Endülüs şiirinde Endülüs kültürünün yansıma biçimleri, H. 541-898 yılları arası

Özet: Endülüs Şiirinde Endülüs Kültür Biçimleri, H. 541- 898 Yılları Arası Her toplumda kültürel simgeler, o toplumu temsil ederler ve nesilden nesile aktarılırlar. Bu araştırmada, araştırmacının Endülüs'teki Arap şiirinden ortaya çıkardığı, Endülüs Arap toplumunun özellikle H. 541 ile 898 yılları arasındaki kültürel simgelerinin tezahür şekillerini bulacaksınız. Endülüs şiiri hakkında ilk göze çarpan özellikler, onun betimlemeci, imgesel ve tabiat şiiri olmasıdır. Endülüslüler hakkında ilk göze çarpan özellikler ise tabiata çok düşkün olmaları ve tabiat tasvirlerini çok abartmalarıdır. Dolayısıyla tabiat manzaralari, gözlerin ve gönüllerin buluşma noktası olması idi. Şiirlerinde mutlaka tabiat tasviri yapmayan Endülüs'lü bir şair bulmak zordur. Çünkü onlar şiirlerinin mukaddimesinde mutlaka Endülüs doğasını tasvir etmeyi adet edinmişlerdi. Doğulu şairlerin, şiir ve kasidelerine mutlaka bir ağlama mukaddimesi ile başlamaları gibi. Doğa tasvirinin, onların şiir yazma gayelerinden biri olduğu çok açıktı ve şiirleri onların vatanlarına olan yoğun sevgilerini ve bağlılıklarını ifade ediyordu. Bu şairler, aynı zamanda Doğudaki şairlerinden de pek uzak değillerdi. Bundan dolayı, onların şiirlerinin mukaddimelerinde dile getirdikleri anlam ve fikirlerden de açıkça etkilenmişlerdi. Bu durum Endülüslülerin şiirlerinde açıkça görülmektedir. Bu normal bir durumdur. Çünkü aralarındaki ilişki kesilmemiştir. Endülüslüler, Doğu'daki edebiyata da saygı ve takdirle bakıyorlardı. Onu örnek alıyorlar ve kendi edebiyatlarının ayrılmaz bir parçası olarak görüyorlardı.