Diyabetik maküler ödemde intravitreal anti-VEGF sonuçlarımız

Amaç: Diyabetik makuler ödemde intravitreal anti-VEGF tedavisinin etkinlik ve güvenliğinin retrospektif olarak değerlendirilmesi. Gereç ve Yöntem: Ocak 2015 ile Ocak 2018 tarihleri arasında Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Retina biriminde yeni tanılı diyabetik maküla ödemi için anti-VEGF (aflibercept(2mg), ranibizumab(0,5mg)) tedavisi önerilmiş 80 hastanın 113 gözü çalışmaya dahil edildi. Hastaların kayıtları dosya üzerinden retrospektif olarak incelendi. Tedavi öncesi ve tedavi sonrasına ait görme keskinlikleri, santral maküla kalınlık değerleri ve optik koherans tomografi bulguları kayıt altına alındı. Bulgular: 42-88 yaş aralığında olan 80 olgu çalışmaya dahil edildi. Olguların 40' ı erkek (%50), 40' ı kadındı(%50). Olguların yaş ortalaması 61,47±9,28 olarak tespit edildi. Olguların tedavi öncesi en iyi düzeltilmiş görme keskinliği ortalaması 0,68±0,43 logMAR iken takip süresi sonunda 0,55±0,39 logMAR olarak bulundu. Görme keskinliğindeki artış istatiksel olarak anlamlıydı. (p<0,05) Santral maküla kalınlığı takip süresi boyunca ortalama 425±135 μm' den 328±132 μm' ye istatiksel olarak anlamlı olacak şekilde azalmış olarak saptandı. (p<0,05) Seröz maküla dekolmanı saptanan olguların final görme keskinlikleri ve santral maküla kalınlıkları, saptanmayan grup ile benzer olarak bulundu. (p<0,05) Sonuç: İntravitreal anti-VEGF tedavisi, yeni tanı almış diyabetik maküla ödemi olgularında etkili ve güvenilir bir tedavi seçeneğidir ve birinci basamak tedavide kullanılabilir. Anahtar Kelimeler: aflibercept, ranibizumab, anti-vegf, diyabetik maküla ödemi, epiretinal membran