Aydın ilinde suça sürüklenen çocukların değerlendirilmesi

Giriş ve amaç: Suça sürüklenen çocuk sayısı son yıllarda giderek artmaktadır. Hem ülkemizde hem de dünyada bu çocukların işledikleri suçlar; çocuk, aile ve toplum açısından bir sorun olmaya devam etmektedir. Bu çalışma ile suça sürüklenen çocukların suç işlemesinde etkili olan faktörlerin ortaya konulması ve bu konuda alınabilecek önlemlerin belirlenmesi hedeflenmektedir. Gereç ve yöntem: Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi'ne işledikleri iddia edilen suç nedeniyle adli makamlar tarafından 01 Ocak 2019 tarihinden itibaren adli değerlendirme için yönlendirilen, fiili işlediği sırada 12 yaşını doldurmuş olup 18 yaşını doldurmamış olan 110 suça sürüklenen çocuk değerlendirmeye alınmıştır. Çocukların Adli Tıp Anabilim Dalı Polikliniği'nde yapılan muayenelerinde kayıt edilen görüşme formları incelenmiştir. Hasta dosyalarından elde edilen olguya ve ailesine ait sosyodemografik verilerin ve olguların psikiyatrik muayene bulgularının incelenmesi amacıyla bir anket formu düzenlenmiştir. Olgulara ait görüşme formları ve raporlar bu anket formu doğrultusunda değerlendirilmiştir. Bulgular: Olguların %75,5'i(n:83) erkek ve %24,5'i(n:27) kız cinsiyette olup olguların suça karıştıkları yaş ortalaması 13,71±0,91'dir. Olguların %63,6'sı okula devam etmekte ve sadece % 25,7'sinin okul başarısının iyi düzeydedir. Olguların %22,7'sinin mükerrer suça karışan çocuklar olduğu tespit edildi. Suça sürüklenen bu çocuklarının büyük bir kısmında madde kullanımı olduğu, sosyal aktivitelere katılmadığı, yakın çevresinde, ailesinde ve arkadaş grubunda suça karışan bireyler olduğu saptandı. Olguların çoğunun ebeveyn eğitim düzeylerinin düşük olduğu, annelerin çoğunun ev hanımı babaların ise işçi olduğu ve aile gelir düzeyinin düşük olduğu saptandı. Çocukların en sık hırsızlık suçuna, ikinci sıklıkla kasten yaralama suçlarına karıştığı, en sık hırsızlık suçunun tekrarlandığı görüldü. Olguların %27,7'sinde zeka geriliği, %24'ünde DHEB ve %22,2'sinde davranım bozukluğu olduğu saptandı. Sonuç: Çalışmamızdan elde edilen bulgulara göre, düşük okul başarısı, madde kullanımı, ebeveyn eğitim düzeyinin düşüklüğü ve düşük gelir düzeyinin suçun tekrarlanmasında önemli risk faktörleri olduğu görülmüştür. Risk grubunda bulunan çocukların tespit edilerek bu çocuklara yönelik önlemlerin alınması ve suça sürüklenen çocukların topluma kazandırılması amacıyla ekonomik, sosyal ve kültürel düzenlemelere ihtiyaç olduğu düşünülmüştür.