Diyabetik retinopatali hastalarda prolidaz aktivitesi ve oskidatif stres parametrelerinin değerlendirilmesi

Giriş ve amaç: Diyabetik retinopati ile oksidatif stres faktörlerinin ve prolidaz aktivitesinin ilişklili olduğu düşünülmektedir. Çalışmamızın amacı, diyabet nedeniyle takip edilen retinopatili hastalarda ve kontrol grubu sağlıklı kişilerde serum prolidaz aktivitesi ve bunun oksidatif stres parametreleri ile ilişkisini değerlendirerek, bu sistemlerin mikrovasküler komplikasyonların prognozu ve erken tedavisine yönelik yeni yararların ortaya konulması araştrmaktır. Gereç ve yöntem: Çalışma Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi Dahiliye Kliniği'nde sadece diyabet tanılı 30, diyabetik retinopati tanısı almış 30 proliferatif retinopatili ve 30 nonproliferatif retinopatili hasta ile yaş ve cinsiyet uyumlu 30 sağlıklı gönüllü üzerinde yapıldı. Diyabet hastalarının tanısı için hastaların Hba1c ve açlık kan glukozu bakıldı. Hastalardan ve sağlıklı kontrol grubundan 6 mL kan jelli serum tüplerine alındı. Alınan kan 4000 rpm de 10 dakika santrifüj edildikten sonra serum ayrılıp -80 ºC' de saklandı. Serum örneklerinde prolidaz aktivitesi ve oksidatif stres (tas,tos) düzeyleri ELISA yöntemiyle ölçüldü. Bulgular: Çalışmaya alınan hasta ve sağlıklı grup toplamda 120 kişiydi. Sağlıklı grup 30 (%25) kişi, hastaların 30 u (%25) proliferatif diyabetik retinopi, 30 u (%25) non proliferatif diyabetik retinopati, 30 u (%25) sadece diyabetli olarak saptandı. Bu çalışmaya alınan hasta ve kontrol grubunun demografik özellikleri benzerdi. Dört grubun hepsinde 12 erkek 18 kadın çalışmaya dahil edildi. Prolidaz ve TOS değerleri diyabetli grupta anlamlı düzeyde daha yüksek tespit edildi(Sırasıyla p=0,000, p=0,016). TAS değerleri sağlıklı grupta anlamlı düzeyde daha yüksek tespit edildi (p=0,000). Sağlıklı ve diyabetli grup arasında OSİ ortalamaları açısından anlamlı fark tespit edilmedi (p=0,093). Araştırmaya dahil edilen dört grup arasında Prolidaz ve TAS değerleri arasında anlamlı farklılık tespit edildi (Sırasıyla p=0,000 ve p=0,000). Prolidaz seviyesi en yüksek nonproliferatif retinopatisi olan diyabetli grupta, en düşük sağlıklı grupta tespit edildi. TAS düzeyi en yüksek sağlıklı grupta, en düşük proliferatif retinopatisi olan diyabetli grupta tespit edildi. Bu gruplar arasında TOS ve OSİ değerleri arasında anlamlı farklılık tespit edilmedi (Sırasıyla p=0,081 ve p=0,236). Retinopatisi olan diyabetli hastalarda serum prolidaz düzeyi anlamlı düzeyde daha yüksek tespit edildi (p=0,000). Retinopati varlığının TAS, TOS ve OSİ değerlerine anlamlı düzeyde etkisi olmadığı saptandı (Sırasıyla p=0,133, p=0,389 ve p=0,214). Sonuç: Sonuç olarak bu çalışmada TAS düzeyi DR'nin şiddeti ile azalırken, TOS, OSI, DR'nin şiddeti ile değişmemekteydi. Özellikle PDR grubunda bulduğumuz TAS düzeyini ve sağlıklı grubunda bulduğumuz TOS düzeyini diğer gruplara göre istatistiksel olarak düşük saptadık. Bu bulgular serbest radikaller ve antioksidan kapasitesinin, DM ve DR progresinde rol alabileceğini düşündürmektedir. Oksidatif stres ve kollajen yıkımında aktif rolü olan prolidaz enzim aktivitesi DM ve DR hastalarda yüksek bulunmustur. Prolidaz enzim aktivitesinin, özellikle DR hastalarda daha da anlamlı olarak yükselmis olması serum prolidaz aktivitesi ölçümünün, periferik dokulardaki kollajen doku hasarını tespit etmeyi mümkün kılabiliceği öngörülmektedir. Fakat daha detaylı ve ileri çalısmalarla bu sonucumuzu teyit etmemiz literature yaptığımız bu katkıyı daha da kesinlestirecektir