Boşanmış aile çocuklarının sosyal uyum süreci ve dindarlık düzeyleri arasındaki ilişki üzerine bir araştırma

Günümüzde boşanma, yaygın bir durum olarak karşımıza çıkmaktadır ve pek çok sıkıntı ve zorluğu beraberinde getirmektedir. Türkiye'de yaşanan boşanma oranlarının da gün geçtikçe arttığı görülmektedir. Boşanma sonrasında öncelikle boşanan bireyler, dolaylı olarak da toplum üzerinde ruhsal açıdan büyük hasara neden olmaktadır. Boşanma durumuna hazırlıklı olmadıkları ve anne babaları ile olan bağlarının kopması söz konusu olduğu için çocuklar, bu durumdan çok daha fazla etkilenmekte ve çocuklar yaşadıkları olumsuz durumlar sonucunda sosyal uyum problemleri yaşmaktadır. Bu araştırmanın amacı 12-17 yaşlarında bulunan boşanmış aile çocuklarının boşanma sonrası sosyal uyum ve dindarlık düzeylerinin incelenmesidir. Araştırma, Hatay ilinde lise seviyesinde eğitim gören ergenlik (12-17) dönemindeki boşanmış aile çocuklarından 111 katılımcı üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmada ilişkisel araştırma modeli kullanılmıştır. Araştırma verilerini toplamak "Boşanma Uyum Envanteri", "Dindarlık Ölçeği" ve araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde; istatistik paket programı kullanılmıştır. Araştırma temel problemine göre gerçekleştirilmiş ve sosyal uyum ile dindarlık ilişkisi bakımından boşanmanın çocuğun bu durumun olumsuz etkilerinden kurtulup sosyal uyumuna etki eden etmenler açıklanmaya çalışılmıştır. Ayrıca boşanma sonrası dindarlığın sosyal uyum üzerinde etkisi olup olmadığını açıklamak da hedeflenmiştir.