CAD/CAM sistemleri ile elde edilebilen estetik restorasyonların optik özelliklerinin farklı yüzey bitirme prosedürleri ve yaşlandırma işlemi sonrasında in-vitro olarak değerlendirilmesi

Nanoseramik ve hibrit materyallerin üretilmesi ile seramik ve kompozit materyallerinin avantajlarını bir araya getirmek amaçlanmıştır. Estetik restorasyonlarda kullanılan bu materyaller, CAD/CAM sistemleri ile üretim sonrası farklı yüzey bitirme işlemleri ile hazırlanabilmektedirler. Bu çalışmanın amacı; farklı kimyasal içerikli 5 adet estetik CAD/CAM materyalinin optik özelliklerini, farklı yüzey bitirme işlemleri ve UV yaşlandırma işlemi sonrasında değerlendirmektir. Bu çalışmada, Lava Ultimate (LU), Cerasmart (CE), Vita Enamic (EN), Vita Suprinity (SP) ve Vita Mark II (VM) materyalleri kullanıldı. Toplam 150 adet dikdörtgen şekilli örnek (14×12×1mm) A1 renginde, düşük hızlı kesme cihazı kullanılarak hazırlandı (Micracut 125 Low Speed Precision Cutter, Metkon, Türkiye) (n=10). Renk ölçümleri, manuel polisaj (M), glaze (G), kontrol (K) olmak üzere farklı yüzey bitirme prosedürleri ve UV yaşlandırma işlemi sonrasında spektrofotometre cihazı ile (Vita Easyshade Advance 4.0, Vita Zahnfabrik) gerçekleştirildi. L*, a*, b*, C (kroma) ve h (hue) parametreleri kaydedildi ve ΔE* değerleri hesaplandı. Veriler, İki Yönlü Anova Testi, Fisher's LSD Test ve Eşleştirilmiş Örneklemler T-Testi ile istatistiksel olarak değerlendirildi (p<0,05). SP ve VM blokları için glaze tekniği, diğer yüzey bitirme işlemi gruplara göre anlamlı derecede yüksek L1* değeri ile sonuçlanmıştır (p<0,05). LU, CE, SP ve VM materyallerinin kontrol alt grubuna ait b1* değerleri, manuel polisaj ve glaze gruplarına göre anlamlı fark göstermiştir. SP materyalinin C1 değeri, diğer materyallere göre yüksek bulunmuştur (p<0,05). En yüksek h1 değeri LUG grubunda elde edilmiştir (p<0,05). UV yaşlandırma işleminden sonra, seramik-polimer materyallere ait alt gruplarda elde edilen L1*-L2*, a1*- a2*, b1*-b2*, C1-C2 ve h1-h2 parametreleri arasındaki fark; LUG (p¬¬=0,158), CEK (p¬¬=0,314) ve CEG (p¬¬=0,215) gruplarının h1-h2 değeri hariç anlamlı düzeydedir. Nanoseramik ve hibrit materyallerde, yaşlandırma sonrası renk değişim değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (p<0,05). En yüksek ∆E* değeri LU glaze grubunda bulunurken (∆E*=22,7), en düşük ∆E* değeri VM kontrol grubunda (∆E*=0,86) elde edilmiştir. En yüksek ortalama renk değişimi değeri, LU (∆E*=20,18) materyalinde izlenmiş, onu sırasıyla CE (∆E*=16,64), EN (∆E*=5,77), SP (∆E*=1,93) ve VM (∆E*=1,26) materyalleri takip etmiştir. SP ve VM malzemelerinin ∆E* değerleri arasında anlamlı fark bulunamamıştır (p˃0,05). Glaze uygulaması, LU ve CE malzemelerinde daha yüksek ∆E* değeri elde edilmesine neden olmuştur (p<0,001). EN materyali, glaze uygulaması sonrası (∆E*=4,64); manuel polisaj (∆E*=6,6) ve kontrol (∆E*=6,09) gruplarına oranla daha düşük renklenme oranı göstermiştir. SP ve VM malzemelerinde yaşlandırma sonrası renk değişimi değeri, yüzey bitirme prosedüründen etkilenmemiştir (p˃0,05). Estetik gereksinimin yüksek olduğu özellikle anterior bölgedeki vakalarda, nanoseramik ve hibrit materyaller yerine, seramik malzemelerinin seçimi daha iyi bir tercih gibi görünmektedir. Renk stabilitesi açısından, LU ve CE materyallerine manuel polisaj, EN materyaline glaze uygulaması önerilebilir. Seramik materyallerde, manuel polisaj tekniği kullanılarak, glaze uygulanmış yüzeyler ile karşılaştırılabilir özellikte yüzeyler elde etmek mümkündür. Anahtar sözcükler: CAD/CAM, nanoseramik, hibrit materyal, renk, UV yaşlandırma