CAD/CAM restoratif materyallerin yüzey özellikleri ve bakteriyel adezyonun incelenmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, 4 rezin esaslı CAD/CAM blok ile 1 lösit güçlendirilmiş cam seramik CAD/CAM bloğun, standart polisaj ve bitim işlemi sonrası yüzey özelliklerini ve S. Mutans ile S. Mitis ile olan etkileşimlerinin KLTM ve SEM yardımıyla incelenmesidir. Materyal ve Metot: Çalışmada IPS Empress CAD, VİTA Enamic, Lava Ultimate, Shofu Blok HC ve Cerasmart test materyali olarak belirlenmiştir. Hassas kesme cihazı yardımıyla bloklardan 10 mm x 10 mm x 1 mm boyutunda kesitler alınarak toplam 80 numune hazırlanmıştır (n=16). Daha sonra numuneler rastgele seçilerek iki alt gruba ayrılmıştır (n=5). Numunelerin polisaj işlemi Sof-Lex diskler ve cila pastası kullanılarak gerçekleştirildikten sonra, profilometre yardımıyla pürüzlülük değerleri (Ra) belirlendi. Petri kaplara yerleştirilen steril numuneler yapay tükürük ile kaplanarak pelikıl oluşumu için 1 saat 37 ˚C etüvde inkübe edildi. Daha sonra tüm numuneler S. mutans ve S. mitis içeren %5 glikoz BHI besiyerinde, 35 ˚C ve %5 CO₂ ortamda 24 saat inkübasyona bırakıldı. Bakteri koloni sayımı mikropleyt okuyucu yardımıyla belirlenmiştir. Bulgular: İstatiksel analiz Kruskal Wallis H testi ve post hoc Dunn-Bonferroni testi uygulanarak değerlendirildi. Pürüzlülük analizi sonucu LAV ve CER'nın, VIT ve IPS'ye göre istatistiksel olarak farklı olduğu (p<0,05), SHF grubunda ise bir farklılık bulunamamıştır (p>0,05). Hidrofobiklik testi sonucunda IPS grubunun istatiksel olarak farklılık sergilediği (p<0,05), diğer gruplar arasında ise anlamlı bir farklılık görülmemiştir. En düşük hodrofobiklik değerleri IPS ve VIT için elde edilmiştir. En düşük serbest yüzey enerjisi (γtot [mN/m]) değerleri CER grubunda olduğu görülmüş, bunu sırasıyla SHF, LAV, VIT ve IPS grupları izlemiştir. S. mutans ve S. mitis bakteri koloni (10⁸ CFU/ml) sayılarının karşılaştırılmasında gruplar arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır (p>0.05). Sonuç: Yapılan bu in vitro çalışmanın sınırlamaları dahilinde, yüzey özelliklerindeki farklılıklara rağmen, biyofilm oluşumunda bir farklılık görülmemiştir. Pelikıl'ın, biyofilm oluşumunda etkin rol oynadığı, adherent yüzey farklılıkları üzerinde değişiklik oluşturduğu görülmüştür.