Deneysel spinal kord travmasında sildenafilin metil- prednizolon ile karşılaştırmalı nöroprotektif etkilerinin incelenmesi

Omurilik yaralanmalarına bağlı gelişen spinal kord hasarı halen ciddi bir sağlık sorunu olmaya devam etmekte ve önemli oranda işgücü, ekonomik ve sosyal problemlere yol açmaktadır. Amacımız erektil fonksiyon bozukluğunun tedavisinde etkinliği kanıtlanmış olan ve periferik vazodilatatör olarak kullanılan bir cGMP inhibitörü olan sildenafilin, spinal travmalı hastalarda standart tedavi olarak kullanılan metil prednizolone'a alternatif veya destek etkisinin olup olmadığını incelemektir.Otuzbeş adet Spraque-Dawley rat kullanıldı. Grup1 (Laminektomi yapılan Kontrol grubu ), Grup 2 (Laminektomi + SCI), Grup 3 (Laminektomi + SCI + Sildenafil), Grup 4 (Laminektomi + SCl + Metil-prednisolone), Grup 5 (Laminektomi + SCl + Sildenafil + Metil-prednisolone) olarak, her biri 7 rat içeren beş gruba ayrıldı. Tüm ratlara T3-T4 laminektomi uygulandı. SCI + tedavi gruplarına anevrizma klipsi (Yaşargil, 180 gr closing force) kullanılarak 30 saniye spinal cord üzerine tutularak, omurilik hasarı oluşturuldu. Uygulamaların bitiminden 24 saat sonra tüm gruptaki fareler yüksek doz barbitürat ile sacrifiye edilerek süratle cerrahi biyopsi işlemi ile travma oluşturulan bölgeden spinal kord kesiti histopatolojik değerlendirme için alındı. Bu çalısmada travmatik spinal kord hasarı sonucunda meydana gelen iskeminin, sildenafil ve metilprednizolon tedavisi sonrası meydana gelen histopatolojik değişiklikler üzerine olan etkisi incelendi. Elde ettiğimiz veriler sildenafilin nöroprotektif etkisi histopatolojik incelemede anlamlı bir farklılık göstermezken, Drummond-Moore skorlamasında motor fonksiyonlarda anlamlı bir iyileşme olduğunu göstermiştir. Sildenafilin spinal kord hasarında motor fonkisyonlardaki bu anlamlı iyileşmenin insan üzerinde çalışmalar yapılmadan önce, ratlarda daha ileri tetkiklerle yan etkileri ve güvenli doz aralıkları çalışılmalıdır.