Bronkopulmoner displazi olan hastaların 3 yıllık değerlendirilmesi

Giriş ve Amaç: Bronkopulmoner displazi (BPD), ciddi solunum yetmezliği nedeniyle uzun süre oksijen desteği ve pozitif basınçlı ventilasyon (PBV) uygulanan prematüre bebeklerde gelişen kronik bir akciğer rahatsızlığıdır. Yenidoğan alanında sağlanan tüm ilerlemelere rağmen, BPD prematüre bebeklerde uzun vadede en yaygın komplikasyonlardan biri olmaya devam etmektedir. Bu çalışmada, BPD tanısıyla Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesi'nde takip ve tedavi edilen bebeklerde doğum öncesi, doğum sırası ve doğum sonrası BPD gelişimine katkı sağlayan başlıca risk faktörlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma klinik ve retrospektif kesitsel bir araştırmadır. Çalışmaya 01 Ocak 2020- 31 Aralık 2022 tarihleri arasında Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Neonatoloji Bilim Dalında üç yıl içinde BPD tanısı ile yatan toplam 128 hastanın verileri dahil edildi. Hastalar BPD ağırlığına göre hafif/orta BPD olanlar ve ağır BPD olanlar olarak iki grup halinde gruplandırılarak verileri karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmadaki hastaların %56,3'ü erkek (n=72), %43,8'i kız (n=56) idi. Ağır BPD grubunda hafif/orta BPD grubuna göre doğum ağırlığı (809,4 ± 254,1 gr) ve gestasyonel yaş (25,7 ± 2,1 hafta) anlamlı olarak daha düşüktü (p=0,001). Ağır BPD, özellikle 500–749 gr doğum ağırlığında (%40,5; p=0,022) ve 22–24 hafta gebelik grubunda (%29,7; p<0,001) daha sık izlendi. İnvitro fertizasyon)(İVF) oranı hafif/orta BPD grubunda daha yüksek (%39,6 vs. %18,9; p=0,025), koryoamniyonit sıklığı da bu grupta anlamlı olarak fazlaydı (p=0,025). Solunum desteği yönünden, ağır BPD grubunda mekanik ventilasyon ve nazal CPAP süreleri anlamlı derecede uzundu (p<0,05). Total parenteral nütrisyon(TPN) süresi ağır BPD grubunda daha uzundu (18,1 ± 13,3 gün vs. 10,6 ± 7,2 gün; p<0,001). Ağır BPD grubunda eritrosit transfüzyon ihtiyacı, nekrotizan enterokolit(NEK) ve kültür pozitif sepsis sıklığı daha yüksekken, klinik sepsis hafif/orta BPD grubunda daha yaygındı(p<0,05) .Ağır BPD grubunda ek steroid kullanımı, kafein kullanım süresi ve prematüre retinopatisi (ROP) tedavi gereksinimi daha fazlaydı (p<0,05). Ayrıca ağır BPD grubunda yatış süresi (112,3 ± 47,2 gün vs. 84,5 ± 31,3 gün) ve mortalite oranı (%16,2 vs. %2,2) belirgin şekilde yüksekti(p<0,05). Sonuç: Bu çalışma, ağır BPD gelişen prematüre bebeklerde daha düşük doğum ağırlığı ve gestasyonel yaş, uzamış solunum ve parenteral beslenme desteği, artmış enfeksiyon riski ve komplikasyonların belirgin olduğunu ortaya koymuştur. Erken tanı, riskli grupların yakından izlenmesi ve destek tedavilerinin bireyselleştirilmesi, ağır BPD gelişimini ve buna bağlı morbidite-mortaliteyi azaltmada önemli olabilir.