Hodgkin lenfoma tanılı hastalarda bazal PET/BT görüntülemeden elde edilen volümetrik parametrelerin interim PET/BT ile belirlenen kemosenstivite ve prognostik verilerle ilişkisi

Amaç: F-18-florodeoksiglukoz (F-18 FDG) PET/BT Hodgkin lenfoma tanılı hastalarda evreleme ve tedaviye yanıtı değerlendirmede günümüzde altın standart yöntem olarak kullanılmaktadır. Bu çalışmada evreleme amaçlı çekilen F-18 FDG PET/BT görüntülerinden elde edilen metabolik parametrelerin ve interim PET/BT (iPET) görüntülemelerinin tedavi sonu PET (ePET) yanıtını ön görmekteki değeri araştırıldı. Ayrıca EORTC, GSHG ve NCCN evrelerinde ve IPS'de yer alan prognostik özellikler ile interim PET yanıtı ve ePET yanıtı arasındaki ilişki değerlendirildi. Yöntem: 2016-2021 yılları arasında evreleme, interim ve tedavi yanıtı değerlendirme F-18 FDG-PET/BT görüntüleme uygulanan laboratuvar, patoloji ve tedavi verilerine ulaşılabilen Hodgkin lenfoma tanılı 52 hasta (31 erkek, 21 kadın; yaş aralığı 17-74 yıl, ortalama: 43.38±16.12) retrospektif olarak incelendi. Hastalara tedavi öncesi evreleme amaçlı çekilen F-18 FDG-PET/BT görüntülerinden elde edilen SUVmax, SUVmean, lezyon/karaciğer SUVmax ortalaması, tümör hacmi (TV), metabolik tümör volümü (MTV) ve total lezyon glikolizis (TLG) gibi tümör parametreleri ile iPET ve ePET görüntülerinde belirlenen Deauville tedavi yanıt skorları karşılaştırıldı. iPET değerlendirme için 2 kür ABVD (Adriamisin, Bleomisin, Vinkristin, Dakarbazin) tedavisi sonrası görüntüler kullanıldı. Deauville kriterlerine göre skorlama yapılırken; skor 1 veya 2: İnterim ve tedavi sonu yanıt değerlendirmede tam yanıt olarak alınırken, skor 4 veya 5: İnterim değerlendirmede FDG uptake'inde bazale göre azalma varsa parsiyel yanıt, bazale göre artış varsa progresif hastalık; tedavi sonu değerlendirmede ise tedavi başarısızlığı olarak değerlendirildi. Skor 3: İnterim ve tedavi sonu yanıt değerlendirmede yetersiz yanıt olarak değerlendirildi. EORTC, GSHG ve NCCN evrelerinde ve IPS'de yer alan prognostik özellikler kaydedilerek tedavi yanıtları ile aralarındaki ilişkiler değerlendirildi. Bulgular: çalışmaya dahil edilen 52 hastanın 3'ü (%5.7) LPHL, 32'si'ü (%61.5) NSHL, 15'i (%28.8) MSHL, 2'si (%3.8) LFHL tipiydi. Evreleme PET görüntülerinden elde edilen MTV değeri ile iPET ve ePET'teki tedavi yanıtları arasında anlamlı ilişki saptandı (sırasıyla p=˂0.001, p=0.003). Yine bu görüntülerden elde edilen TLG değeri ile iPET ve ePET tedavi yanıtlarıarasında pozitif korelasyon mevcuttu (sırasıyla p=0.001, p=0.006). MTV ve TLG ile benzer şekilde, total hastalık volümü ile de tedavi yanıtları ile anlamlı ilişki gözlendi (sırasıyla p= ˂ 0.001, p=0.001). Hastaların evreleme görüntülerindeki lezyon SUVmax ile iPET yanıtı anlamlı ilişki gösterirken (p=0.023), ePET yanıtı ile anlamlı ilişki saptanmadı. Lezyon/karaciğer SUVmax oranı ile tedavi yanıtları arasında anlamlı ilişki izlenmedi. Hastaların LDH seviyeleri ile MTV, TLG, volüm değerleri ve SUVmax'ları arasında pozitif koralesyon mevcuttu (sırasıyla p= ˂ 0.001, p= ˂ 0.001, p= ˂ 0.001, p=0.043). Yine LDH seviyeleri ile iPET ve ePET yanıtları arasında da anlamlı ilişki saptandı (sırasıyla p= ˂ 0.001, p=0.002). Sonuç: Hodgkin lenfoma tanılı hastaların evreleme amaçlı çekilen F-18 FDG PET/BT görüntülerinden elde edilen SUVmax, MTV ve TLG değerleri tedaviye yanıtı öngörmekte olup, prognostik belirteçler arasına girmek açısından umut vadetmektedir. Tedavi sonu yanıtı öngörmede iPET yanıtı da prognostik belirteçlerin çoğundan daha değerli bir kriter olarak ön plana çıkmaktadır.