Astımda komorbiditeler ve sistemik inflamasyon

AMAÇ: Çalışmamızda astımlı hastalarda komorbiditelerin hastalık tablosuna ve sistemik inflamasyon belirteçleri üzerine etkisini değerlendirmeyi amaçladık. GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışma popülasyonu Aralık 2013 ve Eylül 2014 tarihleri arasında hastanemiz göğüs hastalıkları polikliniğine başvurmuş ve GINA kılavuzuna göre astım tanısı ile izlenen ve çalışmaya katılmaya gönüllü olgulardan oluşturuldu. 71'i kadın ve 49'u erkek toplam 120 kişiden oluşan astımlı olgu grubu, stabil klinik tabloda olup kılavuza uygun şekilde astım tedavisi alıyordu. Kontrol grubu olarak benzer yaş ve cinsiyet dağılımı sergileyen 19'u kadın ve 16'sı erkek toplam 35 gönüllüden oluşturuldu. Usulüne uygun şekilde alınan kanlar santrifüjlendikten sonra ayrılan serumlar çalışma tarihine kadar -80°C derecede derin dondurucuda saklandı. Demografik veriler, solunum fonksiyon testi sonuçları, komorbidite varlığı ve astım kontrol testi skorlaması kaydedildi. Biyobelirteç ve sistemik inflamasyon belirteçlerinden ECP, Osteopontin, IL-6, IL-8, Adiponektin, hs-CRP serum düzeyleri olgu ve kontrol gruplarında ticari ELISA kitleri kullanılarak değerlendirildi. BULGULAR: Yaş ve cinsiyet olarak benzer dağılım sergileyen olgu ve kontrol grubunda sırasıyla yaş ortalaması 38,80±11,93 yıl ve 35,86±7,97 yıl olarak saptandı. Astım kontrol testine göre astımlı olgular iyi ve tam kontrolde olmalarına rağmen %50 öksürük ve %19 oranda dispne bildirdiler. Astımlı grupta 47 olguda (%39,2) araştırılan komorbiditeler mevcuttu ve en sık eşlik eden durumun alerjik rinit(%15) olduğu belirlendi. Astımlı olgularda diğer eşlik eden hastalıklar sırasıyla GÖR, sinüzit, hipertansiyon, diabet, gastrit ve ülser olarak saptandı. Kontrol grubunda doktor tanılı komorbidite bildirilmedi. Araştırılan biyobelirteç düzeyleri ile ilgili karşılaştırmalardan sadece IL-8 düzeyi kontrollere göre, olgu grubunda istatistiksel olarak anlamlı oranda yüksek saptandı. Komorbidite varlığına göre astımlı olgular ayrıca değerlendirildiğinde, komorbiditesi olanların yaş ortalaması daha fazla ve çoğunluğu kadınlardan oluşuyordu. Araştırılan biyokimyasal belirteçlerden IL-6 ve IL-8 düzeyi komorbidite bulunan grupta anlamlı derecede yüksekti. Olgu grubunda komorbidite yükü ile biyobelirteç düzeyi arasındaki ilişkiler değerlendirildiğinde hs-CRP, IL-6 ve IL-8 düzeyi ile komorbidite yükü arasında pozitif yönde ve anlamlı ilişki saptandı. VKİ indeksi ile adiponektin, hs-CRP ve ECP düzeyleri arasında negatif yönde ve istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptandı. SONUÇ: Bu çalışmada kontrol altında olan astımlı hastalarda bile semptom sıklığının yüksek olduğu gösterildi. Bulgularımız, komorbidite varlığının sistemik inflamasyona kısmen etkisi olabileceğini düşündürmektedir. Komorbiditelerin astım kontrolü ve sistemik inflamasyon belirteçleri üzerine etkilerinin değerlendirilmesi amacıyla daha ileri çalışmalara ihtiyaç vardır.