Gebelik süresince sığır fötüslerinin abomasum ve bağırsaklarında musinlerin dağılımı

Amaç: tez çalışmamızın amacı gebelik süresince inek fötüslerinde abomazum ve alt sindirim sisteminin histolojik gelişimini tanımlayarak organogenez ve hücre farklılaşmasının anlaşılmasına katkı sunmak, ayrıca abomasum ve alt sindirim sisteminde gelişim sürecinde epitel ve goblet hücreleri ile bezlerin salgılarında bulunan müsinlerin histokimyasal ve immunohistokimyasal (MUC2, MUC5AC ve MUC6) karakterlerini ortaya koymaktır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada toplam 30 adet Holstein inek fötüsü kullanıldı. Ölçümler sonrasında föstüslerin karın bölgesi açılarak mideler ve bağırsaklar total olarak dışarı çıkarıldı. Kesitlerin bir bölümü Crossmon'un triple ve histokimyasal boyamalar için normal lamlara alındı. Kesitlerin bir bölümü ise, MUC'ları immunohistokimyasal olarak belirlemek için 3--etoksisilan (APES) ile kaplanmış lamlara alındı ve gece boyunca oda ısısında kurutuldu. Bulgular: Gebeliğin ilk döneminde (63. gününde) rumenin rotasyonuna paralel olarak, abomasumun sol tarafta fundus ile retikulumun hemen kaudalinde ve omasumun sağında yatay bir pozisyonda yer aldığı görüldü. gebeliğin her üç döneminde de duodenum, jejeunum ve ileum mukozasının lumene doğru yapmış olduğu farklı boyutlarda parmak benzeri mukozal çıkıntılar yani villus intestinalisler gözlendi. Gebeliğin ilk döneminde hem ince hem kalın bağırsakta villus ve kriptleri örten prizmatik epitel hücrelerinin apikal membranlarında miks, sitoplazmalarında ise zayıf PAS (+) reaksiyonlar gözlendi. Fötal abomasumda gebelik ilerledikçe MUC2 ekspresyonunun kademeli bir artış sergilediği dikkat çekti. Sonuç: bu tez çalışması ile gebelik süresince sığır fötüslerinin abomasum, ince ve kalın bağırsak bölümlerinin morfolojik ve histolojik gelişimlerinin gebeliğin ikinci döneminin ortasında tamamladığı ortaya konuldu. Gebelik süresince fötal gelişime bağlı olarak abomasum, ince ve kalın bağırsak bölümlerinde luminal ve bez epitel hücreleri ile goblet hücrelerinde nötral, sialo (COOH grupları) ve sülfatlı müsinler ile N-asetil sialomüsinlerin lokalize olduğu ortaya konuldu.