan ve araştırmanın örneklemini oluşturan çocukları tanıyabilmek, çocukların problem davranışları hakkında bilgi sahibi olabilmek amacıyla, okul rehberlik ve beden eğitimi öğretmenlerinden çocuklarla ilgili bilgiler toplanarak, müdahale edilecek problem davranışlar, kullanılacak yöntem ve tekniklerin belirlenmesi için araştırma ekibi tarafından ( Sorumlu araştırmacı, Yardımcı araştırmacı ) uygulamaya başlamadan önce bir ön değerlendirme yapılmıştır. Değerlendirme sonucu 6 ve 7. Sınıflardan öğrenci alınarak müdahale ve kontrol grubu oluşturulmuştur. İkinci aşama da ise; müdahale ve Kontrol grubundaki çocuklara "Kiddo Kindl Ergen Ölçeği" ön test olarak uygulanmıştır. Daha sonra, okulda öğrencilerin anketle belirlenen ilgi ve isteklerine göre hazırlanan fiziksel aktivite programı (temel teknik eğitimi ve oyun temelli fiziksel aktivitelerden oluşan), on iki (12) hafta boyunca, mevcut beden eğitimi dersleri dışında haftada iki (2) gün, iki (2) ders saati olarak araştırmacı tarafından müdahale gurubundaki çocuklara uygulanmıştır. Kontrol grubuna ise genel olarak almakta oldukları eğitimin dışında hiçbir aktivite uygulanmamıştır. 12 (On iki) hafta sonun da müdahale ve Kontrol grubundaki çocuklara Kiddo Kindl Ergen Ölçeği tekrar son-test olarak uygulanmıştır. 12 (On iki) hafta süren çalışmada müdahale grubuna yaptırılan fiziksel aktiviteler araştırmacı tarafından kısa video ve resimler ile kayıt altına alınmıştır. Veri analizinde SPSS.17.0 istatistik programında; ön test son test karşılaştırmalarında normal dağılıma uyan veriler için Bağımlı Gruplarda T Testi, normal dağılıma uymayan veriler için Wilcoxon İşaretli Sıra Testi uygulanmıştır. Müdahale grubu ile kontrol grubu arasındaki karşılaştırmalarda sürekli veriler için normal dağılıma uyan verilerde Bağımsız Gruplarda T Testi, normal dağılım koşulları sağlanmadığında Mann - Whitney U testi kategorik verilerde Ki Kare analizi uygulanmıştır. Tip 1 hata için α= 0.05 düzeyi alınmıştır. Sonuç olarak; müdahale grubundaki öğrencilere uygulanan fiziksel aktivite programı sonucunda, toplam yaşam kalitesi puanlarının, kontrol grubundaki öğrencilerin puanlarına göre daha fazla artış gösterdiği ve istatistiksel olarak ön test ve son test puanları arasında anlamlı bir farklılık olduğu saptanmıştır.