Behçet hastalığı olan hastalarda serum IL-23 ve IL-17 düzeylerinin eklem bulguları ve diğer klinik bulgularla olan ilişkisinin incelenmesi

ÖZET Behçet hastalığı, uzun seyirli, tekrarlayıcı, sistemik bir vaskülittir. Deri ve mukoza bulgularının yanında göz, eklemler ve damarlar başta olmak üzere pek çok organı tutabilir. Etyolojisi ve patogenezi günümüzde tam olarak aydınlatılamamıştır. Ailesel yatkınlık olmakla birlikte enfeksiyöz bir ajanın hastalığı başlattığı düşünülmektedir. Biz bu çalışmada romatoid artirt, multiple skleroz, sistemik lupus eritematozis gibi gibi otoimmüm ve otoinflamatuar hastalıklarda rol oynadığı saptanan IL-23/IL-17 ortak yolunun Behçet hastalığının eklem bulguları ve diğer klinik bulgularla olan ilişkisini incelemeyi amaçladık. Çalışmamız 22 Haziran 2012- 22 Şubat 2013 tarihleri arasında Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı ve Deri ve Zührevi Hastalıklar Anabilim Dalı polikliniklerine başvuran 36 Behçet hastası ve 36 sağlıklı bireyden oluşan kontrol grubuyla gerçekleştirildi. BH tanısı Uluslararası Çalışma Grubu Tanı Kriterlerine göre kondu. Behçet hastalarında ve kontrol grubunda IL-17, IL-23, C- Reaktif Protein ve Eritrosit Sedimentasyon hızı ölçüldü. Parametrik test varsayımlarını sağlayan değişkenlerin analizinde 2 grup arasındaki farkı incelemek için bağımsız örneklemler için T test kullanıldı. Parametrik test varsayımlarını sağlamayan değişkenler için ise 2 bağımsız grup arasındaki farkı incelemek için non-parametrik testlerden Mann-Whitney U kullanıldı. Hasta grubunun serum IL-17, IL-23, C- Reaktif Protein ve Eritrosit Sedimentasyon hızı kontrol grubuyla karşılaştırıldığında IL-17, IL-23, C- Reaktif Protein düzeyleri ve Eritrosit Sedimentasyon hızı hasta grubunda istatiksel olarak anlamlı derecede yüksek saptandı. Hasta grubunda aktif ve ianaktif hastalardaki IL-17, IL-23, C- Reaktif Protein düzeyleri ve Eritrosit Sedimentasyon hızı karşılaştırıldığında ise istatiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı. Çalışmamızın sonuçları IL-17, IL-23 gibi sitokinlerin Behçet hastalığının patogenezinde rol aldığını ve IL-23/IL-17 ortak yolunun Behçet hastalığında etkili olduğu bir kez daha saptanmıştır. Bulgularımızın daha geniş çalışmalarla desteklenmesi gerekmektedir.