Theses supervised by Prof. Dr. Zeki Aytaç
10 theses · Gazi University
Lichen flora of Karatepe (Karabük)
In this study, 264 lichen specimens were collected from 42 localities in Karatepe- Karabük between the dates 25.03.2011 and 14.07.2012. 145 lichens and 2 lichenicolous fungal taxa were identified. Among them, 80 taxa have been recorded for the first time in Karabük province.
Elvanlar-Çiller Köyleri (Nallıhan-Ankara) arasındaki alanın florası
Araştırma alanı, Ankara'nın kuzey batısında yer alan Nallıhan ilçesinde bulunmaktadır. Çalışma alanından Mart 2010 - Temmuz 2011 tarihleri arasında 944 bitki örneği toplanmıştır. 73 familya, 301 cins, 563 tür ve tür altı takson tespit edilmiştir. Eğreltiler 5, açık tohumlular 4, kapalı tohumlular 554 takson ile temsil edilmektedir. 57 adet takson A3 karesi için yeni kayıttır. Toplam 63 takson Türkiye için endemiktir. Endemizm oranı % 11,19'dur. Taksonların fitocoğrafik dağılımları ise şöyledir: 74'ü Avrupa-Sibirya (%13,14), 68'si Iran-Turan (%12,07) ve 53'ü Akdeniz (%9,41) fitocoğrafik bölgelerine aittir. 368 takson ise (% 65,36) çok bölgeli ve bölgesi belirlenemeyen taksonlardır.Bilim kodu:203.1.017Anahtar Kelimeler: Flora, Nallıhan, Çiller köyü, Elvanlar köyü, AnkaraSayfa Adedi:138Tez Yöneticisi: Prof.Dr. Zeki AYTAÇ
Sarıçalı Dağı ve çevresinin (Nallıhan / Ankara) florası
Araştırma alanı, Ankara ilinin kuzeybatısında yer almaktadır. Alandan toplanan 910 bitki örneği değerlendirilmesi sonucu 79 familyaya ait 336 cins ve 642 tür ve türaltı seviyede takson tespit edilmiştir. Tür ve türaltı seviyede 77 takson A3 karesi için yeni kayıttır. 88 takson endemik olup endemizm oranı %13,7'dir. Taksonların fitocoğrafik bölgelere dağılımı ise şöyledir; Avrupa- Sibirya Elementi 94 ( %14,6), İran - Turan Elementi 86 (% 13,3), Akdeniz Elementi 65 (% 10,1) ve geniş yayılışlılar ile fitocoğrafik bölgesine karar verilemeyenler ise 397 (%61,8)'dir.Anahtar Kelimeler :Flora, Sarıçalı Dağı, Nallıhan, Ankara, Türkiye.
Kıbrıs Köyü vadisi (Mamak-Ankara) bitki mikrofungusları
Bu araştırma, Ankara Kıbrıs Köyü Vadisi'nde 2009-2010 yılları arasında yapılmıştır. Alanda yapılan çalışmalar sonucunda, 49 farklı konukçu bitki üzerinde gelişen 87 tür mikrofungus tespit edilmiştir. Teşhisi yapılan bu türlerin mantarlar alemindeki dağılımı şu şekildedir: Ascomycota - 3 sınıf, 9 takım, 20 familya, 31 cins ve 65 tür; Basidiomycota - 3 sınıf, 3 takım, 5 familya, 7 cins ve 22 tür. Bu araştırma sonucunda 12 tür mikrofungus Türkiye için yeni kayıt olarak tespit edilmiştir. Üzerinde bulundurduğu mikrofunguslar açısından en zengin tohumlu familyaları Rosaceae (17 tür), Salicaceae (9 tür), Ulmaceae (8 tür), Fabaceae (7 tür) ve Juglandaceae (7 tür) familyalarıdır. Diğer konukçu üyelerinde 1-5 arasında değişen mikrofungus türü içermektedirler. Mantarlar, bitkisel organizmalarla karşılıklı ilişkilerini konsorsiyumlar aracılığıyla kurarlar. Mantar-konukçu konsortif ilişkilerine bakıldığında nötr, pozitif, negatif ve antagonist ilişkiler karşımıza çıkmaktadır.
