Erken membran rüptürü olan Gestasyonel Diyabetes Mellituslu hastaların plasentalarında adezyon moleküllerinin araştırılması

Amaç: Bu çalışmanın amacı Gestasyonel Diyabetes Mellitus (GDM)'a ek olarak Erken Membram Rüptürü (EMR) olan hastaların plasentalarındaki VCAM-1 ve ICAM-1 ekspresyon oranlarını inceleyerek bahsedilen hastalıkların tanı ve prognozunda dikkate değer bir biyomarker olma potansiyelini incelemektir. Gereç ve Yöntem: 21 GDM+EMR ve 21 sağlıklı gebenin plasentası 4-6 μm lik kesitlere ayrılarak Hematoksilen-Eozin boyama yapıldı. İmmunünohistokimyasal olarak VCAM-1 ve ICAM-1 antikorları çalışıldı. Bulgular: GDM+EMR Grubunda fibrinoid birikimi, koryonik villusların dejenerasyonu ve villus yapıda düzensizlikler, kapiler damarlarda konjesyon ve dilatasyon izlendi. İntervillöz alanda lökosit infiltrasyonu gözlendi. Desidua hücrelerinde dejenerasyon ve piknozis görüldü. Amniyon membranında yırtılma görüldü. GDM+EMR grubuna ait plasental kesitlerin ICAM-1 immün boyamasında kontrol grubuna göre yoğun bir ICAM-1 ekspresyonu tespit edildi. Sinsityotrofoblast hücrelerinde, sitotrofoblast hücrelerinde, sinsityal düğümlerde, bağ doku ve kapiler endotelinde ICAM-1 ekspresyonu pozitif olarak izlendi. GDM+EMR grubuna ait plasental kesitlerin VCAM-1 immün boyamasında kontrol grubuna göre VCAM-1 immün reaksiyonunda artış gözlendi. Villusların trofoblastik tabakasında, sinsityal düğümlerde, fibrin birikiminde ve villöz bağ dokuda ekspresyon yoğunluğu arttı. Vasküler endotel hücrelerinde de pozitif VCAM-1 ekspresyonu görüldü. Sonuç: GDM+EMR'nin plasental yapılar üzerinde ciddi patolojik değişikliklere yol açtığını ve bu durumun inflamatuvar ve vasküler disfonksiyonla ilişkili olduğunu ortaya koyduk. ICAM-1 ve VCAM-1 ekspresyonlarındaki artış, bu inflamatuvar sürecin göstergesi olarak değerlendirilmiştir. Klinik açıdan bu bulgular, GDM ve EMR'ye bağlı plasental bozuklukların perinatal sonuçlar üzerindeki olumsuz etkilerini anlamamıza katkı sağlayabilir. Özellikle ICAM-1 ve VCAM-1 gibi adezyon moleküllerinin artışı, bu hastalıkların prognozu ve yönetiminde potansiyel biyomarkerlar olarak kullanılabileceğini düşündürmektedir. Anahtar Sözcükler: Gestasyonel Diyabetes Mellitus, Erken Membran Rüptürü, adezyon molekülleri, VCAM-1, ICAM-1