Dijital öykü temelli matematik öğretiminin öğrencilerin akademik başarı motivasyon ve matematik etkinliklerine yönelik tutumları üzerine etkisi

Çalışmanın amacı dijital öykü temelli matematik öğretiminin öğrencilerin akademik başarı, motivasyon ve matematik etkinliklerine yönelik tutumları üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırma 2016-2017 eğitim öğretim yılının bahar döneminde Manisa ilinin Kırkağaç ilçesindeki bir devlet okulunun 4. sınıf öğrencileriyle yürütülmüştür. 5 hafta süren araştırmanın modeli ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel desendir. 20 öğrenciden oluşan deney grubuna dijital öykü temelli bir öğretim uygulanırken, 23 öğrenciden oluşan kontrol grubuna geleneksel yöntemle bir öğretim uygulanmıştır. Araştırmada veri toplama amacıyla 4. Sınıf Matematik Başarı Testi, Balantekin ve Oksal (2014) tarafından geliştirilen Matematik Dersi Motivasyon Ölçeği, Ocak ve Dönmez (2010) tarafından hazırlanan Matematik Etkinliklerine Yönelik Tutum Ölçeği uygulanmıştır. Veriler, ölçme araçlarının deneysel işlemden önce ve sonra uygulanmasıyla toplanmıştır. Verilerin normal dağılıma uygunluğu Shapiro Wilk testi ile incelenmiştir. Normal dağılıma uyan verilerin karşılaştırılmasında bağımsız örneklem t testi ile eşli örneklem t testi, normal dağılım göstermeyen verilerin karşılaştırılmasında ise Mann Whitney U testi ile Wilcoxon İşaretli Sıralar testi kullanılmıştır. Sonuç olarak dijital öykü temelli öğretimin öğrencilerin matematik akademik başarısı üzerinde bir etkisinin olmadığı görülmüştür. Buna karşılık dijital öykü temelli öğretimin motivasyon ölçeğinin alt boyutlarından olan içsel motivasyon üzerinde ve tutum ölçeğinin alt boyutlarından olan güven ve bağımsızlık alt boyutları üzerinde olumlu bir etkisinin olduğu görülmüştür.