Ankara Zirai Mücadele Merkez Araştırma Enstitüsü herbaryumunda bulunan bazı familyalara ait örneklerin değerlendirilmesi
Ankara Zirai Mücadele Merkez Araştırma Enstitüsü Herbaryumunda bulunan Brassicaceae, Caryophyllaceae, Amaranthaceae, Fabaceae, Asteraceae, Boraginaceae, Lamiaceae ve Poaceae familyalarına ait 705 bitki örneğinin incelenmesi sonucu 182 cins ve bu cinslere ait 393 tür ve türaltı takson tespit edilmiştir. Toplam 42 tür Türkiye için endemiktir ve endemizm oranı % 10.69'dur. En çok tür içeren ilk beş cins şunlardır: Astragalus L. (16), Centaurea L. (14), Anthemis L. (14), Salvia L (13), Vicia L. (9), Silene L. (8). Taksonların fitocoğrafik bölgelere dağılımı ise şöyledir: İran-Turan elementi 84 (%21), Akdeniz elementi 51 (%13), Avrupa-Sibirya elementi 28 (%7), bilinmeyen veya çok bölgeli olanlar da 230 (%59) dur. Toplam 49 takson toplandığı kare için yenidir.
Türkiye'nin Oxytropıs DC. (Legumınosae) cinsinin revizyonu
Ülkemizin Oxytropis DC. cinsine ait türlerinin morfolojik, tohum yüzeyi, palinolojik, sitolojik, moleküler özellikleri ile tür tanıma anahtarı, tür tanımları ve coğrafik yayılışları bu çalışmanın esasını teşkil etmektedir. Flora of Turkey' e göre Oxytropis cinsinde 13 olan tür sayısı bu çalışma sonucunda 11'e gerilemiştir. O. engizekensis Duman et Vural O. persica Boiss. türünün; O. fominii Grossh., O. argyroleuca Bornm. türünün sinonimleri oldukları tespit edilmiştir. Oxytropis türlerinin tehlike kategorileri yeni IUCN Kategorilerine göre düzenlenmiştir. Flora of Turkey Bitkileri Kırmızı Kitabı'nda tehlike kategorisi DD olarak verilen O. pallasii ve O. pilosa türleri toplanmış ve yeni tehlike kategorileri verilmiştir. O. pallasii, O. pilosa, O. albana ve O. lazica türleri için fitocoğrafik bölge önerilmiştir.
Kastamonu Küre Dağları Milli Parkı orman ağaç ve çalılarının mikrofungusları
Bu araştırma, Kastamonu Küre Dağları Milli Parkı'nda 2004-2007 yılları arasında yapılmıştır. Alanda yapılan çalışmalar sonucunda, 62 farklı konukçu bitki üzerinde gelişen 210 tür mikrofungus tespit edilmiştir. Teşhisi yapılan bu türlerin mantarlar alemindeki dağılımı şu şekildedir: Ascomycota ? 1 sınıf, 4 altsınıf, 12 ordo, 25 familya, 46 genus ve 62 tür; Basidiomycota ? 2 sınıf, 2 ordo, 5 familya, 6 genus ve 12 tür; Deuteromycota ? 2 sınıf, 5 ordo, 6 familya, 63 genus ve 136 tür. Bu araştırma sonucunda 14 genus ve 94 tür mikrofungus ülkemiz için yeni kayıt olarak tespit edilmiştir. Quercus pubescens Willd. yapraklarında gelişen Hyalodictyum colchicum Woron. sadece tip örneğinden bilinen çok nadir monotipik genusa ait bir türdür ve bu tür dünyada ikinci kez tarafımızdan kaydedilmiştir. Crataegus monogyna Jacq. subsp. monogyna ve Crataegus pentagyna Waldst. & Kit. ex Willd. canlı yaprakları üzerinde bulunan Cylindrosporium crataeginum Erdogdu & Hüseyin türü ise ilk defa bilim dünyasına tanıtılmıştır. Mikrofunguslar açısından en zengin tohumlu familyaları Rosaceae (37 tür), Fagaceae (35 tür), Corylaceae (24 tür), Ulmaceae (14 tür) ve Salicaceae (14 tür) familyalarıdır. Diğer konukçu familya üyelerinde 1-11 arasında değişen mikrofungus türü bulunmaktadır. Mantarlar, bitkisel organizmalarla karşılıklı ilişkilerini konsorsiyumlar aracılığıyla kurarlar. Mantar-konukçu konsortif ilişkilerine bakıldığında nötr, pozitif, negatif ve antagonist ilişkiler karşımıza çıkmaktadır.
