Doğu Anadolu Bölgesi'nde görev yapan akademisyenlerin boş zaman aktivitelerine katılımlarına engel olan faktörler ile mutluluk ve yaşam tatminlerinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı akademisyenlerin boş zaman aktivitelerine katılımlarına engel olan faktörler ile mutluluk ve yaşam tatminlerinin incelenmesidir. Araştırma grubunu Doğu Anadolu Bölgesi'nde mevcut olan üniversitelerin Spor Bilimleri Fakültesi veya Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokullarında görev yapan 118 akademisyen (evrenin %81) oluşturmaktadır. Katılımcılara araştırmacı tarafından hazırlanmış olan demografik bilgi formu, "Boş Zaman Engelleri Ölçeği-18'', "Oxford Mutluluk Ölçeği Kısa Formu'' ve "Yaşam Tatmini Ölçeği" yöneltilmiştir. Verilerin istatistiksel analizi için SPSS 22.0 paket programı kullanılmıştır. Verilerin analizinde ölçeğe ait alt boyut puan dağılımı için çarpıklık ve basıklık değerlerine bakılmış ve dağılımın normal olduğu görülmüştür. Bu bağlamda iki grup karşılaştırmalarında fark olup olmadığını belirlemek amacıyla t-testi, ikiden fazla gruplar için ise tek yönlü ANOVA testi kullanılmıştır. Ölçek alt boyutları arasındaki ilişkiyi belirlemek için ise Pearson Korelasyon analizi kullanılmıştır. Sözü edilen ölçek faktörleri ile cinsiyet, yaş, medeni durum, meslekte çalışma yılı, düzenli olarak fiziksel aktivitelere katılma durumu, aktivite türü, rekreatif etkinliklere kimlerle katılma durumu değişkenleri arasında anlamlı bir farka rastlanmamışken; gelir durumu, haftalık ders saati, haftalık boş zaman süresi değişkenleri arasında anlamlı bir farka rastlanmıştır. Ayrıca boş zaman engelleri ölçeği alt boyutları ile mutluluk ölçeği arasında kısmen düşük düzeyde pozitif yönlü ilişki tespit edilmiştir. Ayrıca mutluluk ile yaşam tatmini toplam puanları arasında orta düzeyde pozitif yönlü ilişki tespit edilmiştir. Sonuç olarak, günümüzde iş ortamlarındaki sıkıntı, stres, çalışma şartları vb. durumlar bireylerin hayatlarını doğrudan etkileyebileceği düşünülmektedir. Mutluluk, yaşam tatmin düzeyleri arttıkça iş ortamındaki sorunların azalacağı, bireylerin sosyal faaliyetlerde daha mutlu ve bu sebeple yaşam tatmini düzeylerinin daha yüksek olacağı, kendilerine ayırdıkları boş zamanlarının artması ve bu zamanların doğru şekilde değerlendirilmesiyle daha yüksek moral motivasyon düzeylerine erişebileceği düşünülmektedir.