Cemalköy, Gazibey ve Başyayla köyleri (Altınyayla-Sivas) florası
Bu çalışma Şarkışla ilçesine bağlı Cemalköy ile Altınyayla ilçesine bağlı Gazibey ve Başyayla köyleri üçgenindeki alanın floristik araştırmasını kapsamaktadır. Alandan 2005 - 2006 yılları arasında toplanan 800 bitki örneğinin değerlendirilmesi sonucu 47 familyaya ait 194 cins ve 340 tür ve türaltı seviyede takson tespit edilmiştir. Tespit edilen taksonların tümü Spermatophyta divizyosu ve Angiospermae sınıfına aittir. Tespit edilen taksonların 56' sı endemiktir ve endemizm oranı % 16,51'dir. Taksonların Fitocoğrafik Bölgelere dağılımı şu şekildedir: Akdeniz 16 (%5,01), Iran-Turan 100 (%29,2), Avrupa-Sibirya 10 (%2,94) ve geniş yayılışlılar ile Türkiye Florası'nda hangi fitocoğrafik bölge elementi olduğu belirtilmeyenler 213 (%62,83)'dir.
Ilgaz (Çankırı) ilçesi ve çevresinin etnobotaniği
Bu araştırmada, Ilgaz ilçesi (Çankırı) ve çevresinde, 2005-2006 yıllarında gerçekleştirilen etnobotanik çalışmaları sonucunda yörede yayılış gösteren doğal bitkilerin yöresel isimleri, morfolojik özellikleri, kullanılan kısımları ve kullanım şekilleri araştırılmıştır. Araştırma bölgemizde 62' si yiyecek, 25' i tıbbi amaçlı, 12' si çay, 4'ü baharat, 4' ü süs bitkisi ve 20' si çeşitli amaçlarla olmak üzere 44 familyaya ait toplam 100 taksonun yöre halkı tarafından kullanıldığı belirlenmiş ve bu taksonların kullanma şekilleri ortaya çıkarılmıştır. Halkın kullandığı bitkilerin ağırlıklı olarak Asteraceae, Brassicaceae, Rosaceae ve Lamiaceae familyalarına ait olduğu görülmüştür.
Çerkeş köyü kuzey batı bölgesinin (Bayat/Çorum) florası
Bu çalışma ile Çorum ili, Bayat ilçesinde bulunan Çerkeş köyünün kuzey batı çevresinin florası tespit edilmiştir. Çalışma alanından 2019-2021 yılları arasında gerçekleştirilen arazi çalışmaları sonunda toplamda 725 adet bitki örneği toplanmıştır. İncelemeler sonucunda 66 familya ve 271 cinse ait toplamda 485 tür ve tür altı takson tespit edilmiştir. Tespit edilen bu taksonların 50 tanesi Türkiye Florası için endemik olup alanın endemizm oranı %10'dur. Taksonların fitocoğrafik bölgelere göre dağılımı şöyledir: Akdeniz elementi 37 (%7,6), Avrupa-Sibirya elementi 59 (%12,2), İran-Turan elementi 100 (%20,6), çok bölgeli veya fitocoğrafik bölgesi bilinmeyenler 289 (%59,6)'dur. Çalışma alanı Davis'in kareleme sistemine göre A5 karesinde yer almaktadır. 17 takson A5 karesi için yeni kayıttır. Çalışma sonucunda Astrodaucus orientalis var. eriocarpus Türkiye Florası için yeni kayıt olarak tespit edilmiştir.